Gênesis 41
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs ARC
1 Hidi taun dua kon, lahing Mesir ra haup in natloa. Un natloa noan un dil se palun Nil la suut ta.
1 E aconteceu que, ao fim de dois anos inteiros, Faraó sonhou e eis que estava em pé junto ao rio.
2 Nahkitu lam, un ngat net aus-sapi iut apan nas banan isi. Oen bulang ngas kaloe. Oen putis deng palun na, le kaa bluan se na.
2 E eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no prado.
3 Hidi nam, muik aus-sapi iut didang pait, putis deng palun na. Oen apan nas daat le seen sii. Oen dil dadani nol aus-saip in apa banan nas.
3 E eis que subiam do rio após elas outras sete vacas, feias à vista e magras de carne, e paravam junto às outras vacas na praia do rio.
4 Hidi kon aus-saip aap daat tas hol nuli aus-saip aap banan nas. Kon nam lahing nga nahkitu.
4 E as vacas feias à vista e magras de carne comiam as sete vacas formosas à vista e gordas. Então, acordou Faraó.
5 Nesang isi lo kon, un niin nala, ti un natloa pait. Un ngat net ael bulin iut isin putis deng ina mesa, man obon ana lo.
5 Depois, dormiu e sonhou outra vez, e eis que brotavam de um mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 Hidim un ngat net pait ael bulin iut aha sii bloen son, undeng oen tom angin otot.
6 E eis que sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental brotavam após elas.
7 Kon ael bulin iut man aha sii ngas, hol nuli ael bulin in muik isin nas. Hidi kon, lahing nga nahkitu le hangu. Halas-sam un tana noan, un natloa pait.
7 E as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então, acordou Faraó, e eis que era um sonho.
8 Oskaong nga kon, lahing nga nangan nam banan lo. Kon un lok atuli las laok taap totoang blipa, nol atuli in tana se dale Mesir ras. Hidim un nahdeh beles un in natloa ka, mo muik tahan in taan natloa na nahin na lo.
8 E aconteceu que, pela manhã, o seu espírito perturbou-se, e enviou e chamou todos os adivinhadores do Egito e todos os seus sábios; e Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas ninguém havia que os interpretasse a Faraó.
9 Ela halas-sam, atuling in mana-koet lahing nga in ninu ka, nangan net Yusuf. Kon atuling na laok tek lahing nga noan, “Ama lahi! Auk musti hao noan auk kula son.
9 Então, falou o copeiro-mor a Faraó, dizendo: Dos meus pecados me lembro hoje.
10 Hmunan nua, dedeng paap komali nol au, nol auk tapang nga le tamang kaim se bui dalen na,
10 Estando Faraó mui indignado contra os seus servos e pondo-me sob prisão na casa da guarda, a mim e ao padeiro-mor,
11 duman mesan na kon, kaim duam natloa. Mesa-mesam nol un in natloa, nol un nahin nas kon bakisa-bakisan.
11 então, sonhamos um sonho na mesma noite, eu e ele, cada um conforme a interpretação do seu sonho sonhamos.
12 Se bui ku dalen, muik atuling muda mesa, atuil Ibrani. Tulu deng bui ka nikit un le daid tulu in mana-koet se bui kua. Kaim nahdeh kaim in natloa ngas bel una. Kon un tek kaim in natloang nas nahin na.
12 E estava ali conosco um jovem hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhos, e interpretou-nos os nossos sonhos, a cada um interpretou conforme o seu sonho.
13 Tiata ama lahi nikit ulang auk pait. Mo auk tapang nga tom in hukung tele. Totoang nas dadi, banansila el atuling Ibraning nga in teka ka!”
13 E como ele nos interpretou, assim mesmo foi feito: a mim me fez tornar ao meu estado, e a ele fez enforcar.
14 Ming ela kon, lahing nga tadu atuli laba-laba laok taap Yusuf se bui kua. Kon nam Yusuf laok mana apa ka niu-niu, le seda un kai-batu las, hidim bok lako taal lahing nga.
