2 Reis 4

Sech Hadròih (HRE) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Jò aih i mòiq ngai gu cadrì hadrô, aih mai da mòiq ngai, mangai capoch thai Boc Plình, trùh crò hmoi ca Ê-li-sê doi: “Hapŏng da ìh, aih ŏng da au, khoi cachìt. Ìh loq hapŏng da ìh aih dìq jaq loq yùq ca Chuaq. Manàiq cô mangai au ma pòq dòih, haq enh rùp baiq toq con calô au đòiq broq hapŏng hi ca'naih da haq dòih.”
1 E uma mulher das mulheres dos filhos dos profetas, clamou a Eliseu dizendo: Meu marido, teu servo, morreu; e tu sabes que o teu servo temia ao Senhor ; e veio o credor a levar-me os meus dois filhos para serem servos.
2 Ê-li-sê doi ca mangai cadrì aih: “Au i jah yùp đò ìh ùh? Doi ca au loq beq, ta hnem ìh ŏi i cleq?”
2 E Eliseu lhe disse: Que te hei de eu fazer? Declara-me que é o que tens em casa. E ela disse: Tua serva não tem nada em casa, senão uma botija de azeite.
3 Ê-li-sê doi: “Ìh lam beq! Lam trùh ta mangai haten hatìa, bòch wai 'bài cabi dàu mahaq pi i ca dàu; hmàng oq apaq bòch 'biaq. Cô oq.
3 Então, disse ele: Vai, pede para ti vasos emprestados a todos os teus vizinhos, vasos vazios, não poucos.
4 Jò trùh ta hnem, ìh xam baiq con calô ìh mùt ta hnem, clenh 'mang, èh ùc dàu ta 'bài cabi dech aih. Cabi leq ma hi 'bình, èh đòiq crài.”
4 Então, entra, e fecha a porta sobre ti e sobre teus filhos, e deita o azeite em todos aqueles vasos, e põe à parte o que estiver cheio.
5 'Màng aih, haq wa baiq toq con calô bròc, mùt trom hnem hi clenh 'mang. Wa con haq 'ràng dìq ca cabi am ca miq, hi khoi haq ùc 'noh.
5 Partiu, pois, dele e fechou a porta sobre si e sobre seus filhos; e eles lhe traziam os vasos, e ela os enchia.
6 Jò dìq ca cabi hi 'bình dàu, haq doi dèh ca 'bài con: “ 'Ràng tam ca miq cabi hòm.”
6 E sucedeu que, cheios que foram os vasos, disse a seu filho: Traze-me ainda um vaso. Porém ele lhe disse: Não há mais vaso nenhum. Então, o azeite parou.
7 Mangai cadrì aih trùh anoi hlài ca mangai da Boc Plình. Mangai da Boc Plình aih Ê-li-sê, doi: “Ìh 'ràng tech dàu aih đòiq ca'naih dòih beq, èh ìh wa 'bài con jah yŏc rah dàu đòiq pì jah rìh.”
7 Então, veio ela e o fez saber ao homem de Deus; e disse ele: Vai, vende o azeite e paga a tua dívida; e tu e teus filhos vivei do resto.
8 I mòiq hì ma 'noiq Ê-li-sê lam cwa gùng Sunem. Ta nòi aih i mòiq ngai mangai cadrì padrŏng can; haq pachùh Ê-li-sê caq pua. Atìq ca aih, rìm yàng jò Ê-li-sê lam cwa trong aih, haq mùt hnem mangai cadrì cô đòiq caq pua.
8 Sucedeu também um dia que, indo Eliseu a Suném, havia ali uma mulher rica, a qual o reteve a comer pão; e sucedeu que todas as vezes que passava, ali se dirigia a comer pão.
9 Mangai cadrì doi dèh ca ŏng: “Au loq mangai loq lam cwa trong hnem bèn, haq mangai hadròih da Boc Plình.
9 E ela disse a seu marido: Eis que tenho observado que este que passa sempre por nós é um santo homem de Deus.
10 Ba phai broq ca haq mòiq adùq enh 'nhèq i panàt lem, hi khoi đòiq ta aih mòiq toq jùang, mòiq toq ca'bŏng, mòiq toq gèq wa mòiq toq đen, èh jò leq haq trùh ta hnem ba, haq jah cùi padài ta aih.”
10 Façamos- lhe, pois, um pequeno quarto junto ao muro e ali lhe ponhamos uma cama, e uma mesa, e uma cadeira, e um candeeiro; e há de ser que, vindo ele a nós, para ali se retirará.
