2 Reis 4
Sech Hadròih (HRE) vs VC
1 Jò aih i mòiq ngai gu cadrì hadrô, aih mai da mòiq ngai, mangai capoch thai Boc Plình, trùh crò hmoi ca Ê-li-sê doi: “Hapŏng da ìh, aih ŏng da au, khoi cachìt. Ìh loq hapŏng da ìh aih dìq jaq loq yùq ca Chuaq. Manàiq cô mangai au ma pòq dòih, haq enh rùp baiq toq con calô au đòiq broq hapŏng hi ca'naih da haq dòih.”
1 A mulher de um dos filhos dos profetas clamou a Eliseu, dizendo: Meu marido, teu servo, morreu, e sabes que ele temia o Senhor. Ora, eis que veio o credor tomar os meus dois filhos para fazê-los seus escravos.
2 Ê-li-sê doi ca mangai cadrì aih: “Au i jah yùp đò ìh ùh? Doi ca au loq beq, ta hnem ìh ŏi i cleq?”
2 Eliseu disse-lhe: Que posso eu fazer por ti? Dize-me: que tens em tua casa? Ela respondeu: Tua serva só tem em sua casa uma garrafa de óleo.
3 Ê-li-sê doi: “Ìh lam beq! Lam trùh ta mangai haten hatìa, bòch wai 'bài cabi dàu mahaq pi i ca dàu; hmàng oq apaq bòch 'biaq. Cô oq.
3 Vai, replicou Eliseu, pede emprestadas às tuas vizinhas ânforas vazias em grande quantidade.
4 Jò trùh ta hnem, ìh xam baiq con calô ìh mùt ta hnem, clenh 'mang, èh ùc dàu ta 'bài cabi dech aih. Cabi leq ma hi 'bình, èh đòiq crài.”
4 Depois entra, fecha a porta atrás de ti e de teus filhos, e enche com o óleo estas ânforas, pondo-as de lado à medida que estiverem cheias!
5 'Màng aih, haq wa baiq toq con calô bròc, mùt trom hnem hi clenh 'mang. Wa con haq 'ràng dìq ca cabi am ca miq, hi khoi haq ùc 'noh.
5 Partiu a mulher e fechou a porta atrás de si e de seus filhos. Estes traziam-lhe as ânforas e ela as enchia.
6 Jò dìq ca cabi hi 'bình dàu, haq doi dèh ca 'bài con: “ 'Ràng tam ca miq cabi hòm.”
6 Tendo enchido as ânforas, disse ela ao seu filho: Dá-me mais uma ânfora. Não há mais, respondeu ele. E o óleo cessou de correr.
7 Mangai cadrì aih trùh anoi hlài ca mangai da Boc Plình. Mangai da Boc Plình aih Ê-li-sê, doi: “Ìh 'ràng tech dàu aih đòiq ca'naih dòih beq, èh ìh wa 'bài con jah yŏc rah dàu đòiq pì jah rìh.”
7 A mulher foi e contou tudo ao homem de Deus. Este disse-lhe: Vai e vende esse óleo para pagar a tua dívida. Depois disso, tu e teus filhos vivereis do resto.
8 I mòiq hì ma 'noiq Ê-li-sê lam cwa gùng Sunem. Ta nòi aih i mòiq ngai mangai cadrì padrŏng can; haq pachùh Ê-li-sê caq pua. Atìq ca aih, rìm yàng jò Ê-li-sê lam cwa trong aih, haq mùt hnem mangai cadrì cô đòiq caq pua.
8 Certo dia em que Eliseu atravessava Sunão, veio uma mulher rica do lugar e insistiu com ele para comer em sua casa. Depois disso, cada vez que ele passava por aquele lugar, dirigia-se à casa daquela mulher para tomar ali a sua refeição.
9 Mangai cadrì doi dèh ca ŏng: “Au loq mangai loq lam cwa trong hnem bèn, haq mangai hadròih da Boc Plình.
9 Ela disse ao seu marido: Escuta: eu sei que esse homem, que passa sempre por nossa casa, é um santo homem de Deus.
10 Ba phai broq ca haq mòiq adùq enh 'nhèq i panàt lem, hi khoi đòiq ta aih mòiq toq jùang, mòiq toq ca'bŏng, mòiq toq gèq wa mòiq toq đen, èh jò leq haq trùh ta hnem ba, haq jah cùi padài ta aih.”
10 Preparemos-lhe em cima um quarto, obra de pedreiro, onde poremos uma cama, uma mesa, uma cadeira e uma lâmpada; assim poderá acomodar-se ali quando vier à nossa casa.
