Gênesis 41

Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Hidi taun dua kon, lahing Mesir ra haup in natloa. Un natloa noan un dil se palun Nil la suut ta.
1 Passados dois anos completos, Faraó teve um sonho. Parecia-lhe achar-se ele de pé junto ao Nilo.
2 Nahkitu lam, un ngat net aus-sapi iut apan nas banan isi. Oen bulang ngas kaloe. Oen putis deng palun na, le kaa bluan se na.
2 Do rio subiam sete vacas formosas à vista e gordas e pastavam no carriçal.
3 Hidi nam, muik aus-sapi iut didang pait, putis deng palun na. Oen apan nas daat le seen sii. Oen dil dadani nol aus-saip in apa banan nas.
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, feias à vista e magras; e pararam junto às primeiras, na margem do rio.
4 Hidi kon aus-saip aap daat tas hol nuli aus-saip aap banan nas. Kon nam lahing nga nahkitu.
4 As vacas feias à vista e magras comiam as sete formosas à vista e gordas. Então, acordou Faraó.
5 Nesang isi lo kon, un niin nala, ti un natloa pait. Un ngat net ael bulin iut isin putis deng ina mesa, man obon ana lo.
5 Tornando a dormir, sonhou outra vez. De uma só haste saíam sete espigas cheias e boas.
6 Hidim un ngat net pait ael bulin iut aha sii bloen son, undeng oen tom angin otot.
6 E após elas nasciam sete espigas mirradas, crestadas do vento oriental.
7 Kon ael bulin iut man aha sii ngas, hol nuli ael bulin in muik isin nas. Hidi kon, lahing nga nahkitu le hangu. Halas-sam un tana noan, un natloa pait.
7 As espigas mirradas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então, acordou Faraó. Fora isto um sonho.
8 Oskaong nga kon, lahing nga nangan nam banan lo. Kon un lok atuli las laok taap totoang blipa, nol atuli in tana se dale Mesir ras. Hidim un nahdeh beles un in natloa ka, mo muik tahan in taan natloa na nahin na lo.
8 De manhã, achando-se ele de espírito perturbado, mandou chamar todos os magos do Egito e todos os seus sábios e lhes contou os sonhos; mas ninguém havia que lhos interpretasse.
9 Ela halas-sam, atuling in mana-koet lahing nga in ninu ka, nangan net Yusuf. Kon atuling na laok tek lahing nga noan, “Ama lahi! Auk musti hao noan auk kula son.
9 Então, disse a Faraó o copeiro-chefe: Lembro-me hoje das minhas ofensas.
10 Hmunan nua, dedeng paap komali nol au, nol auk tapang nga le tamang kaim se bui dalen na,
10 Estando Faraó mui indignado contra os seus servos e pondo-me sob prisão na casa do comandante da guarda, a mim e ao padeiro-chefe,
11 duman mesan na kon, kaim duam natloa. Mesa-mesam nol un in natloa, nol un nahin nas kon bakisa-bakisan.
11 tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele; sonhamos, e cada sonho com a sua própria significação.
12 Se bui ku dalen, muik atuling muda mesa, atuil Ibrani. Tulu deng bui ka nikit un le daid tulu in mana-koet se bui kua. Kaim nahdeh kaim in natloa ngas bel una. Kon un tek kaim in natloang nas nahin na.
12 Achava-se conosco um jovem hebreu, servo do comandante da guarda; contamos-lhe os nossos sonhos, e ele no-los interpretou, a cada um segundo o seu sonho.
13 Tiata ama lahi nikit ulang auk pait. Mo auk tapang nga tom in hukung tele. Totoang nas dadi, banansila el atuling Ibraning nga in teka ka!”
13 E como nos interpretou, assim mesmo se deu: eu fui restituído ao meu cargo, o outro foi enforcado.
14 Ming ela kon, lahing nga tadu atuli laba-laba laok taap Yusuf se bui kua. Kon nam Yusuf laok mana apa ka niu-niu, le seda un kai-batu las, hidim bok lako taal lahing nga.
14 Então, Faraó mandou chamar a José, e o fizeram sair à pressa da masmorra; ele se barbeou, mudou de roupa e foi apresentar-se a Faraó.