11 Mòiq hì ma 'noiq hòm, Ê-li-sê lam cwa trong aih, haq tŏc ta adùq aih đòiq hi cùi padài.
11 E sucedeu um dia que veio ali, e retirou-se àquele quarto, e se deitou ali.
12 Ê-li-sê doi ca Ghê-ha-xi mangai patìh haq: “Lam creo mangai Sunem tau beq!” Hapŏng Ê-li-sê lam creo ca mangai cadrì Sunem aih trùh yòng enh ngìa ca Ê-li-sê.
12 Então, disse ao seu moço Geazi: Chama esta sunamita. E chamando-a ele, ela se pôs diante dele.
13 Ê-li-sê doi dèh ca hapŏng: “Doi ca mangai cadrì 'mat beq: Ìh khoi xalep padon đòiq ca ma rìm bìac 'màng cô, manàiq au broq hlài cleq ca ìh cô èh? Ìh enh nhèn anoi ca bùa loq ca mangai ma wèq cwìang enh 'nhèq dŏng ca craq lình bìac leq ùh?”
13 Porque lhe dissera: Dize-lhe: Eis que tu nos tens tratado com todo o desvelo; que se há de fazer por ti? Haverá alguma coisa de que se fale por ti ao rei ou ao chefe do exército? E dissera ela: Eu habito no meio do meu povo.
14 Ê-li-sê doi hòm: “Tàng 'màng aih, bèn am cleq ca haq cô èh?”
14 Então, disse ele: Que se há de fazer, pois, por ela? E Geazi disse: Ora, ela não tem filho, e seu marido é velho.
15 Ê-li-sê doi: “Creo ca mangai cadrì aih lam ta cô beq.” Mangai hapŏng lam creo, hi khoi mangai cadrì cô lam trùh yòng enh gùng ca 'mang.
15 Pelo que disse ele: Chama-a. E, chamando-a ele, ela se pôs à porta.
16 Èh Ê-li-sê doi: “Wop mùa cô hanam èh, ìh jah ca'mình con calô.”
16 E ele disse: A este tempo determinado, segundo o tempo da vida, abraçarás um filho. E disse ela: Não, meu senhor, homem de Deus, não mintas à tua serva.
17 Mangai cadrì cô ŏi jiang, hanam atìq xa-ông mòiq toq con calô, troq dèh jò Ê-li-sê ma khoi doi adroi ca haq.
17 E concebeu a mulher e deu à luz um filho, no tal tempo determinado, segundo o tempo da vida que Eliseu lhe dissera.
18 Jò con 'yoh cô yòng càn, i mòiq hì haq tiaq dèh baq wa 'bài mangai gat 'mau ŏi ta đùng.
18 E, crescendo o filho, sucedeu que, um dia, saiu para seu pai, que estava com os segadores.
19 Haq doi dèh ca baq: “Baq ôi con jìq gàu dìq jaq! Au jìq gàu dìq jaq!”
19 E disse a seu pai: Ai! A minha cabeça! Ai! A minha cabeça! Então, disse a um moço: Leva-o a sua mãe.
20 Mangai hapŏng aih hi ca'mình haq hlài, am ca miq haq. Con 'yoh cô ha'ngui dèh ta achong miq trùh 'ne hì, èh cachìt.
20 E ele o tomou e o levou a sua mãe; e esteve sobre os seus joelhos até ao meio-dia e morreu.
21 Miq haq atŏc haq ta adùq da mangai da Boc Plình, hi đòiq haq ta aih, clenh 'mang, hi khoi loh.
21 E subiu ela e o deitou sobre a cama do homem de Deus; e fechou sobre ele a porta e saiu.
22 Mangai cadrì cô creo dèh ca ŏng, doi: “Gè padon đòiq ca au mòiq ngai hapŏng wa mòiq toq lùa beq, đòiq au hi chaq mangai da Boc Plình manàiq cô raq.”
22 E chamou a seu marido e disse: Manda-me já um dos moços e uma das jumentas, para que eu corra ao homem de Deus e volte.
23 Ŏng haq bòch: “Gleq ma lam chaq mangai da Boc Plình hì cô? Hì cô ma xài hì khê neo loq hì Sabat 'mòh?”
23 E disse ele: Por que vais a ele hoje? Não é lua nova nem sábado. E ela disse: Tudo vai bem.
24 Hì khoi mangai cadrì cô còi lùa, hi doi dèh ca hapŏng: “Dahôiq lùa lam ma renh beq, Tàng au ùh doi, apaq lam adia.”
24 Então, albardou a jumenta e disse ao seu moço: Guia, e anda, e não te detenhas no caminhar, senão quando eu to disser.
