Gênesis 31

Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Oe mesan na, Yakob ming Laban anan nas dehet nol apa noan, “Yakob muik isi son, undeng un kat nuli kit aman si hmuki-nalan nas son.”
1 Jacó ficou sabendo que os filhos de Labão andavam dizendo o seguinte: — Jacó está tirando tudo o que é do nosso pai. É às custas do nosso pai que ele está ficando rico.
2 Yakob kon tinang un bakin Laban sila ka lam, nus-hnining tukun, nol babanan el hmunan-hmunan nu lo son.
2 Jacó também notou que Labão já não se mostrava tão amigo como antes.
3 Hidi na kon AMA LAMTUA aa nol Yakob noan, “Halas ni un oras sa maa lius son. Tiata ku musti pait lako ku ina-amam muas tia. Mam Auk laok leo-leo nol ku.”
3 Então o Senhor Deus disse a Jacó: — Volte para a terra dos seus pais, onde estão os seus parentes. Eu estarei com você.
4 Hidi na kon, Yakob tadu laok haman Rahel duas Lea, le maa tutnaal nol un se hmukit tas mana la, se epe kua.
4 Aí Jacó mandou chamar Raquel e Leia para que viessem ao campo, onde ele estava com as suas ovelhas e cabras.
5 Hidim un tekas noan, “Hahalas ni auk tinang mi amans sa lam, un sila ka niu isi lo nol au. Un kon babanan nol auk pait banansila el hmunan nu lo son. Mo Ama Lamtua Allah man auk amang nga in todan-lahing nga, leo-leo nol au.
5 Quando chegaram, ele disse: — Tenho reparado que o pai de vocês já não se mostra tão meu amigo como antes; mas o Deus do meu pai tem estado comigo.
6 Mi duam tana noan, bablaan ni auk daek hiti-late bel mi amans sa!
6 Vocês sabem muito bem que tenho me esforçado muito, trabalhando para o pai de vocês.
7 Mo ela kon no, un nole auk oe-oe. Un nole in baen au ka, lalis hngul son. Mo ela kon, Ama Lamtua Allah doha-tinang auk tutungus.
7 Mas ele me tem enganado e já mudou o meu salário umas dez vezes. Porém Deus não deixou que ele me prejudicasse.
8 Dedeng mi amans sa tek noan, ‘Hmukit bulu hkotong ngas ku sebas,’ kon hmukit nas hua ana lam, bulu ngas totoang hkoto. Oe mesan na pait tam, un aa noan, ‘Hmukit in hkaba-hkaban nas ku man sebas,’ kon hmukit nas hua maa lam hkaban totoang.
8 Quando ele dizia: “Os cabritos com manchas serão o seu salário”, aí as fêmeas tinham crias manchadas. E, quando ele dizia: “Os cabritos listados serão o seu salário”, aí as crias saíam todas listadas.
9 Ama Lamtua Allah tao ela, le halin Un kat mi amans sa hmukit tas le bel aus.
9 Foi assim que Deus tirou os rebanhos do pai de vocês e os deu a mim.
10 Oe mesan na, dedeng hmukit tas laeb apa kam, auk netan se in natloa dalen noan, totoang hmukit moko in labe nas, muik in hnuis, muik in hkoto-hkoto nol tenga las pait hkaba-hkaban.
10 — Um dia, quando os animais estavam no tempo do cruzamento, eu tive um sonho. Eu vi que os bodes que cobriam as fêmeas eram listados, malhados e manchados.
11 Hidim Ama Lamtua ima-ii deng sorga haman auk se in natloa na dalen, le tek noan, ‘Hoe, Yakob!’
11 O Anjo de Deus me chamou pelo nome, e eu respondi: “Aqui estou.”
12 Kon Un tek noan, ‘Ngat le! Totoang hmukit ta-hngulu in labe ngas suma muik hkoto, hnuis-hnuis nol hkaba-hkaban sii. Auk mana nas totoang son, undeng Auk net Laban in daek dadaat saol ku ka son.
12 Então ele continuou: “Veja! Todos os bodes que estão cruzando são listados, malhados e manchados. Eu estou fazendo com que isso aconteça porque tenho visto o que Labão está fazendo com você.
13 Auk niam Lamtua Allah, man tulu-balang Auk apang ngi bel ku son se Betel la. Se nua ka, ku pii batu mesa, hidim ku doan mina laok se dapa, le todan-lahing Au. Hidim ku butu-kil in hida nol Auk se na. Tiata halas ni ku musti nang dale nia, le pait lako ku ina-amam muas ingu-dale ku tia.’”
13 Eu sou o Deus que apareceu a você em Betel, onde você me dedicou uma pedra, derramando azeite sobre ela, e onde você me fez uma promessa. Agora prepare-se, saia desta terra e volte para a terra onde você nasceu.”
