Gênesis 44
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs BKJ
1 Oen kaa hidi kon, Yusuf hulu-hulu nol un tulu in mana-koet ta noan, “Hoe! Ku laok nisi bel atuil nias ale, se oen karong ngas mesa-mesa didiin inu-inu. Hidim ku nisi tamang pait oen duit tas laok se oen karong ngas mesa-mesa.
1 E ele ordenou ao administrador de sua casa, dizendo: Enche os sacos dos homens com alimento, tanto quanto eles puderem carregar, e põe o dinheiro de cada homem na boca de seu saco.
2 Hidi nam ku kat auk klas lil-muti ka, le taon laok se tana hmudin na karong nga.” Kon atuling na lako daek muid Yusuf in loka-tadu ka.
2 E põe o meu copo, o copo de prata, na boca do saco do mais jovem, e o dinheiro do seu trigo. E ele fez conforme a palavra que José havia falado.
3 Ola oskaong mitang bii kon, Yusuf sao oen le pait lakos kil in kaa nol oen keledai las.
3 Assim que raiou a luz da manhã, os homens foram enviados, eles e seus jumentos.
4 Oen lakos katang isi nol kota la lo bii, kam Yusuf tek un tulu in mana-koet ta noan, “Ku laba-laba laok nulut muid atuil nas. Eta ku haup oen son nam, ku ketan elia: ‘Tasao le mi dalen nas idus naseke nol blalan na, le mi bel seda un in banan nol mia ka, nini in daek dadaat eli kia?
4 E quando haviam saído da cidade, e ainda não estavam distantes, José disse a seu administrador: Levanta-te, segue os homens, e quando os alcançares, dize-lhes: Por que pagastes o bem com o mal?
5 Taon elola le mi dalen nias boel naseke, le naok lail-nini tuang klas lil-muti ka lia? Mi tanan lo ke? Na tuang klas in ninu tukun lo! Un kon pake klas na le taung in tinang atuli ulat. Klas na muik un kuat-tes! Mi in tao ni, meman daat isi son!’”
5 Isso não é o que o meu senhor usa para beber, e pelo qual ele adivinha? Fizestes mal em fazer isso.
6 Hidi kon tulu in mana-koet ta laok nulut muid one didiin hapus. Kon un tek one muid Yusuf apin in tek una ka.
6 E ele os alcançou e lhes falou as mesmas palavras.
7 Mo oen kaen noan, “Ama in nangan na elol nia? Kaim sumpa. Kaim niam tao dadaat ela lo!
7 E eles lhe disseram: Por que meu senhor diz estas palavras? Deus proíbe que teus servos façam conforme esta coisa.
8 Ama esa tanan son ta lo? Duit in se kaim karong ngas dalen lelon na ka, kaim kil pait son, ta lo? Tiata, taon elola le kaim naok lai-niin sa-saa lil-mea, tamlom lil-muti deng tuang uma la lia? Ela lo tetetas!
8 Eis que o dinheiro que encontramos na boca dos nossos sacos trouxemos novamente a ti da terra de Canaã. Como então nós roubaríamos da casa de teu senhor prata ou ouro?
9 Ama nuting esa tukun! Haup klas lil-muti na se asii karong ngam, hukung tele un nol nia! Nol nang le kaim tenga lias, daid ata taung ama tuang nga tuun tia.”
9 Aquele dos teus servos com quem for achado, que morra, e nós também seremos escravos de meu senhor.
10 Kon nam tulu in mana-koet ta tek noan, “Lo! Eli tukun. Eta haup klas na se asii lam, un daid auk tuang nga ata. Tenga las boel lakos napiut.”
10 E ele disse: Então seja agora de acordo com vossas palavras. Aquele com quem for encontrado será meu escravo, e vós estareis sem culpa.