14 Então, enviou Faraó e chamou a José, e o fizeram sair logo da cova; e barbeou-se, e mudou as suas vestes, e veio a Faraó.
15 Un lako lius kon, lahing nga tekan noan, “Pail ana, auk natloa! Mo muik tahan atuli mes lo kon, man taan in natloa na nahin na. Mo muik atuli tek auk noan, ku bisa tek puting bel aun.”
15 E Faraó disse a José: Eu sonhei um sonho, e ninguém há que o interprete; mas de ti ouvi dizer que, quando ouves um sonho, o interpretas.
16 Kon Yusuf siut noan, “Ama lahi, auk kon taan saa lo. Suma Ama Lamtua Allah sii, man taan le tek puting in natloa na nahin na. Taon elola ko, Un le tek dais banan bel ama lahi.”
16 E respondeu José a Faraó, dizendo: Isso não está em mim; Deus dará resposta de paz a Faraó.
17 Hidi kon lahing nga dehet noan, “Se auk in natloa ka, auk dil se palun Nil suut ta.
17 Então, disse Faraó a José: Eis que em meu sonho estava eu em pé na praia do rio.
18 Kon muik aus-sapi itu, apan nas banan ana lo, nol oen bulang ngas kaloe. Oen putis deng palun na, le lakos kaa bluan se palun na suut ta.
18 E eis que subiam do rio sete vacas gordas de carne e formosas à vista e pastavam no prado.
19 Hidi kon muik aus-sapi iut didang pait maas. Mo aus-saip nas apan nas daat le seen sii. Se dale Mesir ria, auk net aus-saip in apan daat ela lo bii!
19 E eis que outras sete vacas subiam após estas, muito feias à vista e magras de carne; não tenho visto outras tais, quanto à fealdade, em toda a terra do Egito.
20 Mo auk herang isi! Undeng nahkiut tuun nam, aus-saip iut aap daat tas hol nuli aus-saip iut in apa banan nas.
20 E as vacas magras e feias comiam as primeiras sete vacas gordas;
21 Oen hol nuli aus-saip aap banan nas, mo oen apan nas daat keko lako. Hidi kon auk nahkitung.
21 e entravam em suas entranhas, mas não se conhecia que houvessem entrado em suas entranhas, porque o seu aspecto era feio como no princípio. Então, acordei.
22 Hidi nam, auk niin nalang pait, kon auk natloa pait. Auk ngat net ale buil itu, isin nas inu-inu puti deng ina mes man nuli ka obon isi.
22 Depois, vi em meu sonho, e eis que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas.
23 Hidim auk ngat net pait ale buil itu, beas ase, aha sii nol bloen tuun, lole tom angin otot tam.
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental brotavam após elas.
24 Kon nam ael aha iut nas hol nuli ael man beas inu ngas. Hidi na kon, auk nahkitung. Auk nahdeh in natloa ni se atuil in tana ngas son. Mo muik tahan at mes lo kon, man tek puting nal bel auk in natloa na nahin na.”
24 E as sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. E eu disse-o aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 Kon Yusuf tek noan, “Ama lahi. In natloa dua nas nahin mes sii. Ama Lamtua Allah tek ama lahi meman son, deng asa man Un le dake ka.
25 Então, disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só; o que Deus há de fazer, notificou-o a Faraó.
26 In natloa na nahin na elia: aus-saip iut man apan banan isi ngas, nol ael buil iut man isin inu ngas nahin na noan, muik oras liis-lasa taun itu. Oen nahin na mes sii.
26 As sete vacas formosas são sete anos; as sete espigas formosas também são sete anos; o sonho é um só.
27 Hidim aus-saip man apan daat le seen sii ngas, nol ael buil iut man aha sii ngas, nahin na noan, oras lubu taun itu.
27 E as sete vacas magras e feias à vista, que subiam depois delas, são sete anos, como as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental; serão sete anos de fome.
