Gênesis 31

Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Oe mesan na, Yakob ming Laban anan nas dehet nol apa noan, “Yakob muik isi son, undeng un kat nuli kit aman si hmuki-nalan nas son.”
1 Jacó, entretanto, ouviu as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem levado tudo o que era de nosso pai, e do que era de nosso pai adquiriu ele todas estas, riquezas.
2 Yakob kon tinang un bakin Laban sila ka lam, nus-hnining tukun, nol babanan el hmunan-hmunan nu lo son.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 Hidi na kon AMA LAMTUA aa nol Yakob noan, “Halas ni un oras sa maa lius son. Tiata ku musti pait lako ku ina-amam muas tia. Mam Auk laok leo-leo nol ku.”
3 Disse o Senhor, então, a Jacó: Volta para a terra de teus pais e para a tua parentela; e eu serei contigo.
4 Hidi na kon, Yakob tadu laok haman Rahel duas Lea, le maa tutnaal nol un se hmukit tas mana la, se epe kua.
4 Pelo que Jacó mandou chamar a Raquel e a Léia ao campo, onde estava o seu rebanho,
5 Hidim un tekas noan, “Hahalas ni auk tinang mi amans sa lam, un sila ka niu isi lo nol au. Un kon babanan nol auk pait banansila el hmunan nu lo son. Mo Ama Lamtua Allah man auk amang nga in todan-lahing nga, leo-leo nol au.
5 e lhes disse: vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Mi duam tana noan, bablaan ni auk daek hiti-late bel mi amans sa!
6 Ora, vós mesmas sabeis que com todas as minhas forças tenho servido a vosso pai.
7 Mo ela kon no, un nole auk oe-oe. Un nole in baen au ka, lalis hngul son. Mo ela kon, Ama Lamtua Allah doha-tinang auk tutungus.
7 Mas vosso pai me tem enganado, e dez vezes mudou o meu salário; Deus, porém, não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Dedeng mi amans sa tek noan, ‘Hmukit bulu hkotong ngas ku sebas,’ kon hmukit nas hua ana lam, bulu ngas totoang hkoto. Oe mesan na pait tam, un aa noan, ‘Hmukit in hkaba-hkaban nas ku man sebas,’ kon hmukit nas hua maa lam hkaban totoang.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário; então todo o rebanho dava salpicados. E quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então todo o rebanho dava listrados.
9 Ama Lamtua Allah tao ela, le halin Un kat mi amans sa hmukit tas le bel aus.
9 De modo que Deus tem tirado o gado de vosso pai, e mo tem dado a mim.
10 Oe mesan na, dedeng hmukit tas laeb apa kam, auk netan se in natloa dalen noan, totoang hmukit moko in labe nas, muik in hnuis, muik in hkoto-hkoto nol tenga las pait hkaba-hkaban.
10 Pois sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, levantei os olhos e num sonho vi que os bodes que cobriam o rebanho eram listrados, salpicados e malhados.
11 Hidim Ama Lamtua ima-ii deng sorga haman auk se in natloa na dalen, le tek noan, ‘Hoe, Yakob!’
11 Disse-me o anjo de Deus no sonho: Jacó! Eu respondi: Eis-me aqui.
12 Kon Un tek noan, ‘Ngat le! Totoang hmukit ta-hngulu in labe ngas suma muik hkoto, hnuis-hnuis nol hkaba-hkaban sii. Auk mana nas totoang son, undeng Auk net Laban in daek dadaat saol ku ka son.
12 Prosseguiu o anjo: Levanta os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te vem fazendo.
13 Auk niam Lamtua Allah, man tulu-balang Auk apang ngi bel ku son se Betel la. Se nua ka, ku pii batu mesa, hidim ku doan mina laok se dapa, le todan-lahing Au. Hidim ku butu-kil in hida nol Auk se na. Tiata halas ni ku musti nang dale nia, le pait lako ku ina-amam muas ingu-dale ku tia.’”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde ungiste uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te, pois, sai-te desta terra e volta para a terra da tua parentela.
14 Kon nam Rahel nol Lea siut noan, “Papa! Kaim muid tuun! Ta kaim muik pusaka mes lo kon son, deng kaim aman Laban.
14 Então lhe responderam Raquel e Léia: Temos nós ainda parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Bablaan ni, blalan na tao kaim banansila el atuil balu ka. Un hee soleng kaim son. Hidim un kaa nuli kaim osa-hnaun nas son.