25 'Màng aih mangai cadrì cô trùh ti mangai da Boc Plình ŏi ta wang Catmên.
25 Partiu ela, pois, e veio ao homem de Deus, ao monte Carmelo; e sucedeu que, vendo-a o homem de Deus de longe, disse a Geazi, seu moço: Eis aí a sunamita.
26 Ìh renh đìh yŏc haq, bòch: ‘Ìh i catèm ùh? Ŏng ìh catèm ùh? Con ìh catèm ùh?’ ”
26 Agora, pois, corre-lhe ao encontro e dize-lhe: Vai bem contigo? Vai bem com teu marido? Vai bem com teu filho? E ela disse: Vai bem.
27 Jò trùh haten ca mangai Boc Plình ta wang, mangai cadrì cô bla-op oc jènh Ê-li-sê. Hnoq 'màng aih, Ghê-ha-xi trùh dŏih, mahaq Ê-li-sê doi: “Đòiq da haq beq, ma jah 'màng aih, haq mango dìq ca jaq. Chuaq khoi cadoc ca au bìac cô. Haq ùh am ca au loq.”
27 Chegando ela, pois, ao homem de Deus, ao monte, pegou nos seus pés; mas chegou Geazi para a retirar; disse porém o homem de Deus: Deixa-a, porque a sua alma nela está triste de amargura, e o Senhor mo encobriu e não mo manifestou.
28 Khoi èh mangai cadrì cô doi: “Au ma hùa xìn ìh am ca au mòiq toq con calô 'mòh? Ìh hmàng au i doi ca ìh, xìn ìh apaq manaq 'nùt au.”
28 E disse ela: Pedi eu a meu senhor algum filho? Não disse eu: Não me enganes?
29 Ê-li-sê doi ca Ghê-ha-xi: “Càt ca'nam beq, wê long canhra au 'mat, lam. Tàng loq glàm mangai ti trong, apaq bòch hmàih haq. Tàng i mangai bòch cleq, apaq tèu cleq. 'Ràng long canhra au cô đòiq ti hadrò con 'yoh aih.”
29 E ele disse a Geazi: Cinge os teus lombos, e toma o meu bordão na tua mão, e vai; se encontrares alguém, não o saúdes; e, se alguém te saudar, não lhe respondas; e põe o meu bordão sobre o rosto do menino.
30 Mahaq mangai miq con 'yoh cô doi: “Au patô Chuaq, Yiang ma rìh yôt, wa patô ìh mangai ma 'nang rìh cô đòiq pachac, au ùh loh khoi enh ìh ta nòi cô, tàng ìh ùh lam jùp đò au.” 'Màng aih Ê-li-sê yòng tiaq mangai cadrì Sunem cô.
30 Porém disse a mãe do menino: Vive o Senhor , e vive a tua alma, que não te hei de deixar. Então, ele se levantou e a seguiu.
31 Ghê-ha-xi lam adroi, đòiq long canhra ti hadrò con 'yoh, mahaq ùh tàng atêh cleq, hadai ùh hnoq teo cleq da can rìh. Ghê-ha-xi 'nang hlài ti trong glàm Ê-li-sê, hi doi: “Con 'yoh ùh rìh hlài.”
31 E Geazi passou adiante deles e pôs o bordão sobre o rosto do menino; porém não havia nele voz nem sentido; e voltou a encontrar-se com ele e lhe trouxe aviso, dizendo: Não despertou o menino.
32 Jò Ê-li-sê mùt ta hnem, haq hnoq mangai 'yoh khoi cachìt, ca'nùng ta jùang haq.
32 E, chegando Eliseu àquela casa, eis que o menino jazia morto sobre a sua cama.
33 Ê-li-sê mùt ta hnem clenh 'mang; toq i haq wa con 'yoh. Ê-li-sê waiq khàn ca Chuaq.
33 Então, entrou ele, e fechou a porta sobre eles ambos, e orou ao Senhor .
34 Haq tŏc ta jùang ca'nùng bla-op enh 'nhèq ca con 'yoh cô, đòiq hacùng haq ti hacùng con 'yoh, mat haq ti mat con 'yoh, tì haq ti tì con 'yoh. Jò haq ma ca'nùng bla-op enh 'nhèq ca con 'yoh 'màng aih, chac hamac con 'yoh cô adia adia hatôq hlài.
34 E subiu, e deitou-se sobre o menino, e, pondo a sua boca sobre a boca dele, e os seus olhos sobre os olhos dele, e as suas mãos sobre as mãos dele, se estendeu sobre ele; e a carne do menino aqueceu.