11 Mòiq hì ma 'noiq hòm, Ê-li-sê lam cwa trong aih, haq tŏc ta adùq aih đòiq hi cùi padài.
11 Ora, aconteceu que um dia, passando Eliseu por Sunão, retirou-se ao quarto de cima para dormir.
12 Ê-li-sê doi ca Ghê-ha-xi mangai patìh haq: “Lam creo mangai Sunem tau beq!” Hapŏng Ê-li-sê lam creo ca mangai cadrì Sunem aih trùh yòng enh ngìa ca Ê-li-sê.
12 E disse a Giezi, seu servo: Chama essa sunamita. Giezi chamou-a e ela apresentou-se diante dele.
13 Ê-li-sê doi dèh ca hapŏng: “Doi ca mangai cadrì 'mat beq: Ìh khoi xalep padon đòiq ca ma rìm bìac 'màng cô, manàiq au broq hlài cleq ca ìh cô èh? Ìh enh nhèn anoi ca bùa loq ca mangai ma wèq cwìang enh 'nhèq dŏng ca craq lình bìac leq ùh?”
13 Pergunta-lhe, disse Eliseu, o que posso fazer por ela em reconhecimento do desvelo com que nos tem tratado. Talvez ela queira que se fale ao rei ou ao general do exército sobre algum negócio seu. Eu habito no meio de meu povo, respondeu ela.
14 Ê-li-sê doi hòm: “Tàng 'màng aih, bèn am cleq ca haq cô èh?”
14 Eliseu então disse: Que se pode fazer por ela? Ela não tem filhos, respondeu Giezi, e seu marido é idoso.
15 Ê-li-sê doi: “Creo ca mangai cadrì aih lam ta cô beq.” Mangai hapŏng lam creo, hi khoi mangai cadrì cô lam trùh yòng enh gùng ca 'mang.
15 Chama-a, disse Eliseu. Giezi chamou-a e ela apareceu à porta.
16 Èh Ê-li-sê doi: “Wop mùa cô hanam èh, ìh jah ca'mình con calô.”
16 Eliseu disse-lhe: Por esse tempo, daqui a um ano, acariciarás um filho. Não, meu senhor, respondeu ela, não zombes de tua escrava, ó homem de Deus!
17 Mangai cadrì cô ŏi jiang, hanam atìq xa-ông mòiq toq con calô, troq dèh jò Ê-li-sê ma khoi doi adroi ca haq.
17 E a mulher concebeu. No ano seguinte, à mesma época, como tinha predito Eliseu, ela deu à luz um filho.
18 Jò con 'yoh cô yòng càn, i mòiq hì haq tiaq dèh baq wa 'bài mangai gat 'mau ŏi ta đùng.
18 O menino cresceu. Um dia em que ele fora ter com seu pai junto dos ceifadores,
19 Haq doi dèh ca baq: “Baq ôi con jìq gàu dìq jaq! Au jìq gàu dìq jaq!”
19 disse-lhe: Oh, minha cabeça, minha cabeça! Leva-o à sua mãe, disse o pai a um escravo.
20 Mangai hapŏng aih hi ca'mình haq hlài, am ca miq haq. Con 'yoh cô ha'ngui dèh ta achong miq trùh 'ne hì, èh cachìt.
20 Este levou-o e entregou-o à sua mãe. O menino ficou nos joelhos da mãe até meio-dia, e morreu.
21 Miq haq atŏc haq ta adùq da mangai da Boc Plình, hi đòiq haq ta aih, clenh 'mang, hi khoi loh.
21 Ela subiu, colocou o menino na cama do homem de Deus, fechou a porta e saiu.
22 Mangai cadrì cô creo dèh ca ŏng, doi: “Gè padon đòiq ca au mòiq ngai hapŏng wa mòiq toq lùa beq, đòiq au hi chaq mangai da Boc Plình manàiq cô raq.”
22 Chamou o marido e disse-lhe: Manda comigo um escravo e uma jumenta, para que eu vá à casa do homem de Deus e volte.
23 Ŏng haq bòch: “Gleq ma lam chaq mangai da Boc Plình hì cô? Hì cô ma xài hì khê neo loq hì Sabat 'mòh?”
23 Ele disse-lhe: Por que vais ter com ele hoje? Não é lua nova, nem sábado. Fica tranqüilo, respondeu ela.
24 Hì khoi mangai cadrì cô còi lùa, hi doi dèh ca hapŏng: “Dahôiq lùa lam ma renh beq, Tàng au ùh doi, apaq lam adia.”
24 Mandou selar a jumenta e disse ao escravo: Conduze-me, apressa-te, não me detenhas em caminho sem que eu te diga.
25 'Màng aih mangai cadrì cô trùh ti mangai da Boc Plình ŏi ta wang Catmên.
