Gênesis 48
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs NTLH
1 Nesang lo kon, atuli maa tek Yusuf noan, un papa heda muun isi son! Tiata un kil nol un anan nas duas, Manase nol Efraim, le laok ngat oen upuns Yakob.
1 Algum tempo depois disseram a José que o seu pai estava doente. Então José foi visitá-lo, levando consigo os seus dois filhos, Efraim e Manassés.
2 Nikit Yakob ming noan Yusuf maas son kon, un dising apa ka le hangu daad se hadang nga.
2 Alguém foi dizer a Jacó: — O seu filho José veio visitá-lo. Jacó fez um esforço e se sentou na cama.
3 Un tek Yusuf noan, “Ana Yusuf! Ama Lamtua Allah man muik kuasa muun isi ka, tulu-balang Un apa ka son, bel auk se iung Lus, se dale Kanaꞌan. Se na, Un hid au.
3 Aí disse a José: — O Deus Todo-Poderoso me apareceu na cidade de Luz , lá na terra de Canaã, e me abençoou.
4 Un tek noan, ‘Mam auk bel ku ana-upum mas mamo taplaeng, le ku in hua-koet tas daid bangsa tene. Mam Auk kon bel dale ni se ku in hua-koet tas, le daid oen pusaka didiin apan-kloma ki hidi.’
4 Ele me disse: “Eu farei com que você tenha muitos filhos, e os seus descendentes formarão muitas nações. Eu darei esta terra aos seus descendentes para ser propriedade deles para sempre.”
5 Tiata, ku anam Efraim nol Manase, oen hak ka elia: auk maang se Mesir ram, oen duas muik son. Ela kon no, auk nangan oen duas son banansila el auk anang in hua esa, el Ruben nol Simeon.
5 E Jacó continuou dizendo a José: — Agora, os seus filhos Efraim e Manassés, que nasceram aqui no Egito antes de eu vir para cá, esses dois me pertencem. Efraim e Manassés são meus tanto como Rúben e Simeão.
6 Mo eta mam ku haup aan pait tam, na ku anam esa lolen. Auk tao oen el auk anang esa lo ka. Tiata, nang le mam oen sium oen pusaka las deng oen kakan Efraim nol Manase tukun.
6 Se você tiver outros filhos, eles serão seus e, por serem irmãos de Efraim e de Manassés, terão parte na herança deles.
7 Auk tao elia, undeng auk nangan ku inam Rahel. Dedeng kaim pait deng Mesopotamiam, le lakom dale Kanaꞌan kon, ku inam ma mate undeng in hua ana se lalan, dani nol iung Efrata, ne dale Kanaꞌan. Dedeng na, auk daleng nga iil isi! Kon auk puan un se lalan suut in laok bus el iung Efrata ka.” (Iung na halas ni, oen ngali ngala Betlehem.)
7 Estou fazendo isso por causa de Raquel, a sua mãe. Nós estávamos voltando da Mesopotâmia, quando, para minha infelicidade, ela morreu no país de Canaã, pouco antes de chegarmos a Efrata. Eu a sepultei ali, na beira do caminho (Efrata é agora conhecida como Belém.).
8 Yakob aa hidi le un nikit sila ka lam, un net Yusuf anan nas se na. Kon un ketan Yusuf noan, “Hoe! Ni asii anan nias sa?”
8 Quando Jacó viu os filhos de José, perguntou: — E esses, quem são?
9 Kon Yusuf siut noan, “Oen niam tana-ana man Ama Lamtua Allah in bel au, se Mesir.”
9 — São os filhos que Deus me deu aqui no Egito — respondeu José. Jacó disse: — Ponha-os perto de mim para que eu lhes dê a minha bênção.
10 Yakob blalan son, nol un mata ka ngat tam nus tukun. Tiata un ngat net nol babanan isi lo. Kon Yusuf nol un anan nas lakos dadani nol Yakob, le un neko-lik one.
10 Por causa da velhice a vista de Jacó estava fraca, e ele não podia ver bem. José levou os rapazes para perto dele, e ele os abraçou e beijou.
11 Hidi na kon, un aa nol Yusuf noan, “Bablaan nia, auk nangan noan bet auk tutnaal ku pait lo ka. Mo halas nia lam, Ama Lamtua Allah dake ka muun dui pait, le didiin auk kon haup ku anam mias.”
11 Jacó disse a José: — Eu pensei que nunca mais ia ver você, e agora Deus me deixou ver até os seus filhos.
12 Hidi nam, Yusuf pel bian un anan nas deng Yakob, hidim un hai buku ka le sila ka lako tom se dale ka, se un ama ka sila ka.
