1 Reis 11
Sech Hadròih (HRE) vs BKJ
1 Enh gùng ca con cadrì da Pha-ra-ôn, bùa Sa-lô-môn xôq ŏi enh waq bàc ngai mangai cadrì Diac 'noiq hòm, aih 'bài mangai cadrì Moap, Amôn, Êđôm, Siđôn wa Hêtit.
1 O rei Salomão, porém, amou muitas mulheres estrangeiras, além da filha de Faraó, mulheres dos moabitas, amonitas, edomitas, sidônios, e dos heteus;
2 Wì haq, aih jàn ma Chuaq i doi ca jàn Is-ra-ên: “Pì ùh jah ta'nèp ŏng mai ca wì haq, ma jah 'màng aih wì haq alùan manoh pì tiaq 'bài can kiac da wì haq.” Mahaq Sa-lô-môn enh waq dìq jaq ca 'bài mangai cadrì aih.
2 das nações acerca das quais o SENHOR disse aos filhos de Israel: A elas não entrareis, tampouco elas entrarão a vós; porquanto, certamente, elas desviarão o vosso coração atrás dos seus deuses. Salomão se apegou a estas em amor.
3 Sa-lô-môn i 700 toq mai, aih 'bài con bùa, wa 300 ngai mai yang, èh 'bài mai da haq broq ca manoh haq tawìh khoi ca Chuaq.
3 E ele teve setecentas esposas, princesas, e trezentas concubinas; e as suas esposas desviaram o seu coração.
4 Jò bùa khoi craq, 'bài mai da bùa broq ca manoh bùa loh ca tawìh tiaq 'bài can kiac da wì haq, haq pi dìq ca manoh loq dì tiaq Chuaq Boc Plình da haq, troi manoh da Đawit baq haq.
4 Porquanto, sucedeu, quando Salomão era idoso, que as suas esposas desviaram o seu coração atrás de outros deuses; e o seu coração não foi perfeito diante do SENHOR seu Deus, como foi o coração de Davi, o seu pai.
5 Ma jah 'màng aih Sa-lô-môn cùh waiq kiac At-tac-tê, kiac cadrì da jàn Siđôn, kiac Mincôm, kiac dìq jaq ramòt da jàn Amôn.
5 Porque Salomão foi atrás de Astarote, a deusa dos sidônios, e atrás de Milcom, a abominação dos amonitas.
6 'Màng aih Sa-lô-môn broq bìac dù enh ngìa ca Chuaq, ùh dìq dèh ca manoh lam tiaq Chuaq troi Đawit baq haq ma khoi broq.
6 E Salomão fez o mal à vista do SENHOR, e não seguiu inteiramente o SENHOR, como fez Davi, o seu pai.
7 Jò aih Sa-lô-môn hadai broq mòiq toq hnem tadreo ca kiac Kêmôt, kiac dìq jaq ramòt da jàn Moap ta bôi wang pah mat mahì loh ca Jê-ru-sa-lem, wa mòiq toq hnem tadreo ca kiac Molec, kiac dìq jaq ramòt ta jàn Amôn.
7 Então, Salomão edificou um lugar alto para Quemós, a abominação de Moabe, no outeiro que está diante de Jerusalém, e para Moloque, a abominação dos filhos de Amom.
8 Sa-lô-môn hadai broq 'màng aih am dìq ca mai da haq, 'bài mangai Diac 'noiq ma bùh jreo xua thùm wa broq ngè tadreo ca 'bài can kiac da wì haq.
8 E, de igual modo, ele fez para todas as suas esposas estrangeiras, as quais queimavam incenso e sacrificavam para os seus deuses.
9 Manàiq Chuaq loh nòih ca Sa-lô-môn taiq manoh haq khoi tawìh đac Chuaq Boc Plình da jàn Is-ra-ên, Haq ma khoi mahno loh ca bùa baiq yàng,
9 E o SENHOR ficou irado com Salomão, porque o seu coração foi desviado do SENHOR Deus de Israel, o qual lhe havia aparecido duas vezes,
10 wa khoi thê bùa: Apaq cùh waiq 'bài can kiac. Mahaq bùa ùh iu tiaq bàu thê aih da Chuaq.
10 e acerca disto lhe havia ordenado, que não deveria andar após outros deuses; no entanto, ele não guardou aquilo que o SENHOR lhe ordenou.
11 Jò aih Chuaq khoi doi ca Sa-lô-môn: “Taiq ìh khoi broq 'màng cô, ùh iu wèq wêh jao wa trong ranenh da Au ma khoi thê ìh, cô èh Au axong taneh Diac ìh ca hapŏng ìh.
11 Porquanto o SENHOR disse a Salomão: Visto que isto se deu contigo, e não guardaste o meu pacto e os meus estatutos, os quais te ordenei, certamente rasgarei o reino de ti, e o darei ao teu servo.
