Atos 27

Tuivang Matu Chin Bible (HLT_THB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Italy qam na kaimih ka mi ceh aham awm hy, tinawh awi amik tlyk awhtaw Paul ingkaw thawng ak tlakhqi thlang vangkhqi ce Julia ak mingnaak, Augusta a qalkap zakhat ak ukkung a venawh ni pek khqi uhy.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Adqamuttini khaw awhkawng lawng ing Asia qam awhkaw tuicunli a keng na ak awm khawkhqi benna ceh aham tuicunli awh cet unyng. Thesalonika khaw awh ak awm Makedonia pa pynoet ce kaimih a hu awh bat lawt hy.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 A khawngawi nyn awh Sidon khaw awh dym unyng; Paul ing a ngoengaihnaakkhqi a thoeh thainaak aham Julia ing qeennaak ing Paul ce a pyikhqi venna ceh sak hy.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Cawhkawng ce tuicunli awh cet tlaih bai unyng, khaw a hli dawngawh khawhli a dipnaak benna kawng Kupra tuilak cung ce poeng unyng.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Kilikia ingkaw Pamphylia tuikeng tuicunli ce poeng unyng saw Kilikia qam awhkaw Mura khaw awh dym unyng.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Ce a hunawh qalkap zakhat ukkung ing Italy qam benna ak cet Alexandria lawng ce hu nawh ce a lawng awh ce ngawi pahoei unyng.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Khawnghi ka mi di awh Kanidu khaw ce a kyinaak ak khuiawh kawng pha unyng. Khawhli ing ama ning dym sak thai khqi dawngawh Salmoni vang ben caqai awh ak awm khawhli a sitnaak Krete tuilak cung benna cet unyng.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Tuikeng keng awh a kyinaak ak khuiawh kawng cet poe unyng saw, Lasea khaw venawh ak awm lawng dymnaak leek a mi ti a hun ce pha unyng.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Khawnghi a boeih awh, Buhzeihnaak awm a boeih hawh dawngawh lawng ing ceh ve kqih awm soeih soeih hawh hy. Cedawngawh Paul ing cekkhqi venawh ngaihtaaknaak awi kqawn pek khqi hy.
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 “Koeinaakhqi, tuh ningnih ni cehnaak ve a kqih awm soeih hy, ni cehnaak lawng ingkaw ik-oeihkhqi aham awm kqih awm nawh, nimah a hqingnaak aham dy awm kqih awm hy,” tinak khqi hy.
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Cehlai paul ing ak kqawn peek awi ce qalkap zakhat ukkung ing ang ngai peek kaana, lawng ak mawngkung ingkaw lawng ak takung ak awi ce ngai pe lat hy.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Chikca awh lawng dymnaak aham ama nep dawngawh, thlang khawzah ing ceh poe aham ce ngaih uhy, Phoiniki khaw ce pha nawh cawh ce chikca hawnaak aham ngaih uhy. Cawhkaw lawng dymnaak cetaw Krete tuilak cung khawtlaak ben nakaw thlung ingkaw kham benawh awm bawk hy.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Kham ben nakaw zilh ce ak heng cana a hli awh, ami ngaihnaak amyihna ce awm hawh hy, tinawh amik poek dawngawh lawng ami kingnaak qui ce hlam unawh Krete tuikeng awh ce cet poe unyng.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Iqyt awm a di hlanawh, thlungben khaw law benna kaw khawhli ce tuilak cung benna kawng hli law hy.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Lawng ce khawhli ing zawn nawh zilh ce ak tha a awm dawngawh hai benna ce am cet thai voel hy; lawng ce hlah hqoeng unawh zilh ing a ngaih ngaih na zawn hy.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 khawhli a sitnaak tuilak cung ak zawi ca Kauda ami ti ce ka mi poeng awh, a kyinaak ak khuiawh kawng loetnaak lawng ak zawica ce tu thai unyng.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Cawhkaw lawng ak zawica ce lawng awh amik dawh awh, qui nuk thla unawh lawng awh king qap uhy. Syrtis dizui ce lawng ing su hau kaw ami ti dawngawh, hizan ce dawk uhy, cedawngawh lawng ce khawhli ing a ngaih ngaih na zawn hy.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Ceamyihna khawhli ing ani zawn khqi dawngawh, a khawngawi nyn awhtaw lawng awhkaw ik-oeih ak qihkhqi ce tui na khawng uhy.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Am thum nyn awhtaw, a mimah a kut qoe qoe ing lawng awhkaw ik-oeihkhqi ce tui na khawng uhy.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Khawnghi khawqyt awh khawmik aihchi awm am dang qoe nawh khaw a hli law khqoet khqoet awhtaw, loet kawng unyng tinawh poeknaak qoe qoe am ta voel unyng.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Buh a ai kaana khawnghi khawqyt ami awm awh, Paul ing cekkhqi a haiawh dyi nawh, “Koeinaakhqi, kai ing Krete benna kawng am ni ceh aham kak kqawn ce naming ngai mantaw vawhkaw khuikhanaak ingkaw sungnaak ve amni hu hlai voei uh.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Cehlai tuh awhtaw naming ngaih qep sak hlah uh, u a ca pynoet awm am qeeng kawm uk ti, lawng vetaw see hawh kaw.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Zan khawmthan kang mang awh a bi ka bi peek ka Khawsa ak khan ceityih pynoet ce ka haiawh dyi nawh,
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 “Paul, koeh kqih, Kaisara a haiawh awideng aham dyi ngai ngai bit kawp ti, nang mi lawng awh amik cetkhqi a hqingnaak boeih ce Khawsa ing qeennaak ing nang a venawh ni pe hawh hy,’ ni tina hy.
