2 Samuel 17
Sech Hadròih (HRE) vs NVI
1 'Màng aih, A-hi-tô-phen doi hòm ca Ap-sa-lôm: “Xìn am ca au ràih 12.000 lình, đòiq au jah 'nong lình hnan tiaq Đawit mang cô raq.
1 Aitofel disse a Absalão: "Permite-me escolher doze mil homens, e partirei esta noite em perseguição a Davi.
2 Au jah tùh tajêh jò haq lep tagah wa hŏnh manoh wa broq ca haq crè ramòt; dìq ca mangai jàn ma lam tiaq haq jah cadàu mot, èh au jah jêh đac mòiq ngai cla bùa raq hêq.
2 Eu o atacarei enquanto ele está exausto e fraco; vou causar-lhe pânico, e seu exército fugirá. Depois matarei somente o rei,
3 'Màng aih èh, au jah 'nong dìq ca mangai jàn wìh hlài ta ìh; bìac cachìt da mòiq ngai mangai ìh ma hnan aih, jah broq ca 'bài mangai 'noiq wìh hlài; èh dìq ca mangai jàn jah catèm.”
3 e trarei todo o exército de volta a ti. É somente um homem que procuras matar. Assim, todo o exército ficará em paz".
4 Ap-sa-lôm wa 'bài gu craq Is-ra-ên dìq mòiq manoh ca bàu aih.
4 Esse plano pareceu bom a Absalão e a todas as autoridades de Israel.
5 Èh Ap-sa-lôm doi: “Manàiq, creo ca Husai mangai A-rê-kit lam trùh beq, đòiq bèn hadai tamàng tam bàu tình da haq.”
5 Entretanto, Absalão disse: "Chamem também Husai, o arquita, para que ouçamos a opinião dele".
6 Jò Husai khoi mùt ta hnem Ap-sa-lôm, èh Ap-sa-lôm doi ca haq: “A-hi-tô-phen khoi anoi bàu aih; bèn i khòh broq tiaq bàu haq tình aih ùh? Tàng ùh, ìh doi 'màng leq?”
6 Quando Husai entrou, Absalão lhe disse: "Aitofel deu-nos o conselho dele. Devemos fazer o que ele diz, ou você tem outra opinião? "
7 'Màng aih, Husai tèu Ap-sa-lôm: “Yàng cô bàu hatình da A-hi-tô-phen ùh dai lem toq leq.”
7 Husai respondeu: "O conselho que Aitofel deu desta vez não é bom.
8 Haq doi tam: “Ìh khoi loq baq ìh wa 'bài mangai da haq, wì aih lình tanuq, i manoh nòih tìah ca higàu can ta rôm nòih ca wì rùp da haq con. Èh hòm, baq ìh mangai rabiaq ca bìac tajêh poh. Au hèm haq ùh ŏi pajùm ti 'bài lình.
8 Sabes que o teu pai e os homens que estão com ele são guerreiros, e estão furiosos como uma ursa selvagem da qual roubaram os filhotes. Além disso, teu pai é um soldado experiente e não passará a noite com o exército.
9 Au ùac jò cô haq ŏi ta nòi còp, loq nòi 'noiq. Ta yàng tajêh baxèm cô, tàng bèn ùh 'blêq, dìq ca 'bài mangai hìa wì jah doi: ‘Wì ma tiaq Ap-sa-lôm khoi 'bìq jêh dŏng dìq.’
9 Ele, agora, já deve estar escondido numa caverna ou nalgum outro lugar. Se alguns dos teus soldados forem mortos no primeiro ataque, quem souber disso dirá: ‘Houve matança no meio do exército de Absalão’.
10 Jò aih èh, 'nhac ca i mangai ma dêh tanuq tìah ca baco hlari ji crè crep; ma jah 'màng aih dìq ca Is-ra-ên loq, baq ìh mangai tanuq wa 'bài mangai ma tiaq haq dìq tanuq.
10 Então, até o mais bravo soldado, corajoso como leão, ficará morrendo de medo, pois todo o Israel sabe que teu pai é um guerreiro valente e que seus soldados são corajosos.
11 “Au tình 'màng cô: Dìq ca jàn Is-ra-ên, pàng Đan trùh Bê-e-sê-ba, yùp hlài dudan ca ìh. Wì haq jah bàc tìah ca braih diac raxìq, 'màng aih cla ìh raq 'nong lình loh ta nòi tajêh poh.
