1 Reis 11
Sech Hadròih (HRE) vs ARC
1 Enh gùng ca con cadrì da Pha-ra-ôn, bùa Sa-lô-môn xôq ŏi enh waq bàc ngai mangai cadrì Diac 'noiq hòm, aih 'bài mangai cadrì Moap, Amôn, Êđôm, Siđôn wa Hêtit.
1 E o rei Salomão amou muitas mulheres estranhas, e isso além da filha de Faraó, moabitas, amonitas, edomitas, sidônias e heteias,
2 Wì haq, aih jàn ma Chuaq i doi ca jàn Is-ra-ên: “Pì ùh jah ta'nèp ŏng mai ca wì haq, ma jah 'màng aih wì haq alùan manoh pì tiaq 'bài can kiac da wì haq.” Mahaq Sa-lô-môn enh waq dìq jaq ca 'bài mangai cadrì aih.
2 das nações de que o Senhor tinha dito aos filhos de Israel: Não entrareis a elas, e elas não entrarão a vós; de outra maneira, perverterão o vosso coração para seguirdes os seus deuses. A estas se uniu Salomão com amor.
3 Sa-lô-môn i 700 toq mai, aih 'bài con bùa, wa 300 ngai mai yang, èh 'bài mai da haq broq ca manoh haq tawìh khoi ca Chuaq.
3 E tinha setecentas mulheres, princesas, e trezentas concubinas; e suas mulheres lhe perverteram o coração.
4 Jò bùa khoi craq, 'bài mai da bùa broq ca manoh bùa loh ca tawìh tiaq 'bài can kiac da wì haq, haq pi dìq ca manoh loq dì tiaq Chuaq Boc Plình da haq, troi manoh da Đawit baq haq.
4 Porque sucedeu que, no tempo da velhice de Salomão, suas mulheres lhe perverteram o coração para seguir outros deuses; e o seu coração não era perfeito para com o Senhor , seu Deus, como o coração de Davi, seu pai,
5 Ma jah 'màng aih Sa-lô-môn cùh waiq kiac At-tac-tê, kiac cadrì da jàn Siđôn, kiac Mincôm, kiac dìq jaq ramòt da jàn Amôn.
5 porque Salomão andou em seguimento de Astarote, deusa dos sidônios, e em seguimento de Milcom, a abominação dos amonitas.
6 'Màng aih Sa-lô-môn broq bìac dù enh ngìa ca Chuaq, ùh dìq dèh ca manoh lam tiaq Chuaq troi Đawit baq haq ma khoi broq.
6 Assim fez Salomão o que era mau aos olhos do Senhor e não perseverou em seguir ao Senhor , como Davi, seu pai.
7 Jò aih Sa-lô-môn hadai broq mòiq toq hnem tadreo ca kiac Kêmôt, kiac dìq jaq ramòt da jàn Moap ta bôi wang pah mat mahì loh ca Jê-ru-sa-lem, wa mòiq toq hnem tadreo ca kiac Molec, kiac dìq jaq ramòt ta jàn Amôn.
7 Então, edificou Salomão um alto a Quemos, a abominação dos moabitas, sobre o monte que está diante de Jerusalém, e a Moloque, a abominação dos filhos de Amom.
8 Sa-lô-môn hadai broq 'màng aih am dìq ca mai da haq, 'bài mangai Diac 'noiq ma bùh jreo xua thùm wa broq ngè tadreo ca 'bài can kiac da wì haq.
8 E assim fez para com todas as suas mulheres estrangeiras, as quais queimavam incenso e sacrificavam a seus deuses.
9 Manàiq Chuaq loh nòih ca Sa-lô-môn taiq manoh haq khoi tawìh đac Chuaq Boc Plình da jàn Is-ra-ên, Haq ma khoi mahno loh ca bùa baiq yàng,
9 Pelo que o Senhor se indignou contra Salomão, porquanto desviara o coração do Senhor , Deus de Israel, o qual duas vezes lhe aparecera.
10 wa khoi thê bùa: Apaq cùh waiq 'bài can kiac. Mahaq bùa ùh iu tiaq bàu thê aih da Chuaq.
10 E acerca desta matéria lhe tinha dado ordem que não andasse em seguimento de outros deuses; porém não guardou o que o Senhor lhe ordenara.
11 Jò aih Chuaq khoi doi ca Sa-lô-môn: “Taiq ìh khoi broq 'màng cô, ùh iu wèq wêh jao wa trong ranenh da Au ma khoi thê ìh, cô èh Au axong taneh Diac ìh ca hapŏng ìh.
11 Pelo que disse o Senhor a Salomão: Visto que houve isso em ti, que não guardaste o meu concerto e os meus estatutos que te mandei, certamente, rasgarei de ti este reino e o darei a teu servo.
