Atos 27
Tuivang Matu Chin Bible (HLT_THB) vs VC
1 Italy qam na kaimih ka mi ceh aham awm hy, tinawh awi amik tlyk awhtaw Paul ingkaw thawng ak tlakhqi thlang vangkhqi ce Julia ak mingnaak, Augusta a qalkap zakhat ak ukkung a venawh ni pek khqi uhy.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Adqamuttini khaw awhkawng lawng ing Asia qam awhkaw tuicunli a keng na ak awm khawkhqi benna ceh aham tuicunli awh cet unyng. Thesalonika khaw awh ak awm Makedonia pa pynoet ce kaimih a hu awh bat lawt hy.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 A khawngawi nyn awh Sidon khaw awh dym unyng; Paul ing a ngoengaihnaakkhqi a thoeh thainaak aham Julia ing qeennaak ing Paul ce a pyikhqi venna ceh sak hy.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Cawhkawng ce tuicunli awh cet tlaih bai unyng, khaw a hli dawngawh khawhli a dipnaak benna kawng Kupra tuilak cung ce poeng unyng.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Kilikia ingkaw Pamphylia tuikeng tuicunli ce poeng unyng saw Kilikia qam awhkaw Mura khaw awh dym unyng.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Ce a hunawh qalkap zakhat ukkung ing Italy qam benna ak cet Alexandria lawng ce hu nawh ce a lawng awh ce ngawi pahoei unyng.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Khawnghi ka mi di awh Kanidu khaw ce a kyinaak ak khuiawh kawng pha unyng. Khawhli ing ama ning dym sak thai khqi dawngawh Salmoni vang ben caqai awh ak awm khawhli a sitnaak Krete tuilak cung benna cet unyng.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Tuikeng keng awh a kyinaak ak khuiawh kawng cet poe unyng saw, Lasea khaw venawh ak awm lawng dymnaak leek a mi ti a hun ce pha unyng.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Khawnghi a boeih awh, Buhzeihnaak awm a boeih hawh dawngawh lawng ing ceh ve kqih awm soeih soeih hawh hy. Cedawngawh Paul ing cekkhqi venawh ngaihtaaknaak awi kqawn pek khqi hy.
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 “Koeinaakhqi, tuh ningnih ni cehnaak ve a kqih awm soeih hy, ni cehnaak lawng ingkaw ik-oeihkhqi aham awm kqih awm nawh, nimah a hqingnaak aham dy awm kqih awm hy,” tinak khqi hy.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Cehlai paul ing ak kqawn peek awi ce qalkap zakhat ukkung ing ang ngai peek kaana, lawng ak mawngkung ingkaw lawng ak takung ak awi ce ngai pe lat hy.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Chikca awh lawng dymnaak aham ama nep dawngawh, thlang khawzah ing ceh poe aham ce ngaih uhy, Phoiniki khaw ce pha nawh cawh ce chikca hawnaak aham ngaih uhy. Cawhkaw lawng dymnaak cetaw Krete tuilak cung khawtlaak ben nakaw thlung ingkaw kham benawh awm bawk hy.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Kham ben nakaw zilh ce ak heng cana a hli awh, ami ngaihnaak amyihna ce awm hawh hy, tinawh amik poek dawngawh lawng ami kingnaak qui ce hlam unawh Krete tuikeng awh ce cet poe unyng.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Iqyt awm a di hlanawh, thlungben khaw law benna kaw khawhli ce tuilak cung benna kawng hli law hy.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Lawng ce khawhli ing zawn nawh zilh ce ak tha a awm dawngawh hai benna ce am cet thai voel hy; lawng ce hlah hqoeng unawh zilh ing a ngaih ngaih na zawn hy.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 khawhli a sitnaak tuilak cung ak zawi ca Kauda ami ti ce ka mi poeng awh, a kyinaak ak khuiawh kawng loetnaak lawng ak zawica ce tu thai unyng.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Cawhkaw lawng ak zawica ce lawng awh amik dawh awh, qui nuk thla unawh lawng awh king qap uhy. Syrtis dizui ce lawng ing su hau kaw ami ti dawngawh, hizan ce dawk uhy, cedawngawh lawng ce khawhli ing a ngaih ngaih na zawn hy.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Ceamyihna khawhli ing ani zawn khqi dawngawh, a khawngawi nyn awhtaw lawng awhkaw ik-oeih ak qihkhqi ce tui na khawng uhy.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Am thum nyn awhtaw, a mimah a kut qoe qoe ing lawng awhkaw ik-oeihkhqi ce tui na khawng uhy.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Khawnghi khawqyt awh khawmik aihchi awm am dang qoe nawh khaw a hli law khqoet khqoet awhtaw, loet kawng unyng tinawh poeknaak qoe qoe am ta voel unyng.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Buh a ai kaana khawnghi khawqyt ami awm awh, Paul ing cekkhqi a haiawh dyi nawh, “Koeinaakhqi, kai ing Krete benna kawng am ni ceh aham kak kqawn ce naming ngai mantaw vawhkaw khuikhanaak ingkaw sungnaak ve amni hu hlai voei uh.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Cehlai tuh awhtaw naming ngaih qep sak hlah uh, u a ca pynoet awm am qeeng kawm uk ti, lawng vetaw see hawh kaw.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Zan khawmthan kang mang awh a bi ka bi peek ka Khawsa ak khan ceityih pynoet ce ka haiawh dyi nawh,
