Gênesis 35

Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Hidi nam, Ama Lamtua Allah aa nol Yakob noan, “Auk niam, Lamtua Allah man tulu-balang apa ka bel ku son, se dedeng ku in lali deng ku kakam Esau la ka. Nol nia, ku lako daad seda se Betel tia. Lius se lua kam, ku bangun bel Auk maan in tunu-dadung. Hidim daad se la.”
1 Disse Deus a Jacó: Levanta-te, sobe a Betel e habita ali; faze ali um altar ao Deus que te apareceu quando fugias da presença de Esaú, teu irmão.
2 — ausente —
2 Então, disse Jacó à sua família e a todos os que com ele estavam: Lançai fora os deuses estranhos que há no vosso meio, purificai-vos e mudai as vossas vestes;
3 — ausente —
3 levantemo-nos e subamos a Betel. Farei ali um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia e me acompanhou no caminho por onde andei.
4 Kon nam, oen sao oen baut angin in hui-langus sas, nol oen ante las totoang. Hidim Yakob puan sa-saa nas totoang se kai ina tene mes leon, dadani nol iung Sikem.
4 Então, deram a Jacó todos os deuses estrangeiros que tinham em mãos e as argolas que lhes pendiam das orelhas; e Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 Dedeng Yakob nol un hutun nas bokas deng iung Sikem ma, Ama Lamtua Allah tao atuli-atuil in se ingu-iung man pukiu one ngas le lii, didiin oen lii in daek dadaat saol Yakob nol un nenan nas.
5 E, tendo eles partido, o terror de Deus invadiu as cidades que lhes eram circunvizinhas, e não perseguiram aos filhos de Jacó.
6 Yakob nol un hutun nas totoang lakos lius se Betel nol boa-blingin (maan na hmunan nu ngala, Lus) ne dale Kanaꞌan.
6 Assim, chegou Jacó a Luz, chamada Betel, que está na terra de Canaã, ele e todo o povo que com ele estava.
7 Se na, Yakob bangun-pii maan in todan-lahing deng batu. Hidim un ngali maan na, ngala El Betel (man nahin na noan ‘Betel Lamtua Allahn’), undeng hmunan nu Ama Lamtua Allah tulu-balang Un Apa ka bel Yakob se na, se dedeng un in lali deng un kaka ka ka.
7 E edificou ali um altar e ao lugar chamou El-Betel; porque ali Deus se lhe revelou quando fugia da presença de seu irmão.
8 Dani nol iung Betel la, muik kai ina tene mesa, man atuli las ngali Alon Bakut, man nahin na noan ‘kai ina in kamusang’. Un ngali maan na ela, undeng dedeng Debora mate ka, oen puan un se kai ina na leon na. Debora na mo, Ribka ina in sole ka.
8 Morreu Débora, a ama de Rebeca, e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho que se chama Alom-Bacute.
9 Dedeng Yakob pait maa deng Padan Aram mam, Ama Lamtua Allah tulu-balang Apa ka pait, nol bel hangun se una.
9 Vindo Jacó de Padã-Arã, outra vez lhe apareceu Deus e o abençoou.
10 Ama Lamtua tekan noan, “Nol ni kon, ku ngalam ma Yakob lo ka. Mo Auk bel ku ngaal balu, noan Israel.
10 Disse-lhe Deus: O teu nome é Jacó. Já não te chamarás Jacó, porém Israel será o teu nome. E lhe chamou Israel.
11 Auk niam Lamtua Allah in Kuasa Dudui. Tiata ku hua-koet, le haup upu kia-kaons mamo-mamo tia! Mam bangsa-bangsa lias puit maas deng ku in hua-koet tas, nol mam ku hua lahi-lahi las.
11 Disse-lhe mais: Eu sou o Deus Todo-Poderoso; sê fecundo e multiplica-te; uma nação e multidão de nações sairão de ti, e reis procederão de ti.
