2 Reis 6
Sech Hadròih (HRE) vs ARC
1 I mòiq hì 'bài mangai capoch thai da Boc Plình doi ca Ê-li-sê: “Thài ôi, hnem ŏi pajùm đòiq tamàng bàu ìh hnài da nhèn cô dìq jaq chit.
1 E disseram os filhos dos profetas a Eliseu: Eis que o lugar em que habitamos diante da tua face nos é estreito.
2 Xìn ìh am nhèn lam kenh 'bò cròng diac Jôđan coh long, khoi èh broq ta aih mòiq toq hnem càn đòiq ŏi.”
2 Vamos, pois, até ao Jordão, e tomemos de lá, cada um de nós, uma viga, e façamo-nos ali um lugar, para habitar ali. E disse ele: Ide.
3 Mòiq ngai ŏi ta 'bài wì haq doi: “Thài lam tiaq nhèn oq.”
3 E disse um: Serve-te de ires com os teus servos. E disse: Eu irei.
4 'Màng aih Ê-li-sê lam tiaq wì haq.
4 E foi com eles; e, chegando eles ao Jordão, cortaram madeira.
5 Mahaq i mòiq ngai 'nang coh long, èh pla chòng da haq dahlôi enh gàn clìh ta diac. Mangai aih cachech bàu dêh doi: “Thài ôi! Thài ôi! Chòng cô, au khoi bòch đò chòng wì!”
5 E sucedeu que, derribando um deles uma viga, o ferro caiu na água; e clamou e disse: Ai! Meu senhor! Porque era emprestado.
6 Mangai da Boc Plình bòch: “Haq clìh jang leq?” Mangai aih patô nòi chòng clìh. Ê-li-sê coh mòiq apŏt long hatùc jang aih, èh pla chòng đòng.
6 E disse o homem de Deus: Onde caiu? E, mostrando-lhe ele o lugar, cortou um pau, e o lançou ali, e fez nadar o ferro.
7 Ê-li-sê doi: “Tŏch beq!” Mangai cô hnhu tì yŏc.
7 E disse: Levanta-o. Então, ele estendeu a sua mão e o tomou.
8 Jò aih bùa Siri tajêh poh ca jàn Is-ra-ên. Bùa aih hatình dèh ca 'bài cwan doi: “Au jah broq traiq dèh ca 'bài lình jang cô, jang 'mat.”
8 E o rei da Síria fazia guerra a Israel; e consultou com os seus servos dizendo: Em tal e em tal lugar estará o meu acampamento.
9 Mangai da Boc Plình thê mangai trùh pa'yèp bùa da Is-ra-ên: “Apaq lam cwa trong aih, ma jah 'màng aih bùa Siri 'nang gòm rap jang aih.”
9 Mas o homem de Deus enviou ao rei de Israel, dizendo: Guarda-te de passares por tal lugar; porque os siros desceram ali.
10 'Màng aih bùa Is-ra-ên thê mangai trùh ngan thù nòi mangai da Boc Plình ma doi, aih joq ùh? Bàc yàng 'màng aih Ê-li-sê thê mangai 'ràng bàu pa'yèp bùa Is-ra-ên đòiq bùa jah wèq dađeh.
10 Pelo que o rei de Israel enviou àquele lugar, de que o homem de Deus lhe falara e de que o tinha avisado, e se guardou ali, não uma nem duas vezes.
11 Bùa Siri hamàih dìq jaq bìac cô. Haq creo dèh ca 'bài cwan trùh bòch: “Pì doi ca au loq beq, ŏi ta pì 'mat mangai leq ma khoi lam doi ca bùa Is-ra-ên?”
11 Então, se turbou com este incidente o coração do rei da Síria, e chamou os seus servos, e lhes disse: Não me fareis saber quem dos nossos é pelo rei de Israel?
12 Mòiq ngai ŏi ta wì haq aih tèu: “Ôi bùa, craq da au, ùh xài nhèn, mahaq Ê-li-sê mangai capoch thai Boc Plình da Is-ra-ên, haq doi ca bùa Is-ra-ên loq bàu ìh ma capoch ta adùq ìh ma cùi.”
12 E disse um dos seus servos: Não, ó rei, meu senhor; mas o profeta Eliseu, que está em Israel, faz saber ao rei de Israel as palavras que tu falas na tua câmara de dormir.
13 Bùa Siri doi: “Lam chaq mangai aih ŏi ta leq. Au hi thê 'bài lình lam rùp mangai aih.” Wì doi ca bùa: “Mangai aih ŏi ta Đôthan.”
13 E ele disse: Vai e vê onde ele está, para que eu envie e mande trazê-lo. E fizeram-lhe saber, dizendo: Eis que está em Dotã.
