Gênesis 44
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs ARIB
1 Oen kaa hidi kon, Yusuf hulu-hulu nol un tulu in mana-koet ta noan, “Hoe! Ku laok nisi bel atuil nias ale, se oen karong ngas mesa-mesa didiin inu-inu. Hidim ku nisi tamang pait oen duit tas laok se oen karong ngas mesa-mesa.
1 Depois José deu ordem ao despenseiro de sua casa, dizendo: Enche de mantimento os sacos dos homens, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada um na boca do seu saco.
2 Hidi nam ku kat auk klas lil-muti ka, le taon laok se tana hmudin na karong nga.” Kon atuling na lako daek muid Yusuf in loka-tadu ka.
2 E a minha taça de prata porás na boca do saco do mais novo, com o dinheiro do seu trigo. Assim fez ele conforme a palavra que José havia dito.
3 Ola oskaong mitang bii kon, Yusuf sao oen le pait lakos kil in kaa nol oen keledai las.
3 Logo que veio a luz da manhã, foram despedidos os homens, eles com os seus jumentos.
4 Oen lakos katang isi nol kota la lo bii, kam Yusuf tek un tulu in mana-koet ta noan, “Ku laba-laba laok nulut muid atuil nas. Eta ku haup oen son nam, ku ketan elia: ‘Tasao le mi dalen nas idus naseke nol blalan na, le mi bel seda un in banan nol mia ka, nini in daek dadaat eli kia?
4 Havendo eles saído da cidade, mas não se tendo distanciado muito, disse José ao seu despenseiro: Levanta-te e segue os homens; e, alcançando-os, dize-lhes: Por que tornastes o mal pelo bem?
5 Taon elola le mi dalen nias boel naseke, le naok lail-nini tuang klas lil-muti ka lia? Mi tanan lo ke? Na tuang klas in ninu tukun lo! Un kon pake klas na le taung in tinang atuli ulat. Klas na muik un kuat-tes! Mi in tao ni, meman daat isi son!’”
5 Não é esta a taça por que bebe meu senhor, e de que se serve para adivinhar? Fizestes mal no que fizestes.
6 Hidi kon tulu in mana-koet ta laok nulut muid one didiin hapus. Kon un tek one muid Yusuf apin in tek una ka.
6 Então ele, tendo-os alcançado, lhes falou essas mesmas palavras.
7 Mo oen kaen noan, “Ama in nangan na elol nia? Kaim sumpa. Kaim niam tao dadaat ela lo!
7 Responderam-lhe eles: Por que falo meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de fazerem semelhante coisa.
8 Ama esa tanan son ta lo? Duit in se kaim karong ngas dalen lelon na ka, kaim kil pait son, ta lo? Tiata, taon elola le kaim naok lai-niin sa-saa lil-mea, tamlom lil-muti deng tuang uma la lia? Ela lo tetetas!
8 Eis que o dinheiro, que achamos nas bocas dos nossos sacos, to tornamos a trazer desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?
9 Ama nuting esa tukun! Haup klas lil-muti na se asii karong ngam, hukung tele un nol nia! Nol nang le kaim tenga lias, daid ata taung ama tuang nga tuun tia.”
9 Aquele dos teus servos com quem a taça for encontrada, morra; e ainda nós seremos escravos do meu senhor.
10 Kon nam tulu in mana-koet ta tek noan, “Lo! Eli tukun. Eta haup klas na se asii lam, un daid auk tuang nga ata. Tenga las boel lakos napiut.”
10 Ao que disse ele: Seja conforme as vossas palavras; aquele com quem a taça for encontrada será meu escravo; mas vós sereis inocentes.
11 Kon oen laba-laba niung oen karong ngas. Hidim oen loat karong bahang ngas meman.
11 Então eles se apressaram cada um a pôr em terra o seu saco, e cada um a abri-lo.
12 Hidi kon, tulu in mana-koet ta, presa-tinang oen karong ngas totoang, kilan deng kaak hmunan na karong nga, maa lako lius se pail hmudin na nenang nga. Kon nam un haup klas lil-muti ka se Benyamin karong nga.
12 E o despenseiro buscou, começando pelo maior, e acabando pelo mais novo; e achou-se a taça no saco de Benjamim.
13 Ngat net ela kon, Benyamin kakan nas dalen dudus. Hidi nam oen nikit sakeng oen karong ngas laok se oen keledai las dapa, le hobalin pait lakos kota la.
13 Então rasgaram os seus vestidos e, tendo cada um carregado o seu jumento, voltaram à cidade.
14 Oen lakos lius se Yusuf uma la lam, un bii nabael se la. Kon oen hai bukun nas se un sila ka.
14 E veio Judá com seus irmãos à casa de José, pois ele ainda estava ali; e prostraram-se em terra diante dele.
15 Ti Yusuf baet oen le tekas noan, “Hoe! Tasao le mi tao saol auk eli lia! Mi tana tam lo ka, eta atuil tene el au lia lam, nuting taan atuli li sa-saa in buni-napang ngas!”
15 Logo lhes perguntou José: Que ação é esta que praticastes? não sabeis vós que um homem como eu pode, muito bem, adivinhar?
16 Kon nam Yahuda siut noan, “Ida loo! Ama Lamtua Allah kolong lulit kaim in kula-sala ngias son. Kaim le aa elol pait, tamlom kaen puting apan nias elol pait ta? Eta noan tuang tahang kaim palin hmudin nia lam, banan dui ka tahang kaim totoang. Kat kaim totoang le daid tuang ata tuun tia.”
