2 Coríntios 12
Sech Hadròih (HRE) vs ACF
1 Au nhet ca ep catèh dađeh, 'nhac ca ùh i ca lòiq cleq, anoi trùh bìac pa'noh loh, wa bìac mahno loh Chuaq khoi am ca au.
1 Em verdade que não convém gloriar-me; mas passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Au loq mòiq ngai ta Chuaq Jêxu Crich, 14 hanam 'nah ta adroi nèh, khoi jah 'ràng atŏc lòp plình ma piq, mangai aih ŏi enh trom chac, loq enh gùng, au ùh 'nì, toq i Boc Plình loq.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, não sei, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe) foi arrebatado ao terceiro céu.
3 Au loq ca mangai aih, mahaq ŏi enh trom chac, loq enh gùng, au ùh 'nì, toq i Boc Plình loq,
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe)
4 'màng leq haq jah 'ràng atŏc ta nòi Pa-ra-đi jah tamàng bàu ùh jah anoi hlài, aih bàu con mangai ùh i ca phep anoi loh.
4 Foi arrebatado ao paraíso; e ouviu palavras inefáveis, que ao homem não é lícito falar.
5 Au jah catèh mangai aih, mahaq au ùh catèh dađeh, au toq catèh dèh bìac ìuq da au hêq.
5 De alguém assim me gloriarei eu, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 'Nhac ca au enh catèh dađeh, èh au ùh xài mangai ranhùa, ma jah 'màng aih au capoch joq 'nàng. Mahaq au àt, ùh catèh dađeh waq ca ùh i ca cabô hèm ca au yi hnao ca bìac wì haq hnoq wa tàng nòi au.
6 Porque, se quiser gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas deixo isto, para que ninguém cuide de mim mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Taiq au khoi jah nhàn bàc bìac mahno loh càn caiq cô, Chuaq khoi jao am ca au chìuq jìq xa, waq ca au ùh hìaq padèch hrìn dađeh. Bìac jìq xa aih tìah ca mòiq toq hila pàc au hloi hloi, wa tìah ca can kiac da kiac Satan thê trùh đòiq ti rùp au hloi hloi.
7 E, para que não me exaltasse pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de não me exaltar.
8 Khoi piq yàng au xìn Chuaq thê bìac aih lam hangai ca au.
8 Acerca do qual três vezes orei ao Senhor para que se desviasse de mim.
9 Mahaq Chuaq doi: “Bìac am dech Au khoi tôm tàu ca ìh, taiq can dêh da Au wìa gêh tôm ta bìac ìuq.” 'Màng aih au dìq ca jaq bùi manoh catèh hlài dèh bìac ìuq au, đòiq cwìang itai da Crich hloi hloi ŏi ti au.
9 E disse-me: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que em mim habite o poder de Cristo.
10 'Màng aih, taiq Crich, au bùi manoh jah chìuq bìac ìuq, bìac jù lê, bìac nan xa, bìac ti rùp, bìac pa hamoq, ma jah 'màng aih jò leq au ìuq, jò aih raq au dêh.
10 Por isso sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco então sou forte.
11 Au khoi wìa ranhùa taiq pì panan au. Pagah pì khòh manè au, aih ma troq, ma jah 'màng aih 'nhac ca au ùh loh cleq, mahaq au ùh thùa toq xìt cleq ca 'bài sùq đô pì doi thài rabiaq tau.
11 Fui néscio em gloriar-me; vós me constrangestes. Eu devia ter sido louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos mais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Jò au ŏi ta'ne pì, au khoi pa'noh loh ro rang au mangai sùq đô joq 'nàng, taiq xam manoh chìuq àt rìm hiniq, au khoi broq teo halac, bìac halac, wa bìac hamàih.
12 Os sinais do meu apostolado foram manifestados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 I bìac cleq khoi broq am ca pì ùh dàng ca Tagop Hadròih 'noiq, enh gùng ca au ùh thê pì jùp au? Tàng bìac aih ùh troq, xìn baxŏng ca au oq!
13 Pois, em que tendes vós sido inferiores às outras igrejas, a não ser que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me este agravo.
14 Cô yàng piq au padon lam trùh ta pì, au trùh ùh xài thê pì jùp au. Taiq ùh xài au chaq cùng hang pì, mahaq au chaq cla pì, ma jah 'màng aih ùh xài con caiq khòh chìuq wèq ban miq baq, mahaq miq baq khòh wèq ban dèh con caiq.
14 Eis aqui estou pronto para pela terceira vez ir ter convosco, e não vos serei pesado, pois que não busco o que é vosso, mas sim a vós: porque não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Phàn au, Au dìq jaq bùi manoh broq bìac patìh ca pì dìq ca padren, ùh 'ngwan dèh ca chac cla taiq mahua yiang pì, mahaq kiang au loq waq ca pì rai bàc, èh pì loq waq ca au èh rai 'biaq 'mòh?
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas, ainda que, amando-vos cada vez mais, seja menos amado.
16 Mahaq joq 'nàng, cla au ùh broq ca pì genh trap cleq. Mahaq 'nah ngai ŏi ta pì doi au yŏc bìac amòng i manoh padô alùan đòiq thê pì tiaq au.
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Ta 'bài mangai au thê trùh ta pì, au khoi lah thê mangai leq đòiq alùan da pì dahwèq ùh?
17 Porventura aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Au khoi xìn Tit lam hmàih ca pì, hadai khoi thê tam mòiq ngai da nhèn lam ti haq. I joq Tit khoi alùan pì 'mòh? Nhèn ma ùh mòiq manoh wa pajùm mòiq trong 'mòh?
18 Roguei a Tito, e enviei com ele um irmão. Porventura Tito se aproveitou de vós? Não andamos porventura no mesmo espírito, sobre as mesmas pisadas?
19 Adroi cô nèh, pì xoh nhèn chaq trong palem dađeh jang ngìa pì. Ôi oh daq nhèn ma loq waq, joq 'nàng rìm bìac nhèn anoi ta Chuaq Jêxu Crich wa jang ngìa Boc Plình, aih waq ca pa'nhrang pì jah yòng cajap.
19 Cuidais que ainda nos desculpamos convosco? Falamos em Cristo perante Deus, e tudo isto, ó amados, para vossa edificação.
20 Ma jah 'màng aih au yùq jò au trùh, ùh hnoq pì troi au ma ngèh enh; phàn pì hadai ùh hnoq au troi pì khoi ngèh enh. Au yùq ta pì ŏi i bìac talech tacai, tagit 'bŏn, tanòih ca dabau, tagìq tagìa, capoch 'mèq, loq catèh, wa manhài manhèp.
20 Porque receio que, quando chegar, não vos ache como eu quereria, e eu seja achado de vós como não quereríeis; que de alguma maneira haja pendências, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Au yùq jò au trùh nòi pì, Boc Plình da au broq au camaih taiq bìac broq da pì, wa au phai hmoi ca bàc ngai adroi nèh khoi broq tôiq, mahaq manàiq xôq 'nhòq cađac dèh manoh broq tôiq amùa amech, tango anang wa manhài trài aih.
21 Que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe para convosco, e chore por muitos daqueles que dantes pecaram, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e desonestidade que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.