14 'Màng aih bùa Siri thê mòiq lù lình cràm loh lam, 'ràng tiaq 'bài xê wa axêh lam trùh Đôthan. Plình bu xèq, wì haq dudan ca phôq aih.
14 Então, enviou para lá cavalos, e carros, e um grande exército, os quais vieram de noite e cercaram a cidade.
15 Xrŏih xroq, mòiq ngai mangai hapŏng Boc Plình loh enh phôq hnoq i 'bài lình, xam axêh wa xê axêh 'nang dudan ca phôq. Haq drah cadàu hlài doi: “Thài ôi! Bèn cachìt! Broq 'màng leq cô èh?”
15 E o moço do homem de Deus se levantou mui cedo e saiu, e eis que um exército tinha cercado a cidade com cavalos e carros; então, o seu moço lhe disse: Ai! Meu senhor! Que faremos?
16 Ê-li-sê tèu: “Apaq crè, ma jah 'màng aih mangai ŏi ti bèn yi bàc ca 'bài mangai ŏi ti wì haq.”
16 E ele disse: Não temas; porque mais são os que estão conosco do que os que estão com eles.
17 Doi 'màng aih hi gêh, Ê-li-sê waiq khàn: “Waiq Chuaq xìn Ìh pèh 'mat hapŏng da con đòiq haq jah hnoq.” 'Màng aih Chuaq pèh 'mat mangai hapŏng aih, èh haq hnoq ta bôi wang bình ca axêh, wa xê axêh xam ùnh 'nang dudan đòiq hi wèq ban Ê-li-sê.
17 E orou Eliseu e disse: Senhor , peço-te que lhe abras os olhos, para que veja. E o Senhor abriu os olhos do moço, e viu; e eis que o monte estava cheio de cavalos e carros de fogo, em redor de Eliseu.
18 Jò 'bài lình Siri loh đòiq hi rùp Ê-li-sê, Ê-li-sê waiq khàn ca Chuaq doi: “Waiq Chuaq xìn Ìh broq ca mat 'bài cô ùh xau hnoq.” Chuaq rùp bàu aih broq ca lình cô ùh xau mat, troq troi bàu Ê-li-sê khoi waiq khàn.
18 E, como desceram a ele, Eliseu orou ao Senhor e disse: Fere, peço-te, esta gente de cegueira. E feriu-a de cegueira, conforme a palavra de Eliseu.
19 Ê-li-sê doi ca jàn aih: “Cô ùh xài trong pì ma enh lam, hadai ùh xài phôq pì ma enh trùh. Tiaq au beq, au ajèn 'ràng pì ta mangai pì ma 'nang chaq.” Èh Ê-li-sê 'ràng wì haq trùh phôq Sa-ma-ri.
19 Então, Eliseu lhes disse: Não é este o caminho, nem é esta a cidade; segui-me, e guiar-vos-ei ao homem que buscais. E os guiou a Samaria.
20 Bu trùh ta phôq Sa-ma-ri, Ê-li-sê waiq khàn doi: “Waiq Chuaq manàiq xìn Ìh pèh da wì haq mat đòiq wì haq jah hnoq.” Chuaq pèh da wì haq mat, èh wì haq hnoq dađeh 'nang ŏi ta phôq Sa-ma-ri.
20 E sucedeu que, chegando eles a Samaria, disse Eliseu: Ó Senhor , abre a estes os olhos para que vejam. O Senhor lhes abriu os olhos, para que vissem, e eis que estavam no meio de Samaria.
21 Jò bùa da Is-ra-ên hnoq wì haq, èh haq bòch ca Ê-li-sê: “Craq ôi! Au phai jêh đac wì cô ùh? Au phai jêh đac wì cô ùh?”
21 E, quando o rei de Israel os viu, disse a Eliseu: Feri- los- ei, feri- los- ei, meu pai?
22 Ê-li-sê tèu: “Ìh apaq jêh đac wì haq. Jò bùa rùp mangai, èh khòh yŏc chang gùm wa panenh jêh đac wì haq ùh? Yŏc 'benh wa diac am ca wì caq ôq beq, khoi èh ca'naih wì haq hlài dèh da craq wì haq.”
22 Mas ele disse: Não os ferirás; feririas tu os que tomasses prisioneiros com a tua espada e com o teu arco? Põe-lhes diante pão e água, para que comam e bebam e se vão para seu senhor.
23 'Màng aih bùa Is-ra-ên padon hiniang càn am wì haq caq. Khoi èh am wì haq hlài dèh ta craq wì haq. 'Màng aih, 'bài lình da Siri pi rap gòm đòiq jêh lình da Is-ra-ên hòm.
23 E apresentou-lhes um grande banquete, e comeram e beberam; e os despediu, e foram para seu senhor; e não entraram mais tropas de siros na terra de Israel.
