Gênesis 44

Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Oen kaa hidi kon, Yusuf hulu-hulu nol un tulu in mana-koet ta noan, “Hoe! Ku laok nisi bel atuil nias ale, se oen karong ngas mesa-mesa didiin inu-inu. Hidim ku nisi tamang pait oen duit tas laok se oen karong ngas mesa-mesa.
1 E deu ordem ao que estava sobre a sua casa, dizendo: Enche de mantimento os sacos destes varões, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada varão na boca do seu saco.
2 Hidi nam ku kat auk klas lil-muti ka, le taon laok se tana hmudin na karong nga.” Kon atuling na lako daek muid Yusuf in loka-tadu ka.
2 E o meu copo, o copo de prata, porás na boca do saco do mais novo, com o dinheiro do seu trigo. E fez conforme a palavra de José, que tinha dito.
3 Ola oskaong mitang bii kon, Yusuf sao oen le pait lakos kil in kaa nol oen keledai las.
3 Vinda a luz da manhã, despediram-se estes varões, eles com os seus jumentos.
4 Oen lakos katang isi nol kota la lo bii, kam Yusuf tek un tulu in mana-koet ta noan, “Ku laba-laba laok nulut muid atuil nas. Eta ku haup oen son nam, ku ketan elia: ‘Tasao le mi dalen nas idus naseke nol blalan na, le mi bel seda un in banan nol mia ka, nini in daek dadaat eli kia?
4 Saindo eles da cidade e não se havendo ainda distanciado, disse José ao que estava sobre a sua casa: Levanta-te e persegue aqueles varões; e, alcançando-os, lhes dirás: Por que pagastes mal por bem?
5 Taon elola le mi dalen nias boel naseke, le naok lail-nini tuang klas lil-muti ka lia? Mi tanan lo ke? Na tuang klas in ninu tukun lo! Un kon pake klas na le taung in tinang atuli ulat. Klas na muik un kuat-tes! Mi in tao ni, meman daat isi son!’”
5 Não é este o copo por que bebe meu senhor? E em que ele bem adivinha? Fizestes mal no que fizestes.
6 Hidi kon tulu in mana-koet ta laok nulut muid one didiin hapus. Kon un tek one muid Yusuf apin in tek una ka.
6 E alcançou-os e falou-lhes as mesmas palavras.
7 Mo oen kaen noan, “Ama in nangan na elol nia? Kaim sumpa. Kaim niam tao dadaat ela lo!
7 E eles disseram-lhe: Por que diz meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de fazerem semelhante coisa.
8 Ama esa tanan son ta lo? Duit in se kaim karong ngas dalen lelon na ka, kaim kil pait son, ta lo? Tiata, taon elola le kaim naok lai-niin sa-saa lil-mea, tamlom lil-muti deng tuang uma la lia? Ela lo tetetas!
8 Eis que o dinheiro que temos achado na boca dos nossos sacos te tornamos a trazer desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?
9 Ama nuting esa tukun! Haup klas lil-muti na se asii karong ngam, hukung tele un nol nia! Nol nang le kaim tenga lias, daid ata taung ama tuang nga tuun tia.”
9 Aquele dos teus servos, com quem for achado, morra; e ainda nós seremos escravos do meu senhor.
10 Kon nam tulu in mana-koet ta tek noan, “Lo! Eli tukun. Eta haup klas na se asii lam, un daid auk tuang nga ata. Tenga las boel lakos napiut.”
10 E ele disse: Ora, seja também assim conforme as vossas palavras; aquele com quem se achar será meu escravo, porém vós sereis desculpados.
11 Kon oen laba-laba niung oen karong ngas. Hidim oen loat karong bahang ngas meman.
11 E eles apressaram-se, e cada um pôs em terra o seu saco, e cada um abriu o seu saco.
12 Hidi kon, tulu in mana-koet ta, presa-tinang oen karong ngas totoang, kilan deng kaak hmunan na karong nga, maa lako lius se pail hmudin na nenang nga. Kon nam un haup klas lil-muti ka se Benyamin karong nga.
12 E buscou, começando no maior e acabando no mais novo; e achou-se o copo no saco de Benjamim.
13 Ngat net ela kon, Benyamin kakan nas dalen dudus. Hidi nam oen nikit sakeng oen karong ngas laok se oen keledai las dapa, le hobalin pait lakos kota la.
13 Então, rasgaram as suas vestes, e carregou cada um o seu jumento, e tornaram à cidade.
14 Oen lakos lius se Yusuf uma la lam, un bii nabael se la. Kon oen hai bukun nas se un sila ka.
14 E veio Judá com os seus irmãos à casa de José, porque ele ainda estava ali; e prostraram-se diante dele em terra.
15 Ti Yusuf baet oen le tekas noan, “Hoe! Tasao le mi tao saol auk eli lia! Mi tana tam lo ka, eta atuil tene el au lia lam, nuting taan atuli li sa-saa in buni-napang ngas!”
15 E disse-lhes José: Que é isto que fizestes? Não sabeis vós que tal homem como eu bem adivinha?
16 Kon nam Yahuda siut noan, “Ida loo! Ama Lamtua Allah kolong lulit kaim in kula-sala ngias son. Kaim le aa elol pait, tamlom kaen puting apan nias elol pait ta? Eta noan tuang tahang kaim palin hmudin nia lam, banan dui ka tahang kaim totoang. Kat kaim totoang le daid tuang ata tuun tia.”
