2 Reis 6
Sech Hadròih (HRE) vs VC
1 I mòiq hì 'bài mangai capoch thai da Boc Plình doi ca Ê-li-sê: “Thài ôi, hnem ŏi pajùm đòiq tamàng bàu ìh hnài da nhèn cô dìq jaq chit.
1 Os filhos dos profetas disseram a Eliseu: Vê: o lugar em que moramos contigo tornou-se estreito demais para nós.
2 Xìn ìh am nhèn lam kenh 'bò cròng diac Jôđan coh long, khoi èh broq ta aih mòiq toq hnem càn đòiq ŏi.”
2 Vamos até o Jordão, tomemos dali cada um de nós uma viga, e construamos ali uma sala em que habitemos. Ide, respondeu-lhes ele.
3 Mòiq ngai ŏi ta 'bài wì haq doi: “Thài lam tiaq nhèn oq.”
3 Mas vem também tu com os teus servos, ajuntou um deles. Eu irei, disse ele.
4 'Màng aih Ê-li-sê lam tiaq wì haq.
4 E partiu com eles. Chegados ao Jordão, puseram-se a cortar madeira.
5 Mahaq i mòiq ngai 'nang coh long, èh pla chòng da haq dahlôi enh gàn clìh ta diac. Mangai aih cachech bàu dêh doi: “Thài ôi! Thài ôi! Chòng cô, au khoi bòch đò chòng wì!”
5 Ora, estando um deles a cortar uma árvore, eis que o seu machado caiu na água. Ah, meu senhor!, exclamou ele. Porque o machado era emprestado.
6 Mangai da Boc Plình bòch: “Haq clìh jang leq?” Mangai aih patô nòi chòng clìh. Ê-li-sê coh mòiq apŏt long hatùc jang aih, èh pla chòng đòng.
6 Onde caiu ele?, perguntou o homem de Deus. Ele mostrou-lhe o lugar. Eliseu cortou um pedaço de madeira, jogou-o na água, e o machado veio à tona.
7 Ê-li-sê doi: “Tŏch beq!” Mangai cô hnhu tì yŏc.
7 Tira-o, disse ele. O homem estendeu a mão e tomou-o.
8 Jò aih bùa Siri tajêh poh ca jàn Is-ra-ên. Bùa aih hatình dèh ca 'bài cwan doi: “Au jah broq traiq dèh ca 'bài lình jang cô, jang 'mat.”
8 O rei da Síria, que estava em guerra contra Israel, teve conselho com os seus servos e disse-lhes: Em tal e tal lugar estará o meu acampamento.
9 Mangai da Boc Plình thê mangai trùh pa'yèp bùa da Is-ra-ên: “Apaq lam cwa trong aih, ma jah 'màng aih bùa Siri 'nang gòm rap jang aih.”
9 Mandou então o homem de Deus dizer ao rei de Israel: Guarda-te de passar por tal lugar, porque os sírios estão ali.
10 'Màng aih bùa Is-ra-ên thê mangai trùh ngan thù nòi mangai da Boc Plình ma doi, aih joq ùh? Bàc yàng 'màng aih Ê-li-sê thê mangai 'ràng bàu pa'yèp bùa Is-ra-ên đòiq bùa jah wèq dađeh.
10 O rei de Israel mandou homens ao lugar indicado pelo homem de Deus em sua mensagem. E o rei acautelou-se não apenas uma ou duas vezes.
11 Bùa Siri hamàih dìq jaq bìac cô. Haq creo dèh ca 'bài cwan trùh bòch: “Pì doi ca au loq beq, ŏi ta pì 'mat mangai leq ma khoi lam doi ca bùa Is-ra-ên?”
11 O rei da Síria, alvoroçado por causa disso, chamou seus servos e disse-lhes: Não me descobrireis quem dos nossos nos traiu junto do rei de Israel?
12 Mòiq ngai ŏi ta wì haq aih tèu: “Ôi bùa, craq da au, ùh xài nhèn, mahaq Ê-li-sê mangai capoch thai Boc Plình da Is-ra-ên, haq doi ca bùa Is-ra-ên loq bàu ìh ma capoch ta adùq ìh ma cùi.”
12 Não foi ninguém, ó rei, meu senhor, respondeu um deles; é o profeta Eliseu quem conta ao rei de Israel os planos que fazes em teu quarto de dormir.
13 Bùa Siri doi: “Lam chaq mangai aih ŏi ta leq. Au hi thê 'bài lình lam rùp mangai aih.” Wì doi ca bùa: “Mangai aih ŏi ta Đôthan.”
13 Ide, disse o rei, e vede onde ele está, para que eu o mande prender. Disseram ao rei: Ele está agora em Dotã.
14 'Màng aih bùa Siri thê mòiq lù lình cràm loh lam, 'ràng tiaq 'bài xê wa axêh lam trùh Đôthan. Plình bu xèq, wì haq dudan ca phôq aih.
