Gênesis 35
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs NAA
1 Hidi nam, Ama Lamtua Allah aa nol Yakob noan, “Auk niam, Lamtua Allah man tulu-balang apa ka bel ku son, se dedeng ku in lali deng ku kakam Esau la ka. Nol nia, ku lako daad seda se Betel tia. Lius se lua kam, ku bangun bel Auk maan in tunu-dadung. Hidim daad se la.”
1 Deus disse a Jacó: — Levante-se, vá para Betel e habite ali. Faça ali um altar ao Deus que lhe apareceu quando você fugia do seu irmão Esaú.
2 — ausente —
2 Então Jacó disse à sua família e a todos os que estavam com ele: — Joguem fora os deuses estranhos que há no meio de vocês, purifiquem-se e troquem de roupa.
3 — ausente —
3 Vamos nos preparar e ir para Betel. Farei ali um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia e me acompanhou no caminho por onde andei.
4 Kon nam, oen sao oen baut angin in hui-langus sas, nol oen ante las totoang. Hidim Yakob puan sa-saa nas totoang se kai ina tene mes leon, dadani nol iung Sikem.
4 Então deram a Jacó todos os deuses estranhos que tinham em mãos e as argolas que lhes pendiam das orelhas. E Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 Dedeng Yakob nol un hutun nas bokas deng iung Sikem ma, Ama Lamtua Allah tao atuli-atuil in se ingu-iung man pukiu one ngas le lii, didiin oen lii in daek dadaat saol Yakob nol un nenan nas.
5 Quando eles partiram, o terror de Deus invadiu as cidades vizinhas, e não perseguiram os filhos de Jacó.
6 Yakob nol un hutun nas totoang lakos lius se Betel nol boa-blingin (maan na hmunan nu ngala, Lus) ne dale Kanaꞌan.
6 Assim, Jacó chegou a Luz, chamada Betel, que fica na terra de Canaã, ele e todo o povo que estava com ele.
7 Se na, Yakob bangun-pii maan in todan-lahing deng batu. Hidim un ngali maan na, ngala El Betel (man nahin na noan ‘Betel Lamtua Allahn’), undeng hmunan nu Ama Lamtua Allah tulu-balang Un Apa ka bel Yakob se na, se dedeng un in lali deng un kaka ka ka.
7 E edificou ali um altar. E àquele lugar deu o nome de El-Betel, porque ali Deus havia se revelado a ele quando estava fugindo do seu irmão.
8 Dani nol iung Betel la, muik kai ina tene mesa, man atuli las ngali Alon Bakut, man nahin na noan ‘kai ina in kamusang’. Un ngali maan na ela, undeng dedeng Debora mate ka, oen puan un se kai ina na leon na. Debora na mo, Ribka ina in sole ka.
8 Débora, a ama de Rebeca, morreu e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho que se chama Alom-Bacute.
9 Dedeng Yakob pait maa deng Padan Aram mam, Ama Lamtua Allah tulu-balang Apa ka pait, nol bel hangun se una.
9 Depois que Jacó havia retornado de Padã-Arã, Deus lhe apareceu outra vez e o abençoou.
10 Ama Lamtua tekan noan, “Nol ni kon, ku ngalam ma Yakob lo ka. Mo Auk bel ku ngaal balu, noan Israel.
10 Deus disse a ele: — Você se chama Jacó, mas o seu nome não será mais Jacó; o seu nome será Israel. E lhe deu o nome de Israel.
11 Auk niam Lamtua Allah in Kuasa Dudui. Tiata ku hua-koet, le haup upu kia-kaons mamo-mamo tia! Mam bangsa-bangsa lias puit maas deng ku in hua-koet tas, nol mam ku hua lahi-lahi las.
11 Disse-lhe mais: — Eu sou o Deus Todo-Poderoso; seja fecundo e multiplique-se; uma nação e multidão de nações sairão de você, e reis procederão de você.