15 Un lako lius kon, lahing nga tekan noan, “Pail ana, auk natloa! Mo muik tahan atuli mes lo kon, man taan in natloa na nahin na. Mo muik atuli tek auk noan, ku bisa tek puting bel aun.”
15 Este lhe disse: Tive um sonho, e não há quem o interprete. Ouvi dizer, porém, a teu respeito que, quando ouves um sonho, podes interpretá-lo.
16 Kon Yusuf siut noan, “Ama lahi, auk kon taan saa lo. Suma Ama Lamtua Allah sii, man taan le tek puting in natloa na nahin na. Taon elola ko, Un le tek dais banan bel ama lahi.”
16 Respondeu-lhe José: Não está isso em mim; mas Deus dará resposta favorável a Faraó.
17 Hidi kon lahing nga dehet noan, “Se auk in natloa ka, auk dil se palun Nil suut ta.
17 Então, contou Faraó a José: No meu sonho, estava eu de pé na margem do Nilo,
18 Kon muik aus-sapi itu, apan nas banan ana lo, nol oen bulang ngas kaloe. Oen putis deng palun na, le lakos kaa bluan se palun na suut ta.
18 e eis que subiam dele sete vacas gordas e formosas à vista e pastavam no carriçal.
19 Hidi kon muik aus-sapi iut didang pait maas. Mo aus-saip nas apan nas daat le seen sii. Se dale Mesir ria, auk net aus-saip in apan daat ela lo bii!
19 Após estas subiam outras vacas, fracas, mui feias à vista e magras; nunca vi outras assim disformes, em toda a terra do Egito.
20 Mo auk herang isi! Undeng nahkiut tuun nam, aus-saip iut aap daat tas hol nuli aus-saip iut in apa banan nas.
20 E as vacas magras e ruins comiam as primeiras sete gordas;
21 Oen hol nuli aus-saip aap banan nas, mo oen apan nas daat keko lako. Hidi kon auk nahkitung.
21 e, depois de as terem engolido, não davam aparência de as terem devorado, pois o seu aspecto continuava ruim como no princípio. Então, acordei.
22 Hidi nam, auk niin nalang pait, kon auk natloa pait. Auk ngat net ale buil itu, isin nas inu-inu puti deng ina mes man nuli ka obon isi.
22 Depois, vi, em meu sonho, que sete espigas saíam da mesma haste, cheias e boas;
23 Hidim auk ngat net pait ale buil itu, beas ase, aha sii nol bloen tuun, lole tom angin otot tam.
23 após elas nasceram sete espigas secas, mirradas e crestadas do vento oriental.
24 Kon nam ael aha iut nas hol nuli ael man beas inu ngas. Hidi na kon, auk nahkitung. Auk nahdeh in natloa ni se atuil in tana ngas son. Mo muik tahan at mes lo kon, man tek puting nal bel auk in natloa na nahin na.”
24 As sete espigas mirradas devoravam as sete espigas boas. Contei-o aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 Kon Yusuf tek noan, “Ama lahi. In natloa dua nas nahin mes sii. Ama Lamtua Allah tek ama lahi meman son, deng asa man Un le dake ka.
25 Então, lhe respondeu José: O sonho de Faraó é apenas um; Deus manifestou a Faraó o que há de fazer.
26 In natloa na nahin na elia: aus-saip iut man apan banan isi ngas, nol ael buil iut man isin inu ngas nahin na noan, muik oras liis-lasa taun itu. Oen nahin na mes sii.
26 As sete vacas boas serão sete anos; as sete espigas boas, também sete anos; o sonho é um só.
27 Hidim aus-saip man apan daat le seen sii ngas, nol ael buil iut man aha sii ngas, nahin na noan, oras lubu taun itu.
27 As sete vacas magras e feias, que subiam após as primeiras, serão sete anos, bem como as sete espigas mirradas e crestadas do vento oriental serão sete anos de fome.
