2 Coríntios 12
Sech Hadròih (HRE) vs VC
1 Au nhet ca ep catèh dađeh, 'nhac ca ùh i ca lòiq cleq, anoi trùh bìac pa'noh loh, wa bìac mahno loh Chuaq khoi am ca au.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Au loq mòiq ngai ta Chuaq Jêxu Crich, 14 hanam 'nah ta adroi nèh, khoi jah 'ràng atŏc lòp plình ma piq, mangai aih ŏi enh trom chac, loq enh gùng, au ùh 'nì, toq i Boc Plình loq.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Au loq ca mangai aih, mahaq ŏi enh trom chac, loq enh gùng, au ùh 'nì, toq i Boc Plình loq,
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 'màng leq haq jah 'ràng atŏc ta nòi Pa-ra-đi jah tamàng bàu ùh jah anoi hlài, aih bàu con mangai ùh i ca phep anoi loh.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Au jah catèh mangai aih, mahaq au ùh catèh dađeh, au toq catèh dèh bìac ìuq da au hêq.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 'Nhac ca au enh catèh dađeh, èh au ùh xài mangai ranhùa, ma jah 'màng aih au capoch joq 'nàng. Mahaq au àt, ùh catèh dađeh waq ca ùh i ca cabô hèm ca au yi hnao ca bìac wì haq hnoq wa tàng nòi au.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Taiq au khoi jah nhàn bàc bìac mahno loh càn caiq cô, Chuaq khoi jao am ca au chìuq jìq xa, waq ca au ùh hìaq padèch hrìn dađeh. Bìac jìq xa aih tìah ca mòiq toq hila pàc au hloi hloi, wa tìah ca can kiac da kiac Satan thê trùh đòiq ti rùp au hloi hloi.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Khoi piq yàng au xìn Chuaq thê bìac aih lam hangai ca au.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Mahaq Chuaq doi: “Bìac am dech Au khoi tôm tàu ca ìh, taiq can dêh da Au wìa gêh tôm ta bìac ìuq.” 'Màng aih au dìq ca jaq bùi manoh catèh hlài dèh bìac ìuq au, đòiq cwìang itai da Crich hloi hloi ŏi ti au.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 'Màng aih, taiq Crich, au bùi manoh jah chìuq bìac ìuq, bìac jù lê, bìac nan xa, bìac ti rùp, bìac pa hamoq, ma jah 'màng aih jò leq au ìuq, jò aih raq au dêh.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Au khoi wìa ranhùa taiq pì panan au. Pagah pì khòh manè au, aih ma troq, ma jah 'màng aih 'nhac ca au ùh loh cleq, mahaq au ùh thùa toq xìt cleq ca 'bài sùq đô pì doi thài rabiaq tau.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Jò au ŏi ta'ne pì, au khoi pa'noh loh ro rang au mangai sùq đô joq 'nàng, taiq xam manoh chìuq àt rìm hiniq, au khoi broq teo halac, bìac halac, wa bìac hamàih.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 I bìac cleq khoi broq am ca pì ùh dàng ca Tagop Hadròih 'noiq, enh gùng ca au ùh thê pì jùp au? Tàng bìac aih ùh troq, xìn baxŏng ca au oq!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Cô yàng piq au padon lam trùh ta pì, au trùh ùh xài thê pì jùp au. Taiq ùh xài au chaq cùng hang pì, mahaq au chaq cla pì, ma jah 'màng aih ùh xài con caiq khòh chìuq wèq ban miq baq, mahaq miq baq khòh wèq ban dèh con caiq.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Phàn au, Au dìq jaq bùi manoh broq bìac patìh ca pì dìq ca padren, ùh 'ngwan dèh ca chac cla taiq mahua yiang pì, mahaq kiang au loq waq ca pì rai bàc, èh pì loq waq ca au èh rai 'biaq 'mòh?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Mahaq joq 'nàng, cla au ùh broq ca pì genh trap cleq. Mahaq 'nah ngai ŏi ta pì doi au yŏc bìac amòng i manoh padô alùan đòiq thê pì tiaq au.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Ta 'bài mangai au thê trùh ta pì, au khoi lah thê mangai leq đòiq alùan da pì dahwèq ùh?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Au khoi xìn Tit lam hmàih ca pì, hadai khoi thê tam mòiq ngai da nhèn lam ti haq. I joq Tit khoi alùan pì 'mòh? Nhèn ma ùh mòiq manoh wa pajùm mòiq trong 'mòh?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Adroi cô nèh, pì xoh nhèn chaq trong palem dađeh jang ngìa pì. Ôi oh daq nhèn ma loq waq, joq 'nàng rìm bìac nhèn anoi ta Chuaq Jêxu Crich wa jang ngìa Boc Plình, aih waq ca pa'nhrang pì jah yòng cajap.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Ma jah 'màng aih au yùq jò au trùh, ùh hnoq pì troi au ma ngèh enh; phàn pì hadai ùh hnoq au troi pì khoi ngèh enh. Au yùq ta pì ŏi i bìac talech tacai, tagit 'bŏn, tanòih ca dabau, tagìq tagìa, capoch 'mèq, loq catèh, wa manhài manhèp.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Au yùq jò au trùh nòi pì, Boc Plình da au broq au camaih taiq bìac broq da pì, wa au phai hmoi ca bàc ngai adroi nèh khoi broq tôiq, mahaq manàiq xôq 'nhòq cađac dèh manoh broq tôiq amùa amech, tango anang wa manhài trài aih.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.