14 O rei enviou ali cavalos, carros e uma companhia importante; chegaram de noite e cercaram o lugar.
15 Xrŏih xroq, mòiq ngai mangai hapŏng Boc Plình loh enh phôq hnoq i 'bài lình, xam axêh wa xê axêh 'nang dudan ca phôq. Haq drah cadàu hlài doi: “Thài ôi! Bèn cachìt! Broq 'màng leq cô èh?”
15 Na manhã seguinte, o homem de Deus, saindo fora, viu o exército que cercava a cidade com cavalos e carros. Seu servo disse-lhe: Ai, meu senhor! Que vamos fazer agora?
16 Ê-li-sê tèu: “Apaq crè, ma jah 'màng aih mangai ŏi ti bèn yi bàc ca 'bài mangai ŏi ti wì haq.”
16 Não temas, respondeu Eliseu; os que estão conosco são mais numerosos do que os que estão com eles.
17 Doi 'màng aih hi gêh, Ê-li-sê waiq khàn: “Waiq Chuaq xìn Ìh pèh 'mat hapŏng da con đòiq haq jah hnoq.” 'Màng aih Chuaq pèh 'mat mangai hapŏng aih, èh haq hnoq ta bôi wang bình ca axêh, wa xê axêh xam ùnh 'nang dudan đòiq hi wèq ban Ê-li-sê.
17 Orou Eliseu e disse: Senhor, abri-lhe os olhos, para que veja. O Senhor abriu os olhos do servo, e este viu o monte cheio de cavalos e carros de fogo ao redor de Eliseu.
18 Jò 'bài lình Siri loh đòiq hi rùp Ê-li-sê, Ê-li-sê waiq khàn ca Chuaq doi: “Waiq Chuaq xìn Ìh broq ca mat 'bài cô ùh xau hnoq.” Chuaq rùp bàu aih broq ca lình cô ùh xau mat, troq troi bàu Ê-li-sê khoi waiq khàn.
18 {Entretanto, os sírios} desciam para ele, e Eliseu orou ao Senhor, dizendo: Feri de cegueira estes homens. E o Senhor, ouvindo a prece de Eliseu, feriu-os de cegueira.
19 Ê-li-sê doi ca jàn aih: “Cô ùh xài trong pì ma enh lam, hadai ùh xài phôq pì ma enh trùh. Tiaq au beq, au ajèn 'ràng pì ta mangai pì ma 'nang chaq.” Èh Ê-li-sê 'ràng wì haq trùh phôq Sa-ma-ri.
19 Eliseu disse-lhes: Não é por aqui o caminho, nem é esta a cidade. Segui-me: vou conduzir-vos ao homem que buscais. E levou-os a Samaria.
20 Bu trùh ta phôq Sa-ma-ri, Ê-li-sê waiq khàn doi: “Waiq Chuaq manàiq xìn Ìh pèh da wì haq mat đòiq wì haq jah hnoq.” Chuaq pèh da wì haq mat, èh wì haq hnoq dađeh 'nang ŏi ta phôq Sa-ma-ri.
20 Tendo eles entrado em Samaria, Eliseu disse: Senhor, abri os olhos desses homens para que vejam. O Senhor abriu-lhes os olhos e eles viram que estavam em Samaria.
21 Jò bùa da Is-ra-ên hnoq wì haq, èh haq bòch ca Ê-li-sê: “Craq ôi! Au phai jêh đac wì cô ùh? Au phai jêh đac wì cô ùh?”
21 O rei de Israel, tendo-os visto, disse a Eliseu: Feri-los-ei, meu pai?
22 Ê-li-sê tèu: “Ìh apaq jêh đac wì haq. Jò bùa rùp mangai, èh khòh yŏc chang gùm wa panenh jêh đac wì haq ùh? Yŏc 'benh wa diac am ca wì caq ôq beq, khoi èh ca'naih wì haq hlài dèh da craq wì haq.”
22 Não, respondeu ele. Fere aos que capturares com tua espada e teu arco. A estes, porém, dá-lhes pão e água, para que restaurem as forças e voltem em seguida para junto de seu senhor.
23 'Màng aih bùa Is-ra-ên padon hiniang càn am wì haq caq. Khoi èh am wì haq hlài dèh ta craq wì haq. 'Màng aih, 'bài lình da Siri pi rap gòm đòiq jêh lình da Is-ra-ên hòm.
23 O rei mandou que se lhes servisse um grande banquete, e depois que acabaram de comer e beber, deixou-os em liberdade, e eles voltaram para o seu soberano. E a partir de então, os guerrilheiros sírios cessaram as suas incursões nas terras de Israel.
