Gênesis 41
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs NVT
1 Hidi taun dua kon, lahing Mesir ra haup in natloa. Un natloa noan un dil se palun Nil la suut ta.
1 Dois anos inteiros se passaram, e o faraó sonhou que estava em pé na margem do rio Nilo.
2 Nahkitu lam, un ngat net aus-sapi iut apan nas banan isi. Oen bulang ngas kaloe. Oen putis deng palun na, le kaa bluan se na.
2 Em seu sonho, viu sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
3 Hidi nam, muik aus-sapi iut didang pait, putis deng palun na. Oen apan nas daat le seen sii. Oen dil dadani nol aus-saip in apa banan nas.
3 Em seguida, viu outras sete vacas saírem do Nilo. Eram feias e magras e pararam junto das vacas gordas à beira do rio.
4 Hidi kon aus-saip aap daat tas hol nuli aus-saip aap banan nas. Kon nam lahing nga nahkitu.
4 Então as vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas e saudáveis. Nessa parte do sonho, o faraó acordou.
5 Nesang isi lo kon, un niin nala, ti un natloa pait. Un ngat net ael bulin iut isin putis deng ina mesa, man obon ana lo.
5 Depois, voltou a dormir e teve outro sonho. Dessa vez, viu sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
6 Hidim un ngat net pait ael bulin iut aha sii bloen son, undeng oen tom angin otot.
6 Em seguida, apareceram mais sete espigas, mas elas eram murchas e ressequidas pelo vento do leste.
7 Kon ael bulin iut man aha sii ngas, hol nuli ael bulin in muik isin nas. Hidi kon, lahing nga nahkitu le hangu. Halas-sam un tana noan, un natloa pait.
7 Então as espigas miúdas engoliram as sete espigas cheias e bem formadas. O faraó acordou novamente e percebeu que era um sonho.
8 Oskaong nga kon, lahing nga nangan nam banan lo. Kon un lok atuli las laok taap totoang blipa, nol atuli in tana se dale Mesir ras. Hidim un nahdeh beles un in natloa ka, mo muik tahan in taan natloa na nahin na lo.
8 Na manhã seguinte, perturbado com os sonhos, o faraó chamou todos os magos e os sábios do Egito. Contou-lhes os sonhos, mas ninguém conseguiu interpretá-los.
9 Ela halas-sam, atuling in mana-koet lahing nga in ninu ka, nangan net Yusuf. Kon atuling na laok tek lahing nga noan, “Ama lahi! Auk musti hao noan auk kula son.
9 Por fim, o chefe dos copeiros se pronunciou. “Hoje eu me lembrei do meu erro”, disse ao faraó.
10 Hmunan nua, dedeng paap komali nol au, nol auk tapang nga le tamang kaim se bui dalen na,
10 “Algum tempo atrás, o senhor se irou com o chefe dos padeiros e comigo e mandou prender-nos no palácio do capitão da guarda.
11 duman mesan na kon, kaim duam natloa. Mesa-mesam nol un in natloa, nol un nahin nas kon bakisa-bakisan.
11 Certa noite, o chefe dos padeiros e eu tivemos, cada um, um sonho, e cada sonho tinha o seu significado.
12 Se bui ku dalen, muik atuling muda mesa, atuil Ibrani. Tulu deng bui ka nikit un le daid tulu in mana-koet se bui kua. Kaim nahdeh kaim in natloa ngas bel una. Kon un tek kaim in natloang nas nahin na.
12 Estava conosco na prisão um rapaz hebreu que era escravo do capitão da guarda. Contamos a ele nossos sonhos, e ele explicou o que cada um significava.
13 Tiata ama lahi nikit ulang auk pait. Mo auk tapang nga tom in hukung tele. Totoang nas dadi, banansila el atuling Ibraning nga in teka ka!”
13 E tudo aconteceu exatamente como ele havia previsto. Fui restaurado ao meu cargo de chefe dos copeiros, e o chefe dos padeiros foi enforcado em público.”
14 Ming ela kon, lahing nga tadu atuli laba-laba laok taap Yusuf se bui kua. Kon nam Yusuf laok mana apa ka niu-niu, le seda un kai-batu las, hidim bok lako taal lahing nga.
14 Na mesma hora, o faraó mandou chamar José, e ele foi trazido depressa da prisão. Depois de barbear-se e trocar de roupa, apresentou-se ao faraó.
15 Un lako lius kon, lahing nga tekan noan, “Pail ana, auk natloa! Mo muik tahan atuli mes lo kon, man taan in natloa na nahin na. Mo muik atuli tek auk noan, ku bisa tek puting bel aun.”