35 Ê-li-sê loh enh jùang, lam hlài, lam hlài ta hnem aih, khoi èh haq tŏc ta jùang bla-op enh 'nhèq ca con 'yoh mòiq yàng hòm. Con 'yoh cô cachêh tapèh yàng, khoi èh blèch mat.
35 Depois, voltou, e passeou naquela casa de uma parte para a outra, e tornou a subir, e se estendeu sobre ele; então, o menino espirrou sete vezes e o menino abriu os olhos.
36 Ê-li-sê creo ca Ghê-ha-xi doi: “Creo ca mangai cadrì Sunem trùh ta cô beq!” Ghê-ha-xi creo ca mangai cadrì aih. Jò mangai cadrì aih hi trùh, Ê-li-sê doi: “Ca'mình da ìh con beq.”
36 Então, chamou a Geazi e disse: Chama essa sunamita. E chamou-a, e veio a ele. E disse ele: Toma o teu filho.
37 Mangai cadrì Sunem cô bla-op jang jènh Ê-li-sê, cùp gàu ta taneh, khoi èh ca'mình dèh con loh lam.
37 E veio ela, e se prostrou a seus pés, e se inclinou à terra; e tomou o seu filho e saiu.
38 Ê-li-sê hlài ta Gingan jò i pangot hrah ta gùng aih. 'Nang jò 'bài mangai capoch thai Boc Plình ha'ngui enh ngìa haq, haq doi dèh ca hapŏng Ghê-ha-xi: “Yŏc mòiq toq gŏc càn, pai chauq am ca 'bài mangai 'mat caq beq.”
38 E voltando Eliseu a Gilgal, havia fome naquela terra; e os filhos dos profetas estavam assentados na sua presença; e disse ao seu moço: Põe a panela grande ao lume e faze um caldo de ervas para os filhos dos profetas.
39 Mòiq ngai ŏi ta wì haq aih loh ta đùng kech cachiq, mangai aih hnoq mòiq xèm cachiq tìah ca long tùn rôm. Haq kech 'bài plì da long aih 'bình mòiq caxop eo dađeh, hlài xret tah ta gŏc hi pai, mahaq ùh 'nì aih plì cleq.
39 Então, um saiu ao campo a apanhar ervas, e achou uma parra brava, e colheu dela a sua capa cheia de coloquíntidas; e veio e as cortou na panela do caldo; porque as não conheciam.
40 Khoi èh wì haq gôch cachiq hi caq. Wì bu liah thù, hi khoi dêh bàu doi: “Ôi mangai da Boc Plình, i ngè broq cachìt ta gŏc chauq cô!” Èh wì haq caq chauq aih pi jah.
40 Assim, tiraram de comer para os homens. E sucedeu que, comendo eles daquele caldo, clamaram e disseram: Homem de Deus, há morte na panela. Não puderam comer.
41 Ê-li-sê doi: “ 'Ràng ca au toq 'biaq dàc ta cô.” Ê-li-sê yŏc dàc tah ta gŏc cachiq hi doi: “Gôch ca wì caq beq!” Èh dahwèq caq ta gŏc chauq aih khoi lem.
41 Porém ele disse: Trazei, pois, farinha. E deitou- a na panela e disse: Tirai de comer para o povo. Então, não havia mal nenhum na panela.
42 I mòiq ngai enh Ba-an Sa-li-sa trùh. Mangai cô trùh 'ràng 'benh plì da gàu mùa đòiq hi am ca mangai da Boc Plình. Ngè mangai aih ma am, aih baiq toq 'benh 'mau mat wa toq leq hadròc 'mau adrenh. Ê-li-sê doi: “ 'Ràng axong ca rìm ngai caq beq.”
42 E um homem veio de Baal-Salisa, e trouxe ao homem de Deus pães das primícias, vinte pães de cevada e espigas verdes na sua palha, e disse: Dá ao povo, para que coma.
43 Mangai hapŏng da haq tèu: “I toq cô broq 'màng leq? Au ma am tôm ca mòiq hrinh ngai caq 'mòh?”
43 Porém seu servo disse: Como hei de eu pôr isso diante de cem homens? E disse ele: Dá-o ao povo, para que coma; porque assim diz o Senhor : Comer-se-á, e sobejará.
44 Mangai hapŏng aih axong ca rìm ngai caq. Wì haq caq panàc. 'Benh wa phi adrenh xôq ŏi i rah, joq troq troi bàu da Chuaq khoi doi adroi.
44 Então, lhos pôs diante, e comeram, e deixaram sobejos, conforme a palavra do Senhor .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.