25 Ela partiu e chegou aonde estava o homem de Deus, no monte Carmelo. O homem de Deus, vendo-a de longe, disse ao seu servo Giezi: Aí vem a sunamita;
26 Ìh renh đìh yŏc haq, bòch: ‘Ìh i catèm ùh? Ŏng ìh catèm ùh? Con ìh catèm ùh?’ ”
26 corre-lhe ao encontro e pergunta-lhe se ela vai bem, como vai o seu marido e o seu filho. Ela respondeu: Tudo vai bem.
27 Jò trùh haten ca mangai Boc Plình ta wang, mangai cadrì cô bla-op oc jènh Ê-li-sê. Hnoq 'màng aih, Ghê-ha-xi trùh dŏih, mahaq Ê-li-sê doi: “Đòiq da haq beq, ma jah 'màng aih, haq mango dìq ca jaq. Chuaq khoi cadoc ca au bìac cô. Haq ùh am ca au loq.”
27 Mas chegando junto do homem de Deus na montanha, pegou-lhe os pés. Giezi aproximou-se para afastá-la, mas o homem de Deus disse-lhe: Deixa-a; sua alma está cheia de amargura e o Senhor me oculta o motivo, nada me revelou.
28 Khoi èh mangai cadrì cô doi: “Au ma hùa xìn ìh am ca au mòiq toq con calô 'mòh? Ìh hmàng au i doi ca ìh, xìn ìh apaq manaq 'nùt au.”
28 A mulher disse: Pedi eu porventura um filho ao meu senhor? Não te disse que não zombasses de mim?
29 Ê-li-sê doi ca Ghê-ha-xi: “Càt ca'nam beq, wê long canhra au 'mat, lam. Tàng loq glàm mangai ti trong, apaq bòch hmàih haq. Tàng i mangai bòch cleq, apaq tèu cleq. 'Ràng long canhra au cô đòiq ti hadrò con 'yoh aih.”
29 Eliseu disse a Giezi: Põe o teu cinto, toma na mão o meu bastão e parte. Se encontrares alguém, não o saúdes; e se alguém te saudar, não lhe respondas. Porás o meu bastão no rosto do menino.
30 Mahaq mangai miq con 'yoh cô doi: “Au patô Chuaq, Yiang ma rìh yôt, wa patô ìh mangai ma 'nang rìh cô đòiq pachac, au ùh loh khoi enh ìh ta nòi cô, tàng ìh ùh lam jùp đò au.” 'Màng aih Ê-li-sê yòng tiaq mangai cadrì Sunem cô.
30 A mãe do menino exclamou: Por Deus e pela tua vida, não te deixarei! Então Eliseu seguiu-a.
31 Ghê-ha-xi lam adroi, đòiq long canhra ti hadrò con 'yoh, mahaq ùh tàng atêh cleq, hadai ùh hnoq teo cleq da can rìh. Ghê-ha-xi 'nang hlài ti trong glàm Ê-li-sê, hi doi: “Con 'yoh ùh rìh hlài.”
31 Entretanto, Giezi, que os tinha precedido, pôs o bastão no rosto do menino; mas não houve voz, nem sinal de vida. Ele voltou a Eliseu e disse-lhe: O menino não despertou.
32 Jò Ê-li-sê mùt ta hnem, haq hnoq mangai 'yoh khoi cachìt, ca'nùng ta jùang haq.
32 Eliseu entrou na casa, onde estava o menino morto em cima da cama.
33 Ê-li-sê mùt ta hnem clenh 'mang; toq i haq wa con 'yoh. Ê-li-sê waiq khàn ca Chuaq.
33 Entrou, fechou a porta atrás de si e do morto, e orou ao Senhor.
34 Haq tŏc ta jùang ca'nùng bla-op enh 'nhèq ca con 'yoh cô, đòiq hacùng haq ti hacùng con 'yoh, mat haq ti mat con 'yoh, tì haq ti tì con 'yoh. Jò haq ma ca'nùng bla-op enh 'nhèq ca con 'yoh 'màng aih, chac hamac con 'yoh cô adia adia hatôq hlài.
34 Depois, subiu à cama, deitou-se em cima do menino, colocou seus olhos sobre os olhos dele, suas mãos sobre as mãos dele, e enquanto estava assim estendido, o corpo do menino aqueceu-se.