28 Tiata Ama Lamtua Allah tek meman, asa man Un le daken na. Na banansila el asa man apin auk in teka ka.
28 Esta é a palavra que tenho dito a Faraó; o que Deus há de fazer, mostrou-o a Faraó.
29 Mam kit haup oras in liis-lasa taun itu, se totoang ingu-iung in se dale Mesir rias.
29 E eis que vêm sete anos, e haverá grande fartura em toda a terra do Egito.
30 — ausente —
30 E, depois deles, levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 — ausente —
31 e não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que haverá depois, porquanto será gravíssima.
32 Tiata, ama lahi in natloa oe dua na, nahin na noan, Ama Lamtua Allah dake-mana meman ela son. Nesang lo ka kam, asa man Un in mana son na, dadi.
32 E o sonho foi duplicado duas vezes a Faraó é porque esta coisa é determinada de Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 Undeng na, le auk muik in nangan elia: banan dui ka ama lahi nuting atuil in tana mesa, man mana-koet taan nol babanan. Hidim nikit un le doha-tinang dale Mesir nol babanan.
33 Portanto, Faraó se proveja agora de um varão inteligente e sábio e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Nol banan dui ka, se oras in liis-laas taun itu ka, ama lahi nikit atuling mes didang pait, le oen dulu nakbua in hapu ngas mamamo. In hapung mamo nas, oen bating op lima, le pesang op mesan na.
34 Faça isso Faraó, e ponha governadores sobre a terra, e tome a quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Oen musti daek muid ama lahi in prenta ka, le oen dulu ale-ael deng papmes ingu-iung in se Mesir rias. Hidim oen musti pesang ale-ael nas se mana-maan in pesang ngas, le dohas babanan.
35 E ajuntem toda a comida destes bons anos, que vêm, e amontoem trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 Le halin nam taun iut lubu kas maas lisu lam, kit muik in kaa nabale. Eta taon ela lam, muik tahan atuli in mate, undeng hmatu in nala lo.”
36 Assim, será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Ming Yusuf in aa ela ka kon, lahing nga nol un atulin tene in se um lahi la ngas tade muid Yusuf in teka na.
37 E esta palavra foi boa aos olhos de Faraó e aos olhos de todos os seus servos.
38 Hidi kon lahing nga tek noan, “Ama Lamtua Allah Koo Niuꞌ ka leo-leo nol Yusuf. Tiata bet kit haup atuil didang pait man banan dui deng un lo ka.”
38 E disse Faraó a seus servos: Acharíamos um varão como este, em quem haja o Espírito de Deus?
39 Hidim lahing nga aa nol Yusuf noan, “Ama Lamtua Allah tek totoang nias bel ku son. Halas-sam kaim tana noan, ku niam atuil in tana. Nol ku in nuting lalan na banan dui deng atuli li totoang.
39 Depois, disse Faraó a José: Pois que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão inteligente e sábio como tu.
40 Tiata nol nia, auk nikit ku le daid auk imang kanan. Le halin nam auk hutun nias totoang hii muid se ku in leka ka. Suma auk siing man lapa dui deng ku.”
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua boca se governará todo o meu povo; somente no trono eu serei maior que tu.
41 — ausente —
41 Disse mais Faraó a José: Vês aqui te tenho posto sobre toda a terra do Egito.
42 — ausente —
42 E tirou Faraó o anel da sua mão, e o pôs na mão de José, e o fez vestir de vestes de linho fino, e pôs um colar de ouro no seu pescoço.
43 Hidi nam, un bel un kereta ahloet nomer dua la, le Yusuf saken. Muik atuli in lail muna se hmunan deng kereta la, le haman tek noan, “Hoe! Sai lalan na! Le todan! Ta muik atuil tene mes le maa lako deng nia.” Nini in tao ela ka, lahing nga nikit Yusuf son le daid un ima kanan se dale Mesir.
43 E o fez subir no segundo carro que tinha, e clamavam diante dele: Ajoelhai. Assim, o pôs sobre toda a terra do Egito.
44 Lahing nga tek Yusuf noan, “Elia! Ku tanan meman son noan, auk niam mo lahi. Mo auk tek totoang auk atulin in se dale Mesir rias son noan, eta ku bel dola lo kam, oen boel tao saa lo.”
