Gênesis 44

Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Oen kaa hidi kon, Yusuf hulu-hulu nol un tulu in mana-koet ta noan, “Hoe! Ku laok nisi bel atuil nias ale, se oen karong ngas mesa-mesa didiin inu-inu. Hidim ku nisi tamang pait oen duit tas laok se oen karong ngas mesa-mesa.
1 José deu esta ordem ao intendente de sua casa: "Enche de víveres os sacos destes homens tanto quanto possam conter, e põe o dinheiro de cada um na boca do saco.
2 Hidi nam ku kat auk klas lil-muti ka, le taon laok se tana hmudin na karong nga.” Kon atuling na lako daek muid Yusuf in loka-tadu ka.
2 Porás minha taça de prata na boca do saco do mais novo, com o preço do seu trigo". E fez o intendente como José lhe mandara.
3 Ola oskaong mitang bii kon, Yusuf sao oen le pait lakos kil in kaa nol oen keledai las.
3 De manhã, ao romper do dia, foram despedidos com seus jumentos.
4 Oen lakos katang isi nol kota la lo bii, kam Yusuf tek un tulu in mana-koet ta noan, “Ku laba-laba laok nulut muid atuil nas. Eta ku haup oen son nam, ku ketan elia: ‘Tasao le mi dalen nas idus naseke nol blalan na, le mi bel seda un in banan nol mia ka, nini in daek dadaat eli kia?
4 Deixaram a cidade, mas, não tendo ido ainda muito longe, José disse ao seu intendente: "Levanta-te e persegue estes homens e, quando os tiveres alcançado, dir-lhes-ás: Por que pagastes o bem com o mal?
5 Taon elola le mi dalen nias boel naseke, le naok lail-nini tuang klas lil-muti ka lia? Mi tanan lo ke? Na tuang klas in ninu tukun lo! Un kon pake klas na le taung in tinang atuli ulat. Klas na muik un kuat-tes! Mi in tao ni, meman daat isi son!’”
5 {A taça que roubastes} é aquela em que bebe o meu senhor e da qual se serve para suas adivinhações. Fizestes muito mal."
6 Hidi kon tulu in mana-koet ta laok nulut muid one didiin hapus. Kon un tek one muid Yusuf apin in tek una ka.
6 O intendente, tendo-os alcançado, falou-lhes desse modo.
7 Mo oen kaen noan, “Ama in nangan na elol nia? Kaim sumpa. Kaim niam tao dadaat ela lo!
7 Eles responderam-lhe: "Por que fala assim o meu senhor? Longe de teus servos a idéia de fazerem semelhante coisa!
8 Ama esa tanan son ta lo? Duit in se kaim karong ngas dalen lelon na ka, kaim kil pait son, ta lo? Tiata, taon elola le kaim naok lai-niin sa-saa lil-mea, tamlom lil-muti deng tuang uma la lia? Ela lo tetetas!
8 Nós te trouxemos de Canaã o dinheiro que tínhamos encontrado na boca dos sacos. Por que, pois, haveríamos de roubar prata ou ouro na casa de teu senhor?
9 Ama nuting esa tukun! Haup klas lil-muti na se asii karong ngam, hukung tele un nol nia! Nol nang le kaim tenga lias, daid ata taung ama tuang nga tuun tia.”
9 Que aquele dos teus servos com quem for encontrada a taça morra, e, ao mesmo tempo, nós nos tornemos escravos do meu senhor".
10 Kon nam tulu in mana-koet ta tek noan, “Lo! Eli tukun. Eta haup klas na se asii lam, un daid auk tuang nga ata. Tenga las boel lakos napiut.”
10 "Está bem! disse-lhes ele. Seja como dissestes! Aquele com quem for encontrada a taça será meu escravo. Vós outros sereis livres."