12 Dale man Auk in bel ku upum Abraham nol ku amam Isak son na, halas ni Auk bel kun, nol ku in hua-koet tas.”
12 A terra que dei a Abraão e a Isaque dar-te-ei a ti e, depois de ti, à tua descendência.
13 — ausente —
13 E Deus se retirou dele, elevando-se do lugar onde lhe falara.
14 — ausente —
14 Então, Jacó erigiu uma coluna de pedra no lugar onde Deus falara com ele; e derramou sobre ela uma libação e lhe deitou óleo.
15 Maan na, un ngali ngala Betel.
15 Ao lugar onde Deus lhe falara, Jacó lhe chamou Betel.
16 Hidi na kon, Yakob lakos nang Betel. Oras oen katang buit deng Efrata (man halas ni ngala Betlehem), kon nam, Rahel oras in hua ka maa lisu. Mo un in hua ka susa.
16 Partiram de Betel, e, havendo ainda pequena distância para chegar a Efrata, deu à luz Raquel um filho, cujo nascimento lhe foi a ela penoso.
17 Oras un nasang mumuun nam im-blingin na tekan noan, “Mama Rahel! Tao ku dalem ma teteken, ta maam haup aan bikloeb pait!”
17 Em meio às dores do parto, disse-lhe a parteira: Não temas, pois ainda terás este filho.
18 Nikit Rahel hngasa ka mana le nutus kon, un ngali tana-ana na, Ben-Oni man nahin na noan, ‘aan deng auk in susa ka’. Hidi na kon un mate. Mo Yakob ngali tana-ana naBenyamin, (man nahin na noan ‘aan ima kanan’).
18 Ao sair-lhe a alma (porque morreu), deu-lhe o nome de Benoni; mas seu pai lhe chamou Benjamim.
19 Tukun nam oen puan Rahel se lalan suut man laok bus el Efrata ka, (na Betlehem).
19 Assim, morreu Raquel e foi sepultada no caminho de Efrata, que é Belém.
20 Kon Yakob babail un niut utu ka se na. Maa lius leol neot ni kon, Rahel niut utu ka muik nabale.
20 Sobre a sepultura de Raquel levantou Jacó uma coluna que existe até ao dia de hoje.
21 Hidi na kon Yakob daad seda-seda maan tutungus. Oe mesan na, un buba hleep se menara Eder halin na.
21 Então, partiu Israel e armou a sua tenda além da torre de Éder.
22 Yakob tao ata Bilha la daid un sapa son, mo dedeng oen se las sa, Yakob taan haup noan, Ruben niin nol Bilha.
22 E aconteceu que, habitando Israel naquela terra, foi Rúben e se deitou com Bila, concubina de seu pai; e Israel o soube. Eram doze os filhos de Israel.
23 Lea anan nas ngalan nas elia: Ruben (Yakob ana hmunan na), Simeon, Lewi, Yahuda, Isaskar nol Sebulon.
23 Rúben, o primogênito de Jacó, Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom, filhos de Lia;
24 Rahel anan nas: Yusuf nol Benyamin.
24 José e Benjamim, filhos de Raquel;
25 Rahel ata Bilha, anan nas: Dan nol Naftali.
25 Dã e Naftali, filhos de Bila, serva de Raquel;
26 Hidim Lea ata Silpa anan nas: Gad nol Aser.
26 e Gade e Aser, filhos de Zilpa, serva de Lia. São estes os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Hidi nam, Yakob lako meo un ama Isak se Mamre, dani nol iung Kiriat Arba (halas ni ngala Hebron). Hmunan nua, un upu Abraham kon daad se la.
27 Veio Jacó a Isaque, seu pai, a Manre, a Quiriate-Arba (que é Hebrom), onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 — ausente —
28 Foram os dias de Isaque cento e oitenta anos.
29 — ausente —
29 Velho e farto de dias, expirou Isaque e morreu, sendo recolhido ao seu povo; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.