Gênesis 41
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs BKJ
1 Hidi taun dua kon, lahing Mesir ra haup in natloa. Un natloa noan un dil se palun Nil la suut ta.
1 E aconteceu que, ao final de dois anos completos, Faraó sonhou. E eis que ele estava em pé junto ao rio.
2 Nahkitu lam, un ngat net aus-sapi iut apan nas banan isi. Oen bulang ngas kaloe. Oen putis deng palun na, le kaa bluan se na.
2 E eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
3 Hidi nam, muik aus-sapi iut didang pait, putis deng palun na. Oen apan nas daat le seen sii. Oen dil dadani nol aus-saip in apa banan nas.
3 E eis que sete outras vacas saíram depois delas do rio, feias de aparência e magras, e estavam em pé junto às outras vacas sobre a margem do rio.
4 Hidi kon aus-saip aap daat tas hol nuli aus-saip aap banan nas. Kon nam lahing nga nahkitu.
4 E as vacas feias de aparência e magras, comeram as sete vacas gordas e de formoso aspecto. Então Faraó acordou.
5 Nesang isi lo kon, un niin nala, ti un natloa pait. Un ngat net ael bulin iut isin putis deng ina mesa, man obon ana lo.
5 E ele dormiu e sonhou uma segunda vez. E eis que sete espigas de trigo brotaram de um mesmo talo, cheias e boas.
6 Hidim un ngat net pait ael bulin iut aha sii bloen son, undeng oen tom angin otot.
6 E eis que sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental brotavam depois delas.
7 Kon ael bulin iut man aha sii ngas, hol nuli ael bulin in muik isin nas. Hidi kon, lahing nga nahkitu le hangu. Halas-sam un tana noan, un natloa pait.
7 E as sete espigas miúdas devoraram as sete espigas cheias e boas. E Faraó acordou, e eis que era um sonho.
8 Oskaong nga kon, lahing nga nangan nam banan lo. Kon un lok atuli las laok taap totoang blipa, nol atuli in tana se dale Mesir ras. Hidim un nahdeh beles un in natloa ka, mo muik tahan in taan natloa na nahin na lo.
8 E aconteceu que, de manhã, seu espírito estava perturbado, e ele enviou e chamou todos os magos do Egito, e todos os homens sábios de lá. E Faraó lhes contou o seu sonho, mas não houve um que pudesse interpretá-lo para Faraó.
9 Ela halas-sam, atuling in mana-koet lahing nga in ninu ka, nangan net Yusuf. Kon atuling na laok tek lahing nga noan, “Ama lahi! Auk musti hao noan auk kula son.
9 Então, falou o chefe dos mordomos a Faraó, dizendo: Lembro-me hoje das minhas falhas.
10 Hmunan nua, dedeng paap komali nol au, nol auk tapang nga le tamang kaim se bui dalen na,
10 Faraó estava irado com seus servos, e me colocou na prisão da casa do capitão da guarda, a mim e o chefe dos padeiros;
11 duman mesan na kon, kaim duam natloa. Mesa-mesam nol un in natloa, nol un nahin nas kon bakisa-bakisan.
11 e nós sonhamos um sonho certa noite, eu e ele. Sonhamos cada homem de acordo com a interpretação do seu sonho.
12 Se bui ku dalen, muik atuling muda mesa, atuil Ibrani. Tulu deng bui ka nikit un le daid tulu in mana-koet se bui kua. Kaim nahdeh kaim in natloa ngas bel una. Kon un tek kaim in natloang nas nahin na.
12 E havia lá conosco um jovem, um hebreu, servo do capitão da guarda. E nós lhe contamos, e ele nos interpretou nossos sonhos, para cada homem de acordo com o seu sonho ele interpretou.
13 Tiata ama lahi nikit ulang auk pait. Mo auk tapang nga tom in hukung tele. Totoang nas dadi, banansila el atuling Ibraning nga in teka ka!”
13 E aconteceu que, assim como ele interpretou para nós, assim foi. A mim ele restabeleceu para o meu ofício, e a ele enforcou.
14 Ming ela kon, lahing nga tadu atuli laba-laba laok taap Yusuf se bui kua. Kon nam Yusuf laok mana apa ka niu-niu, le seda un kai-batu las, hidim bok lako taal lahing nga.
