Atos 27
Tuivang Matu Chin Bible (HLT_THB) vs NVI
1 Italy qam na kaimih ka mi ceh aham awm hy, tinawh awi amik tlyk awhtaw Paul ingkaw thawng ak tlakhqi thlang vangkhqi ce Julia ak mingnaak, Augusta a qalkap zakhat ak ukkung a venawh ni pek khqi uhy.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Adqamuttini khaw awhkawng lawng ing Asia qam awhkaw tuicunli a keng na ak awm khawkhqi benna ceh aham tuicunli awh cet unyng. Thesalonika khaw awh ak awm Makedonia pa pynoet ce kaimih a hu awh bat lawt hy.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 A khawngawi nyn awh Sidon khaw awh dym unyng; Paul ing a ngoengaihnaakkhqi a thoeh thainaak aham Julia ing qeennaak ing Paul ce a pyikhqi venna ceh sak hy.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Cawhkawng ce tuicunli awh cet tlaih bai unyng, khaw a hli dawngawh khawhli a dipnaak benna kawng Kupra tuilak cung ce poeng unyng.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Kilikia ingkaw Pamphylia tuikeng tuicunli ce poeng unyng saw Kilikia qam awhkaw Mura khaw awh dym unyng.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Ce a hunawh qalkap zakhat ukkung ing Italy qam benna ak cet Alexandria lawng ce hu nawh ce a lawng awh ce ngawi pahoei unyng.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Khawnghi ka mi di awh Kanidu khaw ce a kyinaak ak khuiawh kawng pha unyng. Khawhli ing ama ning dym sak thai khqi dawngawh Salmoni vang ben caqai awh ak awm khawhli a sitnaak Krete tuilak cung benna cet unyng.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Tuikeng keng awh a kyinaak ak khuiawh kawng cet poe unyng saw, Lasea khaw venawh ak awm lawng dymnaak leek a mi ti a hun ce pha unyng.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Khawnghi a boeih awh, Buhzeihnaak awm a boeih hawh dawngawh lawng ing ceh ve kqih awm soeih soeih hawh hy. Cedawngawh Paul ing cekkhqi venawh ngaihtaaknaak awi kqawn pek khqi hy.
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 “Koeinaakhqi, tuh ningnih ni cehnaak ve a kqih awm soeih hy, ni cehnaak lawng ingkaw ik-oeihkhqi aham awm kqih awm nawh, nimah a hqingnaak aham dy awm kqih awm hy,” tinak khqi hy.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Cehlai paul ing ak kqawn peek awi ce qalkap zakhat ukkung ing ang ngai peek kaana, lawng ak mawngkung ingkaw lawng ak takung ak awi ce ngai pe lat hy.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Chikca awh lawng dymnaak aham ama nep dawngawh, thlang khawzah ing ceh poe aham ce ngaih uhy, Phoiniki khaw ce pha nawh cawh ce chikca hawnaak aham ngaih uhy. Cawhkaw lawng dymnaak cetaw Krete tuilak cung khawtlaak ben nakaw thlung ingkaw kham benawh awm bawk hy.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Kham ben nakaw zilh ce ak heng cana a hli awh, ami ngaihnaak amyihna ce awm hawh hy, tinawh amik poek dawngawh lawng ami kingnaak qui ce hlam unawh Krete tuikeng awh ce cet poe unyng.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Iqyt awm a di hlanawh, thlungben khaw law benna kaw khawhli ce tuilak cung benna kawng hli law hy.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Lawng ce khawhli ing zawn nawh zilh ce ak tha a awm dawngawh hai benna ce am cet thai voel hy; lawng ce hlah hqoeng unawh zilh ing a ngaih ngaih na zawn hy.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 khawhli a sitnaak tuilak cung ak zawi ca Kauda ami ti ce ka mi poeng awh, a kyinaak ak khuiawh kawng loetnaak lawng ak zawica ce tu thai unyng.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Cawhkaw lawng ak zawica ce lawng awh amik dawh awh, qui nuk thla unawh lawng awh king qap uhy. Syrtis dizui ce lawng ing su hau kaw ami ti dawngawh, hizan ce dawk uhy, cedawngawh lawng ce khawhli ing a ngaih ngaih na zawn hy.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Ceamyihna khawhli ing ani zawn khqi dawngawh, a khawngawi nyn awhtaw lawng awhkaw ik-oeih ak qihkhqi ce tui na khawng uhy.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Am thum nyn awhtaw, a mimah a kut qoe qoe ing lawng awhkaw ik-oeihkhqi ce tui na khawng uhy.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Khawnghi khawqyt awh khawmik aihchi awm am dang qoe nawh khaw a hli law khqoet khqoet awhtaw, loet kawng unyng tinawh poeknaak qoe qoe am ta voel unyng.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Buh a ai kaana khawnghi khawqyt ami awm awh, Paul ing cekkhqi a haiawh dyi nawh, “Koeinaakhqi, kai ing Krete benna kawng am ni ceh aham kak kqawn ce naming ngai mantaw vawhkaw khuikhanaak ingkaw sungnaak ve amni hu hlai voei uh.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Cehlai tuh awhtaw naming ngaih qep sak hlah uh, u a ca pynoet awm am qeeng kawm uk ti, lawng vetaw see hawh kaw.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Zan khawmthan kang mang awh a bi ka bi peek ka Khawsa ak khan ceityih pynoet ce ka haiawh dyi nawh,
