Atos 27

Tuivang Matu Chin Bible (HLT_THB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Italy qam na kaimih ka mi ceh aham awm hy, tinawh awi amik tlyk awhtaw Paul ingkaw thawng ak tlakhqi thlang vangkhqi ce Julia ak mingnaak, Augusta a qalkap zakhat ak ukkung a venawh ni pek khqi uhy.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Adqamuttini khaw awhkawng lawng ing Asia qam awhkaw tuicunli a keng na ak awm khawkhqi benna ceh aham tuicunli awh cet unyng. Thesalonika khaw awh ak awm Makedonia pa pynoet ce kaimih a hu awh bat lawt hy.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 A khawngawi nyn awh Sidon khaw awh dym unyng; Paul ing a ngoengaihnaakkhqi a thoeh thainaak aham Julia ing qeennaak ing Paul ce a pyikhqi venna ceh sak hy.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Cawhkawng ce tuicunli awh cet tlaih bai unyng, khaw a hli dawngawh khawhli a dipnaak benna kawng Kupra tuilak cung ce poeng unyng.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Kilikia ingkaw Pamphylia tuikeng tuicunli ce poeng unyng saw Kilikia qam awhkaw Mura khaw awh dym unyng.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ce a hunawh qalkap zakhat ukkung ing Italy qam benna ak cet Alexandria lawng ce hu nawh ce a lawng awh ce ngawi pahoei unyng.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Khawnghi ka mi di awh Kanidu khaw ce a kyinaak ak khuiawh kawng pha unyng. Khawhli ing ama ning dym sak thai khqi dawngawh Salmoni vang ben caqai awh ak awm khawhli a sitnaak Krete tuilak cung benna cet unyng.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Tuikeng keng awh a kyinaak ak khuiawh kawng cet poe unyng saw, Lasea khaw venawh ak awm lawng dymnaak leek a mi ti a hun ce pha unyng.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Khawnghi a boeih awh, Buhzeihnaak awm a boeih hawh dawngawh lawng ing ceh ve kqih awm soeih soeih hawh hy. Cedawngawh Paul ing cekkhqi venawh ngaihtaaknaak awi kqawn pek khqi hy.
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 “Koeinaakhqi, tuh ningnih ni cehnaak ve a kqih awm soeih hy, ni cehnaak lawng ingkaw ik-oeihkhqi aham awm kqih awm nawh, nimah a hqingnaak aham dy awm kqih awm hy,” tinak khqi hy.
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Cehlai paul ing ak kqawn peek awi ce qalkap zakhat ukkung ing ang ngai peek kaana, lawng ak mawngkung ingkaw lawng ak takung ak awi ce ngai pe lat hy.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Chikca awh lawng dymnaak aham ama nep dawngawh, thlang khawzah ing ceh poe aham ce ngaih uhy, Phoiniki khaw ce pha nawh cawh ce chikca hawnaak aham ngaih uhy. Cawhkaw lawng dymnaak cetaw Krete tuilak cung khawtlaak ben nakaw thlung ingkaw kham benawh awm bawk hy.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Kham ben nakaw zilh ce ak heng cana a hli awh, ami ngaihnaak amyihna ce awm hawh hy, tinawh amik poek dawngawh lawng ami kingnaak qui ce hlam unawh Krete tuikeng awh ce cet poe unyng.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Iqyt awm a di hlanawh, thlungben khaw law benna kaw khawhli ce tuilak cung benna kawng hli law hy.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Lawng ce khawhli ing zawn nawh zilh ce ak tha a awm dawngawh hai benna ce am cet thai voel hy; lawng ce hlah hqoeng unawh zilh ing a ngaih ngaih na zawn hy.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 khawhli a sitnaak tuilak cung ak zawi ca Kauda ami ti ce ka mi poeng awh, a kyinaak ak khuiawh kawng loetnaak lawng ak zawica ce tu thai unyng.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Cawhkaw lawng ak zawica ce lawng awh amik dawh awh, qui nuk thla unawh lawng awh king qap uhy. Syrtis dizui ce lawng ing su hau kaw ami ti dawngawh, hizan ce dawk uhy, cedawngawh lawng ce khawhli ing a ngaih ngaih na zawn hy.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Ceamyihna khawhli ing ani zawn khqi dawngawh, a khawngawi nyn awhtaw lawng awhkaw ik-oeih ak qihkhqi ce tui na khawng uhy.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Am thum nyn awhtaw, a mimah a kut qoe qoe ing lawng awhkaw ik-oeihkhqi ce tui na khawng uhy.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Khawnghi khawqyt awh khawmik aihchi awm am dang qoe nawh khaw a hli law khqoet khqoet awhtaw, loet kawng unyng tinawh poeknaak qoe qoe am ta voel unyng.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Buh a ai kaana khawnghi khawqyt ami awm awh, Paul ing cekkhqi a haiawh dyi nawh, “Koeinaakhqi, kai ing Krete benna kawng am ni ceh aham kak kqawn ce naming ngai mantaw vawhkaw khuikhanaak ingkaw sungnaak ve amni hu hlai voei uh.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Cehlai tuh awhtaw naming ngaih qep sak hlah uh, u a ca pynoet awm am qeeng kawm uk ti, lawng vetaw see hawh kaw.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Zan khawmthan kang mang awh a bi ka bi peek ka Khawsa ak khan ceityih pynoet ce ka haiawh dyi nawh,