14 Kon nam Rahel nol Lea siut noan, “Papa! Kaim muid tuun! Ta kaim muik pusaka mes lo kon son, deng kaim aman Laban.
14 Então Raquel e Leia responderam: — Não sobrou nada para herdarmos do nosso pai.
15 Bablaan ni, blalan na tao kaim banansila el atuil balu ka. Un hee soleng kaim son. Hidim un kaa nuli kaim osa-hnaun nas son.
15 Ele nos trata como se fôssemos estrangeiras. Ele até nos vendeu e depois gastou todo o dinheiro que recebeu como pagamento.
16 Totoang hmuik man Ama Lamtua Allah katan deng paap Laban nas, halas ni daid kit nenans, nol kit ana-anan nias pusaka. Tiata eta Ama Lamtua tek elol son nam, kaim muid tuun!”
16 Toda a riqueza que Deus tirou do nosso pai é nossa e dos nossos filhos. Portanto, faça tudo o que Deus mandou.
19 Dedeng na lam, Laban lako dit un lae-blai las bulu ngas. Kon Rahel naok lai-niin un ama ka baut angin in hui-langus sas.
19 Labão, o pai de Raquel, havia ido para outro lugar a fim de cortar a lã das suas ovelhas; e, enquanto ele estava fora, Raquel roubou as imagens dos deuses da casa dele.
20 Yakob bok lakos ete-ete tuun, nol tek nuting un bakin na lo.
20 Foi assim que Jacó, sem avisar que ia embora, enganou Labão, o arameu,
21 Un nikit kil lai-niin totoang un hmukin nas, hidim oen laok laba-laba kaliut deng palun tene Efrat ta, le oen sao lakos bus el leten Gilead.
21 fugindo com tudo o que tinha. Atravessou o rio Eufrates e foi na direção da região montanhosa de Gileade.
22 Hidi lelo tilu, kon Laban ming haup dehet noan, Yakob haung lalis son.
22 Três dias depois Labão ficou sabendo que Jacó havia fugido.
23 Ti Laban haman nakbua un atulin nas, le laok nulut muid un manhiu ka. Oen nulut mudis didiin lelo itu, halas-sam hapus se leten-leten in se Gilead tas.
23 Ele reuniu os seus parentes e foi atrás de Jacó. Sete dias depois, Labão alcançou Jacó na região montanhosa de Gileade.
24 Duman na kon, Ama Lamtua tulu-balang apa ka bel Laban se in natloa dalen. Un tekan noan, “Laban! Eta ku aa nol Yakob pam, doh ku baham ma babanan.”
24 Naquela noite Deus apareceu num sonho a Labão, o arameu, e disse: — Cuidado! Não faça nada a Jacó.
25 Duman na, Yakob buba hleep son se leten nas. Kon Laban buba oen hlepe las katang lo deng one la.
25 Labão alcançou Jacó na região montanhosa de Gileade, onde ele estava acampado. E Labão e os seus parentes acamparam no mesmo lugar.
26 Hidi na lam, Laban maa tutnaal nol Yakob. Kon un tek noan, “Hoe Yakob! Tasao le ku nol lail-niin auk anang bihata lias ete-ete, banansila el atuil man ku in daek nal se in hote-dati dalen nia?
26 Aí Labão disse a Jacó: — Por que foi que você me enganou, levando as minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra?
27 Amo tasao le ku lali ete-ete, nol muik tahan in seon au lo kia! Eta ku tek auk babanan nam, taon elola ko auk tao fesat le nol mi lakom nini kong-tembur nol sasanu, hidi halas-sam sao mi lakom.
27 Por que você me enganou, fugindo desse jeito, sem me dizer nada? Se você tivesse falado comigo, eu teria preparado uma festa alegre de despedida, com canções acompanhadas de pandeiros e de liras .
28 Ku in kula mes pait, ku bel auk dola le lik auk ana-upung ngas halas-sam saos lakos lo. Ku in tao elia ki, ngengo isi!
28 Você nem me deixou beijar os meus netos e as minhas filhas. O que você fez foi coisa de gente sem juízo.
29 Nol kahan isi eta auk tao le tao nakbusu ku! Mo sian Ama Lamtua Allah man ku amam ma in todan-lahing nga, kaing auk noan, eta auk aa nol ku lam auk musti doh auk bahang ngi babanan.
29 Eu poderia ter feito muito mal a vocês, mas na noite passada o Deus do seu pai me disse assim: “Cuidado! Não faça nada a Jacó.”
30 Meman auk tana noan, ku boka undeng ku kom naseke son le pait. Mo tasao le ku naok lai-niin auk baut angin in hui-langus sas kon nia?”