12 Mahaq taiq Đawit baq ìh, Au ùh broq bìac aih ta 'nhòng da ìh, mahaq Au jah hich yŏc taneh Diac ìh enh tì con ìh.
12 Não obstante, nos teus dias isto não farei por causa de Davi, o teu pai; mas o rasgarei da mão do teu filho.
13 'Nhac ca 'màng aih, Au ùh yŏc dìq ca taneh Diac cô èh, mahaq Au đòiq hlài ca con calô ìh mòiq hadròng hadrech, ma jah 'màng aih nhò Đawit hapŏng Au wa nhò Jê-ru-sa-lem, nòi Au ma khoi ràih.”
13 Todavia não rasgarei todo o reino; mas darei uma tribo ao teu filho, por causa de Davi, o meu servo, e por causa de Jerusalém, a qual tenho escolhido.
14 Chuaq dèch tŏc mòiq ngai đòiq tajraq hlài ca Sa-lô-môn, hiniq haq Hađat, mangai Êđôm. Mangai cô hadai ŏi ta xinoi bùa Êđôm.
14 E o SENHOR levantou um adversário para Salomão; Hadade, o edomita, ele era da semente do rei em Edom.
15 Calah nèh jò Đawit jêh Êđôm, Jôap broq cwan ma wèq dìq ca lình, tŏc catùh hanang 'bài mangai ma cachìt. Haq khoi jêh dŏng dìq 'bài mangai calô Êđôm.
15 Porque sucedeu, quando Davi esteve em Edom, e Joabe, o capitão do exército, havia subido para sepultar os mortos, depois de ele ter ferido todo macho em Edom;
16 Ma jah 'màng aih Jôap wa dìq ca mangai Is-ra-ên ma tiaq haq, ŏi hlài ta phôq aih tadràu khê, trùh jò wì haq jêh dŏng dìq 'bài mangai calô ŏi ta Êđôm,
16 (por seis meses Joabe permaneceu ali com todo o Israel, até ter destruído todos os machos em Edom);
17 mahaq Hađat wa toq 'biaq ngai Êđôm, hapŏng baq haq, cadàu mot ta Aicàp. Jò aih Hađat ŏi 'yoh.
17 que Hadade fugiu, ele e alguns edomitas dos servos dos seus pais consigo, para entrarem no Egito; Hadade sendo ainda uma pequena criança.
18 Wì haq cadàu enh Ma-đi-an trùh Paran, hi khoi wì haq rùp toq 'biaq mangai Paran tiaq wì haq, hi lam trùh Aicàp, glàm Pha-ra-ôn bùa Aicàp. Bùa aih am wì haq hnem ŏi, dahwèq caq wa đùng taneh.
18 E eles se levantaram de Midiã, e vieram a Parã; e tomaram consigo homens de Parã, e vieram ao Egito, até Faraó, rei do Egito; o qual lhe deu uma casa, e lhe determinou provisões, e lhe deu terra.
19 Hađat lem manoh bùa Pha-ra-ôn, taiq 'màng aih ma jah Pha-ra-ôn taprŏi dèh oh mai haq ca Hađat, aih oh cadrì da mai bùa, Tah-pê-ne.
19 E Hadade achou grande favor à vista de Faraó, de modo que ele lhe deu por esposa a irmã da sua própria esposa, a irmã de Tafnes, a rainha.
20 Oh da Tah-pê-ne xa-ông ca Hađat mòiq toq con calô, hiniq Ghê-nu-bat. Ghê-nu-bat jah mai Pha-ra-ôn ta hnem bùa ti 'bài con calô Pha-ra-ôn ma 'noiq.
20 E a irmã de Tafnes lhe gerou Genubate, o seu filho, ao qual Tafnes amamentou na casa de Faraó; e Genubate esteve na casa de Faraó, entre os filhos de Faraó.
21 Jò Hađat ŏi ta Aicàp hìa bàu doi Đawit khoi cachìt, wa Jôap cwan wa wèq dìq ca lình hadai khoi cachìt, èh Hađat doi ca Pha-ra-ôn: “Xìn ìh am au hlài ta Diac au.”
21 E, quando Hadade ouviu, no Egito, que Davi dormira com os seus pais, e que Joabe, o capitão do exército, estava morto, Hadade disse a Faraó: Deixa-me partir, para que possa seguir ao meu próprio país.
22 Mahaq Pha-ra-ôn doi ca haq: “Ìh ŏi ti au i hìaq thìuq ca bìac cleq ùh? Hagleq ìh xìn hlài dèh ta Diac?”
22 Então, Faraó lhe disse: Mas o que te faltou comigo, para que procures ir para o teu próprio país? E ele respondeu: Nada; todavia deixa-me ir, de qualquer forma.
