2 Reis 9
Sech Hadròih (HRE) vs BKJ
1 Jò aih Ê-li-sê mangai da Boc Plình creo ca mòiq ngai capoch thai Boc Plình ma 'noiq trùh, èh doi: “Càt caxi ca'nam beq, wê cabi dàu cô lam trùh phôq Ramôt Ga-la-at.
1 E Eliseu, o profeta, chamou um dos filhos dos profetas, e disse-lhe: Cinge os teus lombos, e toma esta caixa de azeite na tua mão, e vai até Ramote-Gileade;
2 Jò hi trùh ta aih, ìh ti chaq Jêhu, con calô Jê-hô-sa-phat, xau Nimsi. Ìh jah hnoq mangai aih 'nang ha'ngui dèh ti oh daq. Ìh mùt thê haq loh khoi dèh enh oh daq, 'ràng haq mùt ta adùq ma hlèp.
2 e quando tu fores para lá, procura Jeú, o filho de Josafá, o filho de Ninsi, e entra, e faz com que ele se levante dentre os seus irmãos, e leva-o para uma câmara interior;
3 Hi khoi, yŏc cabi dàu 'mat ùc ta gàu mangai aih, rai doi: ‘Chuaq doi 'màng cô: Au xùt dàu ca ìh đòiq ìh broq bùa ca jàn Is-ra-ên.’ Broq 'màng aih hi gêh, pèh 'mang cadàu mot, ùh jah adia.”
3 então, toma a caixa de azeite, e a derrama sobre a sua cabeça, e diz: Assim diz o SENHOR: Tenho te ungido rei sobre Israel. Então, abre a porta, e foge, e não te detenhas.
4 'Màng aih mangai capoch thai Boc Plình 'yoh hanam cô lam trùh ta Ramôt Ga-la-at.
4 Assim, o jovem profeta foi até Ramote-Gileade.
5 Haq trùh ta aih wop jò 'bài cwan càn 'nang tagop. Mangai aih chop doi ca Jêhu: “Au i mòiq bìac enh hatùang ca ìh.”
5 E, quando ele chegou, eis que os capitães do exército estavam assentados; e ele disse: Eu tenho um recado para ti, ó capitão. E Jeú disse: Para qual dentre todos nós? E ele disse: Para ti, ó capitão.
6 'Màng aih, Jêhu yòng, mùt adùq ma enh dalam. Mangai radam cô ùc dàu enh gàu haq, rai doi: “Chuaq Boc Plình da jàn Is-ra-ên doi 'màng cô: Au xùt dàu ca ìh đòiq ìh broq bùa ca jàn Is-ra-ên, aih con jàn da Chuaq.
6 E ele se levantou, e entrou na casa; e derramou o azeite sobre a sua cabeça, e lhe disse: Assim diz o SENHOR Deus de Israel: Tenho te ungido rei sobre o povo do SENHOR, a saber, sobre Israel.
7 Ìh jêh đac hnem Ahap, craq ìh, đòiq ca'naih hlài ca 'bài mangai capoch thai Boc Plình wa 'bài hapŏng Au, Jê-sa-bên ma khoi jêh đac.
7 E tu ferirás a casa de Acabe, o teu mestre, para que eu possa vingar o sangue dos meus servos, os profetas, e o sangue de todos os servos do SENHOR, da mão de Jezabel.
8 Dìq ca hnem Ahap phai 'bìq jêh đac. Au jêh dŏng dìq 'bài mangai calô hnem Ahap, ùh kè ca hapŏng loq mangai ùh xài hapŏng ŏi ta Is-ra-ên.
8 Porque toda a casa de Acabe perecerá; e eu cortarei de Acabe aquele que mija contra a parede, e aquele que está escravo e livre em Israel;
9 Au broq ca hnem Ahap tìah ca Au ma khoi broq ca hnem Jê-rô-bô-am con calô da Nêbat, èh hadai tìah ca hnem Ba-ê-sa con calô A-hi-ja.
9 e eu farei a casa de Acabe como a casa de Jeroboão, o filho de Nebate, e como a casa de Baasa, o filho de Aías;
10 Hanang da Jê-sa-bên, èh coq caq ta đùng taneh Jê-rê-ên, wa ùh i ca mangai leq catùh hanang aih.” Capoch bàu aih hi gêh, mangai capoch thai Boc Plình 'yoh hanam cô pèh 'mang cadàu mot.
