2 Samuel 17

Sech Hadròih (HRE) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 'Màng aih, A-hi-tô-phen doi hòm ca Ap-sa-lôm: “Xìn am ca au ràih 12.000 lình, đòiq au jah 'nong lình hnan tiaq Đawit mang cô raq.
1 Depois Aitofel disse a Absalão: — Deixe-me escolher doze mil homens, e eu sairei esta noite para perseguir Davi.
2 Au jah tùh tajêh jò haq lep tagah wa hŏnh manoh wa broq ca haq crè ramòt; dìq ca mangai jàn ma lam tiaq haq jah cadàu mot, èh au jah jêh đac mòiq ngai cla bùa raq hêq.
2 Eu o atacarei enquanto ele está cansado e desanimado. Ele ficará com medo, e todos os seus homens fugirão. Então matarei somente o rei
3 'Màng aih èh, au jah 'nong dìq ca mangai jàn wìh hlài ta ìh; bìac cachìt da mòiq ngai mangai ìh ma hnan aih, jah broq ca 'bài mangai 'noiq wìh hlài; èh dìq ca mangai jàn jah catèm.”
3 e trarei de volta todos os homens dele para o senhor, como uma esposa que volta para o seu marido. Já que o senhor quer matar somente um homem, o resto do povo será deixado em paz.
4 Ap-sa-lôm wa 'bài gu craq Is-ra-ên dìq mòiq manoh ca bàu aih.
4 Absalão achou que esse conselho era bom, e todos os líderes israelitas também acharam.
5 Èh Ap-sa-lôm doi: “Manàiq, creo ca Husai mangai A-rê-kit lam trùh beq, đòiq bèn hadai tamàng tam bàu tình da haq.”
5 Aí Absalão disse: — Chamem agora Husai, e vamos ouvir o que ele tem a dizer.
6 Jò Husai khoi mùt ta hnem Ap-sa-lôm, èh Ap-sa-lôm doi ca haq: “A-hi-tô-phen khoi anoi bàu aih; bèn i khòh broq tiaq bàu haq tình aih ùh? Tàng ùh, ìh doi 'màng leq?”
6 Quando Husai chegou, Absalão disse: — O conselho que Aitofel nos deu é este; devemos segui-lo? Se não, diga você o que devemos fazer.
7 'Màng aih, Husai tèu Ap-sa-lôm: “Yàng cô bàu hatình da A-hi-tô-phen ùh dai lem toq leq.”
7 Husai respondeu: — Desta vez o conselho de Aitofel não é bom.
8 Haq doi tam: “Ìh khoi loq baq ìh wa 'bài mangai da haq, wì aih lình tanuq, i manoh nòih tìah ca higàu can ta rôm nòih ca wì rùp da haq con. Èh hòm, baq ìh mangai rabiaq ca bìac tajêh poh. Au hèm haq ùh ŏi pajùm ti 'bài lình.
8 O senhor sabe que o seu pai Davi e os seus homens são lutadores valentes e que eles estão furiosos como uma ursa na floresta, de quem roubaram os filhotes. O seu pai é um soldado experiente e durante a noite ele não fica com os seus soldados.
9 Au ùac jò cô haq ŏi ta nòi còp, loq nòi 'noiq. Ta yàng tajêh baxèm cô, tàng bèn ùh 'blêq, dìq ca 'bài mangai hìa wì jah doi: ‘Wì ma tiaq Ap-sa-lôm khoi 'bìq jêh dŏng dìq.’
9 Agora mesmo ele deve estar escondido numa caverna ou em algum outro lugar. Logo que Davi atacar os seus soldados, todos os que ouvirem falar a respeito disso dirão que os soldados de Absalão foram derrotados.
10 Jò aih èh, 'nhac ca i mangai ma dêh tanuq tìah ca baco hlari ji crè crep; ma jah 'màng aih dìq ca Is-ra-ên loq, baq ìh mangai tanuq wa 'bài mangai ma tiaq haq dìq tanuq.
10 Então até os soldados mais corajosos, mesmo aqueles que são ferozes como leões, ficarão com medo. Pois todos em Israel sabem que o seu pai é um grande soldado e que os homens que estão com ele são lutadores valentes.
11 “Au tình 'màng cô: Dìq ca jàn Is-ra-ên, pàng Đan trùh Bê-e-sê-ba, yùp hlài dudan ca ìh. Wì haq jah bàc tìah ca braih diac raxìq, 'màng aih cla ìh raq 'nong lình loh ta nòi tajêh poh.