23 Chuaq hadai dèch mòiq ngai ma 'noiq hòm đòiq tajraq hlài, mangai aih hiniq haq Rêxôn, con calô da Ê-li-a-đa. Rêxôn khoi cađac craq dađeh, cadàu enh Ha-đa-rê-xe bùa da gùng Xôba.
23 E Deus lhe levantou um outro adversário, Rezom, o filho de Eliada, o qual fugiu do seu senhor, Hadadezer, rei de Zobá.
24 Jò bùa Xôba pi 'blêq bùa Đawit, èh Rêxôn creo ca toq 'biaq ngai adràc tiaq dađeh, hi khoi haq hi broq craq ca 'bài lình ma haprah hapriang aih. Wì haq cadàu trùh Đamat, blah yŏc phôq aih, hi khoi haq padèch dađeh broq bùa ŏi ta phôq Đamat.
24 E ele reuniu consigo homens, e se tornou capitão sobre um bando, quando Davi matou os de Zobá; e eles foram para Damasco, e nela habitaram, e reinaram em Damasco.
25 Lùch ca 'nhòng da Sa-lô-môn, Rêxôn yôt yôt tajraq hlài ca Is-ra-ên, enh gùng ca bìac ngang dù Hađat broq. Rêxôn tagit Is-ra-ên wa wèq cwìang Aram.
25 E ele foi um adversário para Israel todos os dias de Salomão, além do mal que Hadade fez; e ele detestou Israel, e reinou sobre a Síria.
26 Jê-rô-bô-am, con calô da Nêbat, mangai Ep-ra-im ŏi ta Xê-rê-đa, hapŏng da Sa-lô-môn, miq haq hiniq Xê-ru-ha, hadai blàq ca bùa.
26 E Jeroboão, o filho de Nebate, um efrateu de Zereda, servo de Salomão, cuja mãe tinha o nome de Zeruia, uma viúva, também levantou a sua mão contra o rei.
27 Haq yòng tajraq hlài ca bùa taiq bìac 'màng cô: Sa-lô-môn broq hlài 'bài nòi ma khoi raliang dudan ca panàt phôq Đawit, aih phôq baq.
27 E esta era a causa pela qual ele levantou a sua mão contra o rei: Salomão edificou Milo, e reparou as brechas da cidade de Davi, o seu pai.
28 Sa-lô-môn hnoq Jê-rô-bô-am mangai 'yoh hanam, i manoh loq panim, èh Sa-lô-môn dèch atŏc haq tŏc wèq 'bài mangai abroq da hadròng hadrech Jôsep.
28 E o homem Jeroboão era um homem poderoso e valente; e Salomão, vendo no moço que ele era industrioso, fez dele governante sobre todo o encargo da casa de José.
29 Adrình ca jò aih, Jê-rô-bô-am, bu loh khoi enh Jê-ru-sa-lem, èh A-hi-ja, mangai capoch thai Boc Plình, mangai Silô, glàm haq ti trong. A-hi-ja caxùnh ramôn neo. Jò aih wa baiq ngai đang ŏi ta đùng.
29 E sucedeu, naquele tempo, quando Jeroboão saiu de Jerusalém, que o profeta Aías, o silonita, encontrou-lhe no caminho; e ele havia se vestido com uma vestimenta nova; e os dois estavam a sós no campo;
30 A-hi-ja yŏc dèh eo ramôn neo haq 'nang caxùnh, hich loh 12 ha'nech.
30 e Aías tomou a vestimenta nova que estava sobre ele, e a rasgou em doze pedaços;
31 Hi khoi, haq doi ca Jê-rô-bô-am: “Yŏc ca ìh 10 ha'nech beq! Taiq Chuaq Boc Plình da Is-ra-ên doi 'màng cô: ‘Cô, Au padon hich yŏc taneh Diac enh tì Sa-lô-môn, khoi èh am ca ìh 10 hadròng hadrech,
31 e ele disse a Jeroboão: Toma para ti dez pedaços, porque assim diz o SENHOR, o Deus de Israel: Eis que rasgarei o reino da mão de Salomão, e darei dez tribos para ti;
32 mahaq taiq hapŏng au Đawit wa nhò Jê-ru-sa-lem, phôq Au khoi ràih ta'ne dìq dŏng hadròng hadrech da Is-ra-ên, Au wèq hlài da haq mòiq hadròng hadrech,
32 (mas ele terá uma tribo por causa do meu servo Davi, e por causa de Jerusalém, a cidade que tenho escolhido de todas as tribos de Israel);
33 ma jah 'màng aih taiq haq khoi cađac Au, cùh waiq At-tac-tê, kiac cadrì da jàn Siđôn, Kêmôt, can kiac da jàn Moap, wa Mincôm, kiac da Amôn; haq khoi pi lam trong ti Au, ùh broq bìac lem jang enh ngìa ca Au, ùh wèq trong ranenh Au, wa trong broq troq da Au troi Đawit, baq haq ma khoi broq.
