2 Samuel 12
Sech Hadròih (HRE) vs ARC
1 Chuaq thê Nathan lam trùh ta Đawit. Nathan lam trùh ta Đawit, haq doi: “Ŏi ta mòiq phôq tau i baiq ngai, mòiq ngai can padrŏng, mòiq ngai pa.
1 E o Senhor enviou Natã a Davi; e, entrando ele a Davi, disse-lhe: Havia numa cidade dois homens, um rico e outro pobre.
2 Mangai padrŏng can i bàc calùh trìu wa 'bo,
2 O rico tinha muitíssimas ovelhas e vacas;
3 mahaq mangai pa ùh i đeh cah cleq enh gùng ca mòiq toq con trìu cadrì 'yoh haq khoi rŏt ban. Trìu aih yòng càn pajùm ti con caiq haq, caq dahwèq caq da haq, ôq diac enh doi chrŏng haq, wa ca'nùng ta achong haq tìah ca con cadrì haq.
3 mas o pobre não tinha coisa nenhuma, senão uma pequena cordeira que comprara e criara; e ela havia crescido com ele e com seus filhos igualmente; do seu bocado comia, e do seu copo bebia, e dormia em seu regaço, e a tinha como filha.
4 “I mòiq hì, i mòiq ngai tamoi lam hmàih ca mangai padrŏng can. Mangai padrŏng can aih ùh enh yŏc dèh trìu loq 'bo cla đòiq broq jam 'noh ca tamoi, mahaq haq rùp con trìu da mangai pa broq jam caq 'noh ca tamoi ma lam hmàih ca haq.”
4 E, vindo um viajante ao homem rico, deixou este de tomar das suas ovelhas e das suas vacas para guisar para o viajante que viera a ele; e tomou a cordeira do homem pobre e a preparou para o homem que viera a ele.
5 Đawit nòih ca mangai padrŏng can aih. Haq doi ca Nathan: “Au patô Chuaq ma rìh hloi au pachac, mangai ma khoi broq bìac aih, đang ca cachìt!
5 Então, o furor de Davi se acendeu em grande maneira contra aquele homem, e disse a Natã: Vive o Senhor , que digno de morte é o homem que fez isso.
6 Haq ep đèn hlài pôn phàn trìu aih, taiq haq khoi broq bìac aih, taiq haq ùh i ca manoh loq xa-ŏch.”
6 E pela cordeira tornará a dar o quadruplicado, porque fez tal coisa e porque não se compadeceu.
7 Jò aih raq Nathan doi ca Đawit: “Ìh raq mangai aih! Chuaq Haq Boc Plình da Is-ra-ên doi 'màng cô: ‘Au khoi xùt dàu yŏc ìh broq bùa Is-ra-ên, Au khoi dŏih ìh claih enh tì Saulò.
7 Então, disse Natã a Davi: Tu és este homem. Assim diz o Senhor , Deus de Israel: Eu te ungi rei sobre Israel e eu te livrei das mãos de Saul;
8 Au hadai am ca ìh hnem da craq ìh, mai craq ìh, yŏc ìh broq bùa Is-ra-ên wa Juđa. Tàng joq 'nhòq tàu, Au jah am tam ca ìh bàc bìac 'noiq hòm.
8 e te dei a casa de teu senhor e as mulheres de teu senhor em teu seio e também te dei a casa de Israel e de Judá; e, se isto é pouco, mais te acrescentaria tais e tais coisas.
9 Gleq ìh ma khìn đac bàu da Chuaq, hi broq bìac ngang dù enh ngìa ca Haq? Ìh khoi yŏc chang gùm jêh đac Uria, mangai Hêtit, yŏc mai haq hlài broq mai ìh, èh ìh jêh đac haq xam chang gùm mangai jàn Amôn.
9 Por que, pois, desprezaste a palavra do Senhor , fazendo o mal diante de seus olhos? A Urias, o heteu, feriste à espada, e a sua mulher tomaste por tua mulher; e a ele mataste com a espada dos filhos de Amom.
10 Taiq 'màng aih manàiq cô, chang gùm ùh hêq ca raliang đac hnem ìh, taiq ìh khoi khìn đac Au, tablah yŏc mai Uria, mangai Hêtit, đòiq broq mai ìh.’
