1 Reis 11

Sech Hadròih (HRE) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Enh gùng ca con cadrì da Pha-ra-ôn, bùa Sa-lô-môn xôq ŏi enh waq bàc ngai mangai cadrì Diac 'noiq hòm, aih 'bài mangai cadrì Moap, Amôn, Êđôm, Siđôn wa Hêtit.
1 Ora, o rei Salomão amou muitas mulheres estrangeiras, além da filha de Faraó: moabitas, amonitas, edomitas, sidônias e heteias,
2 Wì haq, aih jàn ma Chuaq i doi ca jàn Is-ra-ên: “Pì ùh jah ta'nèp ŏng mai ca wì haq, ma jah 'màng aih wì haq alùan manoh pì tiaq 'bài can kiac da wì haq.” Mahaq Sa-lô-môn enh waq dìq jaq ca 'bài mangai cadrì aih.
2 das nações de que o Senhor dissera aos filhos de Israel: Não ireis para elas, nem elas virão para vós; doutra maneira perverterão o vosso coração para seguirdes os seus deuses. A estas se apegou Salomão, levado pelo amor.
3 Sa-lô-môn i 700 toq mai, aih 'bài con bùa, wa 300 ngai mai yang, èh 'bài mai da haq broq ca manoh haq tawìh khoi ca Chuaq.
3 Tinha ele setecentas mulheres, princesas, e trezentas concubinas; e suas mulheres lhe perverteram o coração.
4 Jò bùa khoi craq, 'bài mai da bùa broq ca manoh bùa loh ca tawìh tiaq 'bài can kiac da wì haq, haq pi dìq ca manoh loq dì tiaq Chuaq Boc Plình da haq, troi manoh da Đawit baq haq.
4 Pois sucedeu que, no tempo da velhice de Salomão, suas mulheres lhe perverteram o coração para seguir outros deuses; e seu coração já não era perfeito para com o Senhor seu Deus, como fora o de Davi, seu pai;
5 Ma jah 'màng aih Sa-lô-môn cùh waiq kiac At-tac-tê, kiac cadrì da jàn Siđôn, kiac Mincôm, kiac dìq jaq ramòt da jàn Amôn.
5 Salomão seguiu a Astarete, deusa dos sidônios, e a Milcom, abominação dos amonitas.
6 'Màng aih Sa-lô-môn broq bìac dù enh ngìa ca Chuaq, ùh dìq dèh ca manoh lam tiaq Chuaq troi Đawit baq haq ma khoi broq.
6 Assim fez Salomão o que era mau aos olhos do Senhor, e não perseverou em seguir, como fizera Davi, seu pai.
7 Jò aih Sa-lô-môn hadai broq mòiq toq hnem tadreo ca kiac Kêmôt, kiac dìq jaq ramòt da jàn Moap ta bôi wang pah mat mahì loh ca Jê-ru-sa-lem, wa mòiq toq hnem tadreo ca kiac Molec, kiac dìq jaq ramòt ta jàn Amôn.
7 Nesse tempo edificou Salomão um alto a Quemós, abominação dos moabitas, sobre e monte que está diante de Jerusalém, e a Moleque, abominação dos amonitas.
8 Sa-lô-môn hadai broq 'màng aih am dìq ca mai da haq, 'bài mangai Diac 'noiq ma bùh jreo xua thùm wa broq ngè tadreo ca 'bài can kiac da wì haq.
8 E assim fez para todas as suas mulheres estrangeiras, as quais queimavam incenso e ofereciam sacrifícios a seus deuses.
9 Manàiq Chuaq loh nòih ca Sa-lô-môn taiq manoh haq khoi tawìh đac Chuaq Boc Plình da jàn Is-ra-ên, Haq ma khoi mahno loh ca bùa baiq yàng,
9 Pelo que o Senhor se indignou contra Salomão, porquanto e seu coração se desviara do Senhor Deus de Israel, o qual duas vezes lhe aparecera,
10 wa khoi thê bùa: Apaq cùh waiq 'bài can kiac. Mahaq bùa ùh iu tiaq bàu thê aih da Chuaq.
10 e lhe ordenara expressamente que não seguisse a outros deuses. Ele, porém, não guardou o que o Senhor lhe ordenara.
11 Jò aih Chuaq khoi doi ca Sa-lô-môn: “Taiq ìh khoi broq 'màng cô, ùh iu wèq wêh jao wa trong ranenh da Au ma khoi thê ìh, cô èh Au axong taneh Diac ìh ca hapŏng ìh.
11 Disse, pois, o Senhor a Salomão: Porquanto houve isto em ti, que não guardaste a meu pacto e os meus estatutos que te ordenei, certamente rasgarei de ti este reino, e o darei a teu servo.
