Lucas 8
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs VC
1 Nesang isi lo kon, Yesus nol Un ima-ii at hngul dua kas laok papmes kota-kota, nol ingu-iung in se la ngas. Un laok tek atuli las deng Ama Lamtua Allah in prenta ka. Na daid dehet banan taung one.
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 Se buan na dalen, muik bihata at ila lo kon lakos baba. Bihaat nias tenga ka hmunan nu tom ili bili-ngala, nol muik teng tom uikjale. Mo Yesus tao banan oen totoang son. Banansila el Maria deng iung Magdala. Hmunan nu, Yesus nulut puting uikjale iut deng un apa ka.
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Susana nol maam Yohana kon lakos baba. Maam Yohana nia mo, ama Kusa sapa. Ama Kusa na mo, tulu in daek se laih Herodes um lahi la. Nol muik bihaat didang mamo pait, man laok leo-leo nol Yesus nol Un ima-ii las. Bihaat nias pake oen duit esan, le baen bel Yesus nol Un ima-ii las, se lalan oen in lako ka.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Oe mesan na, atuli las puit maas deng ingu mamo le nuting Yesus. Nikit atuil hut mamo nas maas nakbua kon, Un nahdeh beles kleta mes elia:
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “Muik atuil in daek klapa mes lako hising biin se un klapa la. Biin tenga las nahis se lalan. Oras atuli las lako-pait se na ka, oen kida-kida deng biin nas dapas. Hidim kee kas maa noto nulis.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Biin tenga las nahis tom se dale batu. Biin nas nupu hlapat mo oen bloen, lole ui dabun.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Biin tenga las pait nahis tom se maan duli. Ta nikit oen nupus kon, duli nas kadis teles.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Mo biin tenga las pait tam, nahis tom se dale boa-mina. Oen nupus le nulis tene didiin muik isin. Biin nas isin le haup pait lalis ngatus.”
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Hidi kon, Yesus ima-ii las ketan kleta na nahin na.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Un situs noan, “Undeng mi muid Ama Lamtua Allah in koma ka baktetebes son, tiata Auk sai bel mi langa-langa, le halin nam mi taan Ama Lamtua lalan in prenta Un atulin nas elola ka. Mo atuil tenga las dai muid Ama Lamtua in koma ka lo. Tiata Auk tui oen nini kleta tuun. Ta Ama Lamtua mee-baha las dul meman son deng atuil nias elia,
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 Kon Yesus tek kleta na nahin na elia, “Bini la na mo, Ama Lamtua Allah in Teka-teka ngas.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Biin in nahi se lalan na ka, mo atuil man ming Ama Lamtua in Teka-teka ngas, mo hidi kon uikjale kas laih tuan na maa nuhu-dau lai-niin Ama Lamtua in Teka-teka ka deng un dalen na. Nini ela lam, oen parsai Ama Lamtua lo, nol haup boa-blingin lo.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Biin man nahi se dale batu ka, mo atuil in hii Ama Lamtua in Teka-teka ka nol dael kolo. Mo oen klaput tas taam lihu lo. Oen mulai parsai, mo eta susa la saek tomas sam, oen nahis hlapat.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Biin man nahi se duli hlala ka, mo atuil in ming nol sium Ama Lamtua in Teka-teka ka. Mo nesang lo kon, oen nadidingun soleng in Teka-tekang nas, undeng oen kukaum dui nol in mana oen osa las, nol oen hmuki-nalan bili-ngalang ngas, hidim oen kom in nuil dael kolo tutungus. Tiata oen in parsai ka muik isin saa lo.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Mo biin man nahi tom se dale boa-mina ka, mo atuil man dalen na lolo nol banan na. Nikit oen ming Ama Lamtua Allah in Teka-teka ka kon, oen pesang babanan se oen dalen nas. Nini ela lam, oen parsai napiut, nol daek nal dais banan mamo, banansila el biin man puting isin banan mamo ka.”
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Hidim Yesus aa pait noan, “Taon elola ko atuli li hoet hadut, hidim tunga-kobang nini mul-dale lo. Nol muik atuli in hoet hidi hadut tam, todo laok se hadang kloma lo! Ta eta taon ela lam, atuli ngat net un langa ka lo. Hadut man muik nahin na, mo in todo se maan lalapa, le halin nam un kaloen na laang atuil in taam maa bus el uma dale ka.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Totoang sa-saa man in buni hahalas nia ngas, taon elola ko mam putis nol langa. Nol totoang dais man halas ni atuli li tanan lo, taon elola ko mam atuli li taan hapun.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Tiata mi musti nangan dais nias babanan. Atuil man parlu le taan baktetebes deng Ama Lamtua in koma ngas sa, taan taplaeng. Mo atuil man dai toe muid Ama Lamtua in koma ngas lo ka, ngengo keko lako.”
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Oe mesan na, Yesus kukaum nol atuil hut mamo kas sam, Un ina ka nol Un palin nas maas le noan tutnaal nol Una. Mo oen laok dadani nal el Una la lo, undeng atuli mamo isi.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Kon muik atuli laok tek Yesus noan, “Papa! Paap ina ka nol palin nas maas dil ne likun nua. Oen le tutnaal nol Papa.”
