Gênesis 35

Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Hidi nam, Ama Lamtua Allah aa nol Yakob noan, “Auk niam, Lamtua Allah man tulu-balang apa ka bel ku son, se dedeng ku in lali deng ku kakam Esau la ka. Nol nia, ku lako daad seda se Betel tia. Lius se lua kam, ku bangun bel Auk maan in tunu-dadung. Hidim daad se la.”
1 Deus disse a Jacó: “Apronte-se, mude-se para Betel e estabeleça-se ali. Ao chegar, construa um altar para o Deus que lhe apareceu quando você estava fugindo de seu irmão, Esaú”.
2 — ausente —
2 Jacó disse à sua família e a todos que estavam com ele: “Joguem fora todos os seus ídolos pagãos, purifiquem-se e vistam roupas limpas.
3 — ausente —
3 Vamos a Betel, onde construirei um altar para o Deus que respondeu às minhas orações quando eu estava angustiado. Ele tem estado comigo por onde ando”.
4 Kon nam, oen sao oen baut angin in hui-langus sas, nol oen ante las totoang. Hidim Yakob puan sa-saa nas totoang se kai ina tene mes leon, dadani nol iung Sikem.
4 Então entregaram a Jacó todos os ídolos pagãos e as argolas que usavam nas orelhas, e ele os enterrou ao pé da grande árvore perto de Siquém.
5 Dedeng Yakob nol un hutun nas bokas deng iung Sikem ma, Ama Lamtua Allah tao atuli-atuil in se ingu-iung man pukiu one ngas le lii, didiin oen lii in daek dadaat saol Yakob nol un nenan nas.
5 Quando partiram, o terror de Deus se espalhou de tal forma entre os moradores das cidades próximas que ninguém atacou a família de Jacó.
6 Yakob nol un hutun nas totoang lakos lius se Betel nol boa-blingin (maan na hmunan nu ngala, Lus) ne dale Kanaꞌan.
6 Por fim, Jacó e todos que estavam com ele chegaram a Luz (também chamada Betel), em Canaã.
7 Se na, Yakob bangun-pii maan in todan-lahing deng batu. Hidim un ngali maan na, ngala El Betel (man nahin na noan ‘Betel Lamtua Allahn’), undeng hmunan nu Ama Lamtua Allah tulu-balang Un Apa ka bel Yakob se na, se dedeng un in lali deng un kaka ka ka.
7 Jacó construiu um altar ali e chamou o lugar de El-Betel, pois Deus lhe havia aparecido em Betel quando ele estava fugindo de seu irmão.
8 Dani nol iung Betel la, muik kai ina tene mesa, man atuli las ngali Alon Bakut, man nahin na noan ‘kai ina in kamusang’. Un ngali maan na ela, undeng dedeng Debora mate ka, oen puan un se kai ina na leon na. Debora na mo, Ribka ina in sole ka.
8 Pouco tempo depois, Débora, a serva que havia amamentado Rebeca, morreu e foi sepultada ao pé do carvalho no vale perto de Betel. Desde então, a árvore é chamada de Alom-Bacute.
9 Dedeng Yakob pait maa deng Padan Aram mam, Ama Lamtua Allah tulu-balang Apa ka pait, nol bel hangun se una.
9 Agora que Jacó havia regressado de Padã-Arã, Deus lhe apareceu outra vez em Betel e o abençoou:
10 Ama Lamtua tekan noan, “Nol ni kon, ku ngalam ma Yakob lo ka. Mo Auk bel ku ngaal balu, noan Israel.
10 “Seu nome é Jacó, mas você não se chamará mais Jacó. De agora em diante, seu nome será Israel”. Assim, Deus deu a ele o nome de Israel.
11 Auk niam Lamtua Allah in Kuasa Dudui. Tiata ku hua-koet, le haup upu kia-kaons mamo-mamo tia! Mam bangsa-bangsa lias puit maas deng ku in hua-koet tas, nol mam ku hua lahi-lahi las.
11 Deus também lhe disse: “Eu sou o Deus Todo-poderoso. Seja fértil e multiplique-se. Você se tornará uma grande nação, até mesmo muitas nações. Haverá reis entre seus descendentes.
