2 Reis 4
Sech Hadròih (HRE) vs ARIB
1 Jò aih i mòiq ngai gu cadrì hadrô, aih mai da mòiq ngai, mangai capoch thai Boc Plình, trùh crò hmoi ca Ê-li-sê doi: “Hapŏng da ìh, aih ŏng da au, khoi cachìt. Ìh loq hapŏng da ìh aih dìq jaq loq yùq ca Chuaq. Manàiq cô mangai au ma pòq dòih, haq enh rùp baiq toq con calô au đòiq broq hapŏng hi ca'naih da haq dòih.”
1 Ora uma dentre as mulheres dos filhos dos profetas clamou a Eliseu, dizendo: Meu marido, teu servo, morreu; e tu sabes que o teu servo temia ao Senhor. Agora acaba de chegar o credor para levar-me os meus dois filhos para serem escravos.
2 Ê-li-sê doi ca mangai cadrì aih: “Au i jah yùp đò ìh ùh? Doi ca au loq beq, ta hnem ìh ŏi i cleq?”
2 Perguntou-lhe Eliseu: Que te hei de fazer? Dize-me o que tens em casa. E ela disse: Tua serva não tem nada em casa, senão uma botija de azeite.
3 Ê-li-sê doi: “Ìh lam beq! Lam trùh ta mangai haten hatìa, bòch wai 'bài cabi dàu mahaq pi i ca dàu; hmàng oq apaq bòch 'biaq. Cô oq.
3 Disse-lhe ele: Vai, pede emprestadas vasilhas a todos os teus vizinhos, vasilhas vazias, não poucas.
4 Jò trùh ta hnem, ìh xam baiq con calô ìh mùt ta hnem, clenh 'mang, èh ùc dàu ta 'bài cabi dech aih. Cabi leq ma hi 'bình, èh đòiq crài.”
4 Depois entra, e fecha a porta sobre ti e sobre teus filhos; deita azeite em todas essas vasilhas, e põe à parte a que estiver cheia.
5 'Màng aih, haq wa baiq toq con calô bròc, mùt trom hnem hi clenh 'mang. Wa con haq 'ràng dìq ca cabi am ca miq, hi khoi haq ùc 'noh.
5 Então ela se apartou dele. Depois, fechada a porta sobre si e sobre seus filhos, estes lhe chegavam as vasilhas, e ela as enchia.
6 Jò dìq ca cabi hi 'bình dàu, haq doi dèh ca 'bài con: “ 'Ràng tam ca miq cabi hòm.”
6 Cheias que foram as vasilhas, disse a seu filho: Chega-me ainda uma vasilha. Mas ele respondeu: Não há mais vasilha nenhuma. Então o azeite parou.
7 Mangai cadrì aih trùh anoi hlài ca mangai da Boc Plình. Mangai da Boc Plình aih Ê-li-sê, doi: “Ìh 'ràng tech dàu aih đòiq ca'naih dòih beq, èh ìh wa 'bài con jah yŏc rah dàu đòiq pì jah rìh.”
7 Veio ela, pois, e o fez saber ao homem de Deus. Disse-lhe ele: Vai, vende o azeite, e paga a tua dívida; e tu e teus filhos vivei do resto.
8 I mòiq hì ma 'noiq Ê-li-sê lam cwa gùng Sunem. Ta nòi aih i mòiq ngai mangai cadrì padrŏng can; haq pachùh Ê-li-sê caq pua. Atìq ca aih, rìm yàng jò Ê-li-sê lam cwa trong aih, haq mùt hnem mangai cadrì cô đòiq caq pua.
8 Sucedeu também certo dia que Eliseu foi a Suném, onde havia uma mulher rica que o reteve para comer; e todas as vezes que ele passava por ali, lá se dirigia para comer.
9 Mangai cadrì doi dèh ca ŏng: “Au loq mangai loq lam cwa trong hnem bèn, haq mangai hadròih da Boc Plình.
9 E ela disse a seu marido: Tenho observado que este que passa sempre por nós é um santo homem de Deus.
10 Ba phai broq ca haq mòiq adùq enh 'nhèq i panàt lem, hi khoi đòiq ta aih mòiq toq jùang, mòiq toq ca'bŏng, mòiq toq gèq wa mòiq toq đen, èh jò leq haq trùh ta hnem ba, haq jah cùi padài ta aih.”
10 Façamos-lhe, pois, um pequeno quarto sobre o muro; e ponhamos-lhe ali uma cama, uma mesa, uma cadeira e um candeeiro; e há de ser que, quando ele vier a nós se recolherá ali.