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Kon Un siut noan, “Hao! Mo elia: Auk inang nol pail-kakang baktetebes sas, mo atuil man in hii-ming Ama Lamtua Allah in Teka-teka ngas, hidim daek mudis sa.”
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Oe mesan na, Yesus nusi Un ima-ii las noan, “Maa le kit saek lui lakong tubu ku halin nua.” Kon oen saek lui mesa le lakos.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Oras oen in luan laa lakos sa, Yesus nini. Nesang lo kon, angin tuan na maa. Len na kon sail tama lui dalen. Oen le meles tetetas.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Net ela kon Yesus ima-ii las buk-bangun Una, le tekan noan, “Tuang! Tuang nge! Haung tulung le! Ta kit le mel mateng son nian ne!”
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Hidi na kon, Un ngau Un ima-ii las noan, “Tasao le mi parsai Auk lo bii nabael tuun nia?”
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Nesang lo kon, oen lakos lius se dale Gerasa, se tubu Galilea halin na.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 — ausente —
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 — ausente —
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Yesus keket un noan, “Ku ngalam sii la?”
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Uikjale nas taan in nodan Yesus si-sii le halin tadu oen lakos Bolo Susa-daat ta deken, man daid maan in dulu kuasa deng in daat tas.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Mo dadani se na, muik bahi mamo mukan-mukan le nuting in kaa se leten na peke ka. Kon uikjale nas nodan Yesus noan, “Tadu kaim le taam lakom se baih nuas tuun!” Kon Yesus tade.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Hidi kon uikjale nas putis nang soleng biklobeng na, le lakos tamas se baih nas. Baih nas totoang daid nuin, kon oen lail dadahut nius deng leten na le pul muid hopiin na taam lakos tubu ka dalen. Tiata oen mel mates totoang se las.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Net ela kon, atuil in doh bahi la ngas lail lakos papmes ingu-iung in se la ngas, le dehet deng nas totoang.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Ming oen in dehet ela ka kon, atuil hut mamo kas puit lakos se maan na. Oen le net esan deng asa man in daid son na. Lius se las kon, oen ngat net atuling in tom uikjale ka daad ete-ete tuun son, dadani se Yesus iin na. Un pake kai-baut son nol un in nuin na kon ase son. Net ela kon, oen totoang lii.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Hidim atuil man apin net dais na in dadi ngas, tek atuil in maa babalung nas deng taon elola le atuling nuin na banan son na.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Kon totoang atuil Gerasa man in daad se dale na ngas, nodan Yesus le lako nang soleng one, undeng oen totoang lii isi.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Mo atuling apin man tom uikjale ka, nodan tutungus se Yesus noan, “Papa! Nang le auk kon muid Papa!”
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 “Eli tuun tia! Banan dui ka ku pait lako ku nenan nuas, le dehet bel oen deng Ama Lamtua Allah in banan na, man Un tao bel ku son na.”
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Hidi na kon Yesus nol Un ima-ii las luan laa pait lakos tubu Galilea halin nua. Oras oen nius deng lui la lam, atuli hut mamo maas natang oen son. Oen maas nakbua le sodo-sium Una.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 — ausente —
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 — ausente —
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Muik bihata mes kon man laok muid one. Un in net bulan na baa buit-buit tene taan lo, taun hngul dua son. Un pake nuli un duit tas nol hmuki las le baen dokter ras son. Mo muik tahan in taih banan una lo. Un ili la taan in poe si-sii.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Kon un maa dadani Yesus deng klupu ka. Hidim un depen nal Yesus kado la mumu ka. Nikit un depen toman kon, un in iil daal loos sa tene meman.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Nahkitu lam Yesus laok napiut lo mo Un dili le ketan noan, “Asii man depen tom Au lia?”
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Mo Yesus tekan noan, “Loo! Apin Auk nataka kam muik kuasa puit deng Auk apang ngia. Tiata Auk tana noan muik atuli mes depen tom Au.”
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Nikit bihatang na taan noan un buni nal lo son kon, un lii isi. Un pepeten le hai buku ka se Yesus sila ka. Hidim un dehet puting totoang asa man un in tao son na, se atuil hut mamo kas silan. Hidim un tek noan, nikit un depen tom Yesus kon, un banan meman.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Hidi kon Yesus aa nolan noan, “Bata! Ku banan, undeng ku parsai se Au. Tiata pait nol dael kolo tia!”
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Yesus aa mamaus nol bihatang na lam, Yairus atulin in dake mes lail maa tek Yairus noan, “Idah Papa! Paap ana ka nol kit lo son! Un mate son, tiata tao paisiin Paap Guru deken tia.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Mo Yesus ming haup atuling na in teka ka kon, Un tek Yairus noan, “Kaka! Lii deken! Parsai se Ama Lamtua Allah tuun. Ta Un man bel slamat kaka ana ka.”
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 — ausente —
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 — ausente —
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 — ausente —
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Oen tamas kon, Yesus kil tana-bihatang na se ima ka, le tekan noan, “Baat-ana! Hangu tia!”
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Suknahkitu lam, tana-bihatang na nuli pait, le hangu daad meman. Ta Yesus tadu un ina ka noan, “Belen ngae le un kaa tia!”
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Tana-bihatang na ina-aman nas herang isi. Mo Yesus hid pesang one, le dehet heheon dais na laok se atuli las deken.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.