15 Não somos tidas por ele como estrangeiras? pois nos vendeu, e consumiu todo o nosso preço.
16 Totoang hmuik man Ama Lamtua Allah katan deng paap Laban nas, halas ni daid kit nenans, nol kit ana-anan nias pusaka. Tiata eta Ama Lamtua tek elol son nam, kaim muid tuun!”
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; portanto, faze tudo o que Deus te mandou.
17 — ausente —
17 Levantou-se, pois, Jacó e fez montar seus filhos e suas mulheres sobre os camelos;
18 — ausente —
18 e levou todo o seu gado, e toda a sua fazenda, que havia adquirido, o gado que possuía, que havia adquirido em Padã-Arã, a fim de ir ter com Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Dedeng na lam, Laban lako dit un lae-blai las bulu ngas. Kon Rahel naok lai-niin un ama ka baut angin in hui-langus sas.
19 Ora, tendo Labão ido tosquiar as suas ovelhas, Raquel furtou os ídolos que pertenciam a seu pai.
20 Yakob bok lakos ete-ete tuun, nol tek nuting un bakin na lo.
20 Jacó iludiu a Labão, o arameu, não lhe fazendo saber que fugia;
21 Un nikit kil lai-niin totoang un hmukin nas, hidim oen laok laba-laba kaliut deng palun tene Efrat ta, le oen sao lakos bus el leten Gilead.
21 e fugiu com tudo o que era seu; e, levantando-se, passou o Rio, e foi em direção à montanha de Gileade.
22 Hidi lelo tilu, kon Laban ming haup dehet noan, Yakob haung lalis son.
22 Ao terceiro dia foi Labão avisado de que Jacó havia fugido.
23 Ti Laban haman nakbua un atulin nas, le laok nulut muid un manhiu ka. Oen nulut mudis didiin lelo itu, halas-sam hapus se leten-leten in se Gilead tas.
23 Então, tomando consigo seus irmãos, seguiu atrás de Jacó jornada de sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Duman na kon, Ama Lamtua tulu-balang apa ka bel Laban se in natloa dalen. Un tekan noan, “Laban! Eta ku aa nol Yakob pam, doh ku baham ma babanan.”
24 Mas Deus apareceu de noite em sonho a Labão, o arameu, e disse-lhe: Guardate, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Duman na, Yakob buba hleep son se leten nas. Kon Laban buba oen hlepe las katang lo deng one la.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. Ora, Jacó tinha armado a sua tenda na montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua tenda na montanha de Gileade.
26 Hidi na lam, Laban maa tutnaal nol Yakob. Kon un tek noan, “Hoe Yakob! Tasao le ku nol lail-niin auk anang bihata lias ete-ete, banansila el atuil man ku in daek nal se in hote-dati dalen nia?
26 Então disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me iludiste e levaste minhas filhas como cativas da espada?
27 Amo tasao le ku lali ete-ete, nol muik tahan in seon au lo kia! Eta ku tek auk babanan nam, taon elola ko auk tao fesat le nol mi lakom nini kong-tembur nol sasanu, hidi halas-sam sao mi lakom.
27 Por que fizeste ocultamente, e me iludiste e não mo fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria e com cânticos, ao som de tambores e de harpas;
28 Ku in kula mes pait, ku bel auk dola le lik auk ana-upung ngas halas-sam saos lakos lo. Ku in tao elia ki, ngengo isi!
28 Por que não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Ora, assim procedeste nesciamente.
29 Nol kahan isi eta auk tao le tao nakbusu ku! Mo sian Ama Lamtua Allah man ku amam ma in todan-lahing nga, kaing auk noan, eta auk aa nol ku lam auk musti doh auk bahang ngi babanan.
29 Está no poder da minha mão fazer-vos o mal, mas o Deus de vosso pai falou-me ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Meman auk tana noan, ku boka undeng ku kom naseke son le pait. Mo tasao le ku naok lai-niin auk baut angin in hui-langus sas kon nia?”