30 Eu sei que você foi embora porque tinha saudades de casa. Mas por que foi que você roubou as imagens dos deuses da minha casa?
31 Hidi kon Yakob siut noan, “Baki komali nol auk deken! Auk bokang ete-ete, undeng auk lii ta tamlom baki tahang nal tana-anang ngias sam, elola la?”
31 Jacó respondeu: — Eu fiquei com medo, pois pensei que o senhor ia me tirar as suas filhas à força.
32 Mo Yakob taan lo noan un sapa Rahel man naok lai-niin baut angin in hui-langus sas. Tiata un tek noan, “Baki! Deng baut angin nas sam, baki nuting tuun lako! Le etan hapus se asii lam, hukung tele una! Poe-pet nuting lako! Eta haup baki pusaak tenga las sam kat pait. Nang le halin nam totoang atuil nias daid saksi.”
32 Mas, se o senhor achar as suas imagens com alguém aqui, essa pessoa será morta. Os nossos parentes são testemunhas: se o senhor encontrar aqui qualquer coisa que seja sua, pode levar. Acontece que Jacó não sabia que Raquel havia roubado as imagens.
33 Kon nam Laban lako poe-pet oen hlepe las mesa-mesa. Laih hmunan na Yakob hlepe la. Hidi nam un lako Lea hlepe la. Hidi nam ata dua las hlepe las. Mo un net baut angin nas lo. Tiata un tama lako se Rahel hlepe la.
33 Labão entrou na barraca de Jacó, depois na de Leia e depois na das duas escravas, porém não encontrou as suas imagens. Então foi para a barraca de Raquel.
34 Mo Rahel buni baut angin nas son, se maan in dada deng unta las kloma ka. Hidi halas-sam un sake daad se dapa. Laban poe-pet papmes Rahel hlepe la, mo haup saa lo.
34 Aí ele procurou em toda parte, porém não achou nada, pois Raquel havia posto as imagens numa sela de camelo e estava sentada em cima.
35 Rahel aa nol ama ka noan, “Papa komali deken. Auk haung dil nal lo, ta auk net bulan.” Kon Laban nuti-nuting pait, mo un haup tahan baut angin nas lo.
35 Ela disse ao pai: — O senhor não fique zangado comigo por eu não me levantar, mas é que estou menstruada. Foi assim que Labão procurou as suas imagens, sem as encontrar.
36 Kon nam Yakob koon-mali isi, ta un baet Laban le tekan noan, “Hoe! Auk daek daat saa saol baki son na? Didiin baki penan muid auk banansila el atuil daat ta lia!
36 Aí Jacó ficou zangado. Ele disse a Labão: — O que foi que eu fiz de errado? Qual foi a
37 Baki poe-pet auk sa-saa las totoang son. Hidim baki haup asa la? Olan taon se kit totoang silan, le halin nam kit leo-leo neta! Nang le halin nam atuil nias nutus, le sa-saa nas asii nena ka.
37 Agora que mexeu em todas as minhas coisas, será que encontrou alguns objetos que são seus? Pois ponha esses objetos aqui, na frente dos meus parentes e dos seus, para que eles julguem qual de nós dois está com a razão.
38 Taun buk dua son, auk daid ata bel baki. Dedeng auk doha-tinang baki hmukit tas sa, muik tahan mes in natmulung lo. Auk kaa net mes lo kon!
38 Durante os vinte anos que trabalhei para o senhor, as suas ovelhas e as suas cabras nunca tiveram abortos, e eu não comi um só carneiro do seu rebanho.
39 Eta muik hmukit huin tao tele baki hmukit tas mesa, man auk salan lo kon, auk tek nuting baki lo, mo auk seda tukun. Nol eta atuli naok baki hmukit tas sam, baki tadu auk le seda, molota na auk in kula lo, mo auk pal in bel seda.
39 Nunca lhe trouxe os animais que as feras mataram, mas eu mesmo pagava o prejuízo. O senhor me cobrava qualquer animal que fosse roubado de dia ou de noite.
40 Lelo lam, lelo la hui noebabain au. Mo eta duman nam, auk pepeten undeng blingin. Auk melang le niin nalang lo, undeng in doh baki hmukit tas.
40 A minha vida era assim: de dia o calor me castigava, e de noite eu morria de frio. E quantas noites eu passei sem dormir!
41 Meman auk daek taun buk dua ka, baktebes ela! Auk daek taun hngul aat le haup baki anan bihata las. Hidi nam, auk daek taplaeng pait taun eneng, le halas-sam auk haup auk hmukit tas. Daek ngele el ata ka nesang nga ela, mo baki taan in tadu auk baen seda didiin lalis hngulu.
41 Fiquei vinte anos na sua casa. Trabalhei catorze anos para conseguir as suas duas filhas e seis anos para conseguir os seus animais. E, ainda por cima, o senhor mudou o meu salário umas dez vezes.