24 Mahaq atìq ca aih, bùa Bên-ha-đat da Siri tagop dŏng dìq dèh ca 'bài lình, lam trùh dudan ta Sa-ma-ri đòiq tajêh ca phôq aih.
24 E sucedeu, depois disso, que Ben-Hadade, rei da Síria, ajuntou todo o seu exército; e subiu e cercou a Samaria.
25 Taiq phôq aih 'bìq lình dudan khoi dùnh hì, ma jah ta phôq i bìac pangot hrah càn, trùh 'mòi mòiq toq gàu lùa tech jah 80 capiac 'bac, èh mòiq doi chrŏng ìch da chìm trù hnem tech jah padam capiac 'bac.
25 E houve grande fome em Samaria, porque eis que a cercaram, até que se vendeu uma cabeça de um jumento por oitenta peças de prata, e a quarta parte de um cabo de esterco de pombas, por cinco peças de prata.
26 Jò aih bùa Is-ra-ên lam ti bôi panàt phôq, èh i mòiq ngai gu cadrì creo dang ca bùa doi: “Bùa ôi! Xìn ìh jùp au dìq.”
26 E sucedeu que, passando o rei pelo muro, uma mulher lhe bradou, dizendo: Acode- me, ó rei, meu senhor.
27 Bùa doi: “Tàng Chuaq ùh dèch ìh, èh au hadai ùh 'nì yŏc cleq đòiq jùp đò ìh manàiq cô. Au ùh i cleq ŏi ti nòi xàn blai 'mau loq nòi pai alac đòiq am ca ìh.”
27 E ele lhe disse: Se o Senhor te não acode, de onde te acudirei eu, da eira ou do lagar?
28 Khoi èh bùa bòch mangai cadrì aih: “Ìh dang creo ca au bìac cleq?”
28 Disse-lhe mais o rei: Que tens? E disse ela: Esta mulher me disse: Dá cá o teu filho, para que hoje o comamos e amanhã comeremos o meu filho.
29 'Màng aih nhèn hi pai caq jam con calô au. Hì atìq au doi ca mangai cadrì cô, 'ràng con calô ìh loh ta cô beq, bèn hi caq jam haq. Mahaq mangai cadrì cô 'ràng dèh con lam cadoc.”
29 Cozemos, pois, o meu filho e o comemos; mas, dizendo-lhe eu ao outro dia: Dá cá o teu filho, para que o comamos, escondeu o seu filho.
30 Jò bùa tàng bàu mangai cadrì cô doi 'màng aih, haq hich dèh eo. Wop jò bùa 'nang lam, jàn jah hnoq haq caxùnh eo bai briang enh dalam.
30 E sucedeu que, ouvindo o rei as palavras desta mulher, rasgou as suas vestes e ia passando pelo muro; e o povo viu que trazia cilício por dentro, sobre a sua carne.
31 Bùa doi: “Tàng hì cô gàu da Ê-li-sê, con calô da Saphat, xôq ŏi jang ranŏng haq, èh xìn Chuaq baxa au dìq jaq trap.”
31 E disse: Assim me faça Deus e outro tanto, se a cabeça de Eliseu, filho de Safate, hoje ficar sobre ele.
32 Jò bùa thê dèh mòiq ngai cwan ma ŏi ti haq trùh jêh đac Ê-li-sê. Ê-li-sê 'nang ha'ngui dèh ta hnem, hadai i 'bài craq phôq ha'ngui ti haq. Adroi ca jò cwan bùa ma thê lam trùh hnem haq, Ê-li-sê doi dèh ca 'bài craq phôq: “Pì i loq mangai jêh đac mangai 'nang thê dèh lình trùh đòiq hi yŏc gàu au ùh? Jò mangai aih hi trùh èh, pì clenh dŏng 'mŏc 'mang, clòng ma cajap haq, paq am haq mùt, ma jah 'màng aih i atêh jènh craq mangai aih tiaq atìq ca haq.”
32 Estava, então, Eliseu assentado em sua casa, e também os anciãos estavam assentados com ele. E enviou o rei um homem de diante de si; mas, antes que o mensageiro viesse a ele, disse ele aos anciãos: Vistes como o filho do homicida mandou tirar-me a cabeça? Olhai, quando vier o mensageiro, fechai-lhe a porta e empurrai-o para fora com a porta; porventura, não vem o ruído dos pés de seu senhor após ele?
33 Ê-li-sê capoch bàu aih ca 'bài craq phôq, èh bùa Is-ra-ên hi trùh doi ca haq: “Bìac ramòt cô taiq Chuaq. 'Màng aih hagleq au ma ŏi gòm canòm nòi Chuaq hòm?”
33 E, estando ele ainda falando com eles, eis que o mensageiro descia a ele; e disse o rei: Eis que este mal vem do Senhor ; que mais, pois, esperaria do Senhor ?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.