Mateus 22

Parmeswar ke naawa poestak (HNSNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jiesoe swarag ke raadj ke biese me samdjhaawe ke auro matlab ke kaahaanie kahies:
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 „Ekgo raadja raha. Ek dien oe maangat raha aapan beta ke biaah kare.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Tab djab tem aail tab oe aapan goelaam log ke pathaais nautaharie log ke bolaawe khaatien. Bakie oelog na maangies aawe.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Tab oe doesar goelaam log se sanesa pathaais. Oelog gail bole: ‘Dekh, ham sab khaaik tajaar karlie, khasie-osie gieral, aur sab koetjh tajaar hai. Aawo nauta karo.’
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Bakie nautaharie log dhiaan na lagaais. Kauno gail aapan khete, kauno gail aapan kaar-baar dekhe,
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 aur kauno raadja ke goelaam log ke pakarke natiedja karies aur maar dhaaries.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Tab raadja bahoet goessaail, aur aapan soerdjaatie se ie djaanmarwa log ke marwaai dhaaries, aur oelogke sahar me aagie lagwaai deis.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Tab oe aapan goelaam log se bolies kie: ‘Sab tjiedj tajaar hai, bakie nautaharie nauta laaik na raha.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Toelog dja rasta ke kona kona par aur sab koi ke bola laaw nauta kare khaatien.’
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Goelaam log rasta par djaaike dher manai ke ekattha karies, kharaab aur attjha waalan, sab ke. Aur raadja ke mahal nautaharie log se bhar gail.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 Djab raadja bhiettar aail aapan nautaharie log se bhet kare, tab oe ek aadmie ke dekhies djaun nauta ke kapra na pahienies raha.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Tab raadja ose poetjhies: ‘Bhaai, toe biena nauta ke kapra se kaise bhiettar aile hai?’ Bakie aadmie koetjh na bolies.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Tab raadja aapan naukar log se bolies: ‘Ekar haath gor baanhke oke bahare andhiaar me bieg de. Oe hoewa par pastaaike daat pies-pieske khaalie roiga.’ ”
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Jiesoe bolies: „Dher manai bolaawal gail, bakie kamtie manai tjoenal gail hai.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Tab Fariesie log djaaike apane me baat-tjiet karies kaise Jiesoe ke tjalaakie se baat se phasaawe ke.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Tab oesab aapan tjela log aur bhie raadja Herodes ke ekaat saathie log ke Jiesoe ke paas pathaais. Oesab djaaike ose bolies: „Maastar djie, hamlog djaaniela kie toe sattja aadmie baate. Aur tjaahe dje djaun bole hai, tabbo toe moeh na dekhe hai aur sattjaai se siekhaawe hai Parmeswar ke rasta par tjale ke.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Ohie se toe hamlogke bataaw kie hamlogke tjaahie Roma ke maahaaraadja ke djoetie ke paisa bhare ke kie na? Toe ka sotje hai?”
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Bakie Jiesoe oelogke tjalaakie djaanat raha aur bolies:
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 „Dhokhaabaadj log, toelog hamke ka adjmaawe hai? Hamke ek paisa dekhaaw djaun se djoetie bharal dja hai.” Oesab ek paisa laais.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Tab oe poetjhies: „Epar kekar moertie aur naam hai?”
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Tab oelog bolies: „Maahaaraadja ke.” Tab oe bolies: „Maahaaraadja ke de djaun okar hai, aur Parmeswar ke bhie de djaun okar hai.”
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Tab sabhan ie djabaab soenke bahoet atjambho bhail aur oke sanne tjhorke tjal gail.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Ohie rodj ekaat Sadoesie Jiesoe ke paas aail. Oesab siekhaawe hai kie koi maut me se na djie oeth sake hai.
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 Oelog aaike Jiesoe se poetjhies kie: „Maastar djie, Mosas bolies hai kie djab ek aadmie mar djaai aur oke larkan na rahie, tab okar bhaai ke tjaahie okar aurat se biaah karke larkan djalmaawe ke aapan maral bhaai khaatien.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Soen. Saat bhaai raha. Pahielkwa biaah karke mar gail biena larkan djalmaawe. Ohie se okar bhaai oe aurat se biaah karies.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Aisane doesarkwa aur tiesarkwa satwa talak ose biaah karke begar larkan djalmaawe mar gail.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Tab ant me aurat bhie mar gail.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Ab hamlog maangiela djaane kie djie oethe ke dien par aurat kekar rahiega? Oe to saat aadmie ke aurat raha.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Tab oe bolies: „Toelog Parmeswar ke baat aur okar saktie na djaane hai, ohie se toelog khaalie oelta-phoelta sotje hai.
29 Jesus respondeu:
30 Djie oethe ke baad koi na biaah kariega. Manai logan djaise swarag ke parie logan rahiega. Oesab biaah bhie na kare hai.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Aur djie oethe ke baare me, toelog na parhle hai kie Parmeswar toelogke baap-daada log ke biese me ka bolies hai? Oe bolies kie:
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 ‘Ham Aabraaham, Iesaak aur Jaakob ke Parmeswar baatie.’
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Tab manai log ie sab gjaan soenke bahoet atjambho bhail.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Djab Fariesie log soenies kie Jiesoe Sadoesie log ke moeh band kar deis hai, tab oesab ekattha hoike okar lage aail.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Oesab me se ekgo dharam ke kaanoen ke parhal waala maangies oke baat se phasaawe.
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 Oe poetjhies: „Maastar djie, Parmeswar ke kaanoen me sab se barka hoekoem kaun hai?”
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Tab Jiesoe bolies: „Prabhoe tor Parmeswar hai aur toke tjaahie oke diel bhar se, tan-man se aur aapan sab boeddhie se prem kare ke.
37 Jesus respondeu:
38 Ie sab se barka aur pahiela hoekoem hai.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Doesara hoekoem ohie ke baraabar hai. Toke tjaahie ek doesare ke apane ghat tjaahe ke.
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Parmeswar ke saara kaanoen aur okar sanesian ke sab liekhal baat ie doei hoekoem ke biese me hai.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Djab Fariesie log ekattha raha tab Jiesoe oelogse poetjhies:
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 „Toelog ka sotje hai Kriest ke baare me? Oe kekar aulaad hai?” Tab oelog bolies: „Raadja Daawied ke.”
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Tab oe bolies: „Attjha. Bakie Daawied Pawietr Aatma ke dwaara kaise oke aapan Prabhoe bolaai sakat raha? Oe to bolies hai:
43 E Jesus perguntou:
44 ‘Parmeswar hamaar Prabhoe se bolies hai kie:
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Daawied oke Prabhoe bolaawe hai, tab oe kaise okar aulaad bhie hoi sake hai?”
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Ie baat par koi na djabaab dei paais aur ohie dien se koi ke hiemmat na paral phien se oke adjmaawe ke.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.