14 Então, Faraó enviou e chamou José, e eles o trouxeram apressadamente da masmorra. E ele se barbeou, e mudou as suas vestes, e veio a Faraó.
15 Un lako lius kon, lahing nga tekan noan, “Pail ana, auk natloa! Mo muik tahan atuli mes lo kon, man taan in natloa na nahin na. Mo muik atuli tek auk noan, ku bisa tek puting bel aun.”
15 E Faraó disse a José: Sonhei um sonho, e não há ninguém que o possa interpretar. E eu ouvi dizer de ti, que tu podes entender um sonho e interpretá-lo.
16 Kon Yusuf siut noan, “Ama lahi, auk kon taan saa lo. Suma Ama Lamtua Allah sii, man taan le tek puting in natloa na nahin na. Taon elola ko, Un le tek dais banan bel ama lahi.”
16 E José respondeu a Faraó, dizendo: Não está em mim; Deus dará a Faraó uma resposta de paz.
17 Hidi kon lahing nga dehet noan, “Se auk in natloa ka, auk dil se palun Nil suut ta.
17 E Faraó disse a José: No meu sonho, eis que eu estava em pé na margem do rio,
18 Kon muik aus-sapi itu, apan nas banan ana lo, nol oen bulang ngas kaloe. Oen putis deng palun na, le lakos kaa bluan se palun na suut ta.
18 e eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
19 Hidi kon muik aus-sapi iut didang pait maas. Mo aus-saip nas apan nas daat le seen sii. Se dale Mesir ria, auk net aus-saip in apan daat ela lo bii!
19 E eis que sete outras vacas saíram depois delas, feias de aparência e magras, tais como eu nunca vi em toda a terra do Egito, quanto à fealdade.
20 Mo auk herang isi! Undeng nahkiut tuun nam, aus-saip iut aap daat tas hol nuli aus-saip iut in apa banan nas.
20 E as vacas magras e feias à vista comeram as primeiras sete vacas gordas.
21 Oen hol nuli aus-saip aap banan nas, mo oen apan nas daat keko lako. Hidi kon auk nahkitung.
21 E quando as haviam comido, não se podia saber que as haviam comido, mas ainda eram feias à vista, como no início. Então eu acordei.
22 Hidi nam, auk niin nalang pait, kon auk natloa pait. Auk ngat net ale buil itu, isin nas inu-inu puti deng ina mes man nuli ka obon isi.
22 E eu vi no meu sonho, e eis que sete espigas brotaram de um talo, cheias e boas.
23 Hidim auk ngat net pait ale buil itu, beas ase, aha sii nol bloen tuun, lole tom angin otot tam.
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental brotaram depois delas.
24 Kon nam ael aha iut nas hol nuli ael man beas inu ngas. Hidi na kon, auk nahkitung. Auk nahdeh in natloa ni se atuil in tana ngas son. Mo muik tahan at mes lo kon, man tek puting nal bel auk in natloa na nahin na.”
24 E as espigas miúdas devoraram as sete espigas boas. E eu contei isso aos magos, mas não houve ninguém que pudesse interpretá-lo para mim.
25 Kon Yusuf tek noan, “Ama lahi. In natloa dua nas nahin mes sii. Ama Lamtua Allah tek ama lahi meman son, deng asa man Un le dake ka.
25 E José disse a Faraó: O sonho de Faraó é um: Deus mostrou a Faraó o que ele está para fazer.
26 In natloa na nahin na elia: aus-saip iut man apan banan isi ngas, nol ael buil iut man isin inu ngas nahin na noan, muik oras liis-lasa taun itu. Oen nahin na mes sii.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas são sete anos; o sonho é um.
27 Hidim aus-saip man apan daat le seen sii ngas, nol ael buil iut man aha sii ngas, nahin na noan, oras lubu taun itu.
27 E as sete vacas magras e feias à vista que saíram depois delas são sete anos, e as sete espigas vazias queimadas do vento oriental serão sete anos de fome.
28 Tiata Ama Lamtua Allah tek meman, asa man Un le daken na. Na banansila el asa man apin auk in teka ka.
28 Isto é o que eu tenho para falar a Faraó: O que Deus está prestes a fazer, ele mostrou a Faraó.
29 Mam kit haup oras in liis-lasa taun itu, se totoang ingu-iung in se dale Mesir rias.
29 Eis que vêm sete anos de grande fartura em toda a terra do Egito;
30 — ausente —
30 e depois deles surgirão sete anos de fome, e toda a fartura será esquecida na terra do Egito; e a fome consumirá a terra,
31 — ausente —
31 e a fartura não será conhecida na terra por causa da fome que se seguirá, pois esta será muito grave.