11 "Por isso, dou o seguinte conselho: Que se reúnam a ti todos os homens de Israel, desde Dã até Berseba, tantos como a areia da praia e que tu mesmo os conduzas na batalha.
12 Ùh kè haq ŏi nòi leq, bèn jah tùh tajêh ca haq, jràp enh 'nhèq ca haq tìah ca diac ngom enh 'nhèq ca taneh; khoi èh haq wa mangai ma tiaq hadai ùh jah claih.
12 Então o atacaremos onde quer que ele se encontre, e cairemos sobre ele como o orvalho cai sobre a terra. Nem ele nem nenhum dos seus homens escapará.
13 Tàng haq cadoc dađeh ta phôq leq, dìq ca Is-ra-ên jah yŏc caxi càt dudan phôq aih, khoi èh dùng phôq aih ca'nìh ta thòng, mòiq pliang hmu ji pi ŏi i.”
13 Se ele se refugiar em alguma cidade, todo o Israel levará cordas para lá, e arrastaremos aquela cidade para o vale, até que não reste ali sequer uma pequena pedra".
14 Ap-sa-lôm wa jàn Is-ra-ên dìq doi: “Trong hatình da Husai, mangai A-rê-kit yi troq ca trong hatình da A-hi-tô-phen.” 'Màng aih Chuaq khoi broq raliang đac bàu hatình rabiaq da A-hi-tô-phen, đòiq jah ùc can ranàc ca Ap-sa-lôm.
14 Absalão e todos os homens de Israel consideraram o conselho de Husai, o arquita, melhor do que o de Aitofel; pois o Senhor tinha decidido frustrar o eficiente conselho de Aitofel a fim de trazer ruína sobre Absalão.
15 Hi khoi, Husai anoi ca baiq ngai pajàu Xađoc wa A-bia-tha: “A-hi-tô-phen tình trong cô trong tau am ca Ap-sa-lôm wa ca 'bài gu craq Is-ra-ên, mahaq au tình hlài trong 'noiq.
15 Husai contou aos sacerdotes Zadoque e Abiatar o conselho que Aitofel dera a Absalão e às autoridades de Israel, e o que ele mesmo lhes tinha aconselhado em seguida.
16 'Màng aih, ep renh anoi hlài ca Đawit đòiq loq: ‘Damang, bùa apaq ŏi ta nòi cròng diac tŏih, mahaq ep lam cwa cròng diac lam yi hangai ta đùng hawit, yùq bùa wa 'bài mangai ma lam tiaq bùa 'bìq raliang đac.’ ”
16 Então pediu que enviassem imediatamente esta mensagem a Davi: "Não passe a noite nos pontos de travessia do Jordão, no deserto, mas atravesse logo o rio, senão o rei e todo o seu exército serão exterminados".
17 Jô-na-than wa A-hi-mat yòng gòm jang Ên-rô-ghên, ùh hùa mùt ta phôq, yùq wì loq hnoq, 'màng aih, i mòiq ngai gu cadrì patìh lam trùh anoi ca wa haq, hi khoi wa haq lam doi hlài ca bùa Đawit.
17 Jônatas e Aimaás estavam em En-Rogel, e uma serva os informava regularmente, pois não podiam arriscar-se a serem vistos na cidade. Eles, por sua vez, iam relatar ao rei Davi o que tinham ouvido.
18 Mahaq i mòiq ngai gu radam hnoq wa haq, tajòi 'mòi hlài anoi hlài ca Ap-sa-lôm loq. Wa haq hihôiq hihaiq lam trùh ta hnem mangai tau ŏi ta Ba-hu-rim. Ta xàn haq i mòiq toq adràm diac, 'màng aih wa haq loh mot ta trom diac adràm.
18 Mas um jovem os viu e avisou Absalão. Então eles partiram rapidamente e foram para a casa de um habitante de Baurim, que tinha um poço no quintal. Eles desceram ao poço,
19 Mai mangai aih yŏc mòiq blah mèn hlèch bàng ngah diac adràm, khoi èh haq tènh 'mau ta mèn aih, đòiq wì ùh xoh i mangai ta aih.
19 e a dona da casa colocou a tampa no poço e, para disfarçar, espalhou grãos de cereal por cima.
