1 Reis 13
Sech Hadròih (HRE) vs ARIB
1 Tiaq bàu Chuaq thê, i mòiq ngai mangai da Boc Plình enh Juđa trùh Bêtên, wop jò Jê-rô-bô-am 'nang yòng jang ca'bŏng tadreo đòiq bùh jreo xua thùm.
1 Eis que, por ordem do Senhor, veio de Judá a Betel um homem de Deus; e Jeroboão estava junto ao altar, para queimar incenso.
2 Mangai ma iu tiaq bàu da Chuaq trech ca'bŏng tadreo, doi: “Ôi ca'bŏng tadreo, ca'bŏng tadreo! Chuaq doi 'màng cô: Mòiq toq con calô jah xa-ông ca hnem Đawit, hiniq haq Jôsia, haq jah dèch am enh 'nhèq ca gè ngè tadreo, aih 'bài pajàu tadreo ta 'bài nòi ha'nhèq, aih 'bài mangai ma dèch am jreo xua thùm ca gè, èh wì jah bùh enh 'nhèq ca gè 'bài caxènh da mangai cachìt.”
2 E o homem clamou contra o altar, por ordem do Senhor, dizendo: Altar, altar! assim diz o Senhor: Eis que um filho nascerá à casa de Davi, cujo nome será Josias; e qual sacrificará sobre ti os sacerdotes dos altos que sobre ti queimam incenso, e ossos de homens se queimarão sobre ti.
3 Hì aih mangai da Boc Plình am mòiq teo halac, haq doi: “Cô teo halac đòiq jah patô Chuaq khoi i doi: Ca'bŏng tadreo cô èh padah, blo enh 'nhèq ca'bŏng tadreo cô èh jah ta-ùc ha'neq.”
3 E deu naquele mesmo dia um sinal, dizendo: Este é o sinal de que o Senhor falou; Eis que o altar se fenderá, e a cinza que está sobre ele se derramará.
4 Jò bùa Jê-rô-bô-am tàng bàu mangai da Boc Plình dêh bàu tajraq hlài ca ca'bŏng tadreo ta Bêtên, èh bùa Jê-rô-bô-am enh ca'bŏng tadreo dèch ti patô rai doi: “Rùp haq beq!” Mahaq tì ma dèch patô mangai da Boc Plình aih, tajòi 'mòi croh cadoq, pi jah pagùc hlài hòm.
4 Sucedeu pois que, ouvindo o rei Jeroboão a palavra que o homem de Deus clamara contra o altar de Betel, estendeu a mão de sobre o altar, dizendo: Pegai-o! E logo, a mão que estendera contra ele secou-se, de modo que não podia tornar a trazê-la a si.
5 Ca'bŏng tadreo padah, blo ta ca'bŏng tadreo ta-ùc troq troi teo halac mangai da Boc Plình khoi anoi.
5 E o altar se fendeu, e a cinza se derramou do altar, conforme o sinal que o homem de Deus, por ordem do Senhor, havia dado.
6 Bùa Jê-rô-bô-am doi ca mangai da Boc Plình: “Manàiq cô xìn ìh waiq khàn ca Chuaq Boc Plình da ìh, waiq khàn đòiq tì au jah brêh.” 'Màng aih mangai da Boc Plình waiq khàn ca Boc Plình, èh tì haq jah brêh hlài tìah troi dùnh.
6 Então respondeu o rei, e disse ao homem de Deus: Suplica ao Senhor teu Deus, e roga por mim, para que se me restitua a minha mão. Pelo que o homem de Deus suplicou ao Senhor, e a mão do rei se lhe restituiu, e ficou como dantes.
7 Khoi èh bùa doi ca mangai Boc Plình: “Xìn ìh trùh hnem au caq pua, au i ngè am dech đòiq hi am ca ìh.”
7 Disse então o rei ao homem de Deus: Vem comigo a minha casa, e conforta-te, e dar-te-ei uma recompensa.
8 Mahaq mangai da Boc Plình doi ca bùa: “ 'Nhac ca bùa am ca au mòiq apah taneh Diac, au xôq ùh lam tiaq ìh wa au ùh caq 'benh loq ôq diac nòi cô,
8 Mas o homem de Deus respondeu ao rei: Ainda que me desses metade da tua casa, não iria contigo, nem comeria pão, nem beberia água neste lugar.
9 ma jah 'màng aih bàu Chuaq i doi ca au: Ìh ùh jah caq 'benh, ôq diac, loq hlài dèh ti trong ma ìh khoi trùh.”
9 Porque assim me ordenou o Senhor pela sua palavra, dizendo: Não comas pão, nem bebas água, nem voltes pelo caminho por onde vieste.
10 'Màng aih mangai aih loh hlài ti trong 'noiq, ùh i lam dèh ti trong haq ma khoi trùh Bêtên.
