Gênesis 48
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs NVI
1 Nesang lo kon, atuli maa tek Yusuf noan, un papa heda muun isi son! Tiata un kil nol un anan nas duas, Manase nol Efraim, le laok ngat oen upuns Yakob.
1 Algum tempo depois, disseram a José: "Seu pai está doente"; e ele foi vê-lo, levando consigo seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2 Nikit Yakob ming noan Yusuf maas son kon, un dising apa ka le hangu daad se hadang nga.
2 E anunciaram a Jacó: "Seu filho José veio vê-lo". Israel reuniu suas forças e assentou-se na cama.
3 Un tek Yusuf noan, “Ana Yusuf! Ama Lamtua Allah man muik kuasa muun isi ka, tulu-balang Un apa ka son, bel auk se iung Lus, se dale Kanaꞌan. Se na, Un hid au.
3 Então disse Jacó a José: "O Deus Todo-poderoso apareceu-me em Luz, na terra de Canaã, e ali me abençoou,
4 Un tek noan, ‘Mam auk bel ku ana-upum mas mamo taplaeng, le ku in hua-koet tas daid bangsa tene. Mam Auk kon bel dale ni se ku in hua-koet tas, le daid oen pusaka didiin apan-kloma ki hidi.’
4 dizendo: ‘Eu o farei prolífero e o multiplicarei. Farei de você uma comunidade de povos e darei esta terra por propriedade perpétua aos seus descendentes’.
5 Tiata, ku anam Efraim nol Manase, oen hak ka elia: auk maang se Mesir ram, oen duas muik son. Ela kon no, auk nangan oen duas son banansila el auk anang in hua esa, el Ruben nol Simeon.
5 "Agora, pois, os seus dois filhos que lhe nasceram no Egito, antes da minha vinda para cá, serão reconhecidos como meus; Efraim e Manassés serão meus, como são meus Rúben e Simeão.
6 Mo eta mam ku haup aan pait tam, na ku anam esa lolen. Auk tao oen el auk anang esa lo ka. Tiata, nang le mam oen sium oen pusaka las deng oen kakan Efraim nol Manase tukun.
6 Os filhos que lhe nascerem depois deles serão seus; serão convocados sob o nome dos seus irmãos para receberem sua herança.
7 Auk tao elia, undeng auk nangan ku inam Rahel. Dedeng kaim pait deng Mesopotamiam, le lakom dale Kanaꞌan kon, ku inam ma mate undeng in hua ana se lalan, dani nol iung Efrata, ne dale Kanaꞌan. Dedeng na, auk daleng nga iil isi! Kon auk puan un se lalan suut in laok bus el iung Efrata ka.” (Iung na halas ni, oen ngali ngala Betlehem.)
7 Quando eu voltava de Padã, para minha tristeza Raquel morreu em Canaã, quando ainda estávamos a caminho, a pouca distância de Efrata. Eu a sepultei ali, ao lado do caminho para Efrata, que é Belém".
8 Yakob aa hidi le un nikit sila ka lam, un net Yusuf anan nas se na. Kon un ketan Yusuf noan, “Hoe! Ni asii anan nias sa?”
8 Quando Israel viu os filhos de José, perguntou: "Quem são estes? "
9 Kon Yusuf siut noan, “Oen niam tana-ana man Ama Lamtua Allah in bel au, se Mesir.”
9 Respondeu José a seu pai: "São os filhos que Deus me deu aqui". Então Israel disse: "Traga-os aqui para que eu os abençoe".
10 Yakob blalan son, nol un mata ka ngat tam nus tukun. Tiata un ngat net nol babanan isi lo. Kon Yusuf nol un anan nas lakos dadani nol Yakob, le un neko-lik one.
10 Os olhos de Israel já estavam enfraquecidos por causa da idade avançada, e ele mal podia enxergar. Por isso José levou seus filhos para perto dele, e seu pai os beijou e os abraçou.
11 Hidi na kon, un aa nol Yusuf noan, “Bablaan nia, auk nangan noan bet auk tutnaal ku pait lo ka. Mo halas nia lam, Ama Lamtua Allah dake ka muun dui pait, le didiin auk kon haup ku anam mias.”
11 E Israel disse a José: "Nunca pensei que veria a sua face novamente, e agora Deus me concede ver também os seus filhos! "
12 Hidi nam, Yusuf pel bian un anan nas deng Yakob, hidim un hai buku ka le sila ka lako tom se dale ka, se un ama ka sila ka.
