Mateus 22
Parmeswar ke naawa poestak (HNSNT) vs ARA
1 Jiesoe swarag ke raadj ke biese me samdjhaawe ke auro matlab ke kaahaanie kahies:
1 De novo, entrou Jesus a falar por parábolas, dizendo-lhes:
2 „Ekgo raadja raha. Ek dien oe maangat raha aapan beta ke biaah kare.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Tab djab tem aail tab oe aapan goelaam log ke pathaais nautaharie log ke bolaawe khaatien. Bakie oelog na maangies aawe.
3 Então, enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; mas estes não quiseram vir.
4 Tab oe doesar goelaam log se sanesa pathaais. Oelog gail bole: ‘Dekh, ham sab khaaik tajaar karlie, khasie-osie gieral, aur sab koetjh tajaar hai. Aawo nauta karo.’
4 Enviou ainda outros servos, com esta ordem: Dizei aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e cevados já foram abatidos, e tudo está pronto; vinde para as bodas.
5 Bakie nautaharie log dhiaan na lagaais. Kauno gail aapan khete, kauno gail aapan kaar-baar dekhe,
5 Eles, porém, não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 aur kauno raadja ke goelaam log ke pakarke natiedja karies aur maar dhaaries.
6 e os outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Tab raadja bahoet goessaail, aur aapan soerdjaatie se ie djaanmarwa log ke marwaai dhaaries, aur oelogke sahar me aagie lagwaai deis.
7 O rei ficou irado e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e lhes incendiou a cidade.
8 Tab oe aapan goelaam log se bolies kie: ‘Sab tjiedj tajaar hai, bakie nautaharie nauta laaik na raha.
8 Então, disse aos seus servos: Está pronta a festa, mas os convidados não eram dignos.
9 Toelog dja rasta ke kona kona par aur sab koi ke bola laaw nauta kare khaatien.’
9 Ide, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Goelaam log rasta par djaaike dher manai ke ekattha karies, kharaab aur attjha waalan, sab ke. Aur raadja ke mahal nautaharie log se bhar gail.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou repleta de convidados.
11 Djab raadja bhiettar aail aapan nautaharie log se bhet kare, tab oe ek aadmie ke dekhies djaun nauta ke kapra na pahienies raha.
11 Entrando, porém, o rei para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Tab raadja ose poetjhies: ‘Bhaai, toe biena nauta ke kapra se kaise bhiettar aile hai?’ Bakie aadmie koetjh na bolies.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Tab raadja aapan naukar log se bolies: ‘Ekar haath gor baanhke oke bahare andhiaar me bieg de. Oe hoewa par pastaaike daat pies-pieske khaalie roiga.’ ”
13 Então, ordenou o rei aos serventes: Amarrai-o de pés e mãos e lançai-o para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
14 Jiesoe bolies: „Dher manai bolaawal gail, bakie kamtie manai tjoenal gail hai.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Tab Fariesie log djaaike apane me baat-tjiet karies kaise Jiesoe ke tjalaakie se baat se phasaawe ke.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Tab oesab aapan tjela log aur bhie raadja Herodes ke ekaat saathie log ke Jiesoe ke paas pathaais. Oesab djaaike ose bolies: „Maastar djie, hamlog djaaniela kie toe sattja aadmie baate. Aur tjaahe dje djaun bole hai, tabbo toe moeh na dekhe hai aur sattjaai se siekhaawe hai Parmeswar ke rasta par tjale ke.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para dizer-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus, de acordo com a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Ohie se toe hamlogke bataaw kie hamlogke tjaahie Roma ke maahaaraadja ke djoetie ke paisa bhare ke kie na? Toe ka sotje hai?”
17 Dize-nos, pois: que te parece? É lícito pagar tributo a César ou não?
18 Bakie Jiesoe oelogke tjalaakie djaanat raha aur bolies:
18 Jesus, porém, conhecendo-lhes a malícia, respondeu: Por que me experimentais, hipócritas?
19 „Dhokhaabaadj log, toelog hamke ka adjmaawe hai? Hamke ek paisa dekhaaw djaun se djoetie bharal dja hai.” Oesab ek paisa laais.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Tab oe poetjhies: „Epar kekar moertie aur naam hai?”
20 E ele lhes perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Tab oelog bolies: „Maahaaraadja ke.” Tab oe bolies: „Maahaaraadja ke de djaun okar hai, aur Parmeswar ke bhie de djaun okar hai.”