15 Disse o faraó a José: “Tive um sonho esta noite e ninguém aqui conseguiu me dizer o que ele significa. Soube, porém, que ao ouvir um sonho você é capaz de interpretá-lo”.
16 Kon Yusuf siut noan, “Ama lahi, auk kon taan saa lo. Suma Ama Lamtua Allah sii, man taan le tek puting in natloa na nahin na. Taon elola ko, Un le tek dais banan bel ama lahi.”
16 José respondeu: “Essa capacidade não está em minhas mãos, mas Deus pode revelar o significado ao faraó e acalmá-lo”.
17 Hidi kon lahing nga dehet noan, “Se auk in natloa ka, auk dil se palun Nil suut ta.
17 Então o faraó contou o sonho a José: “Em meu sonho, eu estava em pé na margem do rio Nilo
18 Kon muik aus-sapi itu, apan nas banan ana lo, nol oen bulang ngas kaloe. Oen putis deng palun na, le lakos kaa bluan se palun na suut ta.
18 e vi sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
19 Hidi kon muik aus-sapi iut didang pait maas. Mo aus-saip nas apan nas daat le seen sii. Se dale Mesir ria, auk net aus-saip in apan daat ela lo bii!
19 Em seguida, vi saírem do rio sete vacas feias e magras que pareciam doentes. Nunca vi animais tão horríveis em toda a terra do Egito.
20 Mo auk herang isi! Undeng nahkiut tuun nam, aus-saip iut aap daat tas hol nuli aus-saip iut in apa banan nas.
20 Essas vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas.
21 Oen hol nuli aus-saip aap banan nas, mo oen apan nas daat keko lako. Hidi kon auk nahkitung.
21 Contudo, não parecia que haviam acabado de comer as outras vacas, pois continuavam tão magras e feias quanto antes. Então, acordei.
22 Hidi nam, auk niin nalang pait, kon auk natloa pait. Auk ngat net ale buil itu, isin nas inu-inu puti deng ina mes man nuli ka obon isi.
22 “Em meu sonho, também vi sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
23 Hidim auk ngat net pait ale buil itu, beas ase, aha sii nol bloen tuun, lole tom angin otot tam.
23 Em seguida, apareceram outras sete espigas, mas elas eram murchas, miúdas e ressequidas pelo vento do leste.
24 Kon nam ael aha iut nas hol nuli ael man beas inu ngas. Hidi na kon, auk nahkitung. Auk nahdeh in natloa ni se atuil in tana ngas son. Mo muik tahan at mes lo kon, man tek puting nal bel auk in natloa na nahin na.”
24 As espigas miúdas engoliram as sete espigas saudáveis. Contei os sonhos aos magos, mas ninguém foi capaz de dizer o que significam”.
25 Kon Yusuf tek noan, “Ama lahi. In natloa dua nas nahin mes sii. Ama Lamtua Allah tek ama lahi meman son, deng asa man Un le dake ka.
25 José respondeu: “Os dois sonhos do faraó significam a mesma coisa. Deus está dizendo ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
26 In natloa na nahin na elia: aus-saip iut man apan banan isi ngas, nol ael buil iut man isin inu ngas nahin na noan, muik oras liis-lasa taun itu. Oen nahin na mes sii.
26 As sete vacas saudáveis e as sete espigas de trigo cheias representam sete anos de prosperidade.
27 Hidim aus-saip man apan daat le seen sii ngas, nol ael buil iut man aha sii ngas, nahin na noan, oras lubu taun itu.
27 As sete vacas feias e magras e as sete espigas miúdas e ressequidas pelo vento do leste representam sete anos de fome.
28 Tiata Ama Lamtua Allah tek meman, asa man Un le daken na. Na banansila el asa man apin auk in teka ka.
28 “Acontecerá exatamente como eu descrevi, pois Deus revelou ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
29 Mam kit haup oras in liis-lasa taun itu, se totoang ingu-iung in se dale Mesir rias.
29 Os próximos sete anos serão um período de grande prosperidade em toda a terra do Egito.
30 — ausente —
30 Depois, haverá sete anos de fome tão grande que toda essa prosperidade será esquecida no Egito, pois a fome destruirá a terra.
31 — ausente —
31 A escassez de alimento será tão terrível que apagará até a lembrança dos anos de fartura.
32 Tiata, ama lahi in natloa oe dua na, nahin na noan, Ama Lamtua Allah dake-mana meman ela son. Nesang lo ka kam, asa man Un in mana son na, dadi.