42 Banan le, muik Ama Lamtua Allah man auk upung Abraham nol auk amang Isak in todan-lahing nga. Un doha-tinang au, mo lo kam taon elola ko baki nulut pait auk nol imang mosa son. Mo Ama Lamtua Allah hut mata ka nol auk in susa ni lo, nol Un kon ngat auk in dake ki totoang. Undeng na, sian Un maa kaing baki.”
42 Se o Deus dos meus antepassados — o Deus de Abraão, o Deus a quem Isaque temia — não tivesse estado comigo, o senhor teria me mandado embora com as mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho que tive e ontem à noite ele resolveu a questão.
43 Ming hidi Yakob in aa ela ka kon Laban, siut noan, “Elia! Bihaat at dua nias auk anang. Tana-anang man oen in huang nas totoang auk upung. Hmukit nias totoang kon, auk nena. Totoang man ku in net mo nia ngias, meman auk nena. Mo auk le tao elola la? Auk hepa-hail nal oen lo son.
43 Labão respondeu a Jacó assim: — Estas filhas são minhas, os netos são meus, estes animais são meus, e tudo o que você está vendo é meu. Agora, como não posso fazer nada para ficar com as minhas filhas e com os filhos que elas tiveram,
44 Tiata banan dui ka, kit duat but apa nini in hida. Le kit musti nuling muid in hida na.”
44 estou disposto a fazer um trato com você. Vamos fazer aqui um montão de pedras para que lembremos desse trato.
45 Kon nam Yakob kat baut tene mesa, le pii se na halin daid tada.
45 Então Jacó pegou uma pedra e a pôs de pé como se fosse um pilar.
46 Hidim Yakob lok un atulin nas, le laok kat nakbuan batu le panan. Hidi nam oen totoang daad le kaa, dadani nol baut in panang nas.
46 Depois disse aos seus parentes que ajuntassem e amontoassem pedras. Eles fizeram um montão de pedras e depois tomaram uma refeição ali do lado dele.
47 Kon Laban ngali baut in pana nas, Yegar Sahaduta. Mo Yakob ngali ngala Galeed.
47 Labão pôs naquele lugar o nome de Jegar-Saaduta , e Jacó o chamou de Galeede .
48 Hidim Laban tek noan, “Baut unus nia, daid saksi taung kit duat.” Tiata maan na ngala Galeed.
48 Depois Labão disse: — Este montão de pedras servirá para que nós dois lembremos desse trato. Foi por isso que aquele lugar recebeu o nome de Galeede.
49 Laban kon ngali maan na Mispa, (man nahin na noan ‘maan in doha man lapa’), undeng un aa noan, “Mam AMA LAMTUA esa man doha-tinang kit duat, le kit katang apa kon no, kit kaliut in hida ni deken.
49 E também teve o nome de Mispa porque Labão disse: — Que o
50 Eta ku tao dadaat nol auk anang ngias, le saap nol bihaat didang ngam, taon elola ko auk taan lo. Mo nangan! Ta Ama Lamtua Allah man daid saksi taung ku nol au.
50 Se você maltratar as minhas filhas ou se você casar com outras mulheres, mesmo que eu não saiba o que está acontecendo, lembre que Deus está nos vigiando.
51 — ausente —
51 Aqui estão as pedras e o pilar que coloquei entre nós dois.
52 — ausente —
52 O montão de pedras e o pilar são para lembrarmos desse trato. Eu nunca passarei para lá deste pilar para atacá-lo, e você não passará para cá deste montão de pedras e deste pilar para me atacar.
53 Kit but in hida nia, nini kit upu kia-kaon nas Lamtuan, Allah. Na ku upum Abraham nol auk upung Nahor Lamtua Allah na. Mam Un esa man daid tulu in nutus kit duat dasi lia.”
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor será juiz entre nós. Então Jacó fez um juramento em nome do Deus a quem Isaque, o seu pai,
54 Hidi kam, Yakob keo hmukit, le kil nolan lako leten na dapa, halin daid in todan-lahing bel Ama Lamtua. Hidi nam, un haman atuli las totoang le maa kaa leo-leo, nol oen melang se na didiin sain.
54 Ele ofereceu um animal em sacrifício ali na montanha e convidou os seus parentes para uma refeição. Naquela noite eles comeram e dormiram ali na montanha.
55 Ola ka oskaong bii kon, Laban lako neko-lik un ana-upun nas totoang. Hidim un aa le beles hangun, hidi nam un pait lako un nusa kua.
55 Na manhã seguinte Labão se levantou bem cedo, beijou as suas filhas e os seus netos e os abençoou. E depois foi embora, voltando para a sua terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.