10 Agora, pois, não se apartará a espada jamais da tua casa, porquanto me desprezaste e tomaste a mulher de Urias, o heteu, para que te seja por mulher.
11 “Chuaq doi 'màng cô: ‘Au broq ca mangai ta hnem ìh tajraq hlài ca ìh. Au rùp 'bài mai ìh jang ngìa ìh am ca mangai 'noiq, èh wì haq tango ca 'bài mai ìh enh ngìa mat rìm ngai jò dahì.
11 Assim diz o Senhor : Eis que suscitarei da tua mesma casa o mal sobre ti, e tomarei tuas mulheres perante os teus olhos, e as darei a teu próximo, o qual se deitará com tuas mulheres perante este sol.
12 Ìh khoi broq bìac aih nòi hlèp, mahaq Au broq bìac cô ŏi jang ngìa dìq ca mangai Is-ra-ên.’ ”
12 Porque tu o fizeste em oculto, mas eu farei este negócio perante todo o Israel e perante o sol.
13 Đawit doi ca Nathan: “Au khoi broq tôiq ca Chuaq.”
13 Então, disse Davi a Natã: Pequei contra o Senhor . E disse Natã a Davi: Também o Senhor traspassou o teu pecado; não morrerás.
14 Mahaq taiq bìac cô, ìh khoi broq ca 'bài mangai ma git ca Chuaq capoch 'mèq ca hiniq Haq, taiq 'màng aih èh con calô ìh ma xa-ông cô ep cachìt.”
14 Todavia, porquanto com este feito deste lugar sobremaneira a que os inimigos do Senhor blasfemem, também o filho que te nasceu certamente morrerá.
15 Hi khoi, Nathan hlài dèh ta hnem. Chuaq jêh con nga mai Uria ma xa-ông am ca Đawit. Con nga aih loh ca ùh hrŏc hlàc.
15 Então, Natã foi para sua casa. E o
16 Đawit rôn ca acaq, waiq dang Boc Plình am dèh ca con. Khoi èh haq hlài dèh ta hnem, cùi ti ha'neq ti taneh dìq ca mang.
16 E buscou Davi a Deus pela criança; e jejuou Davi, e entrou, e passou a noite prostrado sobre a terra.
17 'Bài mangai craq ta hnem yòng dudan ca haq đòiq dèch haq yòng, mahaq haq ùh waq yòng, ùh waq caq cleq ti wì.
17 Então os anciãos da sua casa se levantaram e foram a ele, para o levantar da terra; porém ele não quis, e não comeu pão com eles.
18 Trùh hì tapèh con nga cachìt. 'Bài hapŏng Đawit ùh hùa am ca Đawit loq ca con nga khoi cachìt, ma jah 'màng aih wì doi: “Jò con nga ŏi rìh, nhèn i padô alòng bùa, bùa ùh tamàng nhèn, 'màng aih broq 'màng leq nhèn ma hùa doi ca bùa loq con nga khoi cachìt? Wì yùq haq loq broq haiq ca dađeh!”
18 E sucedeu que, ao sétimo dia, morreu a criança; e temiam os servos de Davi dizer-lhe que a criança era morta, porque diziam: Eis que, sendo a criança ainda viva, lhe falávamos, porém não dava ouvidos à nossa voz; como, pois, lhe diremos que a criança é morta? Porque mais mal lhe faria.
19 Mahaq Đawit hnoq 'bài hapŏng haq capoch chop ca dabau, haq loq con nga khoi cachìt, haq bòch: “I joq con nga khoi cachìt?”
19 Viu, porém, Davi que seus servos falavam baixo e entendeu Davi que a criança era morta, pelo que disse Davi a seus servos: É morta a criança? E eles disseram: É morta.
20 'Màng aih, Đawit yòng enh taneh, haq lam hùm, xùt dàu, xua thùm, wa atùa eo cwàn. Hi khoi haq lam mùt ta hnem traiq cùh waiq da Chuaq, cùh waiq Chuaq. Khoi èh haq hlài dèh ta hnem, thê wì 'noh ca haq dahwèq caq, hi khoi haq acaq.
20 Então, Davi se levantou da terra, e se lavou, e se ungiu, e mudou de vestes, e entrou na Casa do Senhor , e adorou; então, veio a sua casa e pediu pão; e lhe puseram pão, e comeu.