24 Mahaq atìq ca aih, bùa Bên-ha-đat da Siri tagop dŏng dìq dèh ca 'bài lình, lam trùh dudan ta Sa-ma-ri đòiq tajêh ca phôq aih.
24 Depois disso, Ben-Hadad, rei da Síria, mobilizou todo o seu exército e subiu para pôr cerco diante de Samaria.
25 Taiq phôq aih 'bìq lình dudan khoi dùnh hì, ma jah ta phôq i bìac pangot hrah càn, trùh 'mòi mòiq toq gàu lùa tech jah 80 capiac 'bac, èh mòiq doi chrŏng ìch da chìm trù hnem tech jah padam capiac 'bac.
25 A fome alastrou-se pela cidade e o cerco foi tão rude que uma cabeça de jumento valia oitenta siclos de prata, e a quarta parte de um cab de grãos, cinco siclos de prata.
26 Jò aih bùa Is-ra-ên lam ti bôi panàt phôq, èh i mòiq ngai gu cadrì creo dang ca bùa doi: “Bùa ôi! Xìn ìh jùp au dìq.”
26 Um dia em que o rei circulava pela muralha, uma mulher gritou-lhe: Socorre-me, ó rei, meu senhor!
27 Bùa doi: “Tàng Chuaq ùh dèch ìh, èh au hadai ùh 'nì yŏc cleq đòiq jùp đò ìh manàiq cô. Au ùh i cleq ŏi ti nòi xàn blai 'mau loq nòi pai alac đòiq am ca ìh.”
27 O rei respondeu-lhe: Se o Senhor não te salva, com que te poderei eu socorrer? Porventura com a eira ou com o lagar?
28 Khoi èh bùa bòch mangai cadrì aih: “Ìh dang creo ca au bìac cleq?”
28 E ajuntou: Que te aconteceu? Ela respondeu: Esta mulher, que aqui vês, disse-me: Dá-me o teu filho, para o comermos hoje; amanhã comeremos o meu.
29 'Màng aih nhèn hi pai caq jam con calô au. Hì atìq au doi ca mangai cadrì cô, 'ràng con calô ìh loh ta cô beq, bèn hi caq jam haq. Mahaq mangai cadrì cô 'ràng dèh con lam cadoc.”
29 Cozemos então o meu filho e o comemos. No dia seguinte, quando eu lhe disse: Dá-me o teu filho, para que o comamos, ela o escondeu.
30 Jò bùa tàng bàu mangai cadrì cô doi 'màng aih, haq hich dèh eo. Wop jò bùa 'nang lam, jàn jah hnoq haq caxùnh eo bai briang enh dalam.
30 Ouvindo o que lhe dizia a mulher, o rei rasgou as vestes; e como ia passando pela muralha, o povo viu que ele trazia um cilício sobre o corpo.
31 Bùa doi: “Tàng hì cô gàu da Ê-li-sê, con calô da Saphat, xôq ŏi jang ranŏng haq, èh xìn Chuaq baxa au dìq jaq trap.”
31 Que Deus me trate com todo o rigor, se a cabeça de Eliseu, filho de Safat, lhe ficar ainda hoje sobre os ombros!
32 Jò bùa thê dèh mòiq ngai cwan ma ŏi ti haq trùh jêh đac Ê-li-sê. Ê-li-sê 'nang ha'ngui dèh ta hnem, hadai i 'bài craq phôq ha'ngui ti haq. Adroi ca jò cwan bùa ma thê lam trùh hnem haq, Ê-li-sê doi dèh ca 'bài craq phôq: “Pì i loq mangai jêh đac mangai 'nang thê dèh lình trùh đòiq hi yŏc gàu au ùh? Jò mangai aih hi trùh èh, pì clenh dŏng 'mŏc 'mang, clòng ma cajap haq, paq am haq mùt, ma jah 'màng aih i atêh jènh craq mangai aih tiaq atìq ca haq.”
32 Ora, Eliseu achava-se em sua casa, e os anciãos sentados com ele. O rei se fizera preceder por um emissário; mas, antes que este chegasse, Eliseu disse aos anciãos: Vede como este filho de bandido manda alguém para cortar-me a cabeça? Atenção! Quando chegar o emissário, fechai-lhe a porta e repeli-o. Mas não se ouve já o ruído dos passos de seu amo, que o segue?
33 Ê-li-sê capoch bàu aih ca 'bài craq phôq, èh bùa Is-ra-ên hi trùh doi ca haq: “Bìac ramòt cô taiq Chuaq. 'Màng aih hagleq au ma ŏi gòm canòm nòi Chuaq hòm?”
33 Não tinha ainda acabado de falar, quando o mensageiro se apresentou diante dele e disse-lhe: Quando um tão grande mal nos vem do Senhor, que poderei eu esperar ainda?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.