11 Mòiq hì ma 'noiq hòm, Ê-li-sê lam cwa trong aih, haq tŏc ta adùq aih đòiq hi cùi padài.
11 Sucedeu que um dia ele chegou ali, recolheu-se àquele quarto e se deitou.
12 Ê-li-sê doi ca Ghê-ha-xi mangai patìh haq: “Lam creo mangai Sunem tau beq!” Hapŏng Ê-li-sê lam creo ca mangai cadrì Sunem aih trùh yòng enh ngìa ca Ê-li-sê.
12 Então disse ao seu moço Geazi: Chama esta sunamita. Ele a chamou, e ela se apresentou perante ele.
13 Ê-li-sê doi dèh ca hapŏng: “Doi ca mangai cadrì 'mat beq: Ìh khoi xalep padon đòiq ca ma rìm bìac 'màng cô, manàiq au broq hlài cleq ca ìh cô èh? Ìh enh nhèn anoi ca bùa loq ca mangai ma wèq cwìang enh 'nhèq dŏng ca craq lình bìac leq ùh?”
13 Pois Eliseu havia dito a Geazi: Dize-lhe: Eis que tu nos tens tratado com todo o desvelo; que se há de fazer por ti? Haverá alguma coisa de que se fale por ti ao rei, ou ao chefe do exército? Ao que ela respondera: Eu habito no meio do meu povo.
14 Ê-li-sê doi hòm: “Tàng 'màng aih, bèn am cleq ca haq cô èh?”
14 Então dissera ele: Que se há de fazer, pois por ela? E Geazi dissera: Ora, ela não tem filho, e seu marido é velho.
15 Ê-li-sê doi: “Creo ca mangai cadrì aih lam ta cô beq.” Mangai hapŏng lam creo, hi khoi mangai cadrì cô lam trùh yòng enh gùng ca 'mang.
15 Pelo que disse ele: Chama-a. E ele a chamou, e ela se pôs à porta.
16 Èh Ê-li-sê doi: “Wop mùa cô hanam èh, ìh jah ca'mình con calô.”
16 E Eliseu disse: Por este tempo, no ano próximo, abraçarás um filho. Respondeu ela: Não, meu senhor, homem de Deus, não mintas à tua serva.
17 Mangai cadrì cô ŏi jiang, hanam atìq xa-ông mòiq toq con calô, troq dèh jò Ê-li-sê ma khoi doi adroi ca haq.
17 Mas a mulher concebeu, e deu à luz um filho, no tempo determinado, no ano seguinte como Eliseu lhe dissera.
18 Jò con 'yoh cô yòng càn, i mòiq hì haq tiaq dèh baq wa 'bài mangai gat 'mau ŏi ta đùng.
18 Tendo o menino crescido, saiu um dia a ter com seu pai, que estava com os segadores.
19 Haq doi dèh ca baq: “Baq ôi con jìq gàu dìq jaq! Au jìq gàu dìq jaq!”
19 Disse a seu pai: Minha cabeça! minha cabeça! Então ele disse a um moço: Leva-o a sua mãe.
20 Mangai hapŏng aih hi ca'mình haq hlài, am ca miq haq. Con 'yoh cô ha'ngui dèh ta achong miq trùh 'ne hì, èh cachìt.
20 Este o tomou, e o levou a sua mãe; e o menino esteve sobre os joelhos dela até o meio-dia, e então morreu.
21 Miq haq atŏc haq ta adùq da mangai da Boc Plình, hi đòiq haq ta aih, clenh 'mang, hi khoi loh.
21 Ela subiu, deitou-o sobre a cama do homem de Deus e, fechando sobre ele a porta, saiu.
22 Mangai cadrì cô creo dèh ca ŏng, doi: “Gè padon đòiq ca au mòiq ngai hapŏng wa mòiq toq lùa beq, đòiq au hi chaq mangai da Boc Plình manàiq cô raq.”
22 Então chamou a seu marido, e disse: Manda-me, peço-te, um dos moços e uma das jumentas, para que eu corra ao homem de Deus e volte.
23 Ŏng haq bòch: “Gleq ma lam chaq mangai da Boc Plình hì cô? Hì cô ma xài hì khê neo loq hì Sabat 'mòh?”
23 Disse ele: Por que queres ir ter com ele hoje? Não é lua nova nem sábado. E ela disse: Tudo vai bem.
24 Hì khoi mangai cadrì cô còi lùa, hi doi dèh ca hapŏng: “Dahôiq lùa lam ma renh beq, Tàng au ùh doi, apaq lam adia.”
24 Então ela fez albardar a jumenta, e disse ao seu moço: Guia e anda, e não me detenhas no caminhar, senão quando eu to disser.