11 Kon oen laba-laba niung oen karong ngas. Hidim oen loat karong bahang ngas meman.
11 Então eles se apressaram em descer, cada homem pôs em terra o seu saco, e cada homem abriu o seu saco.
12 Hidi kon, tulu in mana-koet ta, presa-tinang oen karong ngas totoang, kilan deng kaak hmunan na karong nga, maa lako lius se pail hmudin na nenang nga. Kon nam un haup klas lil-muti ka se Benyamin karong nga.
12 E ele procurou, e começou pelo mais velho, e terminou com o mais jovem, e o copo foi encontrado no saco de Benjamim.
13 Ngat net ela kon, Benyamin kakan nas dalen dudus. Hidi nam oen nikit sakeng oen karong ngas laok se oen keledai las dapa, le hobalin pait lakos kota la.
13 Então eles rasgaram suas vestes, e carregaram cada homem os seus jumentos, e voltaram à cidade.
14 Oen lakos lius se Yusuf uma la lam, un bii nabael se la. Kon oen hai bukun nas se un sila ka.
14 E Judá e seus irmãos vieram à casa de José, pois ele ainda estava ali; e eles prostraram-se em terra diante dele.
15 Ti Yusuf baet oen le tekas noan, “Hoe! Tasao le mi tao saol auk eli lia! Mi tana tam lo ka, eta atuil tene el au lia lam, nuting taan atuli li sa-saa in buni-napang ngas!”
15 E José lhes disse: Que ato é este que fizestes? Não sabeis que um homem como eu pode certamente adivinhar?
16 Kon nam Yahuda siut noan, “Ida loo! Ama Lamtua Allah kolong lulit kaim in kula-sala ngias son. Kaim le aa elol pait, tamlom kaen puting apan nias elol pait ta? Eta noan tuang tahang kaim palin hmudin nia lam, banan dui ka tahang kaim totoang. Kat kaim totoang le daid tuang ata tuun tia.”
16 E Judá disse: O que diremos a meu senhor? O que devemos falar? Ou como nos inocentaremos? Deus descobriu a iniquidade de teus servos. Eis que somos servos de meu senhor, tanto nós quanto aquele com quem também foi achado o copo.
17 Mo Yusuf siut noan, “Loo! Haup klas na se asii lam, un man daid auk ata! Auk tahang mi tenga lias lo. Ta mi pait lakom mi aman nu tia!”
17 E ele disse: Longe de mim que eu faça isso; mas o homem em cuja mão foi achado o copo, este será meu servo. E quanto a vós, levantai-vos e voltai em paz ao vosso pai.
18 Hidi nam, Yahuda lako dadani nol Yusuf, le tekan noan, “Tuang! Auk tana le tuang in kuasa ka banansila el lahi nga. Undeng na le, komali nol auk deken le. Ta auk nodan dola le aa nol tuang bubuit.
18 Então Judá se aproximou dele, e disse: Ó meu senhor, deixai que teu servo, suplico-te, fale uma palavra aos ouvidos de meu senhor, e não deixai que a tua ira se acenda contra teu servo, porque tu és como o próprio Faraó.
19 Dedeng na, tuang ketan kaim son noan, ‘Mi aman na nol mi palin muik nabale, tam lo ka?’
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes ainda um pai, ou um irmão?
20 Kon nam kaim tek noan, ‘Kaim aman na nuli nabale. Nol kaim kon muik palin hmudin mesa. Dedeng hua una lam, kaim aman na blalan son. Lam kaim palin hmudin na kaka in hua at mesa, mo un ase son. Oen duas inan na mate son. Tiata halas ni liis pail hmudin na sii son. Undeng na le kaim aman na namnau un isi.’
20 E nós dissemos a meu senhor: Temos um pai, um homem velho, e um filho da sua velhice, um pequeno. E seu irmão está morto, e só ele foi deixado de sua mãe, e seu pai o ama.