10 e os cães comerão Jezabel na porção de Jezreel, e não haverá ali nenhum para enterrá-la. E ele abriu a porta, e fugiu.
11 Jò Jêhu hi loh enh adùq aih trùh dèh ta 'bài bua, wì haq bòch: “Catèm ùh? Mangai ranhùa aih trùh doi ca ìh bìac cleq?”
11 Então, Jeú saiu até aos servos do seu senhor; e um lhe disse: Está tudo bem? Por que este louco veio até ti? E ele disse-lhes: Vós conheceis o homem e a sua comunicação.
12 Wì doi: “Ìh 'nùt nhèn. Capoch ca nhèn ma joq 'nàng beq.”
12 E eles disseram: Isto é falso; conta-nos agora. E disse-lhe: Assim e assim falou ele a mim, dizendo: Assim diz o SENHOR: Tenho te ungido rei sobre Israel.
13 Tàng bàu aih, rìm ngai drah lêh dèh eo enh gùng, hlèch ti calŏih gòng nòi jènh Jêhu, hi khoi wì haq hlôi kèn wa cachech doi: “Jêhu broq bùa!”
13 Então eles apressaram-se, e tomando cada um a sua vestimenta puseram debaixo dele, no alto das escadarias, e sopraram as trombetas, dizendo: Jeú é rei.
14 'Màng aih, Jêhu con calô Jê-hô-sa-phat, xau da Nimsi, chaq trong đòiq blòq hlài Jôram. Jò aih Jôram xam dìq dŏng ca jàn Is-ra-ên jiang lo ca bìac tajraq hlài ca bùa Ha-xa-ên da Siri ta Ramôt Ga-la-at,
14 Assim, Jeú, o filho de Josafá, o filho de Ninsi, conspirou contra Jorão. (Ora, Jorão havia aprisionado Ramote-Gileade, ele e todo o Israel, por causa de Hazael, rei da Síria.
15 mahaq bùa Jôram khoi wìh hlài ta Jê-rê-ên gòm dèh habau brêh, ma jah 'màng aih lình Siri khoi broq ca bùa habau, jò bùa tajêh ca bùa Ha-xa-ên da Siri. Jêhu doi: “Tàng oh daq khoi enh 'màng aih, èh apaq đòiq ca mòiq ngai leq loh khoi enh phôq lam bahìa ca Jê-rê-ên.”
15 Porém o rei Jorão havia retornado a Jezreel para ser curado dos ferimentos que os sírios lhe haviam causado, quando ele lutou contra Hazael, rei da Síria). E Jeú disse: Se isto está em vossas mentes, então que ninguém saia nem escape da cidade para ir e contar isto em Jezreel.
16 Khoi ca aih, Jêhu còi dèh axêh lam trùh Jê-rê-ên, aih nòi Jôram 'nang ŏi gòm dèh habau brêh. Jò aih bùa A-cha-xia da Juđa loh hmàih ca Jôram hadai ŏi ta aih.
16 Assim, Jeú subiu em uma carruagem, e foi até Jezreel; porque Jorão ali estava deitado. E Acazias, rei de Judá, havia descido para ver Jorão.
17 Ta Jê-rê-ên lình ma gŏc rap nòi hapom ha'nhèq, ngan hnoq 'bài lình da Jêhu trùh. Haq doi: “Au hnoq i 'bài lình 'nang trùh haten.”
17 E um atalaia estava ali de pé sobre a torre em Jezreel, e ele espionava a companhia de Jeú enquanto ele vinha, e disse: Vejo uma companhia. E Jorão disse: Toma um cavaleiro, e envia-o para se encontrar com eles, e que ele diga: Isto é paz?
18 'Màng aih wì thê mòiq ngai còi axêh loh glàm Jêhu. Mangai aih bòch: “Bùa bòch 'màng cô: ‘Pì trùh ta cô xam manoh catèm ùh?’ ”
18 Assim lá se foi um em lombo de cavalo para se encontrar com ele, e disse: Assim diz o rei: Isto é paz? E Jeú disse: O que tens tu a fazer com a paz? Volve-te para trás de mim. E o atalaia contou, dizendo: O mensageiro chegou até eles, mas ele não retorna.