12 Mahaq taiq Đawit baq ìh, Au ùh broq bìac aih ta 'nhòng da ìh, mahaq Au jah hich yŏc taneh Diac ìh enh tì con ìh.
12 Contudo não o farei nos teus dias, por amor de Davi, teu pai; da mão de teu filho o rasgarei.
13 'Nhac ca 'màng aih, Au ùh yŏc dìq ca taneh Diac cô èh, mahaq Au đòiq hlài ca con calô ìh mòiq hadròng hadrech, ma jah 'màng aih nhò Đawit hapŏng Au wa nhò Jê-ru-sa-lem, nòi Au ma khoi ràih.”
13 Todavia não rasgarei o reino todo; mas uma tribo darei a teu filho, por amor de meu servo Davi, e por amor de Jerusalém, que escolhi.
14 Chuaq dèch tŏc mòiq ngai đòiq tajraq hlài ca Sa-lô-môn, hiniq haq Hađat, mangai Êđôm. Mangai cô hadai ŏi ta xinoi bùa Êđôm.
14 O Senhor levantou contra Salomão um adversário, Hadade, o edomeu; o qual era da estirpe real de Edom.
15 Calah nèh jò Đawit jêh Êđôm, Jôap broq cwan ma wèq dìq ca lình, tŏc catùh hanang 'bài mangai ma cachìt. Haq khoi jêh dŏng dìq 'bài mangai calô Êđôm.
15 Porque sucedeu que, quando Davi esteve em guerra contra Edom, tendo Jeabe, o chefe do exército, subido a enterrar os mortos, e ferido a todo varão em Edom
16 Ma jah 'màng aih Jôap wa dìq ca mangai Is-ra-ên ma tiaq haq, ŏi hlài ta phôq aih tadràu khê, trùh jò wì haq jêh dŏng dìq 'bài mangai calô ŏi ta Êđôm,
16 {porque Joabe ficou ali seis meses com todo o Israel, até que destruiu a todo varão em Edom},
17 mahaq Hađat wa toq 'biaq ngai Êđôm, hapŏng baq haq, cadàu mot ta Aicàp. Jò aih Hađat ŏi 'yoh.
17 Hadade, que era ainda menino, fugiu para o Egito com alguns edemeus, servos de seu pai.
18 Wì haq cadàu enh Ma-đi-an trùh Paran, hi khoi wì haq rùp toq 'biaq mangai Paran tiaq wì haq, hi lam trùh Aicàp, glàm Pha-ra-ôn bùa Aicàp. Bùa aih am wì haq hnem ŏi, dahwèq caq wa đùng taneh.
18 Levantando-se, pois, de Midiã, foram a Parã; e tomando consigo homens de Parã, foram ao Egito ter com Faraó, rei do Egito, o qual deu casa a Hadade, proveu-lhe a subsistência, e lhe deu terras.
19 Hađat lem manoh bùa Pha-ra-ôn, taiq 'màng aih ma jah Pha-ra-ôn taprŏi dèh oh mai haq ca Hađat, aih oh cadrì da mai bùa, Tah-pê-ne.
19 E Hadade caiu tanto em graça a Faraó, que este lhe deu por mulher a irmã de sua mulher, a irmã da rainha Tafnes.
20 Oh da Tah-pê-ne xa-ông ca Hađat mòiq toq con calô, hiniq Ghê-nu-bat. Ghê-nu-bat jah mai Pha-ra-ôn ta hnem bùa ti 'bài con calô Pha-ra-ôn ma 'noiq.
20 Ora, desta irmã de Tafnes nasceu a Hadade seu filho Genubate, a qual Tafnes criou na casa de Faraó, onde Genubate esteve entre os filhos de rei.
21 Jò Hađat ŏi ta Aicàp hìa bàu doi Đawit khoi cachìt, wa Jôap cwan wa wèq dìq ca lình hadai khoi cachìt, èh Hađat doi ca Pha-ra-ôn: “Xìn ìh am au hlài ta Diac au.”
21 Ouvindo, pois, Hadade no Egito que Davi adormecera com seus pais, e que Jeabe, chefe do exército, era morto, disse o Faraó: Deixa-me ir, para que eu volte à minha terra.
22 Mahaq Pha-ra-ôn doi ca haq: “Ìh ŏi ti au i hìaq thìuq ca bìac cleq ùh? Hagleq ìh xìn hlài dèh ta Diac?”
22 Perguntou-lhe Faraó: Que te falta em minha companhia, que procuras partir para a tua terra? Respondeu ele: Nada; todavia, peço que me deixes ir.