33 porque eles me abandonaram, e adoraram Astarote, a deusa dos sidônios, Quemós, o deus dos moabitas, e Milcom, o deus dos filhos de Amom, e não andaram nos meus caminhos, para fazerem aquilo que é certo aos meus olhos, e para guardar os meus estatutos e os meus juízos, como fez Davi, o seu pai.
34 “ ‘ 'Nhac ca 'màng aih, Au xôq ùh yŏc dìq dŏng taneh Diac enh tì haq, mahaq am ca haq jah wèq cwìang lùch dèh ca 'nhòng haq, ma jah 'màng aih nhò Đawit mangai hapŏng Au khoi ràih, mangai khoi iu wèq trong hnài Au wa ranenh da Au.
34 Todavia não retirarei o reino inteiro da sua mão; mas farei dele príncipe todos os dias da sua vida por causa do meu servo Davi, a quem escolhi, porque ele guardou os meus mandamentos e os meus estatutos;
35 Mahaq Au jah yŏc taneh Diac cô èh enh tì con haq, hi khoi am ca ìh 10 hadròng hadrech.
35 no entanto, removerei o reino da mão do seu filho, e darei a ti, a saber, dez tribos.
36 Mahaq èh Au am ca con haq mòiq hadròng hadrech, waq ca hapŏng Au, Đawit, jah i mòiq toq đen enh ngìa ca Au ta Jê-ru-sa-lem, phôq Au khoi ràih đòiq dèh hiniq.
36 E ao seu filho darei uma tribo, para que Davi, o meu servo, possa ter sempre uma luz diante de mim em Jerusalém, a cidade que escolhi para ali colocar o meu nome.
37 Au padèch ìh, èh ìh jah wèq cwìang troi manoh ìh ma ngèh enh, wa wèq cwìang enh 'nhèq Is-ra-ên.
37 E te tomarei, e tu reinarás segundo tudo o que a tua alma desejar, e serás rei sobre Israel.
38 Èh tàng ìh iu tiaq bàu thê Au, lam tiaq trong da Au, broq bìac ta-atoq enh ngìa Au, iu wèq trong ranenh wa bàu thê da Au troi Đawit hapŏng Au khoi broq, èh Au ŏi ti ìh, Au jah broq hnem ìh cajap tìah ca Au ma khoi broq ca Đawit, wa Au am Is-ra-ên ca ìh.
38 E o será, se tu atentares a tudo o que te ordeno, e andares nos meus caminhos, e fizeres aquilo que for reto à minha vista, para guardares os meus estatutos e os meus mandamentos, como fez Davi, o meu servo; que serei contigo e te edificarei uma casa segura, como edifiquei para Davi, e darei para ti Israel.
39 'Màng aih Au jah padit padiang 'bài con xau da Đawit, mahaq ùh hloi hloi.’ ”
39 E, por isso, afligirei a semente de Davi, mas não para sempre.
40 Loq 'màng aih, bùa Sa-lô-môn chaq trong đòiq jêh đac Jê-rô-bô-am. Mahaq Jê-rô-bô-am drah cadàu mot ta Diac Aicàp, lam ta bùa Sisac da Aicàp, èh ŏi hloi ta Aicàp trùh jò Sa-lô-môn cachìt.
40 Porquanto Salomão procurou matar Jeroboão. E Jeroboão se levantou, e fugiu para dentro do Egito, para Sisaque, rei do Egito, e esteve no Egito até a morte de Salomão.
41 'Bài bìac ma 'noiq da Sa-lô-môn, rìm bìac haq broq, bìac khôn rabiaq da haq, dìq khoi achìh ta sech ta'mon hlài da Sa-lô-môn.
41 E o restante dos atos de Salomão, e tudo o que ele fez, e a sua sabedoria, não estão eles escritos no livro dos atos de Salomão?
42 'Nhòng da Sa-lô-môn ma wèq cwìang ta Jê-ru-sa-lem jah 40 hanam.
42 E o tempo que Salomão reinou em Jerusalém sobre todo Israel foi de quarenta anos.
43 Sa-lô-môn cachìt tiaq dèh 'bài boc yaq dađeh. Èh jah catùh haq ta phôq da Đawit, baq haq. Rê-hô-bô-am tŏc wèq cwìang thai haq.
43 E Salomão dormiu com os seus pais, e foi sepultado na cidade de Davi, o seu pai; e Roboão, o seu filho, reinou em seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.