30 Mas ainda que quiseste ir embora, porquanto tinhas saudades da casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Hidi kon Yakob siut noan, “Baki komali nol auk deken! Auk bokang ete-ete, undeng auk lii ta tamlom baki tahang nal tana-anang ngias sam, elola la?”
31 Respondeu-lhe Jacó: Porque tive medo; pois dizia comigo que tu me arrebatarias as tuas filhas.
32 Mo Yakob taan lo noan un sapa Rahel man naok lai-niin baut angin in hui-langus sas. Tiata un tek noan, “Baki! Deng baut angin nas sam, baki nuting tuun lako! Le etan hapus se asii lam, hukung tele una! Poe-pet nuting lako! Eta haup baki pusaak tenga las sam kat pait. Nang le halin nam totoang atuil nias daid saksi.”
32 Com quem achares os teus deuses, porém, esse não viverá; diante de nossos irmãos descobre o que é teu do que está comigo, e leva-o contigo. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Kon nam Laban lako poe-pet oen hlepe las mesa-mesa. Laih hmunan na Yakob hlepe la. Hidi nam un lako Lea hlepe la. Hidi nam ata dua las hlepe las. Mo un net baut angin nas lo. Tiata un tama lako se Rahel hlepe la.
33 Entrou, pois, Labão na tenda de Jacó, na tenda de Léia e na tenda das duas servas, e não os achou; e, saindo da tenda de Léia, entrou na tenda de Raquel.
34 Mo Rahel buni baut angin nas son, se maan in dada deng unta las kloma ka. Hidi halas-sam un sake daad se dapa. Laban poe-pet papmes Rahel hlepe la, mo haup saa lo.
34 Ora, Raquel havia tomado os ídolos e os havia metido na albarda do camelo, e se assentara em cima deles. Labão apalpou toda a tenda, mas não os achou.
35 Rahel aa nol ama ka noan, “Papa komali deken. Auk haung dil nal lo, ta auk net bulan.” Kon Laban nuti-nuting pait, mo un haup tahan baut angin nas lo.
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, por eu não me poder levantar na tua presença, pois estou com o incômodo das mulheres. Assim ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Kon nam Yakob koon-mali isi, ta un baet Laban le tekan noan, “Hoe! Auk daek daat saa saol baki son na? Didiin baki penan muid auk banansila el atuil daat ta lia!
36 Então irou-se Jacó e contendeu com Labão, dizendo: Qual é a minha transgressão? qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Baki poe-pet auk sa-saa las totoang son. Hidim baki haup asa la? Olan taon se kit totoang silan, le halin nam kit leo-leo neta! Nang le halin nam atuil nias nutus, le sa-saa nas asii nena ka.
37 Depois de teres apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casar. Põe-no aqui diante de meus irmãos e de teus irmãos, para que eles julguem entre nós ambos.
38 Taun buk dua son, auk daid ata bel baki. Dedeng auk doha-tinang baki hmukit tas sa, muik tahan mes in natmulung lo. Auk kaa net mes lo kon!
38 Estes vinte anos estive eu contigo; as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Eta muik hmukit huin tao tele baki hmukit tas mesa, man auk salan lo kon, auk tek nuting baki lo, mo auk seda tukun. Nol eta atuli naok baki hmukit tas sam, baki tadu auk le seda, molota na auk in kula lo, mo auk pal in bel seda.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu sofri o dano; da minha mão requerias tanto o furtado de dia como o furtado de noite.
40 Lelo lam, lelo la hui noebabain au. Mo eta duman nam, auk pepeten undeng blingin. Auk melang le niin nalang lo, undeng in doh baki hmukit tas.
40 Assim andava eu; de dia me consumia o calor, e de noite a geada; e o sono me fugia dos olhos.
41 Meman auk daek taun buk dua ka, baktebes ela! Auk daek taun hngul aat le haup baki anan bihata las. Hidi nam, auk daek taplaeng pait taun eneng, le halas-sam auk haup auk hmukit tas. Daek ngele el ata ka nesang nga ela, mo baki taan in tadu auk baen seda didiin lalis hngulu.
41 Estive vinte anos em tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas, e seis anos por teu rebanho; dez vezes mudaste o meu salário.