12 Em seguida, José os tirou do colo de Israel e curvou-se, rosto em terra.
13 Hidi halas-sam Yusuf hangu. Hidim un bel un anan nas le dil dadani nol un ama ka. Un tapa ana hmunan Manase, se Yakob halin kanan na, nol ana hmudin Efraim, se un halin kliu ka.
13 E José tomou os dois, Efraim à sua direita, perto da mão esquerda de Israel, e Manassés à sua esquerda, perto da mão direita de Israel, e os aproximou dele.
14 Mo nikit Yakob le nene ima ka laok se oen duas bon nas, halin nodan hangun beles sa, un seda ima kanan na le nene laok se palin Efraim bon na, mo un nene ima kliu ka laok se kaka Manase bon na dapa.
14 Israel, porém, estendeu a mão direita e a pôs sobre a cabeça de Efraim, embora este fosse o mais novo e, cruzando os braços, pôs a mão esquerda sobre a cabeça de Manassés, embora Manassés fosse o filho mais velho.
15 Hidim un kohe-kanas le nodan Ama Lamtua Allah bel Yusuf hangun, noan,
15 E abençoou a José, dizendo: "Que o Deus, a quem serviram meus pais Abraão e Isaque, o Deus que tem sido o meu pastor em toda a minha vida até o dia de hoje,
16 Un kon puting auk son deng totoang in daat beas bakun.
16 o Anjo que me redimiu de todo o mal, abençoe estes meninos. Sejam eles chamados pelo meu nome e pelos nomes de meus pais Abraão e Isaque, e cresçam muito na terra".
17 Mo nikit Yusuf ngat un ama ka nene ima kanan na laok se pali la bon na kon, un kil un ama ka ima ka, le seda lako se kaka la bon na.
17 Quando José viu seu pai colocar a mão direita sobre a cabeça de Efraim, não gostou; por isso pegou a mão do pai, a fim de mudá-la da cabeça de Efraim para a de Manassés,
18 Un tek un ama ka noan, “Papa e! Tao ela deken. Ta un na mo Efraim, aan hmunan na lo. Paap musti sakeng paap ima kanan na laok se Manase bon na dapa. Ta na aan hmunan na hak.”
18 e lhe disse: "Não, meu pai, este aqui é o mais velho; ponha a mão direita sobre a cabeça dele".
19 Mo un ama Yakob dai tao lo. Le tek noan, “Ana! Meman auk tanan. Ta mam Manase daid muun-tes, nol un in hua-koet tas taplaeng mamo, le daid bangsa tene. Mo mam un palin Efraim, muun-tes dui pait. Un in hua-koet tas, daid mamo isi, didiin oen daid bangsa tene mamo, man muun-tes.”
19 Mas seu pai recusou-se e respondeu: "Eu sei, meu filho, eu sei. Ele também se tornará um povo, também será grande. Apesar disso, seu irmão mais novo será maior do que ele, e seus descendentes se tornarão muitos povos".
20 Hidi kon, un tek tana at dua nas noan, “Manase nol Efraim! Mam eta atuil Israel las nodan hangun bel atuil didang ngam, oen kon aa nuting mi duam ngalan nas. Mam oen nodan noan, ‘Sadi bole lam Ama Lamtua Allah bel hangun se ku, banansila el Un in bel hangun se Efraim nol Manase ka.’”
20 Assim, Jacó os abençoou naquele dia, dizendo: "O povo de Israel usará os seus nomes para abençoar uns aos outros: Que Deus faça a você como fez a Efraim e a Manassés! " E colocou Efraim à frente de Manassés.
21 Hidi nam Yakob tek Yusuf noan, “Ana! Nesang lo ka kam auk mateng. Mo mam Ama Lamtua Allah tulung mia, le nol pait mi lakom se mi upu kia-kaon nas dale kua.
21 A seguir, Israel disse a José: "Estou para morrer, mas Deus estará com vocês e os levará de volta à terra de seus antepassados.
22 Halas ni auk in bel ku ki tene dui deng asa man auk in bel se ku kaka-palim mas sa. Ta auk bel taplaeng ku leten in ne dale Kanaꞌan, man hmunan nu auk katan son deng atuil Amori las, se dedeng auk in keng nolas sa.”
22 E a você, como alguém que está acima de seus irmãos, dou a região montanhosa que tomei dos amorreus com a minha espada e com o meu arco".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.