12 Dale man Auk in bel ku upum Abraham nol ku amam Isak son na, halas ni Auk bel kun, nol ku in hua-koet tas.”
12 Eu lhe darei a terra que dei a Abraão e Isaque. Sim, eu a darei a você e a seus descendentes”.
13 — ausente —
13 Em seguida, Deus se elevou do lugar onde havia falado a Jacó.
14 — ausente —
14 Jacó levantou uma coluna de pedra para marcar o lugar onde Deus lhe havia falado. Depois, derramou vinho sobre a coluna, como oferta a Deus, e a ungiu com azeite de oliva.
15 Maan na, un ngali ngala Betel.
15 Chamou o lugar de Betel, pois ali Deus lhe havia falado.
16 Hidi na kon, Yakob lakos nang Betel. Oras oen katang buit deng Efrata (man halas ni ngala Betlehem), kon nam, Rahel oras in hua ka maa lisu. Mo un in hua ka susa.
16 Depois que partiram de Betel, rumaram para Efrata. Raquel, porém, sentiu fortes dores e entrou em trabalho de parto quando ainda estavam a certa distância da cidade.
17 Oras un nasang mumuun nam im-blingin na tekan noan, “Mama Rahel! Tao ku dalem ma teteken, ta maam haup aan bikloeb pait!”
17 As dores de parto aumentaram, e a parteira lhe disse: “Não tenha medo! Você terá outro menino!”.
18 Nikit Rahel hngasa ka mana le nutus kon, un ngali tana-ana na, Ben-Oni man nahin na noan, ‘aan deng auk in susa ka’. Hidi na kon un mate. Mo Yakob ngali tana-ana naBenyamin, (man nahin na noan ‘aan ima kanan’).
18 Raquel estava quase morrendo, mas, com seu último suspiro, chamou o menino de Benoni. O pai do bebê, no entanto, o chamou de Benjamim.
19 Tukun nam oen puan Rahel se lalan suut man laok bus el Efrata ka, (na Betlehem).
19 Assim, Raquel morreu e foi sepultada junto ao caminho para Efrata (ou seja, Belém).
20 Kon Yakob babail un niut utu ka se na. Maa lius leol neot ni kon, Rahel niut utu ka muik nabale.
20 Sobre o túmulo de Raquel, Jacó levantou um monumento de pedra, que está lá até hoje.
21 Hidi na kon Yakob daad seda-seda maan tutungus. Oe mesan na, un buba hleep se menara Eder halin na.
21 Então Jacó seguiu viagem e acampou além de Migdal-Éder.
22 Yakob tao ata Bilha la daid un sapa son, mo dedeng oen se las sa, Yakob taan haup noan, Ruben niin nol Bilha.
22 Enquanto moravam ali, Rúben teve relações com Bila, concubina de seu pai, e Jacó ficou sabendo disso. Estes são os nomes dos doze filhos de Jacó:
23 Lea anan nas ngalan nas elia: Ruben (Yakob ana hmunan na), Simeon, Lewi, Yahuda, Isaskar nol Sebulon.
23 Os filhos de Lia foram Rúben (o filho mais velho de Jacó), Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom.
24 Rahel anan nas: Yusuf nol Benyamin.
24 Os filhos de Raquel foram José e Benjamim.
25 Rahel ata Bilha, anan nas: Dan nol Naftali.
25 Os filhos de Bila, serva de Raquel, foram Dã e Naftali.
26 Hidim Lea ata Silpa anan nas: Gad nol Aser.
26 Os filhos de Zilpa, serva de Lia, foram Gade e Aser. Esses são os filhos que nasceram a Jacó em Padã-Arã.
27 Hidi nam, Yakob lako meo un ama Isak se Mamre, dani nol iung Kiriat Arba (halas ni ngala Hebron). Hmunan nua, un upu Abraham kon daad se la.
27 Então Jacó voltou à casa de seu pai, Isaque, em Manre, perto de Quiriate-Arba (hoje chamada Hebrom), onde Abraão e Isaque viveram como estrangeiros.
28 — ausente —
28 Isaque viveu 180 anos.
29 — ausente —
29 Deu o último suspiro e, ao morrer em boa velhice, reuniu-se a seus antepassados. Seus filhos, Esaú e Jacó, o sepultaram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.