19 Bùa thê hòm mòiq ngai trùh ti wì haq bòch: “Bùa bòch 'màng cô: Pì trùh ta cô xam manoh catèm ùh?”
19 Então, ele enviou um segundo em lombo de cavalo, o qual veio a eles, e disse: Assim diz o rei: Isto é paz? E Jeú respondeu: O que tens tu a fazer com a paz? Volve-te para trás de mim.
20 Mangai lình ma gŏc hapom nòi ha'nhèq, anoi hlài hòm: “Mangai wê bàu yàng ma baiq khoi lam trùh glàm wì haq, mahaq haq hadai ùh hlài. Hnoq dua ma wèq xê tìah ca dua Jêhu con Nimsi, ma jah 'màng aih haq wèq xê renh tìah ca mangai nòih dìq jaq.”
20 E o atalaia contou, dizendo: Ele chegou mesmo até eles, e não retorna; e o conduzir é semelhante ao conduzir de Jeú, o filho de Ninsi; pois conduz furiosamente.
21 Jôram doi: “Padon đòiq xê ca au beq!” Wì padon xê ca bùa, hi khoi Jôram bùa da Is-ra-ên wa bùa A-cha-xia da Juđa hi loh lam, rìm ngai lam dèh xê loh đìh yŏc Jêhu. Wa haq glàm Jêhu ta đùng taneh da Nabôt, mangai Jê-rê-ên.
21 E Jorão disse: Preparai-vos. E a sua carruagem foi preparada. E Jorão, rei de Israel, e Acazias, rei de Judá saíram, cada um na sua carruagem, e eles saíram contra Jeú, e o encontraram na porção de Nabote, o jezreelita.
22 Jò Jôram bu hnoq Jêhu, haq bòch: “Jêhu ôi! Catèm ùh?”
22 E sucedeu, quando Jorão viu Jeú, que ele disse: Isto é paz, Jeú? E ele respondeu: Que paz, enquanto as prostituições da tua mãe, Jezabel, e as suas feitiçarias são tantas?
23 Tàng 'màng aih, Jôram tawìh dèh xê cadàu mot rai cachech bàu dêh waq ca A-cha-xia tàng: “I mangai enh blòq! A-cha-xia ôi!”
23 E Jorão virou as suas mãos, e fugiu, e disse a Acazias: É traição, ó Acazias.
24 Jêhu yŏc dìq ca padren hyot panenh penh Jôram troq ta'ne khèu; rang panenh xrình plì nòih haq. Haq cro dèh ta xê axêh.
24 E Jeú entesou um arco com toda a sua força, e feriu Jorão entre os seus braços, e a flecha saiu no seu coração, e ele afundou-se na sua carruagem.
25 Jêhu doi ca Bichca, cwan ma haten ca haq: “ 'Noh hanang 'mat, hwenh đac ta đùng taneh da Nabôt, mangai Jê-rê-ên. Ìh i ŏi hmàng ùh? Jò ba còi axêh lam adrình tiaq cloh Ahap, baq haq, èh Chuaq i doi ca Ahap bàu cô:
25 Então, disse Jeú a Bidcar, o seu capitão: Levanta-o e lança-o na porção do campo de Nabote, o jezreelita; porque te lembras como, quando eu e tu cavalgávamos juntos atrás de Acabe, o seu pai, o SENHOR colocou esta carga sobre ele;
26 Hì nèh Au i hnoq mahem da Nabôt wa mahem 'bài con calô haq, taiq 'màng aih Au hadai ca'naih hlài da ìh jang nòi đùng taneh cô. 'Màng aih hwenh đac hanang haq ta đùng taneh cô beq, tiaq troi bàu Chuaq khoi doi.”
26 seguramente, ontem vi o sangue de Nabote, e o sangue dos seus filhos, diz o SENHOR; e eu me desforrarei de ti neste pedaço de terra, diz o SENHOR. Agora, portanto, toma-o e lança-o no pedaço de terra, segundo a palavra do SENHOR.
27 Jò A-cha-xia bùa da Juđa hnoq 'màng aih, haq cadàu 'nah ta Bêt-ha-gan đòiq mot. Jêhu hnan tiaq rai doi: “Jêh đac haq beq!” 'Màng aih wì penh haq. Haq 'bìq habau hlàc jò haq ŏi ta xê axêh cla, wop jang nòi tawech hlài 'nah ta Gurò haten ca Gip-lê-am. Haq cadàu mot, hlài trùh Mê-gi-đô, haq cachìt ta aih.