32 Tiata, ama lahi in natloa oe dua na, nahin na noan, Ama Lamtua Allah dake-mana meman ela son. Nesang lo ka kam, asa man Un in mana son na, dadi.
32 E por isso, o sonho foi repetido a Faraó duas vezes; é porque a coisa está estabelecida por Deus, e Deus em breve a fará acontecer.
33 Undeng na, le auk muik in nangan elia: banan dui ka ama lahi nuting atuil in tana mesa, man mana-koet taan nol babanan. Hidim nikit un le doha-tinang dale Mesir nol babanan.
33 Agora faça Faraó encontrar um homem prudente e sábio, e o coloque sobre a terra do Egito.
34 Nol banan dui ka, se oras in liis-laas taun itu ka, ama lahi nikit atuling mes didang pait, le oen dulu nakbua in hapu ngas mamamo. In hapung mamo nas, oen bating op lima, le pesang op mesan na.
34 Que Faraó o faça, e que ele nomeie oficiais sobre a terra, e que recolham uma quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Oen musti daek muid ama lahi in prenta ka, le oen dulu ale-ael deng papmes ingu-iung in se Mesir rias. Hidim oen musti pesang ale-ael nas se mana-maan in pesang ngas, le dohas babanan.
35 E ajuntem eles todo o alimento desses bons anos que vêm, e amontoem trigo sob a mão de Faraó, e que eles guardem alimento nas cidades.
36 Le halin nam taun iut lubu kas maas lisu lam, kit muik in kaa nabale. Eta taon ela lam, muik tahan atuli in mate, undeng hmatu in nala lo.”
36 E esse alimento será para o provimento da terra durante os sete anos de fome que haverá na terra do Egito, para que a terra não pereça de fome.
37 Ming Yusuf in aa ela ka kon, lahing nga nol un atulin tene in se um lahi la ngas tade muid Yusuf in teka na.
37 E a coisa foi boa aos olhos de Faraó e aos olhos de todos os seus servos.
38 Hidi kon lahing nga tek noan, “Ama Lamtua Allah Koo Niuꞌ ka leo-leo nol Yusuf. Tiata bet kit haup atuil didang pait man banan dui deng un lo ka.”
38 E Faraó disse a seus servos: Acharemos alguém como este, um homem em quem está o Espírito de Deus?
39 Hidim lahing nga aa nol Yusuf noan, “Ama Lamtua Allah tek totoang nias bel ku son. Halas-sam kaim tana noan, ku niam atuil in tana. Nol ku in nuting lalan na banan dui deng atuli li totoang.
39 E Faraó disse a José: Visto que Deus te mostrou tudo isto, não há ninguém tão prudente e sábio como tu és.
40 Tiata nol nia, auk nikit ku le daid auk imang kanan. Le halin nam auk hutun nias totoang hii muid se ku in leka ka. Suma auk siing man lapa dui deng ku.”
40 Tu estarás sobre a minha casa, de acordo com tua palavra todo o meu povo será governado; somente no trono eu serei maior do que tu.
41 — ausente —
41 E Faraó disse a José: Vê! Coloquei-te sobre toda a terra do Egito.
42 — ausente —
42 E Faraó tomou seu anel da sua mão e o colocou sobre a mão de José, e o vestiu com vestes de linho fino, e colocou um colar de ouro em volta do seu pescoço,
43 Hidi nam, un bel un kereta ahloet nomer dua la, le Yusuf saken. Muik atuli in lail muna se hmunan deng kereta la, le haman tek noan, “Hoe! Sai lalan na! Le todan! Ta muik atuil tene mes le maa lako deng nia.” Nini in tao ela ka, lahing nga nikit Yusuf son le daid un ima kanan se dale Mesir.
43 e o fez subir na segunda carruagem que ele tinha, e clamavam adiante dele: Ajoelhai; e ele o fez governador sobre toda a terra do Egito.
44 Lahing nga tek Yusuf noan, “Elia! Ku tanan meman son noan, auk niam mo lahi. Mo auk tek totoang auk atulin in se dale Mesir rias son noan, eta ku bel dola lo kam, oen boel tao saa lo.”