35 Ê-li-sê loh enh jùang, lam hlài, lam hlài ta hnem aih, khoi èh haq tŏc ta jùang bla-op enh 'nhèq ca con 'yoh mòiq yàng hòm. Con 'yoh cô cachêh tapèh yàng, khoi èh blèch mat.
35 Eliseu levantou-se, deu algumas voltas pelo quarto, tornou a subir e estendeu-se sobre o menino; este espirrou sete vezes e abriu os olhos.
36 Ê-li-sê creo ca Ghê-ha-xi doi: “Creo ca mangai cadrì Sunem trùh ta cô beq!” Ghê-ha-xi creo ca mangai cadrì aih. Jò mangai cadrì aih hi trùh, Ê-li-sê doi: “Ca'mình da ìh con beq.”
36 Eliseu chamou Giezi e disse-lhe: Chama a sunamita; o que ele fez. Ela entrou e Eliseu disse-lhe: Toma o teu filho.
37 Mangai cadrì Sunem cô bla-op jang jènh Ê-li-sê, cùp gàu ta taneh, khoi èh ca'mình dèh con loh lam.
37 Então ela veio e lançou-se aos pés de Eliseu, prostrando-se por terra. Em seguida tomou o filho e saiu.
38 Ê-li-sê hlài ta Gingan jò i pangot hrah ta gùng aih. 'Nang jò 'bài mangai capoch thai Boc Plình ha'ngui enh ngìa haq, haq doi dèh ca hapŏng Ghê-ha-xi: “Yŏc mòiq toq gŏc càn, pai chauq am ca 'bài mangai 'mat caq beq.”
38 Quando Eliseu voltou a Gálgala, a fome devastava a terra. Estando os filhos dos profetas sentados diante dele, disse ao seu servo: Toma uma panela grande e prepara uma sopa para os filhos dos profetas.
39 Mòiq ngai ŏi ta wì haq aih loh ta đùng kech cachiq, mangai aih hnoq mòiq xèm cachiq tìah ca long tùn rôm. Haq kech 'bài plì da long aih 'bình mòiq caxop eo dađeh, hlài xret tah ta gŏc hi pai, mahaq ùh 'nì aih plì cleq.
39 Foi um deles ao campo para colher legumes, e encontrou uma planta silvestre; colheu dela coloquíntidas selvagens, encheu o manto, voltou para casa e cortou-as em pedaços dentro da panela da sopa, sem saber o que era.
40 Khoi èh wì haq gôch cachiq hi caq. Wì bu liah thù, hi khoi dêh bàu doi: “Ôi mangai da Boc Plình, i ngè broq cachìt ta gŏc chauq cô!” Èh wì haq caq chauq aih pi jah.
40 Serviu-se a refeição aos homens. Logo, porém, que provaram da sopa, puseram-se a gritar: Homem de Deus, a morte está na panela! E não puderam comer.
41 Ê-li-sê doi: “ 'Ràng ca au toq 'biaq dàc ta cô.” Ê-li-sê yŏc dàc tah ta gŏc cachiq hi doi: “Gôch ca wì caq beq!” Èh dahwèq caq ta gŏc chauq aih khoi lem.
41 Eliseu disse-lhes: Trazei-me farinha. Jogou farinha na panela e disse: Serve agora, para que todos comam. E não havia mais nada ruim na panela.
42 I mòiq ngai enh Ba-an Sa-li-sa trùh. Mangai cô trùh 'ràng 'benh plì da gàu mùa đòiq hi am ca mangai da Boc Plình. Ngè mangai aih ma am, aih baiq toq 'benh 'mau mat wa toq leq hadròc 'mau adrenh. Ê-li-sê doi: “ 'Ràng axong ca rìm ngai caq beq.”
42 Veio um homem de Baalsalisa, que trazia ao homem de Deus, à guisa de primícias, vinte pães de cevada e trigo novo no seu saco. Dá-os a esses homens, disse Eliseu, para que comam.
43 Mangai hapŏng da haq tèu: “I toq cô broq 'màng leq? Au ma am tôm ca mòiq hrinh ngai caq 'mòh?”
43 Seu servo respondeu: Como poderei dar de comer a cem pessoas com isto? Dá-os a esses homens, repetiu Eliseu, para que comam. Eis o que diz o Senhor: Comerão e ainda sobrará.
44 Mangai hapŏng aih axong ca rìm ngai caq. Wì haq caq panàc. 'Benh wa phi adrenh xôq ŏi i rah, joq troq troi bàu da Chuaq khoi doi adroi.
44 E deu-os ao povo. Comeram e ainda sobrou, como o Senhor tinha dito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.