44 E disse Faraó a José: Eu sou Faraó; porém sem ti ninguém levantará a sua mão ou o seu pé em toda a terra do Egito.
45 Hidi nam, lahing nga ngali Yusuf ngala ka, Safnat Panea, muid atuil Mesir ras ngalan. Un kon tapa bel Yusuf sapa-bihata mesa, ngala Asnat. Yusuf bakin na, ngala Potifera. Un nam tulu agama se kota On. Nini ela lam, Yusuf daid atuil tene se dale Mesir.
45 E chamou Faraó o nome de José Zafenate-Paneia e deu-lhe por mulher a Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e saiu José por toda a terra do Egito.
46 Dedeng oen nikit Yusuf fa, un umur taun buk tilu. Kon nam un laok papmes le tinang totoang mana-maan in se dale Mesir ras.
46 E José era da idade de trinta anos quando esteve diante da face de Faraó, rei do Egito. E saiu José da face de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 Se taun iut in liis-lasa ngas, klapa-klapa las puting isin mamo lai-lisi.
47 E a terra produziu nos sete anos de fartura a mãos-cheias.
48 Hidi kon Yusuf tadu ima-ii las le laok tao nakbuan isin in lai-lising nas le pesang. Ale-ael lai-lisi man oen hapus se kota ola lam, oen pesang se um in dulu deng kota na.
48 E ajuntou todo o mantimento dos sete anos que houve na terra do Egito; e guardou o mantimento nas cidades, pondo nas cidades o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade.
49 Didiin ael man oen in dulu nakbua ngas mamo isi. Banansila el hlaen in ne tasi suut tua, didiin muik atuli in sukat nalas pait lo.
49 Assim, ajuntou José muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar, porquanto não havia numeração.
50 Oras lubu ka maa lius lo bii kam, Yusuf sapa Asnat hua ana biklobe at dua son.
50 E nasceram a José dois filhos (antes que viesse o ano de fome), que lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Kon Yusuf tek noan, “Ama Lamtua Allah tao auk le auk nadidingun in susa-daat, se dedeng auk in puting deng auk amang nga uma la ka son.” Undeng na le, un ngali un ana hmunan na Manase, (man nahin na noan ‘nadidingun’).
51 E chamou José o nome do primogênito Manassés, porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho e de toda a casa de meu pai.
52 Dedeng un haup ana nomer dua la kon, un aa pait noan, “Auk haup in susa-daat se maan ni son. Mo Ama Lamtua Allah bel auk hangun, le auk haup tana-ana ni son.” Kon un ngali tana-ana na, Efraim.
52 E o nome do segundo chamou Efraim, porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 Hidi na kon, oras in liis-lasa taun itu las hidis.
53 Então, acabaram-se os sete anos de fartura que havia na terra do Egito,
54 Kon oras lubu taun itu la maa lius lolen, tom nol asa man hmunan nu Yusuf in tek hidi son na. Se nusa-nusa didang nguas kon, atuli las lubus son. Mo se totoang mana-maan in se dale Mesir ras muik in kaa nabale.
54 e começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Nesang lo kon, atuil Mesir ras tom lubu. Kon oen lakos nodan in kaa se lahing nga. Kon lahing nga tadu oen lakos se Yusuf, le muid un in prenta ka.
55 E, tendo toda a terra do Egito fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser fazei.
56 Mo oras lubu na muun keko sake, didiin se totoang mana-maan in se Mesir ras kon tom lubu. Kon nam Yusuf sai maan in pesang ale ngas totoang, le hee ael bel atuil Mesir ras.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José tudo em que havia mantimento e vendeu aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Hidi nam muik atuli deng ola-ol tuun, maas le sos in kaa deng Yusuf, se Mesir. Undeng oras lubu na muun isi.
57 E todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José, porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.