Romanos 9

Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kit in butu-kil nol Kristus sias, aa kam toma. Tiata auk nole mi lo. Ne auk daleng ngi kon tek noan, Ama Lamtua Koo la man mana-koet auk daleng ngia.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 — ausente —
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 — ausente —
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Molota oen nam, atuil Israel, na bangsa man in ontong dui ka. Ama Lamtua nikit oen son le daid Un anan deng lolo hmunan hesa kua. Un tulu Un kuasa man muun isi ka bel one. Un butu-kil in hida bili-ngala nol one. Un beles Un Atorang ngas. Oen man taan lalan in todan-lahing se Una, nol in lii-lau Una. Un hid son le tulu Un dalen banan na bel one.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Oen puit maas deng kaim upu kia-kaon nas, nas: upung Abraham, upung Isak, nol upung Yakob (ngaal ‘Israel’ la maa deng upung Yakob). Nol Kristus, man Ama Lamtua hidan meman son le belen maa ka, kon puit maa deng kaim bangsa Yahudi li upu kia-kaon nas. Kristus nam kon Ama Lamtua Allah, man kil in prenta taung totoang. Tiata eta atuli li nikit in naka-naka bel Una, didiin hidi nutus taan lo kam, toma!
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Atuil Israel mamo sium Kristus lo bii kon no, atuli li boel aa noan, Ama Lamtua in hida ka daid lo deken. Mi bali noan, totoang atuil in puit maa deng atuil Israel las upu kia-kaon nas, daid bangsa Israel, man Ama Lamtua hulin le daid Un atulin nas se, loo!
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Tuladang el atuli mamo puit maas deng kaim upu kia-kaons, Abraham. Molam Abraham in hua-koet tas Ama Lamtua hulis totoang lo. Lole Ama Lamtua tek Abraham son noan, “Ku in hua-koet man Auk in tana ngas, suma oen man in putis deng ku anam Isak kas siis.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Un nahin na elia, deng hmunan nu maa lius halas nia, in hua-koet deng kaim atuil Yahudi li upun Abraham, totoang daid Ama Lamtua Allah anan lo. Suma in hua-koet man Ama Lamtua in hid taung Abraham mas siis, man Ama Lamtua kahis daid Un anan in toma.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Ta Ama Lamtua butu-kil in hida nol Abraham noan, “Nataka le taun in maa kua lam, Auk pait maang. Oras na lam, ku sapam Sara hua tana-ana biklobe mes son.”
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Ela tuun lo. Lole kit upun Isak nol un sapa Ribka hua aan hduan.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Ta Ama Lamtua tek ne Un Buk Niu ka deng aan hduan nias noan,
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Tiata, kit le aa elola la? Tamlom muik in le aa noan, “Ama Lamtua nutus dasi las nol lolo lo ka!” Ela loo!
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Lole hmunan nu Ama Lamtua Allah tek upung Musa noan,
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Tiata, atuling na nataka taan Ama Lamtua in namnau ka, undeng un in koma esa tamlom un in tao ka esa lo. Molam undeng Ama Lamtua esa man kom le tulu Un dalen in namnau ka bel atuling na.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Ta ne in Dula Niu ka, Ama Lamtua tek lahing Mesir ra noan, “Auk nikit ku daid lahi, undeng Auk kom in pake ku, le tulu Auk in kuasa ki bel atuli hut mamo. Nini ela, totoang atuli li se papmes apan-kloma kia, nikit Auk ngalang ngi lapa-lapa.”
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Tiata, eta Ama Lamtua le tulu Un dalen in namnau ka bel atuli mesa lam, Un daek ela. Nol eta Un le tao atuling mes dalen na didi kam, Un kon daek ela.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Muik atuli in kaen nol auk noan, “Eta Ama Lamtua le daek dasi mesa lam, asii man labang Una la? Muik lo, ta lo? Lam tasao le Un hutun in kula ka bel kita lia? Na tom lo!”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Eta muik in nangan ela kam, auk siut elia: “Ku nangan noan ku nia mo asii la?! Ku le labang nol Ama Lamtua le?” Ela deken! Ta ne Ama Lamtua Buk Niu ka muik in dula noan, “Eta atuli daek sa-saa mesa lam, taon elola le sa-saa in dake na keket bali atuling na noan, ‘Tasao le ku daek auk eli lia!?’”
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Tuladang nga el atuil in daek mulu ka. Nini dale taba bua mesa, atuling nga muik hak le daek tunis kaloen mesa, halin atuli naka. Un kon muik hak le pake dale buan na, halin daek man in dulu hlukat mesa, muid un in koma ka esa.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Ama Lamtua Allah kon ela. Un muik hak le daek muid Un in koma ka. Un le tulu bel atuli li totoang noan, Un komali nol sium atuli li in daek dadaat tas lo. Un kon koma, le atuli li taan noan, Un muik kuasa nol Un keeh nal apa ka deng atuli li in tao dadaat bili-ngala ka. Mo atuil in tao dadaat nas, oen suma hii-natang oras sa le oen dudus-didaan toang.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Un tao ela, le atuil hut mamo kas ngat net noan, Un tulu Un in namnau ka bel atuli dehe. Atuil nas, man Un hulis meman son le nikit lapa-lapa. Nol Un koma, le atuli li tana noan, Un sii man uhu dudui.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Ta Un huil nal kit meman son, le daid Un atulin. Tenga las atuil Yahudi, nol tenga las pait deng bangsa-bangsa didang.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Hmunan nu Ama Lamtua pake mee-baah Hosea, le dul deng atuil Yahudi lo kas noan,
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Un kon dul noan,
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Ama Lamtua mee-baah didang, na Yesaya, aa net mumuun nol bangsa Israel las noan,
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 Ta mam un oras sa maa,
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Hmunan nu Yesaya kon tek deng atuil Yahudi las noan,
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Tiata, kit le aa elola? Kit le aa noan, atuil Yahudi lo, man hmunan nu nuting le babanan nol Ama Lamtua lo ngas, halas ni babanan nol Un son, undeng oen in parsai se Yesus Kristus sa le? Hao, baktebes ela!
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Molota atuil Israel las soba-naan le tao muid upung Musa Atorang ngas, halin oen haup in babanan nol Ama Lamtua, mo daid tatahan lo.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 — ausente —
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 — ausente —
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.