Gênesis 31

Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Oe mesan na, Yakob ming Laban anan nas dehet nol apa noan, “Yakob muik isi son, undeng un kat nuli kit aman si hmuki-nalan nas son.”
1 Jacó ouviu as palavras dos filhos de Labão, que diziam: "Jacó tomou tudo o que é de nosso pai, e é às suas custas que ele se tornou de tal forma rico."
2 Yakob kon tinang un bakin Laban sila ka lam, nus-hnining tukun, nol babanan el hmunan-hmunan nu lo son.
2 Observou também, pela fisionomia de Labão, que este não tinha mais para com ele os sentimentos de antes.
3 Hidi na kon AMA LAMTUA aa nol Yakob noan, “Halas ni un oras sa maa lius son. Tiata ku musti pait lako ku ina-amam muas tia. Mam Auk laok leo-leo nol ku.”
3 O Senhor disse a Jacó: "Volta para a terra dos teus pais, para a tua parentela, e eu estarei contigo."
4 Hidi na kon, Yakob tadu laok haman Rahel duas Lea, le maa tutnaal nol un se hmukit tas mana la, se epe kua.
4 Então Jacó mandou Raquel e Lia vir ao campo junto dos seus rebanhos:
5 Hidim un tekas noan, “Hahalas ni auk tinang mi amans sa lam, un sila ka niu isi lo nol au. Un kon babanan nol auk pait banansila el hmunan nu lo son. Mo Ama Lamtua Allah man auk amang nga in todan-lahing nga, leo-leo nol au.
5 "Vejo, disse-lhes ele, pelo semblante de vosso pai, que ele não é mais para comigo o mesmo que antes. Mas o Deus de meu pai está comigo.
6 Mi duam tana noan, bablaan ni auk daek hiti-late bel mi amans sa!
6 Sabeis que servi a vosso pai o melhor que pude,
7 Mo ela kon no, un nole auk oe-oe. Un nole in baen au ka, lalis hngul son. Mo ela kon, Ama Lamtua Allah doha-tinang auk tutungus.
7 enquanto ele zombou de mim, mudando dez vezes o meu salário; mas Deus não lhe permitiu causar-me prejuízo.
8 Dedeng mi amans sa tek noan, ‘Hmukit bulu hkotong ngas ku sebas,’ kon hmukit nas hua ana lam, bulu ngas totoang hkoto. Oe mesan na pait tam, un aa noan, ‘Hmukit in hkaba-hkaban nas ku man sebas,’ kon hmukit nas hua maa lam hkaban totoang.
8 Quando ele dizia: os animais malhados serão o teu salário, todas as ovelhas davam à luz cordeiros malhados, e se dizia: os animais riscados serão o teu salário, todas as ovelhas davam à luz cordeiros riscados.
9 Ama Lamtua Allah tao ela, le halin Un kat mi amans sa hmukit tas le bel aus.
9 Foi Deus mesmo que tomou o rebanho de vosso pai para me dar.
10 Oe mesan na, dedeng hmukit tas laeb apa kam, auk netan se in natloa dalen noan, totoang hmukit moko in labe nas, muik in hnuis, muik in hkoto-hkoto nol tenga las pait hkaba-hkaban.
10 No tempo em que os animais deviam conceber, eu levantava os olhos e via em sonhos que os bodes que cobriam as cabras eram listados, malhados e manchados.
11 Hidim Ama Lamtua ima-ii deng sorga haman auk se in natloa na dalen, le tek noan, ‘Hoe, Yakob!’
11 Um anjo de Deus disse-me em sonhos: Jacó! Eis-me aqui, respondi.
12 Kon Un tek noan, ‘Ngat le! Totoang hmukit ta-hngulu in labe ngas suma muik hkoto, hnuis-hnuis nol hkaba-hkaban sii. Auk mana nas totoang son, undeng Auk net Laban in daek dadaat saol ku ka son.
12 Levanta os olhos e vê: todos os bodes que cobrem as cabras são listados, malhados e manchados, porque eu vi tudo o que te fez Labão.
13 Auk niam Lamtua Allah, man tulu-balang Auk apang ngi bel ku son se Betel la. Se nua ka, ku pii batu mesa, hidim ku doan mina laok se dapa, le todan-lahing Au. Hidim ku butu-kil in hida nol Auk se na. Tiata halas ni ku musti nang dale nia, le pait lako ku ina-amam muas ingu-dale ku tia.’”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tu me consagraste uma estela e me fizeste um voto. Agora, vamos, sai daqui e volta para a terra de tua família."