32 Quanto ao fato de terem sido dois sonhos parecidos, significa que esses acontecimentos foram decretados por Deus, e ele os fará ocorrer em breve.
33 Undeng na, le auk muik in nangan elia: banan dui ka ama lahi nuting atuil in tana mesa, man mana-koet taan nol babanan. Hidim nikit un le doha-tinang dale Mesir nol babanan.
33 “Portanto, o faraó deve encontrar um homem inteligente e sábio e encarregá-lo de administrar o Egito.
34 Nol banan dui ka, se oras in liis-laas taun itu ka, ama lahi nikit atuling mes didang pait, le oen dulu nakbua in hapu ngas mamamo. In hapung mamo nas, oen bating op lima, le pesang op mesan na.
34 O faraó também deve nomear supervisores sobre a terra, para que recolham um quinto de todas as colheitas durante os sete anos de fartura.
35 Oen musti daek muid ama lahi in prenta ka, le oen dulu ale-ael deng papmes ingu-iung in se Mesir rias. Hidim oen musti pesang ale-ael nas se mana-maan in pesang ngas, le dohas babanan.
35 Encarregue-os de juntar todo o alimento produzido nos anos bons que virão e levá-lo para os armazéns do faraó. Mande-os estocar e guardar os cereais, para que haja mantimento nas cidades.
36 Le halin nam taun iut lubu kas maas lisu lam, kit muik in kaa nabale. Eta taon ela lam, muik tahan atuli in mate, undeng hmatu in nala lo.”
36 Desse modo, quando os sete anos de fome vierem sobre a terra do Egito, haverá comida suficiente. Assim, a fome não destruirá a terra”.
37 Ming Yusuf in aa ela ka kon, lahing nga nol un atulin tene in se um lahi la ngas tade muid Yusuf in teka na.
37 O faraó e seus oficiais gostaram das sugestões de José.
38 Hidi kon lahing nga tek noan, “Ama Lamtua Allah Koo Niuꞌ ka leo-leo nol Yusuf. Tiata bet kit haup atuil didang pait man banan dui deng un lo ka.”
38 Por isso, o faraó perguntou aos oficiais: “Será que encontraremos alguém como este homem? Sem dúvida, há nele o espírito de Deus!”.
39 Hidim lahing nga aa nol Yusuf noan, “Ama Lamtua Allah tek totoang nias bel ku son. Halas-sam kaim tana noan, ku niam atuil in tana. Nol ku in nuting lalan na banan dui deng atuli li totoang.
39 Então o faraó disse a José: “Uma vez que Deus lhe revelou o significado dos sonhos, é evidente que não há ninguém tão inteligente ou sábio quanto você.
40 Tiata nol nia, auk nikit ku le daid auk imang kanan. Le halin nam auk hutun nias totoang hii muid se ku in leka ka. Suma auk siing man lapa dui deng ku.”
40 Ficará encarregado de minha corte, e todo o meu povo obedecerá às suas ordens. Apenas eu, que ocupo o trono, terei uma posição superior à sua”.
41 — ausente —
41 O faraó acrescentou: “Eu o coloco oficialmente no comando de toda a terra do Egito”.
42 — ausente —
42 Então o faraó tirou do dedo o seu anel com o selo real e o pôs no dedo de José. Mandou vesti-lo com roupas de linho fino e pôs uma corrente de ouro em seu pescoço.
43 Hidi nam, un bel un kereta ahloet nomer dua la, le Yusuf saken. Muik atuli in lail muna se hmunan deng kereta la, le haman tek noan, “Hoe! Sai lalan na! Le todan! Ta muik atuil tene mes le maa lako deng nia.” Nini in tao ela ka, lahing nga nikit Yusuf son le daid un ima kanan se dale Mesir.
43 Também o fez andar na carruagem reservada para quem era o segundo no poder, e, por onde José passava, gritava-se a ordem: “Ajoelhem-se!”. Assim, o faraó colocou José no comando de todo o Egito
44 Lahing nga tek Yusuf noan, “Elia! Ku tanan meman son noan, auk niam mo lahi. Mo auk tek totoang auk atulin in se dale Mesir rias son noan, eta ku bel dola lo kam, oen boel tao saa lo.”
44 e lhe disse: “Eu sou o faraó, mas ninguém levantará a mão ou o pé em toda a terra do Egito sem a sua permissão”.