12 Mahaq taiq Đawit baq ìh, Au ùh broq bìac aih ta 'nhòng da ìh, mahaq Au jah hich yŏc taneh Diac ìh enh tì con ìh.
12 Todavia, nos teus dias não o farei, por amor de Davi, teu pai; da mão de teu filho o rasgarei;
13 'Nhac ca 'màng aih, Au ùh yŏc dìq ca taneh Diac cô èh, mahaq Au đòiq hlài ca con calô ìh mòiq hadròng hadrech, ma jah 'màng aih nhò Đawit hapŏng Au wa nhò Jê-ru-sa-lem, nòi Au ma khoi ràih.”
13 porém todo o reino não rasgarei; uma tribo darei a teu filho, por amor de meu servo Davi e por amor de Jerusalém, que tenho elegido.
14 Chuaq dèch tŏc mòiq ngai đòiq tajraq hlài ca Sa-lô-môn, hiniq haq Hađat, mangai Êđôm. Mangai cô hadai ŏi ta xinoi bùa Êđôm.
14 Levantou, pois, o Senhor a Salomão um adversário, a Hadade, o edomita; ele era da semente do rei em Edom.
15 Calah nèh jò Đawit jêh Êđôm, Jôap broq cwan ma wèq dìq ca lình, tŏc catùh hanang 'bài mangai ma cachìt. Haq khoi jêh dŏng dìq 'bài mangai calô Êđôm.
15 Porque sucedeu que, estando Davi em Edom, e subindo Joabe, o chefe do exército, a enterrar os mortos, feriu a todos os varões em Edom
16 Ma jah 'màng aih Jôap wa dìq ca mangai Is-ra-ên ma tiaq haq, ŏi hlài ta phôq aih tadràu khê, trùh jò wì haq jêh dŏng dìq 'bài mangai calô ŏi ta Êđôm,
16 (porque Joabe ficou ali seis meses com todo o Israel, até que destruiu a todos os varões em Edom).
17 mahaq Hađat wa toq 'biaq ngai Êđôm, hapŏng baq haq, cadàu mot ta Aicàp. Jò aih Hađat ŏi 'yoh.
17 Hadade, porém, fugiu, ele e alguns homens edomitas, dos servos de seu pai, com ele, para ir ao Egito; era porém Hadade um rapaz muito jovem.
18 Wì haq cadàu enh Ma-đi-an trùh Paran, hi khoi wì haq rùp toq 'biaq mangai Paran tiaq wì haq, hi lam trùh Aicàp, glàm Pha-ra-ôn bùa Aicàp. Bùa aih am wì haq hnem ŏi, dahwèq caq wa đùng taneh.
18 E levantaram-se de Midiã, e vieram a Parã, e tomaram consigo homens de Parã, e vieram ao Egito a Faraó, rei do Egito, o qual lhe deu uma casa, e lhe prometeu sustento, e lhe deu uma terra.
19 Hađat lem manoh bùa Pha-ra-ôn, taiq 'màng aih ma jah Pha-ra-ôn taprŏi dèh oh mai haq ca Hađat, aih oh cadrì da mai bùa, Tah-pê-ne.
19 E achou Hadade grande mercê aos olhos de Faraó; de maneira que lhe deu por mulher a irmã de sua mulher, a irmã de Tafnes, a rainha.
20 Oh da Tah-pê-ne xa-ông ca Hađat mòiq toq con calô, hiniq Ghê-nu-bat. Ghê-nu-bat jah mai Pha-ra-ôn ta hnem bùa ti 'bài con calô Pha-ra-ôn ma 'noiq.
20 E a irmã de Tafnes lhe deu seu filho Genubate, o qual Tafnes criou na casa de Faraó; e Genubate estava na casa de Faraó, entre os filhos de Faraó.
21 Jò Hađat ŏi ta Aicàp hìa bàu doi Đawit khoi cachìt, wa Jôap cwan wa wèq dìq ca lình hadai khoi cachìt, èh Hađat doi ca Pha-ra-ôn: “Xìn ìh am au hlài ta Diac au.”
21 Ouvindo, pois, Hadade no Egito que Davi adormecera com seus pais e que Joabe, chefe do exército, era morto, disse Hadade a Faraó: Despede-me, para que vá à minha terra.
22 Mahaq Pha-ra-ôn doi ca haq: “Ìh ŏi ti au i hìaq thìuq ca bìac cleq ùh? Hagleq ìh xìn hlài dèh ta Diac?”
22 Porém Faraó lhe disse: Pois que te falta comigo, que procuras partir para a tua terra? E disse ele: Nada, mas, todavia, despede-me.