14 Kon nam Rahel nol Lea siut noan, “Papa! Kaim muid tuun! Ta kaim muik pusaka mes lo kon son, deng kaim aman Laban.
14 Raquel e Lia responderam: "Resta-nos porventura ainda alguma parte de herança na casa de nosso pai?
15 Bablaan ni, blalan na tao kaim banansila el atuil balu ka. Un hee soleng kaim son. Hidim un kaa nuli kaim osa-hnaun nas son.
15 Não nos tratou ele como estrangeiras, vendendo-nos e devorando o nosso dinheiro?
16 Totoang hmuik man Ama Lamtua Allah katan deng paap Laban nas, halas ni daid kit nenans, nol kit ana-anan nias pusaka. Tiata eta Ama Lamtua tek elol son nam, kaim muid tuun!”
16 Toda a riqueza, que Deus tomou de nosso pai, é para nós e para nossos filhos. Faze, pois, o que Deus te disse."
17 — ausente —
17 Levantou-se, pois, Jacó, e fez montar seus filhos e suas mulheres nos camelos.
18 — ausente —
18 Levou consigo todos os seus rebanhos, todos os bens que tinha ajuntado, o rebanho que lhe pertencia, adquirido em Padã-Arã, e partiu para junto de seu pai Isaac, na terra de Canaã.
19 Dedeng na lam, Laban lako dit un lae-blai las bulu ngas. Kon Rahel naok lai-niin un ama ka baut angin in hui-langus sas.
19 Raquel, aproveitando um momento em que seu pai fora tosquiar suas ovelhas, roubou os terafim de seu pai;
20 Yakob bok lakos ete-ete tuun, nol tek nuting un bakin na lo.
20 e Jacó enganou Labão, o arameu, ocultando-lhe sua fuga.
21 Un nikit kil lai-niin totoang un hmukin nas, hidim oen laok laba-laba kaliut deng palun tene Efrat ta, le oen sao lakos bus el leten Gilead.
21 Fugindo, pois, com tudo o que era seu, atravessou o rio e dirigiu-se para a montanha de Galaad.
22 Hidi lelo tilu, kon Laban ming haup dehet noan, Yakob haung lalis son.
22 Três dias depois, soube Labão da fuga de Jacó.
23 Ti Laban haman nakbua un atulin nas, le laok nulut muid un manhiu ka. Oen nulut mudis didiin lelo itu, halas-sam hapus se leten-leten in se Gilead tas.
23 E, tomando consigo seus irmãos, perseguiu-o durante sete dias de marcha, e alcançou-o na montanha de Galaad.
24 Duman na kon, Ama Lamtua tulu-balang apa ka bel Laban se in natloa dalen. Un tekan noan, “Laban! Eta ku aa nol Yakob pam, doh ku baham ma babanan.”
24 Deus, porém, apareceu num sonho noturno a Labão, o arameu, e disse-lhe: "Guarda-te de dizer algo a Jacó."
25 Duman na, Yakob buba hleep son se leten nas. Kon Laban buba oen hlepe las katang lo deng one la.
25 Labão alcançou, pois, Jacó. Este havia levantado sua tenda na montanha, enquanto Labão e seus irmãos tinham plantado a sua na montanha de Galaad.
26 Hidi na lam, Laban maa tutnaal nol Yakob. Kon un tek noan, “Hoe Yakob! Tasao le ku nol lail-niin auk anang bihata lias ete-ete, banansila el atuil man ku in daek nal se in hote-dati dalen nia?
26 Labão disse a Jacó: "Que fizeste? Tu me enganaste, e conduziste minhas filhas como prisioneiras de guerra!
27 Amo tasao le ku lali ete-ete, nol muik tahan in seon au lo kia! Eta ku tek auk babanan nam, taon elola ko auk tao fesat le nol mi lakom nini kong-tembur nol sasanu, hidi halas-sam sao mi lakom.
27 Por que fugiste dessa forma, e me lograste em lugar de me avisar? Eu te teria despedido com manifestações de júbilo e com cânticos, ao som do tamborim e da harpa.
28 Ku in kula mes pait, ku bel auk dola le lik auk ana-upung ngas halas-sam saos lakos lo. Ku in tao elia ki, ngengo isi!
28 Não me deixaste beijar meus filhos e minhas filhas! Procedeste como um insensato.
29 Nol kahan isi eta auk tao le tao nakbusu ku! Mo sian Ama Lamtua Allah man ku amam ma in todan-lahing nga, kaing auk noan, eta auk aa nol ku lam auk musti doh auk bahang ngi babanan.
29 Eu poderia agora fazer-vos mal, mas o Deus de teu pai disse-me na última noite: Guarda-te de dizer algo a Jacó.
30 Meman auk tana noan, ku boka undeng ku kom naseke son le pait. Mo tasao le ku naok lai-niin auk baut angin in hui-langus sas kon nia?”