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 “Paul, koeh kqih, Kaisara a haiawh awideng aham dyi ngai ngai bit kawp ti, nang mi lawng awh amik cetkhqi a hqingnaak boeih ce Khawsa ing qeennaak ing nang a venawh ni pe hawh hy,’ ni tina hy.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Cedawngawh koeinaakhqi namik kaw caksak uh, Khawsa awh cangnaak ka taak dawngawh ak kqawn law amyihna awm ngai ngai bit kaw.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Han a tuilak cung awh num taw ni taai lawk khqi ngai ngai bit kaw,” tinak khqi hy.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Khawnghi hqanyn awh ak phlinaak khawmthan awh Adriatic Tuicunli awh khawhli ing ani zawn khqi hui awh, thanlung awh lawng ak mawngkungkhqi ing hanawh kaw ceng nu zoe law voe voe hawh hy tinawh sim uhy.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Tui tahnaak ing tui ce ami tah awh dawng kqetkip dung hy. A khoeh a awm awh ami tah tlaih awh dawng khqukkip dung bai hy.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 lawng ing lungnu su hau kaw ami ti dawngawh, a kingnaak thi koeiloen pupthli ce thla unawh khawkdai ce cykcahnaak ing qeh unyng.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Lawng awhkawng loet aham ami ngaih dawngawh, lawng ak mawngkhqi ing lawng ce tui awh nuk thla uhy, lawng ami kingnaak thi koeiloen amik nuk thlak amyihna sa qu unawh nuk kqum uhy.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Cawh Paul ing qalkap zakhat ukkung ingkaw qalkapkhqi venawh, “Ve ak thlangkhqi ve lawng awh ama mi awm mai mantaw, am loet hly tang uhyk ti,” tinak khqi hy.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Cedawngawh qalkapkhqi ing lawng ami kingnaak qui ce tlyk boet unawh lawng ce tui awh hlah hqoeng uhy.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Khaw a dai law tawm awhtaw Paul ing cekkhqi boeih ce buh ai aham kqawn pehy. “Ni hu khawnghi pahqa hlaihphli khuiawh, buh a ai kaana ngaihkyi kawboet ing awm uhyk ti.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Tuh awhtaw buh ai hlah uh. Buh nami ai awh ni khawnghi nami khah hly. Nangmih ak khuiawh u ingawm nami lu awhkaw lusam pin pynoet zani am hqui kawm uk ti,” tinak khqi hy.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Cemyihna awi ak kqawn peek khqi coengawh, phaihpi ce lo nawh a mingmih boeih a haina Khawsa venawh zeelnaak awi kqawn hy. Cekcoengawh phaihpi ce thek nawh ai uhy.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Cawh aming ngaih ding boeih nawh thlang vang ing buh ce ai uhy.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Lawng awh ak ngawikhqi boeih taw thlang 276 law unyng.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Buh ak phyi na ami ai coeng awhtaw, lawng ce a zangnaak bet aham cang ce tui awh khawng uhy.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Khaw a dai law awhtaw, han a hun awhkaw dek hy voei nu tice am sim hlai uhy, dizui ce hu uhy. Cedawngawh ang coeng thai awhtaw cawhkaw ceng awh lawng ce dym sak aham cai uhy.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 A kingnaak quikhqi tlyk unawh tuicunli awh cehta hyt uhy, Cekcoengawh lawng ami kaihnaak quikhqi awm hlam boeh boeh uhy. Zilh a law hawi unawh lawng ce ceng benna zawn sak uhy.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Cehlai lawng ing ceng awhkaw dizui ce su hy. Lawng a lu ing dizui ce a suk a dawngawh am tat thai voel hy, cehlai lawng a huben taw tuih tha a awm aih dawngawh ek boeh boeh hy.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Thawng ak tlakhqi boeih ce tui awh zo unawh cen kanglak kawm uh, ami ti dawngawh qalkapkhqi ing him boeh boeh aham cai uhy.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Cehlai qalkap zakhat ak ukkung ing Paul ce hlyn aham a ngaih dawngawh cekkhqi ing aming cainaak ce kham pek khqi hy. Cedawngawh u awm tui ak zo thai taw lawng awhkawng ceng na tui awh ami zo aham awi pek khqi hy.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Thlang vang tloek bai taw a vang thingpen ak khan ingkaw lawng ak keek awh awm aham awi pehy. Ceamyihna sai unawh thlang boeih ing ak soep cana ceng ce pha uhy.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.