16 Respondeu Judá: Que diremos a meu senhor? que falaremos? e como nos justificaremos? Descobriu Deus a iniqüidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão foi achada a taça.
17 Mo Yusuf siut noan, “Loo! Haup klas na se asii lam, un man daid auk ata! Auk tahang mi tenga lias lo. Ta mi pait lakom mi aman nu tia!”
17 Disse José: Longe esteja eu de fazer isto; o homem em cuja mão a taça foi achada, aquele será meu servo; porém, quanto a vós, subi em paz para vosso pai.
18 Hidi nam, Yahuda lako dadani nol Yusuf, le tekan noan, “Tuang! Auk tana le tuang in kuasa ka banansila el lahi nga. Undeng na le, komali nol auk deken le. Ta auk nodan dola le aa nol tuang bubuit.
18 Então Judá se chegou a ele, e disse: Ai! senhor meu, deixa, peço-te, o teu servo dizer uma palavra aos ouvidos de meu senhor; e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como Faraó.
19 Dedeng na, tuang ketan kaim son noan, ‘Mi aman na nol mi palin muik nabale, tam lo ka?’
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes vós pai, ou irmão?
20 Kon nam kaim tek noan, ‘Kaim aman na nuli nabale. Nol kaim kon muik palin hmudin mesa. Dedeng hua una lam, kaim aman na blalan son. Lam kaim palin hmudin na kaka in hua at mesa, mo un ase son. Oen duas inan na mate son. Tiata halas ni liis pail hmudin na sii son. Undeng na le kaim aman na namnau un isi.’
20 E respondemos a meu senhor: Temos pai, já velho, e há um filho da sua velhice, um menino pequeno; o irmão deste é morto, e ele ficou o único de sua mãe; e seu pai o ama.
21 Tukun nam tuang lok kaim le kil nol kaim palin na maa se nia, le halin tuang netan.
21 Então tu disseste a teus servos: Trazei-mo, para que eu ponha os olhos sobre ele.
22 Kon kaim siut noan, kaim palin hmudin na boel in lail dadai kaim aman nua lo. Eta un lail dadai kaim aman nua lam, un mate son na.
22 E quando respondemos a meu senhor: O menino não pode deixar o seu pai; pois se ele deixasse o seu pai, este morreria;
23 Kon tuang siut noan, ‘Eta mi kil nol mi palin na lo kam, mi boel maa se auk silang ngi pait lo.’
23 replicaste a teus servos: A menos que desça convosco vosso irmão mais novo, nunca mais vereis a minha face.
24 Hidi na kon kaim pait. Lius se kaim aman nu kon, kaim nahdeh un deng totoang man tuang in teka ngas.
24 Então subimos a teu servo, meu pai, e lhe contamos as palavras de meu senhor.
25 Nesang-nesang kon nam, kaim in kaa ngas hidis. Kon un lok kaim maa se Mesir, le sos in kaa pait.
25 Depois disse nosso pai: Tornai, comprai-nos um pouco de mantimento;
26 Mo kaim situn noan, ‘Papa! Kaim bisa laok se ua pait lo. Ta lahing nga ima kanan na tek kaim son noan, eta kaim kil nol kaim palin hmudin ni lo kam, kaim boel laok se un sila ku lo. Tiata un musti lako leo-leo nol kami, halas-sam kaim lako.’
26 e lhe respondemos: Não podemos descer; mas, se nosso irmão menor for conosco, desceremos; pois não podemos ver a face do homem, se nosso irmão menor não estiver conosco.
27 Hidim kaim aman nu tek pait noan, ‘Mi tanan son ta lo? Auk sapang Rahel la anan suma at dua siis.
27 Então nos disse teu servo, meu pai: Vós sabeis que minha mulher me deu dois filhos;
28 Ana hmunan na ase son. Taon elola ko hmukit huin kaa nuli un son. Tiata maa lius leol neot nia, auk net un pait lo son.
28 um saiu de minha casa e eu disse: certamente foi despedaçado, e não o tenho visto mais;
29 Eta mi kat tana hmudin ni pait deng au, le un haup in daat kon nam, mi tao sus taplaeng auk se oras blalan ni son na, lole bet auk mateng meman.’
29 se também me tirardes a este, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com tristeza ao Seol.
30 — ausente —
30 Agora, pois, se eu for ter com o teu servo, meu pai, e o menino não estiver conosco, como a sua alma está ligada com a alma dele,
31 — ausente —
31 acontecerá que, vendo ele que o menino ali não está, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai com tristeza ao Seol.
32 Taplaeng pait, auk hid nol un son noan, auk man temang tana nia. Auk kon hidan son, le eta auk nol pait kaim palin ni lo kam, nang le auk man lep in kula-sala ni didiin auk mateng.
32 Porque teu servo se deu como fiador pelo menino para com meu pai, dizendo: Se eu to não trouxer de volta, serei culpado, para com meu pai para sempre.
33 Tiata auk nodan elia tuang: Nang le auk dadang se iang seda una, le auk man daid tuang ata. Le halin nam un pait nol un kakan nias.
33 Agora, pois, fique teu servo em lugar do menino como escravo de meu senhor, e que suba o menino com seus irmãos.
34 Eta tana ni pait lo kam, auk kon pait lo. Ta auk tahang nal in ngat auk amang ngu in susa didiin mate ka lo.”
34 Porque, como subirei eu a meu pai, se o menino não for comigo? para que não veja eu o mal que sobrevirá a meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.