12 Então José tirou os dois do colo do seu pai, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão.
13 Hidi halas-sam Yusuf hangu. Hidim un bel un anan nas le dil dadani nol un ama ka. Un tapa ana hmunan Manase, se Yakob halin kanan na, nol ana hmudin Efraim, se un halin kliu ka.
13 Em seguida pegou Efraim com a mão direita e Manassés com a mão esquerda e fez com que ficassem perto de Jacó. Dessa maneira Efraim ficou do lado esquerdo de Jacó, e Manassés, do seu lado direito.
14 Mo nikit Yakob le nene ima ka laok se oen duas bon nas, halin nodan hangun beles sa, un seda ima kanan na le nene laok se palin Efraim bon na, mo un nene ima kliu ka laok se kaka Manase bon na dapa.
14 Jacó estendeu os braços e cruzou-os, pondo a mão direita sobre a cabeça de Efraim, embora fosse o mais moço, e a mão esquerda sobre a cabeça de Manassés, que era o mais velho.
15 Hidim un kohe-kanas le nodan Ama Lamtua Allah bel Yusuf hangun, noan,
15 Em seguida deu a sua bênção a José, dizendo assim: “Ó Deus, a quem os meus pais Abraão e Isaque serviram, abençoa estes rapazes. Abençoa-os, ó Deus, tu que me tens guiado como um pastor durante toda a minha vida até hoje.
16 Un kon puting auk son deng totoang in daat beas bakun.
16 Que os abençoe o Anjo que me tem livrado de todo mal! Que o meu nome seja lembrado por meio deles e também o nome dos meus pais Abraão e Isaque! Que eles tenham muitos filhos e muitos descendentes neste mundo!”
17 Mo nikit Yusuf ngat un ama ka nene ima kanan na laok se pali la bon na kon, un kil un ama ka ima ka, le seda lako se kaka la bon na.
17 José não gostou quando viu o seu pai colocar a mão direita sobre a cabeça de Efraim; por isso pegou a mão dele para tirá-la da cabeça de Efraim e colocá-la sobre a de Manassés.
18 Un tek un ama ka noan, “Papa e! Tao ela deken. Ta un na mo Efraim, aan hmunan na lo. Paap musti sakeng paap ima kanan na laok se Manase bon na dapa. Ta na aan hmunan na hak.”
18 E explicou: — Não, pai; assim não. Este aqui é o filho mais velho; ponha a mão direita sobre a cabeça dele.
19 Mo un ama Yakob dai tao lo. Le tek noan, “Ana! Meman auk tanan. Ta mam Manase daid muun-tes, nol un in hua-koet tas taplaeng mamo, le daid bangsa tene. Mo mam un palin Efraim, muun-tes dui pait. Un in hua-koet tas, daid mamo isi, didiin oen daid bangsa tene mamo, man muun-tes.”
19 Mas Jacó não quis e disse: — Eu sei, filho, eu sei. Os descendentes de Manassés também serão um grande povo. Mas o irmão mais moço será mais importante do que ele, e os seus descendentes formarão muitas nações.
20 Hidi kon, un tek tana at dua nas noan, “Manase nol Efraim! Mam eta atuil Israel las nodan hangun bel atuil didang ngam, oen kon aa nuting mi duam ngalan nas. Mam oen nodan noan, ‘Sadi bole lam Ama Lamtua Allah bel hangun se ku, banansila el Un in bel hangun se Efraim nol Manase ka.’”
20 Desse modo Jacó os abençoou naquele dia, dizendo: — Os israelitas usarão os nomes de vocês para dar a bênção. Eles vão dizer assim: “Que Deus faça com você como fez com Efraim e com Manassés.” Dessa maneira Jacó pôs Efraim antes de Manassés.
21 Hidi nam Yakob tek Yusuf noan, “Ana! Nesang lo ka kam auk mateng. Mo mam Ama Lamtua Allah tulung mia, le nol pait mi lakom se mi upu kia-kaon nas dale kua.
21 Aí disse a José: — Como você está vendo, eu vou morrer. Mas Deus estará com vocês e os levará de volta para a terra dos seus antepassados.
22 Halas ni auk in bel ku ki tene dui deng asa man auk in bel se ku kaka-palim mas sa. Ta auk bel taplaeng ku leten in ne dale Kanaꞌan, man hmunan nu auk katan son deng atuil Amori las, se dedeng auk in keng nolas sa.”
22 Eu dou Siquém a você e não aos seus irmãos. Siquém é aquela região que tomei dos amorreus, lutando com a minha espada e o meu arco.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.