21 'Màng aih, 'bài hapŏng haq bòch haq: “Ìh broq cleq 'màng 'mat? Jò con nga ŏi rìh, ìh rôn ca acaq hmoi ca haq. Mahaq manàiq cô haq khoi cachìt, bùa yòng acaq!”
21 E disseram-lhe seus servos: Que é isso que fizeste? Pela criança viva jejuaste e choraste; porém, depois que morreu a criança, te levantaste e comeste pão.
22 Bùa tèu: “Jò con nga ŏi rìh au rôn ca acaq au hmoi, taiq au hèm: ‘Cabô ma loq, ùac aiq Chuaq xa-ŏch ca au, am ca con nga jah rìh.’
22 E disse ele: Vivendo ainda a criança, jejuei e chorei, porque dizia: Quem sabe se o Senhor se compadecerá de mim, e viva a criança?
23 Mahaq manàiq haq khoi cachìt; rôn ca acaq broq cleq? Au ma nui jah broq ca haq rìh hlài? Au jah lam trùh ta haq, mahaq haq ùh wìh hlài ta au.”
23 Porém, agora que é morta, por que jejuaria eu agora? Poderei eu fazê-la mais voltar? Eu irei a ela, porém ela não voltará para mim.
24 Đawit alòng Bat-sê-ba mai haq. Haq lam cùi ti Bat-sê-ba, èh mai haq xa-ông mòiq toq con calô, bùa hiniq ca haq Sa-lô-môn. Chuaq loq waq ca Sa-lô-môn.
24 Então, consolou Davi a Bate-Seba, sua mulher, e entrou a ela, e se deitou com ela; e teve ela um filho, e chamou o seu nome Salomão; e o Senhor o amou.
25 Chuaq thê mangai capoch thai Boc Plình, Nathan lam trùh hiniq ca haq Jê-đi-đia, ma jah 'màng aih Chuaq loq waq ca haq.
25 E o enviou pela mão do profeta Natã, e este chamou o seu nome Jedidias, por amor do Senhor .
26 Manàiq cô Jôap jêh phôq Rapba da jàn Amôn, wa blah yŏc phôq bùa wì.
26 Entretanto, pelejou Joabe contra Rabá, dos filhos de Amom, e tomou a cidade real.
27 Haq thê mangai 'ràng bàu trùh ta Đawit wa doi: “Au khoi jêh blah yŏc Rapba, nòi 'bài diac da phôq.
27 Então, mandou Joabe mensageiros a Davi e disse: Pelejei contra Rabá e também tomei a cidade das águas.
28 'Màng aih, manàiq bùa gop dŏng 'bài lình ma ŏi i ta hnem, lam dudan ca phôq wa blah yŏc phôq aih, tàng au blah yŏc, èh ep hiniq phôq aih tiaq hiniq au.”
28 Ajunta, pois, agora o resto do povo, e cerca a cidade, e toma-a, para que, tomando eu a cidade, não se aclame sobre ela o meu nome.
29 'Màng aih, bùa Đawit gop dŏng 'bài lình ŏi i ta haq, lam trùh jêh phôq Rapba blah yŏc phôq.
29 Então, ajuntou Davi a todo o povo, e marchou para Rabá, e pelejou contra ela, e a tomou.
30 Haq lêh yŏc calôp bùa jàn Amôn côi dèh ta gàu. Calôp xam wang aih trap 35 kìq, i 'bìt 'bài ngŏc; Đawit côi calôp aih. Haq hadai yŏc bàc cùng hang ta phôq aih 'nong lam.
30 E tirou a coroa da cabeça do seu rei, cujo peso era de um talento de ouro, e havia nela pedras preciosas, e foi posta sobre a cabeça de Davi; e da cidade levou mui grande despojo.
31 Haq 'nong jàn phôq aih, thê wì broq hapŏng, yŏc cùa, cùac, chòng, wa bìac broq gech. Haq broq 'màng aih ca rìm phôq da jàn Amôn. Khoi èh Đawit wa dìq ca jàn haq wìh hlài ta Jê-ru-sa-lem.
31 E, trazendo o povo que havia nela, o pôs às serras, e às talhadeiras de ferro, e aos machados de ferro, e os fez passar por forno de tijolos; e assim fez a todas as cidades dos filhos de Amom. E voltou Davi e todo o povo para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.