Romanos 9
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs NTLH
1 Kit in butu-kil nol Kristus sias, aa kam toma. Tiata auk nole mi lo. Ne auk daleng ngi kon tek noan, Ama Lamtua Koo la man mana-koet auk daleng ngia.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 — ausente —
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 — ausente —
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Molota oen nam, atuil Israel, na bangsa man in ontong dui ka. Ama Lamtua nikit oen son le daid Un anan deng lolo hmunan hesa kua. Un tulu Un kuasa man muun isi ka bel one. Un butu-kil in hida bili-ngala nol one. Un beles Un Atorang ngas. Oen man taan lalan in todan-lahing se Una, nol in lii-lau Una. Un hid son le tulu Un dalen banan na bel one.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Oen puit maas deng kaim upu kia-kaon nas, nas: upung Abraham, upung Isak, nol upung Yakob (ngaal ‘Israel’ la maa deng upung Yakob). Nol Kristus, man Ama Lamtua hidan meman son le belen maa ka, kon puit maa deng kaim bangsa Yahudi li upu kia-kaon nas. Kristus nam kon Ama Lamtua Allah, man kil in prenta taung totoang. Tiata eta atuli li nikit in naka-naka bel Una, didiin hidi nutus taan lo kam, toma!
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Atuil Israel mamo sium Kristus lo bii kon no, atuli li boel aa noan, Ama Lamtua in hida ka daid lo deken. Mi bali noan, totoang atuil in puit maa deng atuil Israel las upu kia-kaon nas, daid bangsa Israel, man Ama Lamtua hulin le daid Un atulin nas se, loo!
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Tuladang el atuli mamo puit maas deng kaim upu kia-kaons, Abraham. Molam Abraham in hua-koet tas Ama Lamtua hulis totoang lo. Lole Ama Lamtua tek Abraham son noan, “Ku in hua-koet man Auk in tana ngas, suma oen man in putis deng ku anam Isak kas siis.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Un nahin na elia, deng hmunan nu maa lius halas nia, in hua-koet deng kaim atuil Yahudi li upun Abraham, totoang daid Ama Lamtua Allah anan lo. Suma in hua-koet man Ama Lamtua in hid taung Abraham mas siis, man Ama Lamtua kahis daid Un anan in toma.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Ta Ama Lamtua butu-kil in hida nol Abraham noan, “Nataka le taun in maa kua lam, Auk pait maang. Oras na lam, ku sapam Sara hua tana-ana biklobe mes son.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Ela tuun lo. Lole kit upun Isak nol un sapa Ribka hua aan hduan.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 Ta Ama Lamtua tek ne Un Buk Niu ka deng aan hduan nias noan,
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Tiata, kit le aa elola la? Tamlom muik in le aa noan, “Ama Lamtua nutus dasi las nol lolo lo ka!” Ela loo!
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Lole hmunan nu Ama Lamtua Allah tek upung Musa noan,
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Tiata, atuling na nataka taan Ama Lamtua in namnau ka, undeng un in koma esa tamlom un in tao ka esa lo. Molam undeng Ama Lamtua esa man kom le tulu Un dalen in namnau ka bel atuling na.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Ta ne in Dula Niu ka, Ama Lamtua tek lahing Mesir ra noan, “Auk nikit ku daid lahi, undeng Auk kom in pake ku, le tulu Auk in kuasa ki bel atuli hut mamo. Nini ela, totoang atuli li se papmes apan-kloma kia, nikit Auk ngalang ngi lapa-lapa.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Tiata, eta Ama Lamtua le tulu Un dalen in namnau ka bel atuli mesa lam, Un daek ela. Nol eta Un le tao atuling mes dalen na didi kam, Un kon daek ela.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Muik atuli in kaen nol auk noan, “Eta Ama Lamtua le daek dasi mesa lam, asii man labang Una la? Muik lo, ta lo? Lam tasao le Un hutun in kula ka bel kita lia? Na tom lo!”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Eta muik in nangan ela kam, auk siut elia: “Ku nangan noan ku nia mo asii la?! Ku le labang nol Ama Lamtua le?” Ela deken! Ta ne Ama Lamtua Buk Niu ka muik in dula noan, “Eta atuli daek sa-saa mesa lam, taon elola le sa-saa in dake na keket bali atuling na noan, ‘Tasao le ku daek auk eli lia!?’”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Tuladang nga el atuil in daek mulu ka. Nini dale taba bua mesa, atuling nga muik hak le daek tunis kaloen mesa, halin atuli naka. Un kon muik hak le pake dale buan na, halin daek man in dulu hlukat mesa, muid un in koma ka esa.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Ama Lamtua Allah kon ela. Un muik hak le daek muid Un in koma ka. Un le tulu bel atuli li totoang noan, Un komali nol sium atuli li in daek dadaat tas lo. Un kon koma, le atuli li taan noan, Un muik kuasa nol Un keeh nal apa ka deng atuli li in tao dadaat bili-ngala ka. Mo atuil in tao dadaat nas, oen suma hii-natang oras sa le oen dudus-didaan toang.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Un tao ela, le atuil hut mamo kas ngat net noan, Un tulu Un in namnau ka bel atuli dehe. Atuil nas, man Un hulis meman son le nikit lapa-lapa. Nol Un koma, le atuli li tana noan, Un sii man uhu dudui.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Ta Un huil nal kit meman son, le daid Un atulin. Tenga las atuil Yahudi, nol tenga las pait deng bangsa-bangsa didang.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Hmunan nu Ama Lamtua pake mee-baah Hosea, le dul deng atuil Yahudi lo kas noan,
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Un kon dul noan,
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Ama Lamtua mee-baah didang, na Yesaya, aa net mumuun nol bangsa Israel las noan,
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Ta mam un oras sa maa,
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Hmunan nu Yesaya kon tek deng atuil Yahudi las noan,
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Tiata, kit le aa elola? Kit le aa noan, atuil Yahudi lo, man hmunan nu nuting le babanan nol Ama Lamtua lo ngas, halas ni babanan nol Un son, undeng oen in parsai se Yesus Kristus sa le? Hao, baktebes ela!
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Molota atuil Israel las soba-naan le tao muid upung Musa Atorang ngas, halin oen haup in babanan nol Ama Lamtua, mo daid tatahan lo.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 — ausente —
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 — ausente —
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.