45 Hidi nam, lahing nga ngali Yusuf ngala ka, Safnat Panea, muid atuil Mesir ras ngalan. Un kon tapa bel Yusuf sapa-bihata mesa, ngala Asnat. Yusuf bakin na, ngala Potifera. Un nam tulu agama se kota On. Nini ela lam, Yusuf daid atuil tene se dale Mesir.
45 O faraó deu a José um nome egípcio: Zafenate-Paneia. Também lhe deu uma mulher, que se chamava Azenate. Ela era filha de Potífera, sacerdote de Om. Assim, José recebeu autoridade sobre todo o Egito.
46 Dedeng oen nikit Yusuf fa, un umur taun buk tilu. Kon nam un laok papmes le tinang totoang mana-maan in se dale Mesir ras.
46 Tinha 30 anos quando começou a servir na corte do faraó, o rei do Egito. Depois de sair da presença do faraó, José foi inspecionar toda a terra do Egito.
47 Se taun iut in liis-lasa ngas, klapa-klapa las puting isin mamo lai-lisi.
47 Como previsto, durante sete anos a terra produziu fartas colheitas.
48 Hidi kon Yusuf tadu ima-ii las le laok tao nakbuan isin in lai-lising nas le pesang. Ale-ael lai-lisi man oen hapus se kota ola lam, oen pesang se um in dulu deng kota na.
48 Ao longo desse tempo, José juntou todas as colheitas do Egito e armazenou nas cidades os cereais produzidos nos campos ao redor.
49 Didiin ael man oen in dulu nakbua ngas mamo isi. Banansila el hlaen in ne tasi suut tua, didiin muik atuli in sukat nalas pait lo.
49 Armazenou uma quantidade imensa de cereais, como a areia do mar. Por fim, parou de manter registros, pois havia demais para medir.
50 Oras lubu ka maa lius lo bii kam, Yusuf sapa Asnat hua ana biklobe at dua son.
50 Durante esse tempo, antes do primeiro ano de fome, José e sua mulher, Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om, tiveram dois filhos.
51 Kon Yusuf tek noan, “Ama Lamtua Allah tao auk le auk nadidingun in susa-daat, se dedeng auk in puting deng auk amang nga uma la ka son.” Undeng na le, un ngali un ana hmunan na Manase, (man nahin na noan ‘nadidingun’).
51 José chamou o filho mais velho de Manassés, pois disse: “Deus me fez esquecer todas as minhas dificuldades e toda a família de meu pai”.
52 Dedeng un haup ana nomer dua la kon, un aa pait noan, “Auk haup in susa-daat se maan ni son. Mo Ama Lamtua Allah bel auk hangun, le auk haup tana-ana ni son.” Kon un ngali tana-ana na, Efraim.
52 José chamou o segundo filho de Efraim, pois disse: “Deus me fez prosperar na terra da minha aflição”.
53 Hidi na kon, oras in liis-lasa taun itu las hidis.
53 Por fim, terminaram os sete anos de colheitas fartas em toda a terra do Egito,
54 Kon oras lubu taun itu la maa lius lolen, tom nol asa man hmunan nu Yusuf in tek hidi son na. Se nusa-nusa didang nguas kon, atuli las lubus son. Mo se totoang mana-maan in se dale Mesir ras muik in kaa nabale.
54 e começaram os sete anos de fome, como José havia previsto. A fome também afetou as regiões vizinhas, mas havia alimento de sobra em todo o Egito.
55 Nesang lo kon, atuil Mesir ras tom lubu. Kon oen lakos nodan in kaa se lahing nga. Kon lahing nga tadu oen lakos se Yusuf, le muid un in prenta ka.
55 Depois de algum tempo, porém, a fome também se espalhou pelo Egito. Quando o povo clamou ao faraó para que lhe desse alimento, ele respondeu a todos os egípcios: “Dirijam-se a José e sigam as instruções dele”.
56 Mo oras lubu na muun keko sake, didiin se totoang mana-maan in se Mesir ras kon tom lubu. Kon nam Yusuf sai maan in pesang ale ngas totoang, le hee ael bel atuil Mesir ras.
56 Quando faltou alimento em toda parte, José mandou abrir os armazéns e vendeu cereais aos egípcios, pois a fome era terrível em toda a terra do Egito.
57 Hidi nam muik atuli deng ola-ol tuun, maas le sos in kaa deng Yusuf, se Mesir. Undeng oras lubu na muun isi.
57 Gente de todos os lugares ia ao Egito comprar cereais de José, pois a fome era terrível no mundo inteiro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.