21 Responderam: De César. Então, lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
22 Tab sabhan ie djabaab soenke bahoet atjambho bhail aur oke sanne tjhorke tjal gail.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram-se.
23 Ohie rodj ekaat Sadoesie Jiesoe ke paas aail. Oesab siekhaawe hai kie koi maut me se na djie oeth sake hai.
23 Naquele dia, aproximaram-se dele alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram:
24 Oelog aaike Jiesoe se poetjhies kie: „Maastar djie, Mosas bolies hai kie djab ek aadmie mar djaai aur oke larkan na rahie, tab okar bhaai ke tjaahie okar aurat se biaah karke larkan djalmaawe ke aapan maral bhaai khaatien.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a viúva e suscitará descendência ao falecido.
25 Soen. Saat bhaai raha. Pahielkwa biaah karke mar gail biena larkan djalmaawe. Ohie se okar bhaai oe aurat se biaah karies.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Aisane doesarkwa aur tiesarkwa satwa talak ose biaah karke begar larkan djalmaawe mar gail.
26 o mesmo sucedeu com o segundo, com o terceiro, até ao sétimo;
27 Tab ant me aurat bhie mar gail.
27 depois de todos eles, morreu também a mulher.
28 Ab hamlog maangiela djaane kie djie oethe ke dien par aurat kekar rahiega? Oe to saat aadmie ke aurat raha.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será ela esposa? Porque todos a desposaram.
29 Tab oe bolies: „Toelog Parmeswar ke baat aur okar saktie na djaane hai, ohie se toelog khaalie oelta-phoelta sotje hai.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não conhecendo as Escrituras nem o poder de Deus.
30 Djie oethe ke baad koi na biaah kariega. Manai logan djaise swarag ke parie logan rahiega. Oesab biaah bhie na kare hai.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento; são, porém, como os anjos no céu.
31 Aur djie oethe ke baare me, toelog na parhle hai kie Parmeswar toelogke baap-daada log ke biese me ka bolies hai? Oe bolies kie:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou:
32 ‘Ham Aabraaham, Iesaak aur Jaakob ke Parmeswar baatie.’
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
33 Tab manai log ie sab gjaan soenke bahoet atjambho bhail.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Djab Fariesie log soenies kie Jiesoe Sadoesie log ke moeh band kar deis hai, tab oesab ekattha hoike okar lage aail.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que ele fizera calar os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Oesab me se ekgo dharam ke kaanoen ke parhal waala maangies oke baat se phasaawe.
35 E um deles, intérprete da Lei, experimentando-o, lhe perguntou:
36 Oe poetjhies: „Maastar djie, Parmeswar ke kaanoen me sab se barka hoekoem kaun hai?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Tab Jiesoe bolies: „Prabhoe tor Parmeswar hai aur toke tjaahie oke diel bhar se, tan-man se aur aapan sab boeddhie se prem kare ke.
37 Respondeu-lhe Jesus:
38 Ie sab se barka aur pahiela hoekoem hai.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Doesara hoekoem ohie ke baraabar hai. Toke tjaahie ek doesare ke apane ghat tjaahe ke.
39 O segundo, semelhante a este, é:
40 Parmeswar ke saara kaanoen aur okar sanesian ke sab liekhal baat ie doei hoekoem ke biese me hai.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Djab Fariesie log ekattha raha tab Jiesoe oelogse poetjhies:
41 Reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus:
42 „Toelog ka sotje hai Kriest ke baare me? Oe kekar aulaad hai?” Tab oelog bolies: „Raadja Daawied ke.”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe eles: De Davi.
43 Tab oe bolies: „Attjha. Bakie Daawied Pawietr Aatma ke dwaara kaise oke aapan Prabhoe bolaai sakat raha? Oe to bolies hai:
43 Replicou-lhes Jesus: Como, pois, Davi, pelo Espírito, chama-lhe Senhor, dizendo:
44 ‘Parmeswar hamaar Prabhoe se bolies hai kie:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés?
45 Daawied oke Prabhoe bolaawe hai, tab oe kaise okar aulaad bhie hoi sake hai?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Ie baat par koi na djabaab dei paais aur ohie dien se koi ke hiemmat na paral phien se oke adjmaawe ke.
46 E ninguém lhe podia responder palavra, nem ousou alguém, a partir daquele dia, fazer-lhe perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.