27 Porém, quando Acazias, o rei de Judá, viu isto, ele fugiu pelo caminho da casa do jardim. E Jeú o perseguiu, e disse: Feri-o também na carruagem. E eles assim o fizeram na subida de Gur, a qual fica junto a Ibleão. E ele fugiu para Megido, e lá morreu.
28 'Bài hapŏng A-cha-xia đòiq hanang bùa ta xê axêh 'ràng ahlài ta Jê-ru-sa-lem. Wì catùh haq ta ralùng nòi ma catùh boc yaq haq ta phôq Đawit.
28 E os seus servos o carregaram em uma carruagem até Jerusalém, e o sepultaram no seu sepulcro com os seus pais, na cidade de Davi.
29 A-cha-xia wèq cwìang ŏi ta Juđa wop hanam ma 11 'nhòng da bùa Jôram, con calô Ahap.
29 E no décimo primeiro ano de Jorão, o filho de Acabe, começou a reinar Acazias sobre Judá.
30 Jò Jêhu mùt ta phôq Jê-rê-ên, Jê-sa-bên hìa tàng, haq xùt dèh hadrò, kep dèh xàc ta gàu, khoi èh loh yòng ngan ta 'mŏc gàu.
30 E quando Jeú chegou a Jezreel, Jezabel ouviu a respeito; e ela pintou a face, e ataviou a cabeça, e olhou por uma janela.
31 Wop jò Jêhu bu cadiang mùt nòi ngo phôq, Jê-sa-bên doi: “Ôi mangai jêh đac mangai! Ìh trùh catèm ùh? Ìh tìah ca Ximri ma jêh đac dèh craq!”
31 E quando Jeú entrou pelo portão, ela disse: Teve paz Zinri, que matou a seu senhor?
32 Jêhu ngoi ngan ta 'mŏc gàu rai doi: “Mangai leq ta 'nhèq 'mat i cabô tiaq au ùh? Cabô ùh?” Èh i baiq piq ngai cwan pah ngan loh 'nah ta Jêhu.
32 E ele levantou a sua face em direção à janela, e disse: Quem está do meu lado? Quem? E ali olhavam para ele dois ou três eunucos.
33 Jêhu doi: “Hwenh ca'nìh haq beq!” 'Màng aih wì hwenh ca'nìh Jê-sa-bên. Mahem haq haprah ta panàt, haprah ta axêh. Axêh jôiq cadiang ca hanang haq lam cwa.
33 E ele disse: Lançai-a abaixo. Assim, eles a lançaram abaixo; e parte do seu sangue foi respingada na parede, e nos cavalos; e ele calcou-a sob os seus pés.
34 Jêhu mùt caq ôq. Hi gêh haq doi: “Yŏc hanang mangai cadrì dù tau lam catùh beq. 'Nhac ca 'màng leq haq xôq con cadrì bùa.”
34 E, quando ele havia entrado, ele comeu e bebeu, e disse: Ide e vede agora esta mulher maldita, e sepultai-a; porque ela é filha de um rei.
35 Mahaq jò wì lam yŏc hanang haq đòiq catùh, wì pi hnoq hiniq ma 'noiq enh gùng cadôh gàu, baiq toq jènh wa baiq toq capiang tì haq.
35 E eles foram sepultá-la; mas dela não encontraram nada além da caveira, e os pés, e as palmas das suas mãos.
36 Jò wì mùt anoi bìac aih ca Jêhu, èh Jêhu doi: “Cô oq troq troi bàu Chuaq ma khoi doi cwa dèh hapŏng Haq, aih Êli mangai Ti-sê-bit: Ta đùng taneh da Jê-rê-ên, coq èh caq jam Jê-sa-bên.”
36 Pelo que eles retornaram, e contaram-lhe. E ele disse: Esta é a palavra do SENHOR, a qual ele falou pelo seu servo Elias, o tisbita, dizendo: Na porção de Jezreel os cães comerão a carne de Jezabel;
37 Hanang Jê-sa-bên, èh tìah ca ìch ta đùng taneh Jê-rê-ên, trùh 'mòi ùh i ca mangai leq jah doi: “Cô raq Jê-sa-bên.”
37 e a carcaça de Jezabel será como esterco sobre a face do campo na porção de Jezreel; de modo que não dirão: Esta é Jezabel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.