Mateus 22

Parmeswar ke naawa poestak (HNSNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jiesoe swarag ke raadj ke biese me samdjhaawe ke auro matlab ke kaahaanie kahies:
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 „Ekgo raadja raha. Ek dien oe maangat raha aapan beta ke biaah kare.
2 — O
3 Tab djab tem aail tab oe aapan goelaam log ke pathaais nautaharie log ke bolaawe khaatien. Bakie oelog na maangies aawe.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Tab oe doesar goelaam log se sanesa pathaais. Oelog gail bole: ‘Dekh, ham sab khaaik tajaar karlie, khasie-osie gieral, aur sab koetjh tajaar hai. Aawo nauta karo.’
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Bakie nautaharie log dhiaan na lagaais. Kauno gail aapan khete, kauno gail aapan kaar-baar dekhe,
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 aur kauno raadja ke goelaam log ke pakarke natiedja karies aur maar dhaaries.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Tab raadja bahoet goessaail, aur aapan soerdjaatie se ie djaanmarwa log ke marwaai dhaaries, aur oelogke sahar me aagie lagwaai deis.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Tab oe aapan goelaam log se bolies kie: ‘Sab tjiedj tajaar hai, bakie nautaharie nauta laaik na raha.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Toelog dja rasta ke kona kona par aur sab koi ke bola laaw nauta kare khaatien.’
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Goelaam log rasta par djaaike dher manai ke ekattha karies, kharaab aur attjha waalan, sab ke. Aur raadja ke mahal nautaharie log se bhar gail.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 Djab raadja bhiettar aail aapan nautaharie log se bhet kare, tab oe ek aadmie ke dekhies djaun nauta ke kapra na pahienies raha.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Tab raadja ose poetjhies: ‘Bhaai, toe biena nauta ke kapra se kaise bhiettar aile hai?’ Bakie aadmie koetjh na bolies.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Tab raadja aapan naukar log se bolies: ‘Ekar haath gor baanhke oke bahare andhiaar me bieg de. Oe hoewa par pastaaike daat pies-pieske khaalie roiga.’ ”
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Jiesoe bolies: „Dher manai bolaawal gail, bakie kamtie manai tjoenal gail hai.”
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Tab Fariesie log djaaike apane me baat-tjiet karies kaise Jiesoe ke tjalaakie se baat se phasaawe ke.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Tab oesab aapan tjela log aur bhie raadja Herodes ke ekaat saathie log ke Jiesoe ke paas pathaais. Oesab djaaike ose bolies: „Maastar djie, hamlog djaaniela kie toe sattja aadmie baate. Aur tjaahe dje djaun bole hai, tabbo toe moeh na dekhe hai aur sattjaai se siekhaawe hai Parmeswar ke rasta par tjale ke.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Ohie se toe hamlogke bataaw kie hamlogke tjaahie Roma ke maahaaraadja ke djoetie ke paisa bhare ke kie na? Toe ka sotje hai?”
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Bakie Jiesoe oelogke tjalaakie djaanat raha aur bolies:
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 „Dhokhaabaadj log, toelog hamke ka adjmaawe hai? Hamke ek paisa dekhaaw djaun se djoetie bharal dja hai.” Oesab ek paisa laais.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Tab oe poetjhies: „Epar kekar moertie aur naam hai?”
20 e ele perguntou:
21 Tab oelog bolies: „Maahaaraadja ke.” Tab oe bolies: „Maahaaraadja ke de djaun okar hai, aur Parmeswar ke bhie de djaun okar hai.”
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Tab sabhan ie djabaab soenke bahoet atjambho bhail aur oke sanne tjhorke tjal gail.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Ohie rodj ekaat Sadoesie Jiesoe ke paas aail. Oesab siekhaawe hai kie koi maut me se na djie oeth sake hai.
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 Oelog aaike Jiesoe se poetjhies kie: „Maastar djie, Mosas bolies hai kie djab ek aadmie mar djaai aur oke larkan na rahie, tab okar bhaai ke tjaahie okar aurat se biaah karke larkan djalmaawe ke aapan maral bhaai khaatien.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Soen. Saat bhaai raha. Pahielkwa biaah karke mar gail biena larkan djalmaawe. Ohie se okar bhaai oe aurat se biaah karies.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Aisane doesarkwa aur tiesarkwa satwa talak ose biaah karke begar larkan djalmaawe mar gail.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Tab ant me aurat bhie mar gail.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Ab hamlog maangiela djaane kie djie oethe ke dien par aurat kekar rahiega? Oe to saat aadmie ke aurat raha.”
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Tab oe bolies: „Toelog Parmeswar ke baat aur okar saktie na djaane hai, ohie se toelog khaalie oelta-phoelta sotje hai.
29 Jesus respondeu:
30 Djie oethe ke baad koi na biaah kariega. Manai logan djaise swarag ke parie logan rahiega. Oesab biaah bhie na kare hai.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Aur djie oethe ke baare me, toelog na parhle hai kie Parmeswar toelogke baap-daada log ke biese me ka bolies hai? Oe bolies kie:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 ‘Ham Aabraaham, Iesaak aur Jaakob ke Parmeswar baatie.’
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Tab manai log ie sab gjaan soenke bahoet atjambho bhail.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Djab Fariesie log soenies kie Jiesoe Sadoesie log ke moeh band kar deis hai, tab oesab ekattha hoike okar lage aail.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Oesab me se ekgo dharam ke kaanoen ke parhal waala maangies oke baat se phasaawe.
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 Oe poetjhies: „Maastar djie, Parmeswar ke kaanoen me sab se barka hoekoem kaun hai?”
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Tab Jiesoe bolies: „Prabhoe tor Parmeswar hai aur toke tjaahie oke diel bhar se, tan-man se aur aapan sab boeddhie se prem kare ke.
37 Jesus respondeu:
38 Ie sab se barka aur pahiela hoekoem hai.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Doesara hoekoem ohie ke baraabar hai. Toke tjaahie ek doesare ke apane ghat tjaahe ke.
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Parmeswar ke saara kaanoen aur okar sanesian ke sab liekhal baat ie doei hoekoem ke biese me hai.”
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Djab Fariesie log ekattha raha tab Jiesoe oelogse poetjhies:
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 „Toelog ka sotje hai Kriest ke baare me? Oe kekar aulaad hai?” Tab oelog bolies: „Raadja Daawied ke.”
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Tab oe bolies: „Attjha. Bakie Daawied Pawietr Aatma ke dwaara kaise oke aapan Prabhoe bolaai sakat raha? Oe to bolies hai:
43 Jesus tornou a perguntar:
44 ‘Parmeswar hamaar Prabhoe se bolies hai kie:
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 Daawied oke Prabhoe bolaawe hai, tab oe kaise okar aulaad bhie hoi sake hai?”
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Ie baat par koi na djabaab dei paais aur ohie dien se koi ke hiemmat na paral phien se oke adjmaawe ke.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.