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Cedawngawh koeinaakhqi namik kaw caksak uh, Khawsa awh cangnaak ka taak dawngawh ak kqawn law amyihna awm ngai ngai bit kaw.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Han a tuilak cung awh num taw ni taai lawk khqi ngai ngai bit kaw,” tinak khqi hy.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Khawnghi hqanyn awh ak phlinaak khawmthan awh Adriatic Tuicunli awh khawhli ing ani zawn khqi hui awh, thanlung awh lawng ak mawngkungkhqi ing hanawh kaw ceng nu zoe law voe voe hawh hy tinawh sim uhy.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Tui tahnaak ing tui ce ami tah awh dawng kqetkip dung hy. A khoeh a awm awh ami tah tlaih awh dawng khqukkip dung bai hy.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 lawng ing lungnu su hau kaw ami ti dawngawh, a kingnaak thi koeiloen pupthli ce thla unawh khawkdai ce cykcahnaak ing qeh unyng.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Lawng awhkawng loet aham ami ngaih dawngawh, lawng ak mawngkhqi ing lawng ce tui awh nuk thla uhy, lawng ami kingnaak thi koeiloen amik nuk thlak amyihna sa qu unawh nuk kqum uhy.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Cawh Paul ing qalkap zakhat ukkung ingkaw qalkapkhqi venawh, “Ve ak thlangkhqi ve lawng awh ama mi awm mai mantaw, am loet hly tang uhyk ti,” tinak khqi hy.
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Cedawngawh qalkapkhqi ing lawng ami kingnaak qui ce tlyk boet unawh lawng ce tui awh hlah hqoeng uhy.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Khaw a dai law tawm awhtaw Paul ing cekkhqi boeih ce buh ai aham kqawn pehy. “Ni hu khawnghi pahqa hlaihphli khuiawh, buh a ai kaana ngaihkyi kawboet ing awm uhyk ti.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Tuh awhtaw buh ai hlah uh. Buh nami ai awh ni khawnghi nami khah hly. Nangmih ak khuiawh u ingawm nami lu awhkaw lusam pin pynoet zani am hqui kawm uk ti,” tinak khqi hy.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Cemyihna awi ak kqawn peek khqi coengawh, phaihpi ce lo nawh a mingmih boeih a haina Khawsa venawh zeelnaak awi kqawn hy. Cekcoengawh phaihpi ce thek nawh ai uhy.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Cawh aming ngaih ding boeih nawh thlang vang ing buh ce ai uhy.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Lawng awh ak ngawikhqi boeih taw thlang 276 law unyng.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Buh ak phyi na ami ai coeng awhtaw, lawng ce a zangnaak bet aham cang ce tui awh khawng uhy.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Khaw a dai law awhtaw, han a hun awhkaw dek hy voei nu tice am sim hlai uhy, dizui ce hu uhy. Cedawngawh ang coeng thai awhtaw cawhkaw ceng awh lawng ce dym sak aham cai uhy.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 A kingnaak quikhqi tlyk unawh tuicunli awh cehta hyt uhy, Cekcoengawh lawng ami kaihnaak quikhqi awm hlam boeh boeh uhy. Zilh a law hawi unawh lawng ce ceng benna zawn sak uhy.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Cehlai lawng ing ceng awhkaw dizui ce su hy. Lawng a lu ing dizui ce a suk a dawngawh am tat thai voel hy, cehlai lawng a huben taw tuih tha a awm aih dawngawh ek boeh boeh hy.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Thawng ak tlakhqi boeih ce tui awh zo unawh cen kanglak kawm uh, ami ti dawngawh qalkapkhqi ing him boeh boeh aham cai uhy.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Cehlai qalkap zakhat ak ukkung ing Paul ce hlyn aham a ngaih dawngawh cekkhqi ing aming cainaak ce kham pek khqi hy. Cedawngawh u awm tui ak zo thai taw lawng awhkawng ceng na tui awh ami zo aham awi pek khqi hy.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Thlang vang tloek bai taw a vang thingpen ak khan ingkaw lawng ak keek awh awm aham awi pehy. Ceamyihna sai unawh thlang boeih ing ak soep cana ceng ce pha uhy.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.