16 Então, disse Judá: Que diremos a meu senhor? Que falaremos? E como nos justificaremos? Achou Deus a iniquidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão foi achado o copo.
17 Mo Yusuf siut noan, “Loo! Haup klas na se asii lam, un man daid auk ata! Auk tahang mi tenga lias lo. Ta mi pait lakom mi aman nu tia!”
17 Mas ele disse: Longe de mim que eu tal faça; o varão em cuja mão o copo foi achado, aquele será meu servo; porém vós subi em paz para vosso pai.
18 Hidi nam, Yahuda lako dadani nol Yusuf, le tekan noan, “Tuang! Auk tana le tuang in kuasa ka banansila el lahi nga. Undeng na le, komali nol auk deken le. Ta auk nodan dola le aa nol tuang bubuit.
18 Então, Judá se chegou a ele e disse: Ai! Senhor meu, deixa, peço-te, o teu servo dizer uma palavra aos ouvidos de meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como Faraó.
19 Dedeng na, tuang ketan kaim son noan, ‘Mi aman na nol mi palin muik nabale, tam lo ka?’
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes vós pai ou irmão?
20 Kon nam kaim tek noan, ‘Kaim aman na nuli nabale. Nol kaim kon muik palin hmudin mesa. Dedeng hua una lam, kaim aman na blalan son. Lam kaim palin hmudin na kaka in hua at mesa, mo un ase son. Oen duas inan na mate son. Tiata halas ni liis pail hmudin na sii son. Undeng na le kaim aman na namnau un isi.’
20 E dissemos a meu senhor: Temos um velho pai e um moço da sua velhice, o mais novo, cujo irmão é morto; e só ele ficou de sua mãe, e seu pai o ama.
21 Tukun nam tuang lok kaim le kil nol kaim palin na maa se nia, le halin tuang netan.
21 Então, tu disseste a teus servos: Trazei-mo a mim, e porei os meus olhos sobre ele.
22 Kon kaim siut noan, kaim palin hmudin na boel in lail dadai kaim aman nua lo. Eta un lail dadai kaim aman nua lam, un mate son na.
22 E nós dissemos a meu senhor: Aquele moço não poderá deixar a seu pai; se deixar a seu pai, este morrerá.
23 Kon tuang siut noan, ‘Eta mi kil nol mi palin na lo kam, mi boel maa se auk silang ngi pait lo.’
23 Então, tu disseste a teus servos: Se vosso irmão mais novo não descer convosco, nunca mais vereis a minha face.
24 Hidi na kon kaim pait. Lius se kaim aman nu kon, kaim nahdeh un deng totoang man tuang in teka ngas.
24 E aconteceu que, subindo nós a teu servo, meu pai, e contando-lhe as palavras de meu senhor,
25 Nesang-nesang kon nam, kaim in kaa ngas hidis. Kon un lok kaim maa se Mesir, le sos in kaa pait.
25 disse nosso pai: Tornai, comprai-nos um pouco de mantimento.
26 Mo kaim situn noan, ‘Papa! Kaim bisa laok se ua pait lo. Ta lahing nga ima kanan na tek kaim son noan, eta kaim kil nol kaim palin hmudin ni lo kam, kaim boel laok se un sila ku lo. Tiata un musti lako leo-leo nol kami, halas-sam kaim lako.’
26 E nós dissemos: Não poderemos descer; mas, se nosso irmão menor for conosco, desceremos; pois não poderemos ver a face do varão, se este nosso irmão menor não estiver conosco.
27 Hidim kaim aman nu tek pait noan, ‘Mi tanan son ta lo? Auk sapang Rahel la anan suma at dua siis.
27 Então, disse-nos teu servo, meu pai: Vós sabeis que minha mulher me deu dois filhos;
28 Ana hmunan na ase son. Taon elola ko hmukit huin kaa nuli un son. Tiata maa lius leol neot nia, auk net un pait lo son.
28 um ausentou-se de mim, e eu disse: Certamente foi despedaçado, e não o tenho visto até agora;
29 Eta mi kat tana hmudin ni pait deng au, le un haup in daat kon nam, mi tao sus taplaeng auk se oras blalan ni son na, lole bet auk mateng meman.’
29 se agora também tirardes a este da minha face, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com dor à sepultura.
30 — ausente —
30 Agora, pois, indo eu a teu servo, meu pai, e o moço não indo conosco, como a sua alma está atada com a alma dele,
31 — ausente —
31 acontecerá que, vendo ele que o moço ali não está, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai, com tristeza à sepultura.
32 Taplaeng pait, auk hid nol un son noan, auk man temang tana nia. Auk kon hidan son, le eta auk nol pait kaim palin ni lo kam, nang le auk man lep in kula-sala ni didiin auk mateng.
32 Porque teu servo se deu por fiador por este moço para com meu pai, dizendo: Se não to tornar, eu serei culpado a meu pai todos os dias.
33 Tiata auk nodan elia tuang: Nang le auk dadang se iang seda una, le auk man daid tuang ata. Le halin nam un pait nol un kakan nias.
33 Agora, pois, fique teu servo em lugar deste moço por escravo de meu senhor, e que suba o moço com os seus irmãos.
34 Eta tana ni pait lo kam, auk kon pait lo. Ta auk tahang nal in ngat auk amang ngu in susa didiin mate ka lo.”
34 Porque como subirei eu a meu pai, se o moço não for comigo? Para que não veja eu o mal que sobrevirá a meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.