42 Banan le, muik Ama Lamtua Allah man auk upung Abraham nol auk amang Isak in todan-lahing nga. Un doha-tinang au, mo lo kam taon elola ko baki nulut pait auk nol imang mosa son. Mo Ama Lamtua Allah hut mata ka nol auk in susa ni lo, nol Un kon ngat auk in dake ki totoang. Undeng na, sian Un maa kaing baki.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque não fora por mim, certamente hoje me mandarias embora vazio. Mas Deus tem visto a minha aflição e o trabalho das minhas mãos, e repreendeu-te ontem à noite.
43 Ming hidi Yakob in aa ela ka kon Laban, siut noan, “Elia! Bihaat at dua nias auk anang. Tana-anang man oen in huang nas totoang auk upung. Hmukit nias totoang kon, auk nena. Totoang man ku in net mo nia ngias, meman auk nena. Mo auk le tao elola la? Auk hepa-hail nal oen lo son.
43 Respondeu-lhe Labão: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é meu rebanho, e tudo o que vês é meu; e que farei hoje a estas minhas filhas, ou aos filhos que elas tiveram?
44 Tiata banan dui ka, kit duat but apa nini in hida. Le kit musti nuling muid in hida na.”
44 Agora pois vem, e façamos um pacto, eu e tu; e sirva ele de testemunha entre mim e ti.
45 Kon nam Yakob kat baut tene mesa, le pii se na halin daid tada.
45 Então tomou Jacó uma pedra, e a erigiu como coluna.
46 Hidim Yakob lok un atulin nas, le laok kat nakbuan batu le panan. Hidi nam oen totoang daad le kaa, dadani nol baut in panang nas.
46 E disse a seus irmãos: Ajuntai pedras. Tomaram, pois, pedras e fizeram um montão, e ali junto ao montão comeram.
47 Kon Laban ngali baut in pana nas, Yegar Sahaduta. Mo Yakob ngali ngala Galeed.
47 Labão lhe chamou Jegar-Saaduta, e Jacó chamou-lhe Galeede.
48 Hidim Laban tek noan, “Baut unus nia, daid saksi taung kit duat.” Tiata maan na ngala Galeed.
48 Disse, pois, Labão: Este montão é hoje testemunha entre mim e ti. Por isso foi chamado Galeede;
49 Laban kon ngali maan na Mispa, (man nahin na noan ‘maan in doha man lapa’), undeng un aa noan, “Mam AMA LAMTUA esa man doha-tinang kit duat, le kit katang apa kon no, kit kaliut in hida ni deken.
49 e também Mizpá, porquanto disse: Vigie o Senhor entre mim e ti, quando estivermos apartados um do outro.
50 Eta ku tao dadaat nol auk anang ngias, le saap nol bihaat didang ngam, taon elola ko auk taan lo. Mo nangan! Ta Ama Lamtua Allah man daid saksi taung ku nol au.
50 Se afligires as minhas filhas, e se tomares outras mulheres além das minhas filhas, embora ninguém esteja conosco, lembra-te de que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 — ausente —
51 Disse ainda Labão a Jacó: Eis aqui este montão, e eis aqui a coluna que levantei entre mim e ti.
52 — ausente —
52 Seja este montão testemunha, e seja esta coluna testemunha de que, para mal, nem passarei eu deste montão a ti, nem passarás tu deste montão e desta coluna a mim.
53 Kit but in hida nia, nini kit upu kia-kaon nas Lamtuan, Allah. Na ku upum Abraham nol auk upung Nahor Lamtua Allah na. Mam Un esa man daid tulu in nutus kit duat dasi lia.”
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de seu pai Isaque.
54 Hidi kam, Yakob keo hmukit, le kil nolan lako leten na dapa, halin daid in todan-lahing bel Ama Lamtua. Hidi nam, un haman atuli las totoang le maa kaa leo-leo, nol oen melang se na didiin sain.
54 Então Jacó ofereceu um sacrifício na montanha, e convidou seus irmãos para comerem pão; e, tendo comido, passaram a noite na montanha.
55 Ola ka oskaong bii kon, Laban lako neko-lik un ana-upun nas totoang. Hidim un aa le beles hangun, hidi nam un pait lako un nusa kua.
55 Levantou-se Labão de manhã cedo, beijou seus filhos e suas filhas e os abençoou; e, partindo, voltou para o seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.