25 'Màng aih mangai cadrì cô trùh ti mangai da Boc Plình ŏi ta wang Catmên.
25 Partiu pois, e foi ter com o homem de Deus, ao monte Carmelo; e sucedeu que, vendo-a de longe o homem de Deus, disse a Geazi, seu moço: Eis aí a sunamita;
26 Ìh renh đìh yŏc haq, bòch: ‘Ìh i catèm ùh? Ŏng ìh catèm ùh? Con ìh catèm ùh?’ ”
26 corre-lhe ao encontro e pergunta-lhe: Vais bem? Vai bem teu marido? Vai bem teu filho? Ela respondeu: Vai bem.
27 Jò trùh haten ca mangai Boc Plình ta wang, mangai cadrì cô bla-op oc jènh Ê-li-sê. Hnoq 'màng aih, Ghê-ha-xi trùh dŏih, mahaq Ê-li-sê doi: “Đòiq da haq beq, ma jah 'màng aih, haq mango dìq ca jaq. Chuaq khoi cadoc ca au bìac cô. Haq ùh am ca au loq.”
27 Chegando ela ao monte, à presença do homem de Deus, apegou-se-lhe aos pés. Chegou-se Geazi para a retirar, porém, o homem de Deus lhe disse: Deixa-a, porque a sua alma está em amargura, e o Senhor mo encobriu, e não mo manifestou.
28 Khoi èh mangai cadrì cô doi: “Au ma hùa xìn ìh am ca au mòiq toq con calô 'mòh? Ìh hmàng au i doi ca ìh, xìn ìh apaq manaq 'nùt au.”
28 Então disse ela: Pedi eu a meu senhor algum filho? Não disse eu: Não me enganes?
29 Ê-li-sê doi ca Ghê-ha-xi: “Càt ca'nam beq, wê long canhra au 'mat, lam. Tàng loq glàm mangai ti trong, apaq bòch hmàih haq. Tàng i mangai bòch cleq, apaq tèu cleq. 'Ràng long canhra au cô đòiq ti hadrò con 'yoh aih.”
29 Ao que ele disse a Geazi: Cinge os teus lombos, toma o meu bordão na mão, e vai. Se encontrares alguém, não o saúdes; e se alguém te saudar, não lhe respondas; e põe o meu bordão sobre o rosto do menino.
30 Mahaq mangai miq con 'yoh cô doi: “Au patô Chuaq, Yiang ma rìh yôt, wa patô ìh mangai ma 'nang rìh cô đòiq pachac, au ùh loh khoi enh ìh ta nòi cô, tàng ìh ùh lam jùp đò au.” 'Màng aih Ê-li-sê yòng tiaq mangai cadrì Sunem cô.
30 A mãe do menino, porém, disse: Vive o senhor, e vive a tua alma, que não te hei de deixar. Então ele se levantou, e a seguiu.
31 Ghê-ha-xi lam adroi, đòiq long canhra ti hadrò con 'yoh, mahaq ùh tàng atêh cleq, hadai ùh hnoq teo cleq da can rìh. Ghê-ha-xi 'nang hlài ti trong glàm Ê-li-sê, hi doi: “Con 'yoh ùh rìh hlài.”
31 Geazi foi adiante deles, e pôs o bordão sobre o rosto do menino; porém não havia nele voz nem sentidos. Pelo que voltou a encontrar-se com Eliseu, e o informou, dizendo: O menino não despertou.
32 Jò Ê-li-sê mùt ta hnem, haq hnoq mangai 'yoh khoi cachìt, ca'nùng ta jùang haq.
32 Quando Eliseu chegou à casa, eis que o menino jazia morto sobre a sua cama.
33 Ê-li-sê mùt ta hnem clenh 'mang; toq i haq wa con 'yoh. Ê-li-sê waiq khàn ca Chuaq.
33 Então ele entrou, fechou a porta sobre eles ambos, e orou ao Senhor.
34 Haq tŏc ta jùang ca'nùng bla-op enh 'nhèq ca con 'yoh cô, đòiq hacùng haq ti hacùng con 'yoh, mat haq ti mat con 'yoh, tì haq ti tì con 'yoh. Jò haq ma ca'nùng bla-op enh 'nhèq ca con 'yoh 'màng aih, chac hamac con 'yoh cô adia adia hatôq hlài.
34 Em seguida subiu na cama e deitou-se sobre o menino, pondo a boca sobre a boca do menino, os olhos sobre os seus olhos, e as mãos sobre as suas mãos, e ficou encurvado sobre ele até que a carne do menino aqueceu.