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 “Paul, koeh kqih, Kaisara a haiawh awideng aham dyi ngai ngai bit kawp ti, nang mi lawng awh amik cetkhqi a hqingnaak boeih ce Khawsa ing qeennaak ing nang a venawh ni pe hawh hy,’ ni tina hy.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Cedawngawh koeinaakhqi namik kaw caksak uh, Khawsa awh cangnaak ka taak dawngawh ak kqawn law amyihna awm ngai ngai bit kaw.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Han a tuilak cung awh num taw ni taai lawk khqi ngai ngai bit kaw,” tinak khqi hy.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Khawnghi hqanyn awh ak phlinaak khawmthan awh Adriatic Tuicunli awh khawhli ing ani zawn khqi hui awh, thanlung awh lawng ak mawngkungkhqi ing hanawh kaw ceng nu zoe law voe voe hawh hy tinawh sim uhy.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Tui tahnaak ing tui ce ami tah awh dawng kqetkip dung hy. A khoeh a awm awh ami tah tlaih awh dawng khqukkip dung bai hy.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 lawng ing lungnu su hau kaw ami ti dawngawh, a kingnaak thi koeiloen pupthli ce thla unawh khawkdai ce cykcahnaak ing qeh unyng.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Lawng awhkawng loet aham ami ngaih dawngawh, lawng ak mawngkhqi ing lawng ce tui awh nuk thla uhy, lawng ami kingnaak thi koeiloen amik nuk thlak amyihna sa qu unawh nuk kqum uhy.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Cawh Paul ing qalkap zakhat ukkung ingkaw qalkapkhqi venawh, “Ve ak thlangkhqi ve lawng awh ama mi awm mai mantaw, am loet hly tang uhyk ti,” tinak khqi hy.
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Cedawngawh qalkapkhqi ing lawng ami kingnaak qui ce tlyk boet unawh lawng ce tui awh hlah hqoeng uhy.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Khaw a dai law tawm awhtaw Paul ing cekkhqi boeih ce buh ai aham kqawn pehy. “Ni hu khawnghi pahqa hlaihphli khuiawh, buh a ai kaana ngaihkyi kawboet ing awm uhyk ti.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Tuh awhtaw buh ai hlah uh. Buh nami ai awh ni khawnghi nami khah hly. Nangmih ak khuiawh u ingawm nami lu awhkaw lusam pin pynoet zani am hqui kawm uk ti,” tinak khqi hy.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Cemyihna awi ak kqawn peek khqi coengawh, phaihpi ce lo nawh a mingmih boeih a haina Khawsa venawh zeelnaak awi kqawn hy. Cekcoengawh phaihpi ce thek nawh ai uhy.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Cawh aming ngaih ding boeih nawh thlang vang ing buh ce ai uhy.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Lawng awh ak ngawikhqi boeih taw thlang 276 law unyng.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Buh ak phyi na ami ai coeng awhtaw, lawng ce a zangnaak bet aham cang ce tui awh khawng uhy.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Khaw a dai law awhtaw, han a hun awhkaw dek hy voei nu tice am sim hlai uhy, dizui ce hu uhy. Cedawngawh ang coeng thai awhtaw cawhkaw ceng awh lawng ce dym sak aham cai uhy.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 A kingnaak quikhqi tlyk unawh tuicunli awh cehta hyt uhy, Cekcoengawh lawng ami kaihnaak quikhqi awm hlam boeh boeh uhy. Zilh a law hawi unawh lawng ce ceng benna zawn sak uhy.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Cehlai lawng ing ceng awhkaw dizui ce su hy. Lawng a lu ing dizui ce a suk a dawngawh am tat thai voel hy, cehlai lawng a huben taw tuih tha a awm aih dawngawh ek boeh boeh hy.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Thawng ak tlakhqi boeih ce tui awh zo unawh cen kanglak kawm uh, ami ti dawngawh qalkapkhqi ing him boeh boeh aham cai uhy.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Cehlai qalkap zakhat ak ukkung ing Paul ce hlyn aham a ngaih dawngawh cekkhqi ing aming cainaak ce kham pek khqi hy. Cedawngawh u awm tui ak zo thai taw lawng awhkawng ceng na tui awh ami zo aham awi pek khqi hy.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Thlang vang tloek bai taw a vang thingpen ak khan ingkaw lawng ak keek awh awm aham awi pehy. Ceamyihna sai unawh thlang boeih ing ak soep cana ceng ce pha uhy.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.