2 Reis 4

Sech Hadròih (HRE) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jò aih i mòiq ngai gu cadrì hadrô, aih mai da mòiq ngai, mangai capoch thai Boc Plình, trùh crò hmoi ca Ê-li-sê doi: “Hapŏng da ìh, aih ŏng da au, khoi cachìt. Ìh loq hapŏng da ìh aih dìq jaq loq yùq ca Chuaq. Manàiq cô mangai au ma pòq dòih, haq enh rùp baiq toq con calô au đòiq broq hapŏng hi ca'naih da haq dòih.”
1 Certo dia, a viúva de um dos membros do grupo de profetas foi pedir ajuda a Eliseu: “Meu marido, que o servia, morreu, e o senhor sabe como ele temia o S enhor . Agora, veio um credor que ameaça levar meus dois filhos como escravos”.
2 Ê-li-sê doi ca mangai cadrì aih: “Au i jah yùp đò ìh ùh? Doi ca au loq beq, ta hnem ìh ŏi i cleq?”
2 “O que posso fazer para ajudá-la?”, perguntou Eliseu. “Diga-me, o que você tem em casa?” “Não tenho nada, exceto uma vasilha de azeite”, respondeu ela.
3 Ê-li-sê doi: “Ìh lam beq! Lam trùh ta mangai haten hatìa, bòch wai 'bài cabi dàu mahaq pi i ca dàu; hmàng oq apaq bòch 'biaq. Cô oq.
3 Então Eliseu disse: “Tome emprestadas muitas vasilhas de seus amigos e vizinhos, quantas conseguir.
4 Jò trùh ta hnem, ìh xam baiq con calô ìh mùt ta hnem, clenh 'mang, èh ùc dàu ta 'bài cabi dech aih. Cabi leq ma hi 'bình, èh đòiq crài.”
4 Depois, entre em casa com seus filhos e feche a porta. Derrame nas vasilhas o azeite que você tem e separe-as quando estiverem cheias”.
5 'Màng aih, haq wa baiq toq con calô bròc, mùt trom hnem hi clenh 'mang. Wa con haq 'ràng dìq ca cabi am ca miq, hi khoi haq ùc 'noh.
5 A viúva seguiu as instruções de Eliseu. Seus filhos traziam vasilhas, e ela as enchia.
6 Jò dìq ca cabi hi 'bình dàu, haq doi dèh ca 'bài con: “ 'Ràng tam ca miq cabi hòm.”
6 Logo, todas estavam cheias até a borda. “Traga mais uma vasilha”, disse ela a um dos filhos. “Acabaram as vasilhas!”, respondeu ele. E o azeite parou de correr.
7 Mangai cadrì aih trùh anoi hlài ca mangai da Boc Plình. Mangai da Boc Plình aih Ê-li-sê, doi: “Ìh 'ràng tech dàu aih đòiq ca'naih dòih beq, èh ìh wa 'bài con jah yŏc rah dàu đòiq pì jah rìh.”
7 Quando ela contou ao homem de Deus o que havia acontecido, ele lhe disse: “Agora venda o azeite e pague suas dívidas. Você e seus filhos poderão viver do que sobrar”.
8 I mòiq hì ma 'noiq Ê-li-sê lam cwa gùng Sunem. Ta nòi aih i mòiq ngai mangai cadrì padrŏng can; haq pachùh Ê-li-sê caq pua. Atìq ca aih, rìm yàng jò Ê-li-sê lam cwa trong aih, haq mùt hnem mangai cadrì cô đòiq caq pua.
8 Certo dia, Eliseu foi à cidade de Suném. Uma mulher rica que morava na cidade o convidou para fazer uma refeição em sua casa. Depois disso, sempre que ele passava por lá, parava na casa dela para comer.
9 Mangai cadrì doi dèh ca ŏng: “Au loq mangai loq lam cwa trong hnem bèn, haq mangai hadròih da Boc Plình.
9 A mulher disse ao marido: “Sem dúvida esse homem que sempre passa por aqui é um santo homem de Deus.
10 Ba phai broq ca haq mòiq adùq enh 'nhèq i panàt lem, hi khoi đòiq ta aih mòiq toq jùang, mòiq toq ca'bŏng, mòiq toq gèq wa mòiq toq đen, èh jò leq haq trùh ta hnem ba, haq jah cùi padài ta aih.”
10 Vamos construir um quartinho para ele no terraço e mobiliá-lo com uma cama, uma mesa, uma cadeira e uma lâmpada. Assim, quando ele passar por aqui, terá um lugar para ficar”.
