Marcos 5

Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Hidi kon, Yesus nol ima-ii las lakos lius se tubu Galilea suut halin na, se mana mes ngala Gerasa.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 — ausente —
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 — ausente —
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 — ausente —
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 — ausente —
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 — ausente —
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Kon Yesus keket un noan, “Ku ngalam sii la?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Hidim uikjale kas pake atuling na, le nodan Yesus halin boel tadu oen putis deng maan na deken.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Katang deng maan na lo kam, muik atuli teng doh bahi okat mesa. Baih nas totoang nataka le lihu dua. Oen nuting in kaa se leten suut ta.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Kon nam uikjale kas nodan Yesus noan, “Tadu kaim laok tamang se baih nuas.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Ming ela kon, Yesus tade. Kon uikjale nas lail putis deng atuling na, le taam lakos se baih nas. Tiata baih lihu dua nas, lail nius dadahut muid hdoan na suut ta, le taam lakos tubu ka dales, tukun nam oen mel mates totoang se na.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Ngat net ela kon, atuil in doh bahi la ngas lii isiꞌ. Hidim oen lail lakos tek papmes atuil man in se ingu-iung na ngas. Kon atuli hut mamo puit maas le ngat asa man in daid son na.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Oen maas tutnaal nol Yesus, kon oen ngat tam atuling in tom uikjale ka daad se na. Un in nangan na banan son, nol un kon pake kai-baut son. Ngat net ela kon, atuli las totoang daid lii, lole oen tana noan, asii man nulut puting nal uikjale mamo nas deng atuling na son nam, taon elola ko atuling na meman muun isi.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Hidim oen totoang lakos tek papmes se ola-ol noan, oen net nol matan esan, le atuling in tom uikjale ka banan son, nol bahi las mel mates hidi.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Kon atuil in se iung na ngas, maas nodan Yesus le lako bian deng oen ingu-mana la.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Nikit Yesus mana le sake lako lui dapa kon, atuling man apin tom uikjale ka nodan le lako muid Yesus kon.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Mo Yesus tade loꞌ. Un tekan noan, “Banan dui ka, ku pait lako le tek ku kaak-palin nas totoang, asa man Ama Lamtua Allah in tao bel ku son na. Nol tekas noan, Ama Lamtua Allah namnau ku isi.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Hidi kon, atuling na pait, le lako papmes mana mesa, man muik kota hngulu. Oen noken maan na noan, ‘Dekapolis’. Un dehet atuli las deng asa man Yesus in tao bel un son na. Totoang atuil in ming un in dehet ta ngas, herang isi, le tek noan, “Meman ana lo baktetebes!”
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Hidi kon, Yesus nol ima-ii las lakos pait se tubu ka halin na. Nikit oen nius deng lui la, kon atuli hut mamo isi maas dil nakbua dadani nol Una.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Se na, muik atuling mes ngala Yairus. Un nam mo, tulu deng um in kohe-kanas se kota na. Nikit un net Yesus kon, un hai buku ka se Yesus sila ka,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 le nodan noan, “Papa! Auk anang bihata halas-sam taun hngul dua, mo un heda ngele isi. Paap tulung maa taih banan un le.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Kon Yesus muid Yairus le lakos el un uma.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Se atuil hut mamo nas hlala, muik bihata mes net bulan teen taan loꞌ, lo-lolo taun hngul dua son.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Un pake nuli un duit tas, nol un hmukin nas, le baen atuil in tahi ngas. Mo muik in taih banan nal una loꞌ. Un ili la taan in poe keko sake.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 — ausente —
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 — ausente —
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 — ausente —
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Tom nol oras na lam, Yesus nataka kam, muik uhu puit deng Un apa ka. Kon Un bali lis le ngat atuil hut mamo kas. Hidim Un ketan noan, “Asii deng mia la huud Auk kado la lia?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Un ima-ii las siut noan, “Paap ngat esa tuun. Ta le atuil hut mamo unus tene nias dising apa, mes nol mes elia lam. Taon elol le Paap ketan noan ‘Asii man huud Auk kado la lia?’”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Mo Yesus ngat pukiu le nuting asii man apin huud tom Una lia.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Ming Yesus in keket ela ka kon, bihata nga lii isiꞌ. Hidim un hai buku ka se Yesus sila ka, le hao noan, “Papa! Auk man huud Paap kado la.”
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Kon Yesus situn noan, “Undeng maam parsai baktetebes se Au, tiata maam banan son. Maam pait nol dael kolo tia.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Yesus aa mamaus ela lam, atuli mes maa deng Yairus uma, le tek noan, “Kasiang, tana-bihata nga mate son. Tiata tao sus Paap Guru deken tia. Un laok deken tia.”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Mo Yesus tao hii atuling na in aa ka loꞌ. Un tek Yairus noan, “Ku lii deken! Parsai se Ama Lamtua tuun.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Kon Yesus lako nang soleng Un ima-ii tenga las. Mo Un nol Petrus, Yakobus, nol Yakobus palin Yuhanis, lakos napiut.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Nikit oen lakos lius se Yairus um kon, oen ngat tam atuli mamo lob-lau, nol hii kam oen lilu muun isi.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Yesus taam napiut lako uma dalen. Hidim Un keket oen noan, “Tasao le mi lob-lau nol lilu muun isi kia? Tana-bihatang ni mate loꞌ. Un suma nini tukun.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Oen ming Yesus in aa ela ka kon, oen totoang mail le tao nahmaeng Una.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Kon Yesus kil un se ima ka, hidim Un pake dais Aram le tekan noan, “Talita kum!” (Nahin na noan, “Baat-ana, hangu tia!”)
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 — ausente —
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 — ausente —
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.