11 Kon oen laba-laba niung oen karong ngas. Hidim oen loat karong bahang ngas meman.
11 E, imediatamente, pôs cada um o seu saco por terra e o abriu.
12 Hidi kon, tulu in mana-koet ta, presa-tinang oen karong ngas totoang, kilan deng kaak hmunan na karong nga, maa lako lius se pail hmudin na nenang nga. Kon nam un haup klas lil-muti ka se Benyamin karong nga.
12 O intendente revistou-os começando pelo mais velho e acabando pelo mais novo; e a taça foi encontrada no saco de Benjamim.
13 Ngat net ela kon, Benyamin kakan nas dalen dudus. Hidi nam oen nikit sakeng oen karong ngas laok se oen keledai las dapa, le hobalin pait lakos kota la.
13 Eles rasgaram suas vestes e, tendo cada um carregado de novo o seu jumento, voltaram para a cidade.
14 Oen lakos lius se Yusuf uma la lam, un bii nabael se la. Kon oen hai bukun nas se un sila ka.
14 Judá e seus irmãos entraram em casa de José, que estava ainda em sua casa, e prostraram-se por terra diante dele.
15 Ti Yusuf baet oen le tekas noan, “Hoe! Tasao le mi tao saol auk eli lia! Mi tana tam lo ka, eta atuil tene el au lia lam, nuting taan atuli li sa-saa in buni-napang ngas!”
15 José disse-lhes: "Que é isso que fizestes? Não sabíeis que sou um homem dotado da faculdade de adivinhar?"
16 Kon nam Yahuda siut noan, “Ida loo! Ama Lamtua Allah kolong lulit kaim in kula-sala ngias son. Kaim le aa elol pait, tamlom kaen puting apan nias elol pait ta? Eta noan tuang tahang kaim palin hmudin nia lam, banan dui ka tahang kaim totoang. Kat kaim totoang le daid tuang ata tuun tia.”
16 Judá respondeu: "Que podemos dizer a meu senhor? Que falaremos? Como nos justificar? Deus descobriu o crime de teus servos. Somos os escravos do meu senhor, nós e aquele junto de quem foi encontrada a taça."
17 Mo Yusuf siut noan, “Loo! Haup klas na se asii lam, un man daid auk ata! Auk tahang mi tenga lias lo. Ta mi pait lakom mi aman nu tia!”
17 "Longe de mim, replicou José, o pensamento de agir dessa forma! Mas aquele em poder de quem foi encontrada a taça, esse será o meu escravo. Vós outros, voltai em paz para junto de vosso pai."
18 Hidi nam, Yahuda lako dadani nol Yusuf, le tekan noan, “Tuang! Auk tana le tuang in kuasa ka banansila el lahi nga. Undeng na le, komali nol auk deken le. Ta auk nodan dola le aa nol tuang bubuit.
18 Então Judá adiantou-se e disse a José: "Rogo-te, meu senhor, que permitas ao teu servo dizer uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo, porque tu és como o próprio faraó.
19 Dedeng na, tuang ketan kaim son noan, ‘Mi aman na nol mi palin muik nabale, tam lo ka?’
19 Meu senhor havia perguntado aos seus servos: Tendes ainda vosso pai? Tendes um irmão?
20 Kon nam kaim tek noan, ‘Kaim aman na nuli nabale. Nol kaim kon muik palin hmudin mesa. Dedeng hua una lam, kaim aman na blalan son. Lam kaim palin hmudin na kaka in hua at mesa, mo un ase son. Oen duas inan na mate son. Tiata halas ni liis pail hmudin na sii son. Undeng na le kaim aman na namnau un isi.’
20 E nós havíamos respondido ao meu senhor que tínhamos um velho pai e um irmãozinho, filho de sua velhice, do qual o irmão havia morrido; e que, como ele foi deixado o único de sua mãe, seu pai o amava.