11 Mòiq hì ma 'noiq hòm, Ê-li-sê lam cwa trong aih, haq tŏc ta adùq aih đòiq hi cùi padài.
11 Um dia, Eliseu voltou a Suném e subiu ao quarto para descansar.
12 Ê-li-sê doi ca Ghê-ha-xi mangai patìh haq: “Lam creo mangai Sunem tau beq!” Hapŏng Ê-li-sê lam creo ca mangai cadrì Sunem aih trùh yòng enh ngìa ca Ê-li-sê.
12 Disse a seu servo, Geazi: “Chame a sunamita”. Quando ela veio,
13 Ê-li-sê doi dèh ca hapŏng: “Doi ca mangai cadrì 'mat beq: Ìh khoi xalep padon đòiq ca ma rìm bìac 'màng cô, manàiq au broq hlài cleq ca ìh cô èh? Ìh enh nhèn anoi ca bùa loq ca mangai ma wèq cwìang enh 'nhèq dŏng ca craq lình bìac leq ùh?”
13 Eliseu disse a Geazi: “Diga-lhe: ‘Somos gratos por sua bondade e seu cuidado conosco. O que podemos fazer por você? Podemos falar em seu favor ao rei ou ao comandante do exército?’”. “Não”, respondeu ela. “Minha família cuida bem de mim.”
14 Ê-li-sê doi hòm: “Tàng 'màng aih, bèn am cleq ca haq cô èh?”
14 Mais tarde, Eliseu perguntou a Geazi: “O que podemos fazer por ela?”. Geazi respondeu: “Ela não tem filhos, e o marido é idoso”.
15 Ê-li-sê doi: “Creo ca mangai cadrì aih lam ta cô beq.” Mangai hapŏng lam creo, hi khoi mangai cadrì cô lam trùh yòng enh gùng ca 'mang.
15 “Chame-a de novo”, disse Eliseu. A mulher voltou e, enquanto ela estava à porta do quarto,
16 Èh Ê-li-sê doi: “Wop mùa cô hanam èh, ìh jah ca'mình con calô.”
16 Eliseu lhe disse: “Ano que vem, por esta época, você estará com um filho nos braços!”. “Não, meu senhor!”, exclamou ela. “Por favor, homem de Deus, não me dê falsas esperanças.”
17 Mangai cadrì cô ŏi jiang, hanam atìq xa-ông mòiq toq con calô, troq dèh jò Ê-li-sê ma khoi doi adroi ca haq.
17 Mas, de fato, a mulher ficou grávida. No ano seguinte, naquela mesma época, teve um filho, como Eliseu tinha dito.
18 Jò con 'yoh cô yòng càn, i mòiq hì haq tiaq dèh baq wa 'bài mangai gat 'mau ŏi ta đùng.
18 Certo dia, quando o menino estava mais crescido, saiu para acompanhar o pai, que estava no campo com os ceifeiros.
19 Haq doi dèh ca baq: “Baq ôi con jìq gàu dìq jaq! Au jìq gàu dìq jaq!”
19 De repente, o menino gritou: “Ai! Que dor de cabeça!”. Seu pai disse a um dos servos: “Leve-o para casa, para a mãe dele”.
20 Mangai hapŏng aih hi ca'mình haq hlài, am ca miq haq. Con 'yoh cô ha'ngui dèh ta achong miq trùh 'ne hì, èh cachìt.
20 O servo levou o menino para casa, e a mãe o segurou no colo. Mas, por volta do meio-dia, ele morreu.
21 Miq haq atŏc haq ta adùq da mangai da Boc Plình, hi đòiq haq ta aih, clenh 'mang, hi khoi loh.
21 Ela o carregou para cima e o deitou na cama do homem de Deus; fechou a porta e o deixou ali.
22 Mangai cadrì cô creo dèh ca ŏng, doi: “Gè padon đòiq ca au mòiq ngai hapŏng wa mòiq toq lùa beq, đòiq au hi chaq mangai da Boc Plình manàiq cô raq.”
22 Então enviou um recado para o marido: “Mande um dos servos e uma jumenta, para que eu vá depressa falar com o homem de Deus e volte em seguida”.
23 Ŏng haq bòch: “Gleq ma lam chaq mangai da Boc Plình hì cô? Hì cô ma xài hì khê neo loq hì Sabat 'mòh?”
23 “Por que hoje?”, perguntou ele. “Não é a festa da lua nova nem sábado.” Ela, porém, respondeu: “Não se preocupe”.
24 Hì khoi mangai cadrì cô còi lùa, hi doi dèh ca hapŏng: “Dahôiq lùa lam ma renh beq, Tàng au ùh doi, apaq lam adia.”
24 Então ela mandou selar a jumenta e disse ao servo: “Rápido! Só diminua o passo quando eu mandar”.
25 'Màng aih mangai cadrì cô trùh ti mangai da Boc Plình ŏi ta wang Catmên.