35 Ê-li-sê loh enh jùang, lam hlài, lam hlài ta hnem aih, khoi èh haq tŏc ta jùang bla-op enh 'nhèq ca con 'yoh mòiq yàng hòm. Con 'yoh cô cachêh tapèh yàng, khoi èh blèch mat.
35 Depois desceu, andou pela casa duma parte para outra, tornou a subir, e se encurvou sobre ele; então o menino espirrou sete vezes, e abriu os olhos.
36 Ê-li-sê creo ca Ghê-ha-xi doi: “Creo ca mangai cadrì Sunem trùh ta cô beq!” Ghê-ha-xi creo ca mangai cadrì aih. Jò mangai cadrì aih hi trùh, Ê-li-sê doi: “Ca'mình da ìh con beq.”
36 Eliseu chamou a Geazi, e disse: Chama essa sunamita. E ele a chamou. Quando ela se lhe apresentou, disse ele: Toma o teu filho.
37 Mangai cadrì Sunem cô bla-op jang jènh Ê-li-sê, cùp gàu ta taneh, khoi èh ca'mình dèh con loh lam.
37 Então ela entrou, e prostrou-se a seus pés, inclinando-se à terra; e tomando seu filho, saiu.
38 Ê-li-sê hlài ta Gingan jò i pangot hrah ta gùng aih. 'Nang jò 'bài mangai capoch thai Boc Plình ha'ngui enh ngìa haq, haq doi dèh ca hapŏng Ghê-ha-xi: “Yŏc mòiq toq gŏc càn, pai chauq am ca 'bài mangai 'mat caq beq.”
38 Eliseu voltou a Gilgal. E havia fome na terra; e os filhos dos profetas estavam sentados na sua presença. E disse ao seu moço: Põe a panela grande ao lume, e faze um caldo de ervas para os filhos dos profetas.
39 Mòiq ngai ŏi ta wì haq aih loh ta đùng kech cachiq, mangai aih hnoq mòiq xèm cachiq tìah ca long tùn rôm. Haq kech 'bài plì da long aih 'bình mòiq caxop eo dađeh, hlài xret tah ta gŏc hi pai, mahaq ùh 'nì aih plì cleq.
39 Então um deles saiu ao campo a fim de apanhar ervas, e achando uma parra brava, colheu dela a sua capa cheia de colocíntidas e, voltando, cortou-as na panela do caldo, não sabendo o que era.
40 Khoi èh wì haq gôch cachiq hi caq. Wì bu liah thù, hi khoi dêh bàu doi: “Ôi mangai da Boc Plình, i ngè broq cachìt ta gŏc chauq cô!” Èh wì haq caq chauq aih pi jah.
40 Assim tiraram de comer para os homens. E havendo eles provado o caldo, clamaram, dizendo: Ó homem de Deus, há morte na panela! E não puderam comer.
41 Ê-li-sê doi: “ 'Ràng ca au toq 'biaq dàc ta cô.” Ê-li-sê yŏc dàc tah ta gŏc cachiq hi doi: “Gôch ca wì caq beq!” Èh dahwèq caq ta gŏc chauq aih khoi lem.
41 Ele, porém, disse: Trazei farinha. E deitou-a na panela, e disse: Tirai para os homens, a fim de que comam. E já não havia mal nenhum na panela.
42 I mòiq ngai enh Ba-an Sa-li-sa trùh. Mangai cô trùh 'ràng 'benh plì da gàu mùa đòiq hi am ca mangai da Boc Plình. Ngè mangai aih ma am, aih baiq toq 'benh 'mau mat wa toq leq hadròc 'mau adrenh. Ê-li-sê doi: “ 'Ràng axong ca rìm ngai caq beq.”
42 Um homem veio de Baal-Salisa, trazendo ao homem de Deus pães das primícias, vinte pães de cevada, e espigas verdes no seu alforje. Eliseu disse: Dá ao povo, para que coma.
43 Mangai hapŏng da haq tèu: “I toq cô broq 'màng leq? Au ma am tôm ca mòiq hrinh ngai caq 'mòh?”
43 Disse, porém, seu servo: Como hei de pôr isto diante de cem homens? Ao que tornou Eliseu: Dá-o ao povo, para que coma; porque assim diz o Senhor: Comerão e sobejará.
44 Mangai hapŏng aih axong ca rìm ngai caq. Wì haq caq panàc. 'Benh wa phi adrenh xôq ŏi i rah, joq troq troi bàu da Chuaq khoi doi adroi.
44 Então lhos pôs diante; e comeram, e ainda sobrou, conforme a palavra do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.