10 Ele, pois, se foi por outro caminho, e não voltou pelo caminho por onde viera a Betel.
11 Ŏi ta 'nhòng aih hadai i mòiq ngai craq, mangai capoch thai ca Boc Plình ŏi ta Bêtên, 'bài con calô da haq anoi hlài ca haq tamàng rìm bìac mangai da Boc Plình ma khoi broq hi aih ta Bêtên, xam bàu mangai aih ma khoi doi ca bùa.
11 Ora, morava em Betel um velho profeta. Seus filhos vieram contar-lhe tudo o que o homem de Deus fizera aquele dia em Betel; e as palavras que ele dissera ao rei, contaram-nas também a seu pai.
12 Baq wì haq bòch wì haq: “Mangai aih lam trong leq?” 'Bài con haq patô ca haq loq trong mangai da Boc Plình enh Juđa ma 'nang hlài.
12 Perguntou-lhes seu pai: Por que caminho se foi? pois seus filhos tinham visto o caminho por onde fora o homem de Deus que viera de Judá.
13 Haq doi dèh ca con: “Padon ca au lùa beq!” 'Bài con haq tajòi 'mòi padon ca haq lùa, hi khoi haq còi lùa aih.
13 Então disse a seus filhos: Albardai-me o jumento. E albardaram-lhe o jumento, no qual ele montou.
14 Haq hnan tiaq mangai da Boc Plình wa tem mangai aih jò haq 'nang ha'ngui padài ŏi jang yàp xèm long rayai. Haq bòch: Ìh i joq mangai da Boc Plình trùh enh Juđa ùh?
14 E tendo ido após o homem de Deus, achou-o sentado debaixo de um carvalho, e perguntou-lhe: És tu o homem de Deus que vieste de Judá? Respondeu ele: Sou.
15 Èh mangai capoch thai Boc Plình doi: “Beq, hlài ta hnem au caq đò mòiq nà 'benh.”
15 Então lhe disse: Vem comigo a casa, e come pão.
16 Mahaq mangai aih tèu: “Au ùh jah hlài ti ìh. Au hadai ùh jah caq 'benh, ôq diac ti ìh ŏi ta nòi cô,
16 Mas ele tornou: Não posso voltar contigo, nem entrar em tua casa; nem tampouco comerei pão, nem beberei água contigo neste lugar;
17 ma jah 'màng aih bàu Chuaq i doi ca au: Ìh ùh jah caq 'benh, ôq diac loq hlài tiaq dèh ti trong ìh ma trùh.”
17 porque me foi mandado pela palavra de Senhor: Ali não comas pão, nem bebas água, nem voltes pelo caminho por onde vieste.
18 Mangai capoch thai Boc Plình doi: “Au hadai mangai capoch thai Boc Plình troi ìh. I mòiq bình lình da Chuaq khoi doi ca au bàu cô: ‘ 'Ràng mangai aih tiaq ìh hlài hnem ìh beq, đòiq mangai aih jah caq 'benh, ôq diac.’ ” Mahaq mangai aih capoch amòng ca haq.
18 Respondeu-lhe o outro: Eu também sou profeta como tu, e um anjo me falou por ordem do Senhor, dizendo: Faze-o voltar contigo a tua casa, para que coma pão e beba água. Mas mentia-lhe.
19 'Màng aih mangai da Boc Plình hi hlài ti haq, caq 'benh, ôq diac ta hnem haq.
19 Assim o homem voltou com ele, comeu pão em sua casa, e bebeu água.
20 Jò wì haq 'nang ha'ngui acaq, èh i bàu da Chuaq trùh ti mangai capoch thai Boc Plình ma khoi 'ràng mangai tau hlài dèh ta hnem.
20 Estando eles à mesa, a palavra do Senhor veio ao profeta que o tinha feito voltar;
21 Haq capoch dêh bàu ca mangai da Boc Plình ma trùh enh Juđa: “Chuaq doi 'màng cô: ‘Taiq ìh pi broq tiaq bàu Chuaq, ùh iu tiaq bàu thê da Chuaq Boc Plình da ìh ma khoi doi ca ìh,
21 e ele clamou ao homem de Deus que viera de Judá, dizendo: Assim diz o Senhor: Porquanto foste rebelde à ordem do Senhor, e não guardaste o mandamento que o Senhor teu Deus te mandara,
22 èh ìh khoi tawìh hlài caq 'benh, ôq diac ta nòi Haq ma khoi doi ca ìh: Ùh jah caq 'benh, hadai ùh jah ôq diac, 'màng aih èh hanang da ìh ùh jah catùh pajùm ti còp ralùng da boc yaq ìh.’ ”
22 mas voltaste, e comeste pão e bebeste água no lugar de que te dissera: Não comas pão, nem bebas água; o teu cadáver não entrará no sepulcro de teus pais.
23 Jò caq pua hi gêh, mangai craq ma capoch thai ca Boc Plình padon lùa da mangai da Boc Plình ma khoi ahlài ta hnem.
23 E, havendo eles comido e bebido, albardou o jumento para o profeta que fizera voltar.
24 Haq loh lam 'nhòq i dùnh, èh i mòiq toq baco hlari loh gòm haq ti trong, cap haq cachìt. Hanang haq cùi ti trong. Lùa xôq ŏi yòng kenh aih, xam baco hlari hadai yòng kenh hanang mangai aih.