28 Tiata Ama Lamtua Allah tek meman, asa man Un le daken na. Na banansila el asa man apin auk in teka ka.
28 Esta é a palavra, como acabo de dizer a Faraó, que Deus manifestou a Faraó que ele há de fazer.
29 Mam kit haup oras in liis-lasa taun itu, se totoang ingu-iung in se dale Mesir rias.
29 Eis aí vêm sete anos de grande abundância por toda a terra do Egito.
30 — ausente —
30 Seguir-se-ão sete anos de fome, e toda aquela abundância será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 — ausente —
31 e não será lembrada a abundância na terra, em vista da fome que seguirá, porque será gravíssima.
32 Tiata, ama lahi in natloa oe dua na, nahin na noan, Ama Lamtua Allah dake-mana meman ela son. Nesang lo ka kam, asa man Un in mana son na, dadi.
32 O sonho de Faraó foi dúplice, porque a coisa é estabelecida por Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 Undeng na, le auk muik in nangan elia: banan dui ka ama lahi nuting atuil in tana mesa, man mana-koet taan nol babanan. Hidim nikit un le doha-tinang dale Mesir nol babanan.
33 Agora, pois, escolha Faraó um homem ajuizado e sábio e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Nol banan dui ka, se oras in liis-laas taun itu ka, ama lahi nikit atuling mes didang pait, le oen dulu nakbua in hapu ngas mamamo. In hapung mamo nas, oen bating op lima, le pesang op mesan na.
34 Faça isso Faraó, e ponha administradores sobre a terra, e tome a quinta parte dos frutos da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Oen musti daek muid ama lahi in prenta ka, le oen dulu ale-ael deng papmes ingu-iung in se Mesir rias. Hidim oen musti pesang ale-ael nas se mana-maan in pesang ngas, le dohas babanan.
35 Ajuntem os administradores toda a colheita dos bons anos que virão, recolham cereal debaixo do poder de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 Le halin nam taun iut lubu kas maas lisu lam, kit muik in kaa nabale. Eta taon ela lam, muik tahan atuli in mate, undeng hmatu in nala lo.”
36 Assim, o mantimento será para abastecer a terra nos sete anos da fome que haverá no Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Ming Yusuf in aa ela ka kon, lahing nga nol un atulin tene in se um lahi la ngas tade muid Yusuf in teka na.
37 O conselho foi agradável a Faraó e a todos os seus oficiais.
38 Hidi kon lahing nga tek noan, “Ama Lamtua Allah Koo Niuꞌ ka leo-leo nol Yusuf. Tiata bet kit haup atuil didang pait man banan dui deng un lo ka.”
38 Disse Faraó aos seus oficiais: Acharíamos, porventura, homem como este, em quem há o Espírito de Deus?
39 Hidim lahing nga aa nol Yusuf noan, “Ama Lamtua Allah tek totoang nias bel ku son. Halas-sam kaim tana noan, ku niam atuil in tana. Nol ku in nuting lalan na banan dui deng atuli li totoang.
39 Depois, disse Faraó a José: Visto que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão ajuizado e sábio como tu.
40 Tiata nol nia, auk nikit ku le daid auk imang kanan. Le halin nam auk hutun nias totoang hii muid se ku in leka ka. Suma auk siing man lapa dui deng ku.”
40 Administrarás a minha casa, e à tua palavra obedecerá todo o meu povo; somente no trono eu serei maior do que tu.
41 — ausente —
41 Disse mais Faraó a José: Vês que te faço autoridade sobre toda a terra do Egito.
42 — ausente —
42 Então, tirou Faraó o seu anel de sinete da mão e o pôs na mão de José, fê-lo vestir roupas de linho fino e lhe pôs ao pescoço um colar de ouro.
43 Hidi nam, un bel un kereta ahloet nomer dua la, le Yusuf saken. Muik atuli in lail muna se hmunan deng kereta la, le haman tek noan, “Hoe! Sai lalan na! Le todan! Ta muik atuil tene mes le maa lako deng nia.” Nini in tao ela ka, lahing nga nikit Yusuf son le daid un ima kanan se dale Mesir.
43 E fê-lo subir ao seu segundo carro, e clamavam diante dele: Inclinai-vos! Desse modo, o constituiu sobre toda a terra do Egito.
44 Lahing nga tek Yusuf noan, “Elia! Ku tanan meman son noan, auk niam mo lahi. Mo auk tek totoang auk atulin in se dale Mesir rias son noan, eta ku bel dola lo kam, oen boel tao saa lo.”