11 O meu conselho é que o senhor reúna, de uma ponta a outra do país, todos os israelitas, tantos quantos são os grãos de areia da praia do mar, e que o senhor mesmo os guie na batalha.
12 Ùh kè haq ŏi nòi leq, bèn jah tùh tajêh ca haq, jràp enh 'nhèq ca haq tìah ca diac ngom enh 'nhèq ca taneh; khoi èh haq wa mangai ma tiaq hadai ùh jah claih.
12 Onde quer que Davi estiver, nós o encontraremos antes mesmo que ele saiba o que está acontecendo. Assim nem ele nem nenhum dos seus homens escaparão.
13 Tàng haq cadoc dađeh ta phôq leq, dìq ca Is-ra-ên jah yŏc caxi càt dudan phôq aih, khoi èh dùng phôq aih ca'nìh ta thòng, mòiq pliang hmu ji pi ŏi i.”
13 Se ele fugir para dentro de alguma cidade construída num morro, todo o nosso povo trará cordas, arrasará a cidade e não deixará nem uma pedra lá em cima.
14 Ap-sa-lôm wa jàn Is-ra-ên dìq doi: “Trong hatình da Husai, mangai A-rê-kit yi troq ca trong hatình da A-hi-tô-phen.” 'Màng aih Chuaq khoi broq raliang đac bàu hatình rabiaq da A-hi-tô-phen, đòiq jah ùc can ranàc ca Ap-sa-lôm.
14 Aí Absalão e todos os israelitas disseram: — O conselho de Husai é melhor do que o de Aitofel. O
15 Hi khoi, Husai anoi ca baiq ngai pajàu Xađoc wa A-bia-tha: “A-hi-tô-phen tình trong cô trong tau am ca Ap-sa-lôm wa ca 'bài gu craq Is-ra-ên, mahaq au tình hlài trong 'noiq.
15 Então Husai contou aos sacerdotes Zadoque e Abiatar o conselho que tinha dado a Absalão e aos líderes israelitas e também o conselho que Aitofel tinha dado.
16 'Màng aih, ep renh anoi hlài ca Đawit đòiq loq: ‘Damang, bùa apaq ŏi ta nòi cròng diac tŏih, mahaq ep lam cwa cròng diac lam yi hangai ta đùng hawit, yùq bùa wa 'bài mangai ma lam tiaq bùa 'bìq raliang đac.’ ”
16 E disse: — Agora mandem depressa uma mensagem a Davi dizendo a ele que não passe a noite nos caminhos do deserto. Que Davi atravesse o rio Jordão imediatamente para que ele e os seus homens não sejam todos destruídos!
17 Jô-na-than wa A-hi-mat yòng gòm jang Ên-rô-ghên, ùh hùa mùt ta phôq, yùq wì loq hnoq, 'màng aih, i mòiq ngai gu cadrì patìh lam trùh anoi ca wa haq, hi khoi wa haq lam doi hlài ca bùa Đawit.
17 Jônatas e Aimaás estavam esperando perto da fonte de Rogel porque não queriam se arriscar a serem vistos entrando na cidade. Uma empregada ia lá de vez em quando e informava sobre o que estava acontecendo; então eles iam contar ao rei Davi.
18 Mahaq i mòiq ngai gu radam hnoq wa haq, tajòi 'mòi hlài anoi hlài ca Ap-sa-lôm loq. Wa haq hihôiq hihaiq lam trùh ta hnem mangai tau ŏi ta Ba-hu-rim. Ta xàn haq i mòiq toq adràm diac, 'màng aih wa haq loh mot ta trom diac adràm.
18 Mas dessa vez um rapaz os viu e contou a Absalão. Então Jônatas e Aimaás foram depressa para a casa de um certo homem, na cidade de Baurim. Havia um poço perto da casa, e eles entraram dentro dele.
19 Mai mangai aih yŏc mòiq blah mèn hlèch bàng ngah diac adràm, khoi èh haq tènh 'mau ta mèn aih, đòiq wì ùh xoh i mangai ta aih.
19 A esposa do homem pegou uma coberta, estendeu sobre a boca do poço e em cima dela espalhou cereais socados para que ninguém pudesse perceber nada.
20 'Bài hapŏng da Ap-sa-lôm lam trùh ta hnem gu cadrì cô wì bòch: “Ta leq A-hi-mat wa Jô-na-than?”