24 Este, pois, se foi, e um leão o encontrou no caminho, e o matou; o seu cadáver ficou estendido no caminho, e o jumento estava parado junto a ele, e também o leão estava junto ao cadáver.
25 I mangai lam cwa ti aih hnoq mangai cachìt cùi ti trong, xam baco hlari yòng kenh hanang. Èh haq mùt ta phôq da mangai craq capoch thai Boc Plình ma 'nang ŏi, anoi hlài ca rìm ngai loq.
25 E, passando por ali alguns homens, viram o cadáver estendido no caminho, e o leão ao lado dele. Foram, pois, e o disseram na cidade onde o velho profeta habitava.
26 Jò mangai capoch thai Boc Plình, haq ma khoi 'ràng mangai da Boc Plình lùi hlài, tàng 'màng aih, haq doi: “Aih mangai da Boc Plình, mahaq haq ùh tamàng tiaq bàu Boc Plình, taiq 'màng aih ma jah Boc Plình khoi am haq ca baco. Baco hlari khoi cap haq cachìt tiaq troi bàu Chuaq ma khoi doi ca haq.”
26 Quando o profeta que o fizera voltar do caminho ouviu isto, disse: É o homem de Deus, que foi rebelde à palavra do Senhor; por isso o Senhor o entregou ao leão, que o despedaçou e matou, segundo a palavra que o Senhor lhe dissera.
27 Mangai craq cô doi dèh ca con: “Padon lùa ca baq beq.” 'Bài con haq padon ca haq lùa.
27 E disse a seus filhos: Albardai-me e jumento. Eles lho albardaram.
28 Haq loh lam hnoq hanang da mangai cachìt ma prôih ti trong, xam lùa wa baco hlari yòng kenh aih, baco hlari ùh caq mangai hadai ùh caq lùa.
28 Então foi e achou o cadáver estendido no caminho, e o jumento e o leão, que estavam parados junto ao cadáver; o leão não o havia devorado, nem havia despedaçado o jumento.
29 Mangai capoch thai Boc Plình aih yŏc hanang mangai da Boc Plình, đòiq enh crŏng lùa, hi khoi ahlài dèh ta phôq đòiq hi hmoi wa catùh haq.
29 Então e profeta levantou o cadáver do homem de Deus e, pondo-o em cima do jumento, levou-o consigo; assim veio o velho profeta à cidade para o chorar e o sepultar.
30 Haq đòiq hanang mangai aih ŏi ta ralùng ma padon đòiq dèh ca cla haq, èh wì rai hmoi ca mangai aih, rai doi: “Daq ôi! Daq da au ôi!”
30 E colocou o cadáver no seu próprio sepulcro; e prantearam-no, dizendo: Ah, irmão meu!
31 Jò khoi catùh mangai aih hi gêh, haq doi dèh ca 'bài con: “Jò baq hi cachìt, pì con catùh au ta ralùng ma khoi catùh mangai da Boc Plình, đòiq hanang au ŏi kenh hanang mangai aih,
31 Depois de o haver sepultado, disse a seus filhos. Quando eu morrer, sepultai-me no sepulcro em que o homem de Deus está sepultado; ponde os meus ossos junto aos ossos dele.
32 ma jah 'màng aih bàu mangai aih ma khoi iu tiaq bàu thê da Chuaq capoch tajraq hlài ca'bŏng tadreo ŏi ta Bêtên, wa tajraq hlài ca 'bài hnem tadreo ta nòi ha'nhèq ta 'bài phôq ŏi ta Sa-ma-ri, joq 'nàng i 'mang aih.”
32 Porque certamente se cumprirá o que, pela palavra de Senhor, clamou, contra o altar que está em Betel, como também contra todas as casas dos altos que estão nas cidades de Samária.
33 Atìq ca bìac aih, Jê-rô-bô-am xôq ùh cađac dèh trong dù haq ma khoi tiaq, mahaq haq xôq ŏi dèch 'bài mangai enh jàn ta rìm phôq tŏc broq pajàu ca 'bài hnem tadreo waq toq ca mangai leq enh broq pajàu, èh dìq jah bùa padèch atŏc broq pajàu ca 'bài hnem tadreo ta 'bài nòi ha'nhèq.
33 Nem depois destas coisas deixou Jeroboão e seu mau caminho, porém tornou a fazer dentre todo o povo sacerdotes dos lugares altos; e a qualquer que o queria consagrava sacerdote dos lugares altos.
34 Bìac cô khoi wìa loh mòiq tôiq càn ca hnem da Jê-rô-bô-am taiq bìac cô raq khoi broq ca taneh Diac da Jê-rô-bô-am pi i ta crŏng taneh hòm.
34 E isso foi causa de pecado à casa de Jeroboão, para destruí-la e extingui-la da face da terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.