23 Chuaq hadai dèch mòiq ngai ma 'noiq hòm đòiq tajraq hlài, mangai aih hiniq haq Rêxôn, con calô da Ê-li-a-đa. Rêxôn khoi cađac craq dađeh, cadàu enh Ha-đa-rê-xe bùa da gùng Xôba.
23 Deus levantou contra Salomão ainda outro adversário, Rezom, filho de Eliadá, que tinha fugido de seu senhor Hadadézer, rei de Zobá.
24 Jò bùa Xôba pi 'blêq bùa Đawit, èh Rêxôn creo ca toq 'biaq ngai adràc tiaq dađeh, hi khoi haq hi broq craq ca 'bài lình ma haprah hapriang aih. Wì haq cadàu trùh Đamat, blah yŏc phôq aih, hi khoi haq padèch dađeh broq bùa ŏi ta phôq Đamat.
24 Pois ele ajuntara a si homens, e se fizera capitão de uma tropa, quando Davi matou os de Zebá; e, indo-se para Damasco, habitaram ali; e fizeram-no rei em Damasco.
25 Lùch ca 'nhòng da Sa-lô-môn, Rêxôn yôt yôt tajraq hlài ca Is-ra-ên, enh gùng ca bìac ngang dù Hađat broq. Rêxôn tagit Is-ra-ên wa wèq cwìang Aram.
25 E foi adversário de Israel por todos os dias de Salomão, e isto além do mal que Hadade fazia; detestava a Israel, e reinava sobre a Síria.
26 Jê-rô-bô-am, con calô da Nêbat, mangai Ep-ra-im ŏi ta Xê-rê-đa, hapŏng da Sa-lô-môn, miq haq hiniq Xê-ru-ha, hadai blàq ca bùa.
26 Também Jeroboão, filho de Nebate, efrateu de Zeredá, servo de Salomão, cuja mãe era viúva, por nome Zeruá, levantou a mão contra o rei.
27 Haq yòng tajraq hlài ca bùa taiq bìac 'màng cô: Sa-lô-môn broq hlài 'bài nòi ma khoi raliang dudan ca panàt phôq Đawit, aih phôq baq.
27 E esta foi a causa por que levantou a mão contra o rei: Salomão tinha edificado a Milo, e cerrado a brecha da cidade de Davi, seu pai.
28 Sa-lô-môn hnoq Jê-rô-bô-am mangai 'yoh hanam, i manoh loq panim, èh Sa-lô-môn dèch atŏc haq tŏc wèq 'bài mangai abroq da hadròng hadrech Jôsep.
28 Ora, Jeroboão era homem forte e valente; e vendo Salomão que este mancebo era laborioso, colocou-o sobre toda a carga imposta à casa de José.
29 Adrình ca jò aih, Jê-rô-bô-am, bu loh khoi enh Jê-ru-sa-lem, èh A-hi-ja, mangai capoch thai Boc Plình, mangai Silô, glàm haq ti trong. A-hi-ja caxùnh ramôn neo. Jò aih wa baiq ngai đang ŏi ta đùng.
29 E sucedeu naquele tempo que, saindo Jeroboão de Jerusalém, o profeta Aías, o silonita, o encontrou no caminho; este se tinha vestido duma capa nova; e os dois estavam sós no campo.
30 A-hi-ja yŏc dèh eo ramôn neo haq 'nang caxùnh, hich loh 12 ha'nech.
30 Então Aías pegou na capa nova que tinha sobre si, e a rasgou em doze pedaços.
31 Hi khoi, haq doi ca Jê-rô-bô-am: “Yŏc ca ìh 10 ha'nech beq! Taiq Chuaq Boc Plình da Is-ra-ên doi 'màng cô: ‘Cô, Au padon hich yŏc taneh Diac enh tì Sa-lô-môn, khoi èh am ca ìh 10 hadròng hadrech,
31 E disse a Jeroboão: Toma estes dez pedaços para ti, porque assim diz e Senhor Deus de Israel: Eis que rasgarei o reino da mão de Salomão, e a ti darei dez tribos.
32 mahaq taiq hapŏng au Đawit wa nhò Jê-ru-sa-lem, phôq Au khoi ràih ta'ne dìq dŏng hadròng hadrech da Is-ra-ên, Au wèq hlài da haq mòiq hadròng hadrech,
32 Ele, porém, terá uma tribo, por amor de Davi, meu servo, e por amor de Jerusalém, a cidade que escolhi dentre todas as tribos de Israel.