21 Tukun nam tuang lok kaim le kil nol kaim palin na maa se nia, le halin tuang netan.
21 E tu disseste a teus servos: Trazei-o a mim, para que eu possa colocar meus olhos nele.
22 Kon kaim siut noan, kaim palin hmudin na boel in lail dadai kaim aman nua lo. Eta un lail dadai kaim aman nua lam, un mate son na.
22 E dissemos ao meu senhor: O rapaz não pode deixar seu pai, pois se ele deixar seu pai, seu pai morrerá.
23 Kon tuang siut noan, ‘Eta mi kil nol mi palin na lo kam, mi boel maa se auk silang ngi pait lo.’
23 E tu disseste a teus servos: Se vosso irmão mais jovem não vier, não vereis mais a minha face.
24 Hidi na kon kaim pait. Lius se kaim aman nu kon, kaim nahdeh un deng totoang man tuang in teka ngas.
24 E aconteceu que, quando nós subimos a teu servo, meu pai, dissemos-lhe as palavras de meu senhor.
25 Nesang-nesang kon nam, kaim in kaa ngas hidis. Kon un lok kaim maa se Mesir, le sos in kaa pait.
25 E nosso pai disse: Ide novamente, e comprai-nos um pouco de alimento.
26 Mo kaim situn noan, ‘Papa! Kaim bisa laok se ua pait lo. Ta lahing nga ima kanan na tek kaim son noan, eta kaim kil nol kaim palin hmudin ni lo kam, kaim boel laok se un sila ku lo. Tiata un musti lako leo-leo nol kami, halas-sam kaim lako.’
26 E dissemos: Não podemos descer. Se o nosso irmão mais jovem for conosco, aí desceremos, porque não podemos ver a face do homem, se nosso irmão mais jovem não estiver conosco.
27 Hidim kaim aman nu tek pait noan, ‘Mi tanan son ta lo? Auk sapang Rahel la anan suma at dua siis.
27 E teu servo, meu pai, disse-nos: Sabeis que minha esposa me deu dois filhos;
28 Ana hmunan na ase son. Taon elola ko hmukit huin kaa nuli un son. Tiata maa lius leol neot nia, auk net un pait lo son.
28 e um se foi de mim, e eu disse: Ele certamente foi despedaçado, e eu não o vi desde então.
29 Eta mi kat tana hmudin ni pait deng au, le un haup in daat kon nam, mi tao sus taplaeng auk se oras blalan ni son na, lole bet auk mateng meman.’
29 E se tirardes também este de mim, e um mal acontecer a ele, levareis meus cabelos grisalhos com tristeza à sepultura.
30 — ausente —
30 Agora, pois, quando eu for a teu servo, meu pai, e o rapaz não estiver conosco, visto que a sua vida está atada com a vida dele,
31 — ausente —
31 acontecerá, quando ele vir que o rapaz não está conosco, ele morrerá, e teus servos levarão, com tristeza à sepultura, os cabelos grisalhos de teu servo, nosso pai.
32 Taplaeng pait, auk hid nol un son noan, auk man temang tana nia. Auk kon hidan son, le eta auk nol pait kaim palin ni lo kam, nang le auk man lep in kula-sala ni didiin auk mateng.
32 Porquanto, teu servo se tornou fiador do rapaz diante do meu pai, dizendo: Se eu não o trouxer a ti, então eu levarei a culpa diante do meu pai para sempre.
33 Tiata auk nodan elia tuang: Nang le auk dadang se iang seda una, le auk man daid tuang ata. Le halin nam un pait nol un kakan nias.
33 Agora, pois, suplico-te: Deixa teu servo ficar no lugar do rapaz como servo para o meu senhor, e deixa o rapaz subir com seus irmãos.
34 Eta tana ni pait lo kam, auk kon pait lo. Ta auk tahang nal in ngat auk amang ngu in susa didiin mate ka lo.”
34 Como, pois, eu subirei a meu pai, e o rapaz não estando comigo? Para que porventura eu não veja o mal que virá sobre o meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.