20 Os oficiais de Absalão chegaram lá e perguntaram à mulher: — Onde estão Aimaás e Jônatas? — Eles atravessaram o rio! — respondeu ela. Aí os homens os procuraram, mas não conseguiram achar; então voltaram para Jerusalém.
21 Atìq ca jò wì khoi lam, A-hi-mat wa Jô-na-than tŏc enh trom adràm diac, khoi èh lam doi ca Đawit loq ca tìn cô: “Yòng beq, renh cwa hŏc diac tŏc pah tau, ma jah 'màng aih A-hi-tô-phen khoi tình trong tajraq hlài ca bùa.”
21 Depois que eles foram embora, Aimaás e Jônatas saíram do poço e foram avisar o rei Davi. Contaram o que Aitofel tinha planejado contra ele e disseram: — Atravesse o rio depressa!
22 Đawit wa 'bài jàn ma tiaq haq tajòi 'mòi yòng lam cwa cròng diac Jôđan tŏc pah tau. Jò ten 'ngah pi ŏi mòiq ngai 'nhòq tŏc pah tau.
22 Então Davi e os seus homens começaram a atravessar o rio Jordão e, ao nascer do dia, todos eles já haviam atravessado.
23 A-hi-tô-phen hnoq wì ùh tiaq bàu tình da haq, tajòi 'mòi haq còi lùa hlài dèh ta phôq cla, mùt dèh ta hnem. Atìq ca haq khoi palaoq dèh bìac cla haq, haq lam hanŏc cachìt. Wì lam catùh haq ta ralùng baq haq.
23 Quando Aitofel viu que o seu conselho não tinha sido seguido, arreou o seu jumento e voltou para a sua cidade. E, depois de pôr os seus negócios em ordem, enforcou-se. E foi sepultado no túmulo do seu pai.
24 Đawit lam trùh ta Ma-ha-na-im. Ap-sa-lôm wa dìq ca lình Is-ra-ên lam tiaq haq, lam pŏt cwa cròng diac Jôđan.
24 Quando Absalão e os seus soldados atravessaram o rio Jordão, Davi já havia chegado à cidade de Maanaim.
25 Ap-sa-lôm khoi yŏc A-ma-sa broq gàu dìq ca cwan wèq lình thai hlài Jôap. A-ma-sa con calô da mòiq ngai mangai Ich-ma-ên, hiniq haq Gitra. Haq khoi caq ŏi ti A-bi-ga-in, con Nahach, daq Xê-ru-ia, miq Jôap.
25 Absalão tinha colocado Amasa no comando do seu exército, no lugar de Joabe. Amasa era filho de um homem chamado Itra, o ismaelita; a mãe dele era Abigail, filha de Naás e irmã de Zeruia, a mãe de Joabe.
26 Lình Is-ra-ên wa Ap-sa-lôm đòiq traiq ta gùng Ga-la-at.
26 Absalão e os israelitas acamparam na terra de Gileade.
27 Jò Đawit khoi trùh ta Ma-ha-na-im, Sôbi, con calô Nahach, ŏi gùng Rapba, phôq da jàn Amôn, Maki con calô A-mi-ên ŏi phôq Lô-đê-ba, Bat-xi-lai mangai Ga-la-at, ŏi phôq Rô-gê-lim. Wì 'ràng am ca Đawit wa dìq ca jàn ma tiaq haq,
27 Quando Davi chegou a Maanaim, encontrou-se com Sobi, filho de Naás, da cidade de Rabá, em Amom; com Maquir, filho de Amiel, da cidade de Lo-Debar; e com Barzilai, que era da cidade de Rogelim, em Gileade. Eles levaram bacias, vasilhas de barro, camas e também alimentos para Davi e os seus homens. Levaram também trigo, cevada , farinha, feijão, grãos torrados, ervilhas, mel, queijo, coalhada e algumas ovelhas. Eles sabiam que, no deserto Davi, e os seus homens ficariam com fome, com sede e cansados.
28 'bài jùang, doi, 'balù, 'mau mì, 'mau mat, dàc 'mau mì, adrech adrenh, 'bài tòh, clong adrenh ma 'noiq,
28 — ausente —
29 diac xùt, sùa jòq, con trìu, 'benh pho mat, am ca Đawit wa lình haq caq. Wì doi: “Mangai jàn khoi croh ranŏng, khoi lep tagah ta đùng wang wê.”
29 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.