33 ma jah 'màng aih taiq haq khoi cađac Au, cùh waiq At-tac-tê, kiac cadrì da jàn Siđôn, Kêmôt, can kiac da jàn Moap, wa Mincôm, kiac da Amôn; haq khoi pi lam trong ti Au, ùh broq bìac lem jang enh ngìa ca Au, ùh wèq trong ranenh Au, wa trong broq troq da Au troi Đawit, baq haq ma khoi broq.
33 Porque me deixaram, e se encurvaram a Astarote, deusa dos sidônios, a Quemés, deus dos moabitas, e a Milcom, deus dos amonitas; e não andaram pelos meus caminhos, para fazerem o que parece reto aos meus olhos, e para guardarem os meus estatutos e os meus preceitos, como o fez Davi, seu pai.
34 “ ‘ 'Nhac ca 'màng aih, Au xôq ùh yŏc dìq dŏng taneh Diac enh tì haq, mahaq am ca haq jah wèq cwìang lùch dèh ca 'nhòng haq, ma jah 'màng aih nhò Đawit mangai hapŏng Au khoi ràih, mangai khoi iu wèq trong hnài Au wa ranenh da Au.
34 Todavia não tomarei da sua mão o reino todo; mas deixá-lo-ei governar por todos os dias da sua vida, por amor de Davi, meu servo, a quem escolhi, o qual guardou os meus mandamentos e os meus estatutos.
35 Mahaq Au jah yŏc taneh Diac cô èh enh tì con haq, hi khoi am ca ìh 10 hadròng hadrech.
35 Mas da mão de seu filho tomarei e reino e to darei a ti, isto é, as dez tribos.
36 Mahaq èh Au am ca con haq mòiq hadròng hadrech, waq ca hapŏng Au, Đawit, jah i mòiq toq đen enh ngìa ca Au ta Jê-ru-sa-lem, phôq Au khoi ràih đòiq dèh hiniq.
36 Todavia a seu filho darei uma tribo, para que Davi, meu servo, sempre tenha uma lâmpada diante de mim em Jerusalém, a cidade que escolhi para ali pôr o meu nome.
37 Au padèch ìh, èh ìh jah wèq cwìang troi manoh ìh ma ngèh enh, wa wèq cwìang enh 'nhèq Is-ra-ên.
37 Então te tomarei, e reinarás sobre tudo o que desejar a tua alma, e serás rei sobre Israel.
38 Èh tàng ìh iu tiaq bàu thê Au, lam tiaq trong da Au, broq bìac ta-atoq enh ngìa Au, iu wèq trong ranenh wa bàu thê da Au troi Đawit hapŏng Au khoi broq, èh Au ŏi ti ìh, Au jah broq hnem ìh cajap tìah ca Au ma khoi broq ca Đawit, wa Au am Is-ra-ên ca ìh.
38 E há de ser que, se ouvires tudo o que eu te ordenar, e andares pelos meus caminhos, e fizeres o que é reto aos meus olhos, guardando os meus estatutos e os meus mandamentos, como o fez Davi, meu servo, eu serei contigo, e te edificarei uma casa firme, como o fiz para Davi, e te darei Israel.
39 'Màng aih Au jah padit padiang 'bài con xau da Đawit, mahaq ùh hloi hloi.’ ”
39 E por isso afligirei a descendência de Davi, todavia não para sempre.
40 Loq 'màng aih, bùa Sa-lô-môn chaq trong đòiq jêh đac Jê-rô-bô-am. Mahaq Jê-rô-bô-am drah cadàu mot ta Diac Aicàp, lam ta bùa Sisac da Aicàp, èh ŏi hloi ta Aicàp trùh jò Sa-lô-môn cachìt.
40 Pelo que Salomão procurou matar Jeroboão; porém este se levantou, e fugiu para o Egito, a ter com Sisaque, rei de Egito, onde esteve até a morte de Salomão.
41 'Bài bìac ma 'noiq da Sa-lô-môn, rìm bìac haq broq, bìac khôn rabiaq da haq, dìq khoi achìh ta sech ta'mon hlài da Sa-lô-môn.
41 Quanto ao restante dos atos de Salomão, e a tudo o que ele fez, e à sua sabedoria, porventura não está escrito no livro dos atos de Salomão?
42 'Nhòng da Sa-lô-môn ma wèq cwìang ta Jê-ru-sa-lem jah 40 hanam.
42 O tempo que Salomão reinou em Jerusalém sobre todo o Israel foi quarenta anos.
43 Sa-lô-môn cachìt tiaq dèh 'bài boc yaq dađeh. Èh jah catùh haq ta phôq da Đawit, baq haq. Rê-hô-bô-am tŏc wèq cwìang thai haq.
43 E Salomão dormiu com seus pais, e foi sepultado na cidade de Davi, seu pai; e Roboão, seu filho, reinou em seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.