25 E partiu para encontrar-se com o homem de Deus no monte Carmelo. Quando ele a viu a distância, disse a Geazi: “Olhe! Lá vem a sunamita!
26 Ìh renh đìh yŏc haq, bòch: ‘Ìh i catèm ùh? Ŏng ìh catèm ùh? Con ìh catèm ùh?’ ”
26 Corra ao seu encontro e pergunte: ‘Está tudo bem com a senhora, com seu marido e com seu filho?’”. A mulher respondeu: “Sim, está tudo bem”.
27 Jò trùh haten ca mangai Boc Plình ta wang, mangai cadrì cô bla-op oc jènh Ê-li-sê. Hnoq 'màng aih, Ghê-ha-xi trùh dŏih, mahaq Ê-li-sê doi: “Đòiq da haq beq, ma jah 'màng aih, haq mango dìq ca jaq. Chuaq khoi cadoc ca au bìac cô. Haq ùh am ca au loq.”
27 Mas, quando ela chegou ao homem de Deus no monte, abraçou os pés dele. Geazi quis afastá-la, mas o homem de Deus disse: “Deixe-a em paz. Ela está profundamente angustiada, mas o S enhor não me revelou o motivo”.
28 Khoi èh mangai cadrì cô doi: “Au ma hùa xìn ìh am ca au mòiq toq con calô 'mòh? Ìh hmàng au i doi ca ìh, xìn ìh apaq manaq 'nùt au.”
28 Então a mulher disse: “Acaso eu lhe pedi um filho, meu senhor? Não lhe disse que não me desse falsas esperanças?”.
29 Ê-li-sê doi ca Ghê-ha-xi: “Càt ca'nam beq, wê long canhra au 'mat, lam. Tàng loq glàm mangai ti trong, apaq bòch hmàih haq. Tàng i mangai bòch cleq, apaq tèu cleq. 'Ràng long canhra au cô đòiq ti hadrò con 'yoh aih.”
29 Eliseu disse a Geazi: “Prepare-se para viajar; pegue meu cajado e vá! Não cumprimente ninguém pelo caminho. Quando chegar, coloque o cajado sobre o rosto do menino”.
30 Mahaq mangai miq con 'yoh cô doi: “Au patô Chuaq, Yiang ma rìh yôt, wa patô ìh mangai ma 'nang rìh cô đòiq pachac, au ùh loh khoi enh ìh ta nòi cô, tàng ìh ùh lam jùp đò au.” 'Màng aih Ê-li-sê yòng tiaq mangai cadrì Sunem cô.
30 Mas a mãe do menino disse: “Tão certo como vive o S enhor , e tão certo como a sua própria vida, não voltarei para casa se o senhor não for comigo”. Então Eliseu voltou com ela.
31 Ghê-ha-xi lam adroi, đòiq long canhra ti hadrò con 'yoh, mahaq ùh tàng atêh cleq, hadai ùh hnoq teo cleq da can rìh. Ghê-ha-xi 'nang hlài ti trong glàm Ê-li-sê, hi doi: “Con 'yoh ùh rìh hlài.”
31 Geazi foi à frente e pôs o cajado sobre o rosto do menino, mas não aconteceu nada. Não havia sinal de vida. Geazi voltou para encontrar-se com Eliseu e lhe disse: “O menino ainda não despertou”.
32 Jò Ê-li-sê mùt ta hnem, haq hnoq mangai 'yoh khoi cachìt, ca'nùng ta jùang haq.
32 De fato, quando Eliseu chegou, o menino estava morto, deitado em sua cama.
33 Ê-li-sê mùt ta hnem clenh 'mang; toq i haq wa con 'yoh. Ê-li-sê waiq khàn ca Chuaq.
33 Eliseu entrou sozinho no quarto, fechou a porta e orou ao S enhor .
34 Haq tŏc ta jùang ca'nùng bla-op enh 'nhèq ca con 'yoh cô, đòiq hacùng haq ti hacùng con 'yoh, mat haq ti mat con 'yoh, tì haq ti tì con 'yoh. Jò haq ma ca'nùng bla-op enh 'nhèq ca con 'yoh 'màng aih, chac hamac con 'yoh cô adia adia hatôq hlài.
34 Depois, deitou-se sobre o corpo do menino e colocou sua boca sobre a dele, seus olhos sobre os dele e suas mãos sobre as dele. E, enquanto se estendia sobre ele, o corpo do menino começou a se aquecer.