23 Chuaq hadai dèch mòiq ngai ma 'noiq hòm đòiq tajraq hlài, mangai aih hiniq haq Rêxôn, con calô da Ê-li-a-đa. Rêxôn khoi cađac craq dađeh, cadàu enh Ha-đa-rê-xe bùa da gùng Xôba.
23 Também Deus lhe levantou outro adversário, a Rezom, filho de Eliada, que tinha fugido de seu senhor Hadadezer, rei de Zobá,
24 Jò bùa Xôba pi 'blêq bùa Đawit, èh Rêxôn creo ca toq 'biaq ngai adràc tiaq dađeh, hi khoi haq hi broq craq ca 'bài lình ma haprah hapriang aih. Wì haq cadàu trùh Đamat, blah yŏc phôq aih, hi khoi haq padèch dađeh broq bùa ŏi ta phôq Đamat.
24 contra quem também ajuntou homens e foi capitão de um esquadrão, quando Davi os matou; e, indo-se para Damasco, habitaram ali e reinaram em Damasco.
25 Lùch ca 'nhòng da Sa-lô-môn, Rêxôn yôt yôt tajraq hlài ca Is-ra-ên, enh gùng ca bìac ngang dù Hađat broq. Rêxôn tagit Is-ra-ên wa wèq cwìang Aram.
25 E foi adversário de Israel por todos os dias de Salomão, e isso, além do mal que Hadade fazia, porque detestava a Israel e reinava sobre a Síria.
26 Jê-rô-bô-am, con calô da Nêbat, mangai Ep-ra-im ŏi ta Xê-rê-đa, hapŏng da Sa-lô-môn, miq haq hiniq Xê-ru-ha, hadai blàq ca bùa.
26 Até Jeroboão, filho de Nebate, efraimita de Zereda, servo de Salomão (cuja mãe era mulher viúva, por nome Zerua), também levantou a mão contra o rei.
27 Haq yòng tajraq hlài ca bùa taiq bìac 'màng cô: Sa-lô-môn broq hlài 'bài nòi ma khoi raliang dudan ca panàt phôq Đawit, aih phôq baq.
27 E esta foi a causa por que levantou a mão contra o rei: Salomão tinha edificado a Milo e cerrou as aberturas da Cidade de Davi, seu pai.
28 Sa-lô-môn hnoq Jê-rô-bô-am mangai 'yoh hanam, i manoh loq panim, èh Sa-lô-môn dèch atŏc haq tŏc wèq 'bài mangai abroq da hadròng hadrech Jôsep.
28 E o homem Jeroboão era varão valente; e, vendo Salomão a esse jovem, que era laborioso, o pôs sobre todo o cargo da casa de José.
29 Adrình ca jò aih, Jê-rô-bô-am, bu loh khoi enh Jê-ru-sa-lem, èh A-hi-ja, mangai capoch thai Boc Plình, mangai Silô, glàm haq ti trong. A-hi-ja caxùnh ramôn neo. Jò aih wa baiq ngai đang ŏi ta đùng.
29 Sucedeu, pois, naquele tempo, que, saindo Jeroboão de Jerusalém, o encontrou o profeta Aías, o silonita, no caminho, e ele se tinha vestido de uma veste nova, e sós estavam os dois no campo.
30 A-hi-ja yŏc dèh eo ramôn neo haq 'nang caxùnh, hich loh 12 ha'nech.
30 E Aías pegou na veste nova que sobre si tinha e a rasgou em doze pedaços.
31 Hi khoi, haq doi ca Jê-rô-bô-am: “Yŏc ca ìh 10 ha'nech beq! Taiq Chuaq Boc Plình da Is-ra-ên doi 'màng cô: ‘Cô, Au padon hich yŏc taneh Diac enh tì Sa-lô-môn, khoi èh am ca ìh 10 hadròng hadrech,
31 E disse a Jeroboão: Toma para ti os dez pedaços, porque assim diz o Senhor , Deus de Israel: Eis que rasgarei o reino da mão de Salomão e a ti darei as dez tribos.
32 mahaq taiq hapŏng au Đawit wa nhò Jê-ru-sa-lem, phôq Au khoi ràih ta'ne dìq dŏng hadròng hadrech da Is-ra-ên, Au wèq hlài da haq mòiq hadròng hadrech,
32 Porém ele terá uma tribo, por amor de Davi, meu servo, e por amor de Jerusalém, a cidade que elegi de todas as tribos de Israel.