44 E Faraó disse a José: Eu sou Faraó, e sem ti nenhum homem levantará sua mão ou pé em toda a terra do Egito.
45 Hidi nam, lahing nga ngali Yusuf ngala ka, Safnat Panea, muid atuil Mesir ras ngalan. Un kon tapa bel Yusuf sapa-bihata mesa, ngala Asnat. Yusuf bakin na, ngala Potifera. Un nam tulu agama se kota On. Nini ela lam, Yusuf daid atuil tene se dale Mesir.
45 E Faraó chamou o nome de José Zafenate-Paneia, e lhe deu por mulher Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om. E José saiu por toda a terra do Egito.
46 Dedeng oen nikit Yusuf fa, un umur taun buk tilu. Kon nam un laok papmes le tinang totoang mana-maan in se dale Mesir ras.
46 E José estava com trinta anos de idade quando estava diante de Faraó, rei do Egito. E José saiu da presença de Faraó, e foi por toda a terra do Egito.
47 Se taun iut in liis-lasa ngas, klapa-klapa las puting isin mamo lai-lisi.
47 E nos sete anos de fartura a terra produziu aos montões.
48 Hidi kon Yusuf tadu ima-ii las le laok tao nakbuan isin in lai-lising nas le pesang. Ale-ael lai-lisi man oen hapus se kota ola lam, oen pesang se um in dulu deng kota na.
48 E ele ajuntou todo o alimento dos sete anos, que havia na terra do Egito, e armazenou o alimento nas cidades. O alimento do campo, que estava ao redor de cada cidade, ele armazenou da mesma forma.
49 Didiin ael man oen in dulu nakbua ngas mamo isi. Banansila el hlaen in ne tasi suut tua, didiin muik atuli in sukat nalas pait lo.
49 E José ajuntou trigo como a areia do mar, muitíssimo, até ele perder a conta, pois era sem número.
50 Oras lubu ka maa lius lo bii kam, Yusuf sapa Asnat hua ana biklobe at dua son.
50 E a José nasceram dois filhos, antes de virem os anos da fome, que Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om, lhe deu.
51 Kon Yusuf tek noan, “Ama Lamtua Allah tao auk le auk nadidingun in susa-daat, se dedeng auk in puting deng auk amang nga uma la ka son.” Undeng na le, un ngali un ana hmunan na Manase, (man nahin na noan ‘nadidingun’).
51 E José chamou o nome do primeiro Manassés, pois Deus, disse ele, me fez esquecer todo o meu labor, e toda a casa de meu pai.
52 Dedeng un haup ana nomer dua la kon, un aa pait noan, “Auk haup in susa-daat se maan ni son. Mo Ama Lamtua Allah bel auk hangun, le auk haup tana-ana ni son.” Kon un ngali tana-ana na, Efraim.
52 E o nome do segundo chamou Efraim, pois Deus me fez ser frutífero na terra da minha aflição.
53 Hidi na kon, oras in liis-lasa taun itu las hidis.
53 E os sete anos de fartura, que houve na terra do Egito, terminaram.
54 Kon oras lubu taun itu la maa lius lolen, tom nol asa man hmunan nu Yusuf in tek hidi son na. Se nusa-nusa didang nguas kon, atuli las lubus son. Mo se totoang mana-maan in se dale Mesir ras muik in kaa nabale.
54 E os sete anos de escassez começaram, de acordo com o que José havia dito; e a escassez estava em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Nesang lo kon, atuil Mesir ras tom lubu. Kon oen lakos nodan in kaa se lahing nga. Kon lahing nga tadu oen lakos se Yusuf, le muid un in prenta ka.
55 E quando toda a terra do Egito teve fome, o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele lhes disser, fazei.
56 Mo oras lubu na muun keko sake, didiin se totoang mana-maan in se Mesir ras kon tom lubu. Kon nam Yusuf sai maan in pesang ale ngas totoang, le hee ael bel atuil Mesir ras.
56 E a fome estava sobre toda a face da terra, e José abriu todos os depósitos, e vendeu aos egípcios, e a fome aumentou muito na terra do Egito.
57 Hidi nam muik atuli deng ola-ol tuun, maas le sos in kaa deng Yusuf, se Mesir. Undeng oras lubu na muun isi.
57 E todas as regiões vinham ao Egito, a José para comprar trigo, porque a fome era tão grande em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.