30 E, se partiste somente porque tinhas saudade da casa paterna, então por que roubaste os meus deuses?"
31 Hidi kon Yakob siut noan, “Baki komali nol auk deken! Auk bokang ete-ete, undeng auk lii ta tamlom baki tahang nal tana-anang ngias sam, elola la?”
31 Jacó respondeu-lhe: "Tive medo, ao pensar que poderias tirar-me tuas filhas;
32 Mo Yakob taan lo noan un sapa Rahel man naok lai-niin baut angin in hui-langus sas. Tiata un tek noan, “Baki! Deng baut angin nas sam, baki nuting tuun lako! Le etan hapus se asii lam, hukung tele una! Poe-pet nuting lako! Eta haup baki pusaak tenga las sam kat pait. Nang le halin nam totoang atuil nias daid saksi.”
32 quanto aos teus deuses, porém, seja morto aquele que os tiver consigo! Examina o que está comigo, em presença de nossos parentes, e retoma o que é teu." Ora, Jacó ignorava o roubo de Raquel.
33 Kon nam Laban lako poe-pet oen hlepe las mesa-mesa. Laih hmunan na Yakob hlepe la. Hidi nam un lako Lea hlepe la. Hidi nam ata dua las hlepe las. Mo un net baut angin nas lo. Tiata un tama lako se Rahel hlepe la.
33 Labão entrou na tenda de Jacó, na de Lia e na das duas escravas, mas nada encontrou. Saindo da tenda de Lia, entrou na de Raquel.
34 Mo Rahel buni baut angin nas son, se maan in dada deng unta las kloma ka. Hidi halas-sam un sake daad se dapa. Laban poe-pet papmes Rahel hlepe la, mo haup saa lo.
34 Esta havia tomado os terafim e, colocando-os na sela do camelo, sentou-se em cima. Labão revistou toda a tenda, sem nada encontrar.
35 Rahel aa nol ama ka noan, “Papa komali deken. Auk haung dil nal lo, ta auk net bulan.” Kon Laban nuti-nuting pait, mo un haup tahan baut angin nas lo.
35 Raquel disse ao seu pai: "Não se irrite o meu senhor, se não posso levantar-me em sua presença, pois acho-me agora com a indisposição que costuma vir às mulheres." Revistou, pois, mas não encontrou os terafim.
36 Kon nam Yakob koon-mali isi, ta un baet Laban le tekan noan, “Hoe! Auk daek daat saa saol baki son na? Didiin baki penan muid auk banansila el atuil daat ta lia!
36 Jacó encolerizou-se então contra Labão, e acabrunhou-o de censuras: "Qual é o meu crime?, disse-lhe ele. Qual é o meu pecado, para que te irrites desse modo contra mim?
37 Baki poe-pet auk sa-saa las totoang son. Hidim baki haup asa la? Olan taon se kit totoang silan, le halin nam kit leo-leo neta! Nang le halin nam atuil nias nutus, le sa-saa nas asii nena ka.
37 Revistaste todas as minhas bagagens: que encontraste do que é teu? Mostra-me aqui em presença de meus parentes e dos teus, e sejam eles juízes entre nós dois.
38 Taun buk dua son, auk daid ata bel baki. Dedeng auk doha-tinang baki hmukit tas sa, muik tahan mes in natmulung lo. Auk kaa net mes lo kon!
38 Há vinte anos que estou em tua casa: tuas ovelhas e tuas cabras não abortaram, não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Eta muik hmukit huin tao tele baki hmukit tas mesa, man auk salan lo kon, auk tek nuting baki lo, mo auk seda tukun. Nol eta atuli naok baki hmukit tas sam, baki tadu auk le seda, molota na auk in kula lo, mo auk pal in bel seda.
39 Nunca te trouxe os animais estraçalhados pelas feras. Eu os repunha, pois tu o exigias, quer fossem roubados de dia, quer de noite.
40 Lelo lam, lelo la hui noebabain au. Mo eta duman nam, auk pepeten undeng blingin. Auk melang le niin nalang lo, undeng in doh baki hmukit tas.
40 Eu era queimado de dia pelo calor, e de noite pelo frio, e o sono fugia dos meus olhos.
41 Meman auk daek taun buk dua ka, baktebes ela! Auk daek taun hngul aat le haup baki anan bihata las. Hidi nam, auk daek taplaeng pait taun eneng, le halas-sam auk haup auk hmukit tas. Daek ngele el ata ka nesang nga ela, mo baki taan in tadu auk baen seda didiin lalis hngulu.
41 Eis já vinte anos que estou em tua casa; servi-te catorze anos por tuas duas filhas, seis anos pelos teus rebanhos, e dez vezes modificaste o meu salário.