21 Tukun nam tuang lok kaim le kil nol kaim palin na maa se nia, le halin tuang netan.
21 Disseste aos teus servos: Trazei-o para junto de mim, a fim de que o veja com meus olhos.
22 Kon kaim siut noan, kaim palin hmudin na boel in lail dadai kaim aman nua lo. Eta un lail dadai kaim aman nua lam, un mate son na.
22 Havíamos respondido ao meu senhor que o menino não podia abandonar o seu pai, pois, se o fizesse, seu pai morreria.
23 Kon tuang siut noan, ‘Eta mi kil nol mi palin na lo kam, mi boel maa se auk silang ngi pait lo.’
23 E disseste aos teus servos: Se vosso irmãozinho não vier convosco, não sereis admitidos na minha presença.
24 Hidi na kon kaim pait. Lius se kaim aman nu kon, kaim nahdeh un deng totoang man tuang in teka ngas.
24 Quando voltamos para a casa do teu servo, nosso pai, referimos-lhe as palavras do meu senhor.
25 Nesang-nesang kon nam, kaim in kaa ngas hidis. Kon un lok kaim maa se Mesir, le sos in kaa pait.
25 E, quando nosso pai nos mandou voltar para comprar alguns víveres,
26 Mo kaim situn noan, ‘Papa! Kaim bisa laok se ua pait lo. Ta lahing nga ima kanan na tek kaim son noan, eta kaim kil nol kaim palin hmudin ni lo kam, kaim boel laok se un sila ku lo. Tiata un musti lako leo-leo nol kami, halas-sam kaim lako.’
26 respondemos-lhe: Não podemos descer. Mas, se nosso irmão mais novo nos acompanhar, fá-lo-emos, pois que não seremos admitidos na presença do governador, se nosso irmão não for conosco.
27 Hidim kaim aman nu tek pait noan, ‘Mi tanan son ta lo? Auk sapang Rahel la anan suma at dua siis.
27 Teu servo, nosso pai, nos replicou: Sabeis que minha mulher me deu dois filhos.
28 Ana hmunan na ase son. Taon elola ko hmukit huin kaa nuli un son. Tiata maa lius leol neot nia, auk net un pait lo son.
28 Um desapareceu de minha casa, e eu disse: Certamente foi devorado. E não mais o revi até hoje.
29 Eta mi kat tana hmudin ni pait deng au, le un haup in daat kon nam, mi tao sus taplaeng auk se oras blalan ni son na, lole bet auk mateng meman.’
29 Se me tirais ainda este, e lhe acontecer alguma desgraça, fareis descer os meus cabelos brancos à habitação dos mortos, sob o peso da dor.
30 — ausente —
30 Se agora volto para junto de teu servo, meu pai, sem levar conosco o menino, ele, cuja vida está ligada à do menino,
31 — ausente —
31 desde que notar que ele não está conosco, morrerá. E teus servos terão feito descer à habitação dos mortos, sob o peso da aflição, os cabelos brancos do teu servo, nosso pai.
32 Taplaeng pait, auk hid nol un son noan, auk man temang tana nia. Auk kon hidan son, le eta auk nol pait kaim palin ni lo kam, nang le auk man lep in kula-sala ni didiin auk mateng.
32 Ora, o teu servo respondeu pelo menino junto de meu pai; e disse-lhe que, se ele não lho reconduzisse, seria eternamente culpado para com seu pai.
33 Tiata auk nodan elia tuang: Nang le auk dadang se iang seda una, le auk man daid tuang ata. Le halin nam un pait nol un kakan nias.
33 Rogo-te, pois: aceita que teu servo fique escravo de meu senhor em lugar do menino, para que este possa voltar com seus irmãos.
34 Eta tana ni pait lo kam, auk kon pait lo. Ta auk tahang nal in ngat auk amang ngu in susa didiin mate ka lo.”
34 Como poderia eu apresentar-me diante do meu pai, se o menino não for comigo? Oh, eu não poderia suportar a dor que sobreviria a meu pai!"

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.