33 ma jah 'màng aih taiq haq khoi cađac Au, cùh waiq At-tac-tê, kiac cadrì da jàn Siđôn, Kêmôt, can kiac da jàn Moap, wa Mincôm, kiac da Amôn; haq khoi pi lam trong ti Au, ùh broq bìac lem jang enh ngìa ca Au, ùh wèq trong ranenh Au, wa trong broq troq da Au troi Đawit, baq haq ma khoi broq.
33 Porque me deixaram, e se encurvaram a Astarote, deusa dos sidônios, a Quemos, deus dos moabitas, e a Milcom, deus dos filhos de Amom, e não andaram pelos meus caminhos, para fazerem o que parece reto aos meus olhos, a saber, os meus estatutos e os meus juízos, como Davi, seu pai.
34 “ ‘ 'Nhac ca 'màng aih, Au xôq ùh yŏc dìq dŏng taneh Diac enh tì haq, mahaq am ca haq jah wèq cwìang lùch dèh ca 'nhòng haq, ma jah 'màng aih nhò Đawit mangai hapŏng Au khoi ràih, mangai khoi iu wèq trong hnài Au wa ranenh da Au.
34 Porém não tomarei nada desse reino da sua mão; mas por príncipe o ponho por todos os dias da sua vida, por amor de Davi, meu servo, a quem elegi, o qual guardou os meus mandamentos e os meus estatutos.
35 Mahaq Au jah yŏc taneh Diac cô èh enh tì con haq, hi khoi am ca ìh 10 hadròng hadrech.
35 Mas das mãos de seu filho tomarei o reino e to darei a ti, as dez tribos dele.
36 Mahaq èh Au am ca con haq mòiq hadròng hadrech, waq ca hapŏng Au, Đawit, jah i mòiq toq đen enh ngìa ca Au ta Jê-ru-sa-lem, phôq Au khoi ràih đòiq dèh hiniq.
36 E a seu filho darei uma tribo, para que Davi, meu servo, sempre tenha uma lâmpada diante de mim em Jerusalém, a cidade que elegi para pôr ali o meu nome.
37 Au padèch ìh, èh ìh jah wèq cwìang troi manoh ìh ma ngèh enh, wa wèq cwìang enh 'nhèq Is-ra-ên.
37 E te tomarei, e reinarás sobre tudo o que desejar a tua alma e serás rei sobre Israel.
38 Èh tàng ìh iu tiaq bàu thê Au, lam tiaq trong da Au, broq bìac ta-atoq enh ngìa Au, iu wèq trong ranenh wa bàu thê da Au troi Đawit hapŏng Au khoi broq, èh Au ŏi ti ìh, Au jah broq hnem ìh cajap tìah ca Au ma khoi broq ca Đawit, wa Au am Is-ra-ên ca ìh.
38 E há de ser que, se ouvires tudo o que eu te mandar, e andares pelos meus caminhos, e fizeres o que é reto aos meus olhos, guardando os meus estatutos e os meus mandamentos, como fez Davi, meu servo, eu serei contigo, e te edificarei uma casa firme, como edifiquei a Davi, e te darei Israel.
39 'Màng aih Au jah padit padiang 'bài con xau da Đawit, mahaq ùh hloi hloi.’ ”
39 E, por isso, afligirei a semente de Davi; todavia, não para sempre.
40 Loq 'màng aih, bùa Sa-lô-môn chaq trong đòiq jêh đac Jê-rô-bô-am. Mahaq Jê-rô-bô-am drah cadàu mot ta Diac Aicàp, lam ta bùa Sisac da Aicàp, èh ŏi hloi ta Aicàp trùh jò Sa-lô-môn cachìt.
40 Pelo que Salomão procurou matar Jeroboão; porém Jeroboão se levantou, e fugiu para o Egito, para Sisaque, rei do Egito, e esteve no Egito até que Salomão morreu.
41 'Bài bìac ma 'noiq da Sa-lô-môn, rìm bìac haq broq, bìac khôn rabiaq da haq, dìq khoi achìh ta sech ta'mon hlài da Sa-lô-môn.
41 Quanto ao mais dos atos de Salomão, e a tudo quanto fez, e à sua sabedoria, porventura, não estão escritos no livro da história de Salomão?
42 'Nhòng da Sa-lô-môn ma wèq cwìang ta Jê-ru-sa-lem jah 40 hanam.
42 E o tempo que reinou Salomão em Jerusalém sobre todo o Israel foram quarenta anos.
43 Sa-lô-môn cachìt tiaq dèh 'bài boc yaq dađeh. Èh jah catùh haq ta phôq da Đawit, baq haq. Rê-hô-bô-am tŏc wèq cwìang thai haq.
43 E adormeceu Salomão com seus pais e foi sepultado na Cidade de Davi, seu pai. E Roboão, seu filho, reinou em seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.