42 Banan le, muik Ama Lamtua Allah man auk upung Abraham nol auk amang Isak in todan-lahing nga. Un doha-tinang au, mo lo kam taon elola ko baki nulut pait auk nol imang mosa son. Mo Ama Lamtua Allah hut mata ka nol auk in susa ni lo, nol Un kon ngat auk in dake ki totoang. Undeng na, sian Un maa kaing baki.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, o Deus terrível de Isaac não se tivesse posto de meu lado, tu me terias hoje despedido com as mãos vazias. Deus viu minhas penas e meus trabalhos, e na última noite ele pronunciou-se.
43 Ming hidi Yakob in aa ela ka kon Laban, siut noan, “Elia! Bihaat at dua nias auk anang. Tana-anang man oen in huang nas totoang auk upung. Hmukit nias totoang kon, auk nena. Totoang man ku in net mo nia ngias, meman auk nena. Mo auk le tao elola la? Auk hepa-hail nal oen lo son.
43 Labão respondeu a Jacó: "Estas filhas são minhas filhas, estes filhos, meus filhos, e estes rebanhos, meus rebanhos: tudo o que vês é meu. Que farei eu agora contra minhas filhas, ou contra os filhos que elas deram ao mundo?
44 Tiata banan dui ka, kit duat but apa nini in hida. Le kit musti nuling muid in hida na.”
44 Vamos, façamos juntos um pacto que nos sirva de testemunho a nós dois."
45 Kon nam Yakob kat baut tene mesa, le pii se na halin daid tada.
45 Jacó tomou uma pedra e erigiu-a em estela,
46 Hidim Yakob lok un atulin nas, le laok kat nakbuan batu le panan. Hidi nam oen totoang daad le kaa, dadani nol baut in panang nas.
46 e disse aos seus parentes: "Trazei pedras." E, tendo juntado muitas, fizeram um monte, sobre o qual comeram.
47 Kon Laban ngali baut in pana nas, Yegar Sahaduta. Mo Yakob ngali ngala Galeed.
47 Labão chamou-o Yegar-Saaduta, e Jacó, Galaad.
48 Hidim Laban tek noan, “Baut unus nia, daid saksi taung kit duat.” Tiata maan na ngala Galeed.
48 Labão disse: "Este monte é hoje testemunha entre mim e ti",e por isso deu-se-lhe o nome de Galaad,
49 Laban kon ngali maan na Mispa, (man nahin na noan ‘maan in doha man lapa’), undeng un aa noan, “Mam AMA LAMTUA esa man doha-tinang kit duat, le kit katang apa kon no, kit kaliut in hida ni deken.
49 e também Mitspa, porque Labão disse ainda: "Que o Senhor nos vigie a nós ambos, quando nós nos tivermos despedido um do outro.
50 Eta ku tao dadaat nol auk anang ngias, le saap nol bihaat didang ngam, taon elola ko auk taan lo. Mo nangan! Ta Ama Lamtua Allah man daid saksi taung ku nol au.
50 Se maltratares minhas filhas, e se tomares outras mulheres além delas, não é um homem que estará conosco. Mas toma cuidado, pois é Deus que será testemunha entre nós."
51 — ausente —
51 Labão disse ainda a Jacó: "Vês este monte de pedras e esta estela que levantei entre mim e ti.
52 — ausente —
52 Este monte é testemunho, e igualmente esta estela, de que eu não ultrapassarei este monte para o teu lado, e que tu não ultrapassarás este monte e esta estela para o meu lado para nos fazer mal.
53 Kit but in hida nia, nini kit upu kia-kaon nas Lamtuan, Allah. Na ku upum Abraham nol auk upung Nahor Lamtua Allah na. Mam Un esa man daid tulu in nutus kit duat dasi lia.”
53 O Deus de Abraão, o Deus de Nacor, o Deus de seus pais seja juiz entre nós!" E Jacó jurou pelo Deus terrível de Isaac.
54 Hidi kam, Yakob keo hmukit, le kil nolan lako leten na dapa, halin daid in todan-lahing bel Ama Lamtua. Hidi nam, un haman atuli las totoang le maa kaa leo-leo, nol oen melang se na didiin sain.
54 Ofereceu um sacrifício sobre a montanha e convidou seus parentes para comer. Comeram e passaram a noite na montanha.
55 Ola ka oskaong bii kon, Laban lako neko-lik un ana-upun nas totoang. Hidim un aa le beles hangun, hidi nam un pait lako un nusa kua.
55 No dia seguinte pela manhã, Labão beijou seus filhos e suas filhas; abençoou-os e retomou o caminho de sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.