35 Ê-li-sê loh enh jùang, lam hlài, lam hlài ta hnem aih, khoi èh haq tŏc ta jùang bla-op enh 'nhèq ca con 'yoh mòiq yàng hòm. Con 'yoh cô cachêh tapèh yàng, khoi èh blèch mat.
35 Eliseu se levantou, andou de um lado para o outro no quarto e, em seguida, se estendeu novamente sobre ele. Dessa vez, o menino espirrou sete vezes e abriu os olhos.
36 Ê-li-sê creo ca Ghê-ha-xi doi: “Creo ca mangai cadrì Sunem trùh ta cô beq!” Ghê-ha-xi creo ca mangai cadrì aih. Jò mangai cadrì aih hi trùh, Ê-li-sê doi: “Ca'mình da ìh con beq.”
36 Eliseu chamou Geazi e lhe disse: “Chame a sunamita!”. Quando ela entrou, Eliseu disse: “Aqui está seu filho”.
37 Mangai cadrì Sunem cô bla-op jang jènh Ê-li-sê, cùp gàu ta taneh, khoi èh ca'mình dèh con loh lam.
37 Ela caiu aos pés do profeta e se curvou diante dele. Então pegou o filho e saiu.
38 Ê-li-sê hlài ta Gingan jò i pangot hrah ta gùng aih. 'Nang jò 'bài mangai capoch thai Boc Plình ha'ngui enh ngìa haq, haq doi dèh ca hapŏng Ghê-ha-xi: “Yŏc mòiq toq gŏc càn, pai chauq am ca 'bài mangai 'mat caq beq.”
38 Eliseu voltou a Gilgal, onde havia fome na terra. Certo dia, quando o grupo de profetas estava sentado diante dele, ordenou a seu servo: “Ponha no fogo uma panela grande e faça um ensopado para o resto do grupo”.
39 Mòiq ngai ŏi ta wì haq aih loh ta đùng kech cachiq, mangai aih hnoq mòiq xèm cachiq tìah ca long tùn rôm. Haq kech 'bài plì da long aih 'bình mòiq caxop eo dađeh, hlài xret tah ta gŏc hi pai, mahaq ùh 'nì aih plì cleq.
39 Um dos profetas foi ao campo apanhar ervas. Encontrou uma trepadeira do campo e voltou trazendo frutos silvestres em sua capa. Cortou os frutos em pedaços e os colocou na panela, sem saber exatamente o que eram.
40 Khoi èh wì haq gôch cachiq hi caq. Wì bu liah thù, hi khoi dêh bàu doi: “Ôi mangai da Boc Plình, i ngè broq cachìt ta gŏc chauq cô!” Èh wì haq caq chauq aih pi jah.
40 O ensopado foi servido aos homens, mas, assim que provaram alguns bocados, gritaram: “Homem de Deus, há veneno neste ensopado!”. E não puderam comê-lo.
41 Ê-li-sê doi: “ 'Ràng ca au toq 'biaq dàc ta cô.” Ê-li-sê yŏc dàc tah ta gŏc cachiq hi doi: “Gôch ca wì caq beq!” Èh dahwèq caq ta gŏc chauq aih khoi lem.
41 Eliseu disse: “Tragam-me um pouco de farinha”. Jogou a farinha na panela e disse: “Agora podem comer”. E o ensopado não lhes fez mal.
42 I mòiq ngai enh Ba-an Sa-li-sa trùh. Mangai cô trùh 'ràng 'benh plì da gàu mùa đòiq hi am ca mangai da Boc Plình. Ngè mangai aih ma am, aih baiq toq 'benh 'mau mat wa toq leq hadròc 'mau adrenh. Ê-li-sê doi: “ 'Ràng axong ca rìm ngai caq beq.”
42 Outro dia, um homem de Baal-Salisa trouxe comida para o homem de Deus, vinte pães de cevada feitos dos primeiros grãos da colheita e também grãos frescos. Eliseu disse: “Distribua entre o povo para que comam”.
43 Mangai hapŏng da haq tèu: “I toq cô broq 'màng leq? Au ma am tôm ca mòiq hrinh ngai caq 'mòh?”
43 “Como vamos alimentar cem pessoas só com isso?”, perguntou seu servo. Mas Eliseu repetiu: “Distribua entre o povo para que comam, pois assim diz o S
44 Mangai hapŏng aih axong ca rìm ngai caq. Wì haq caq panàc. 'Benh wa phi adrenh xôq ŏi i rah, joq troq troi bàu da Chuaq khoi doi adroi.
44 E, quando distribuíram o alimento, houve suficiente para todos e ainda sobrou, como o S enhor tinha dito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.