20 'Bài hapŏng da Ap-sa-lôm lam trùh ta hnem gu cadrì cô wì bòch: “Ta leq A-hi-mat wa Jô-na-than?”
20 Os soldados de Absalão chegaram à casa da mulher e lhe perguntaram: "Onde estão Aimaás e Jônatas? " A mulher respondeu: "Eles atravessaram as águas". Os homens os procuraram sem sucesso, e voltaram a Jerusalém.
21 Atìq ca jò wì khoi lam, A-hi-mat wa Jô-na-than tŏc enh trom adràm diac, khoi èh lam doi ca Đawit loq ca tìn cô: “Yòng beq, renh cwa hŏc diac tŏc pah tau, ma jah 'màng aih A-hi-tô-phen khoi tình trong tajraq hlài ca bùa.”
21 Tendo eles ido embora, os dois saíram do poço e foram informar o rei Davi. Falaram-lhe do conselho que Aitofel dera contra ele, e lhe disseram que atravessasse imediatamente o Jordão.
22 Đawit wa 'bài jàn ma tiaq haq tajòi 'mòi yòng lam cwa cròng diac Jôđan tŏc pah tau. Jò ten 'ngah pi ŏi mòiq ngai 'nhòq tŏc pah tau.
22 Então Davi e todo o seu exército saíram e, quando o sol nasceu, todos tinham atravessado o Jordão.
23 A-hi-tô-phen hnoq wì ùh tiaq bàu tình da haq, tajòi 'mòi haq còi lùa hlài dèh ta phôq cla, mùt dèh ta hnem. Atìq ca haq khoi palaoq dèh bìac cla haq, haq lam hanŏc cachìt. Wì lam catùh haq ta ralùng baq haq.
23 Vendo Aitofel que o seu conselho não havia sido aceito, selou seu jumento e foi para casa, para a sua cidade natal; pôs seus negócios em ordem, e depois se enforcou. Ele foi sepultado no túmulo de seu pai.
24 Đawit lam trùh ta Ma-ha-na-im. Ap-sa-lôm wa dìq ca lình Is-ra-ên lam tiaq haq, lam pŏt cwa cròng diac Jôđan.
24 Davi já tinha chegado a Maanaim, quando Absalão atravessou o Jordão com todos os homens de Israel.
25 Ap-sa-lôm khoi yŏc A-ma-sa broq gàu dìq ca cwan wèq lình thai hlài Jôap. A-ma-sa con calô da mòiq ngai mangai Ich-ma-ên, hiniq haq Gitra. Haq khoi caq ŏi ti A-bi-ga-in, con Nahach, daq Xê-ru-ia, miq Jôap.
25 Absalão havia nomeado Amasa para comandar o exército em lugar de Joabe. Amasa era filho de Jéter, um israelita que havia possuído Abigail, filha de Naás e irmã de Zeruia, mãe de Joabe.
26 Lình Is-ra-ên wa Ap-sa-lôm đòiq traiq ta gùng Ga-la-at.
26 Absalão e os israelitas acamparam em Gileade.
27 Jò Đawit khoi trùh ta Ma-ha-na-im, Sôbi, con calô Nahach, ŏi gùng Rapba, phôq da jàn Amôn, Maki con calô A-mi-ên ŏi phôq Lô-đê-ba, Bat-xi-lai mangai Ga-la-at, ŏi phôq Rô-gê-lim. Wì 'ràng am ca Đawit wa dìq ca jàn ma tiaq haq,
27 Quando Davi chegou a Maanaim, Sobi, filho de Naás, de Rabá dos amonitas, e Maquir, filho de Amiel, de Lo-Debar, e o gileadita Barzilai, de Rogelim,
28 'bài jùang, doi, 'balù, 'mau mì, 'mau mat, dàc 'mau mì, adrech adrenh, 'bài tòh, clong adrenh ma 'noiq,
28 trouxeram a Davi e ao seu exército camas, bacias e utensílios de cerâmica e também trigo, cevada, farinha, grãos torrados, feijão e lentilha,
29 diac xùt, sùa jòq, con trìu, 'benh pho mat, am ca Đawit wa lình haq caq. Wì doi: “Mangai jàn khoi croh ranŏng, khoi lep tagah ta đùng wang wê.”
29 mel e coalhada, ovelhas e queijo de leite de vaca; pois sabiam que o exército estava cansado, com fome e com sede no deserto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.