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 “Paul, koeh kqih, Kaisara a haiawh awideng aham dyi ngai ngai bit kawp ti, nang mi lawng awh amik cetkhqi a hqingnaak boeih ce Khawsa ing qeennaak ing nang a venawh ni pe hawh hy,’ ni tina hy.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Cedawngawh koeinaakhqi namik kaw caksak uh, Khawsa awh cangnaak ka taak dawngawh ak kqawn law amyihna awm ngai ngai bit kaw.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Han a tuilak cung awh num taw ni taai lawk khqi ngai ngai bit kaw,” tinak khqi hy.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Khawnghi hqanyn awh ak phlinaak khawmthan awh Adriatic Tuicunli awh khawhli ing ani zawn khqi hui awh, thanlung awh lawng ak mawngkungkhqi ing hanawh kaw ceng nu zoe law voe voe hawh hy tinawh sim uhy.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Tui tahnaak ing tui ce ami tah awh dawng kqetkip dung hy. A khoeh a awm awh ami tah tlaih awh dawng khqukkip dung bai hy.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 lawng ing lungnu su hau kaw ami ti dawngawh, a kingnaak thi koeiloen pupthli ce thla unawh khawkdai ce cykcahnaak ing qeh unyng.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Lawng awhkawng loet aham ami ngaih dawngawh, lawng ak mawngkhqi ing lawng ce tui awh nuk thla uhy, lawng ami kingnaak thi koeiloen amik nuk thlak amyihna sa qu unawh nuk kqum uhy.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Cawh Paul ing qalkap zakhat ukkung ingkaw qalkapkhqi venawh, “Ve ak thlangkhqi ve lawng awh ama mi awm mai mantaw, am loet hly tang uhyk ti,” tinak khqi hy.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Cedawngawh qalkapkhqi ing lawng ami kingnaak qui ce tlyk boet unawh lawng ce tui awh hlah hqoeng uhy.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Khaw a dai law tawm awhtaw Paul ing cekkhqi boeih ce buh ai aham kqawn pehy. “Ni hu khawnghi pahqa hlaihphli khuiawh, buh a ai kaana ngaihkyi kawboet ing awm uhyk ti.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Tuh awhtaw buh ai hlah uh. Buh nami ai awh ni khawnghi nami khah hly. Nangmih ak khuiawh u ingawm nami lu awhkaw lusam pin pynoet zani am hqui kawm uk ti,” tinak khqi hy.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Cemyihna awi ak kqawn peek khqi coengawh, phaihpi ce lo nawh a mingmih boeih a haina Khawsa venawh zeelnaak awi kqawn hy. Cekcoengawh phaihpi ce thek nawh ai uhy.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Cawh aming ngaih ding boeih nawh thlang vang ing buh ce ai uhy.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Lawng awh ak ngawikhqi boeih taw thlang 276 law unyng.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Buh ak phyi na ami ai coeng awhtaw, lawng ce a zangnaak bet aham cang ce tui awh khawng uhy.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Khaw a dai law awhtaw, han a hun awhkaw dek hy voei nu tice am sim hlai uhy, dizui ce hu uhy. Cedawngawh ang coeng thai awhtaw cawhkaw ceng awh lawng ce dym sak aham cai uhy.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 A kingnaak quikhqi tlyk unawh tuicunli awh cehta hyt uhy, Cekcoengawh lawng ami kaihnaak quikhqi awm hlam boeh boeh uhy. Zilh a law hawi unawh lawng ce ceng benna zawn sak uhy.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Cehlai lawng ing ceng awhkaw dizui ce su hy. Lawng a lu ing dizui ce a suk a dawngawh am tat thai voel hy, cehlai lawng a huben taw tuih tha a awm aih dawngawh ek boeh boeh hy.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Thawng ak tlakhqi boeih ce tui awh zo unawh cen kanglak kawm uh, ami ti dawngawh qalkapkhqi ing him boeh boeh aham cai uhy.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Cehlai qalkap zakhat ak ukkung ing Paul ce hlyn aham a ngaih dawngawh cekkhqi ing aming cainaak ce kham pek khqi hy. Cedawngawh u awm tui ak zo thai taw lawng awhkawng ceng na tui awh ami zo aham awi pek khqi hy.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Thlang vang tloek bai taw a vang thingpen ak khan ingkaw lawng ak keek awh awm aham awi pehy. Ceamyihna sai unawh thlang boeih ing ak soep cana ceng ce pha uhy.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.