12 Dale man Auk in bel ku upum Abraham nol ku amam Isak son na, halas ni Auk bel kun, nol ku in hua-koet tas.”
12 A terra que dei a Abraão e a Isaque darei também a você e, depois de você, à sua descendência.
13 — ausente —
13 E Deus se retirou dele, elevando-se do lugar onde lhe havia falado.
14 — ausente —
14 Então Jacó pôs uma coluna de pedra no lugar onde Deus havia falado com ele e derramou uma libação e azeite sobre ela.
15 Maan na, un ngali ngala Betel.
15 Ao lugar onde Deus lhe havia falado, Jacó deu o nome de Betel.
16 Hidi na kon, Yakob lakos nang Betel. Oras oen katang buit deng Efrata (man halas ni ngala Betlehem), kon nam, Rahel oras in hua ka maa lisu. Mo un in hua ka susa.
16 Partiram de Betel, e, havendo ainda pequena distância para chegar a Efrata, Raquel deu à luz um filho, num parto que foi muito difícil.
17 Oras un nasang mumuun nam im-blingin na tekan noan, “Mama Rahel! Tao ku dalem ma teteken, ta maam haup aan bikloeb pait!”
17 Em meio às dores, a parteira disse a Raquel: — Não tenha medo, pois você ainda terá este filho.
18 Nikit Rahel hngasa ka mana le nutus kon, un ngali tana-ana na, Ben-Oni man nahin na noan, ‘aan deng auk in susa ka’. Hidi na kon un mate. Mo Yakob ngali tana-ana naBenyamin, (man nahin na noan ‘aan ima kanan’).
18 Ao sair-lhe a alma (porque morreu), deu ao filho o nome de Benoni. Mas seu pai lhe chamou Benjamim.
19 Tukun nam oen puan Rahel se lalan suut man laok bus el Efrata ka, (na Betlehem).
19 Assim, Raquel morreu e foi sepultada no caminho de Efrata, que é Belém.
20 Kon Yakob babail un niut utu ka se na. Maa lius leol neot ni kon, Rahel niut utu ka muik nabale.
20 Jacó levantou uma coluna sobre a sepultura de Raquel. Essa é a coluna da sepultura de Raquel até o dia de hoje.
21 Hidi na kon Yakob daad seda-seda maan tutungus. Oe mesan na, un buba hleep se menara Eder halin na.
21 Então Israel partiu e armou a sua tenda além da torre de Éder.
22 Yakob tao ata Bilha la daid un sapa son, mo dedeng oen se las sa, Yakob taan haup noan, Ruben niin nol Bilha.
22 E aconteceu que, habitando Israel naquela terra, Rúben foi e se deitou com Bila, concubina de seu pai. E Israel ficou sabendo disso. Eram doze os filhos de Israel.
23 Lea anan nas ngalan nas elia: Ruben (Yakob ana hmunan na), Simeon, Lewi, Yahuda, Isaskar nol Sebulon.
23 Rúben, o primogênito de Jacó, Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom, filhos de Lia;
24 Rahel anan nas: Yusuf nol Benyamin.
24 José e Benjamim, filhos de Raquel;
25 Rahel ata Bilha, anan nas: Dan nol Naftali.
25 Dã e Naftali, filhos de Bila, serva de Raquel;
26 Hidim Lea ata Silpa anan nas: Gad nol Aser.
26 e Gade e Aser, filhos de Zilpa, serva de Lia. São estes os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Hidi nam, Yakob lako meo un ama Isak se Mamre, dani nol iung Kiriat Arba (halas ni ngala Hebron). Hmunan nua, un upu Abraham kon daad se la.
27 Jacó veio a Isaque, seu pai, a Manre, a Quiriate-Arba (que é Hebrom), onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 — ausente —
28 Os dias da vida de Isaque foram cento e oitenta anos.
29 — ausente —
29 Após uma longa velhice, Isaque expirou e morreu, sendo reunido ao seu povo; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.