44 Disse ainda Faraó a José: Eu sou Faraó, contudo sem a tua ordem ninguém levantará mão ou pé em toda a terra do Egito.
45 Hidi nam, lahing nga ngali Yusuf ngala ka, Safnat Panea, muid atuil Mesir ras ngalan. Un kon tapa bel Yusuf sapa-bihata mesa, ngala Asnat. Yusuf bakin na, ngala Potifera. Un nam tulu agama se kota On. Nini ela lam, Yusuf daid atuil tene se dale Mesir.
45 E a José chamou Faraó de Zafenate-Paneia e lhe deu por mulher a Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e percorreu José toda a terra do Egito.
46 Dedeng oen nikit Yusuf fa, un umur taun buk tilu. Kon nam un laok papmes le tinang totoang mana-maan in se dale Mesir ras.
46 Era José da idade de trinta anos quando se apresentou a Faraó, rei do Egito, e andou por toda a terra do Egito.
47 Se taun iut in liis-lasa ngas, klapa-klapa las puting isin mamo lai-lisi.
47 Nos sete anos de fartura a terra produziu abundantemente.
48 Hidi kon Yusuf tadu ima-ii las le laok tao nakbuan isin in lai-lising nas le pesang. Ale-ael lai-lisi man oen hapus se kota ola lam, oen pesang se um in dulu deng kota na.
48 E ajuntou José todo o mantimento que houve na terra do Egito durante os sete anos e o guardou nas cidades; o mantimento do campo ao redor de cada cidade foi guardado na mesma cidade.
49 Didiin ael man oen in dulu nakbua ngas mamo isi. Banansila el hlaen in ne tasi suut tua, didiin muik atuli in sukat nalas pait lo.
49 Assim, ajuntou José muitíssimo cereal, como a areia do mar, até perder a conta, porque ia além das medidas.
50 Oras lubu ka maa lius lo bii kam, Yusuf sapa Asnat hua ana biklobe at dua son.
50 Antes de chegar a fome, nasceram dois filhos a José, os quais lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Kon Yusuf tek noan, “Ama Lamtua Allah tao auk le auk nadidingun in susa-daat, se dedeng auk in puting deng auk amang nga uma la ka son.” Undeng na le, un ngali un ana hmunan na Manase, (man nahin na noan ‘nadidingun’).
51 José ao primogênito chamou de Manassés, pois disse: Deus me fez esquecer de todos os meus trabalhos e de toda a casa de meu pai.
52 Dedeng un haup ana nomer dua la kon, un aa pait noan, “Auk haup in susa-daat se maan ni son. Mo Ama Lamtua Allah bel auk hangun, le auk haup tana-ana ni son.” Kon un ngali tana-ana na, Efraim.
52 Ao segundo, chamou-lhe Efraim, pois disse: Deus me fez próspero na terra da minha aflição.
53 Hidi na kon, oras in liis-lasa taun itu las hidis.
53 Passados os sete anos de abundância, que houve na terra do Egito,
54 Kon oras lubu taun itu la maa lius lolen, tom nol asa man hmunan nu Yusuf in tek hidi son na. Se nusa-nusa didang nguas kon, atuli las lubus son. Mo se totoang mana-maan in se dale Mesir ras muik in kaa nabale.
54 começaram a vir os sete anos de fome, como José havia predito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Nesang lo kon, atuil Mesir ras tom lubu. Kon oen lakos nodan in kaa se lahing nga. Kon lahing nga tadu oen lakos se Yusuf, le muid un in prenta ka.
55 Sentindo toda a terra do Egito a fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó dizia a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser fazei.
56 Mo oras lubu na muun keko sake, didiin se totoang mana-maan in se Mesir ras kon tom lubu. Kon nam Yusuf sai maan in pesang ale ngas totoang, le hee ael bel atuil Mesir ras.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José todos os celeiros e vendia aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Hidi nam muik atuli deng ola-ol tuun, maas le sos in kaa deng Yusuf, se Mesir. Undeng oras lubu na muun isi.
57 E todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José, porque a fome prevaleceu em todo o mundo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.