Gênesis 31
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs BKJ
1 Oe mesan na, Yakob ming Laban anan nas dehet nol apa noan, “Yakob muik isi son, undeng un kat nuli kit aman si hmuki-nalan nas son.”
1 E ele ouviu as palavras dos filhos de Labão, dizendo: Jacó tomou tudo que era de nosso pai; e do que era do nosso pai ele obteve toda a sua glória.
2 Yakob kon tinang un bakin Laban sila ka lam, nus-hnining tukun, nol babanan el hmunan-hmunan nu lo son.
2 E Jacó viu o semblante de Labão, e eis que não era para com ele como antes.
3 Hidi na kon AMA LAMTUA aa nol Yakob noan, “Halas ni un oras sa maa lius son. Tiata ku musti pait lako ku ina-amam muas tia. Mam Auk laok leo-leo nol ku.”
3 E o SENHOR disse a Jacó: Volta à terra de teus pais, e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 Hidi na kon, Yakob tadu laok haman Rahel duas Lea, le maa tutnaal nol un se hmukit tas mana la, se epe kua.
4 E Jacó enviou e chamou Raquel e Lia para o campo para o seu rebanho,
5 Hidim un tekas noan, “Hahalas ni auk tinang mi amans sa lam, un sila ka niu isi lo nol au. Un kon babanan nol auk pait banansila el hmunan nu lo son. Mo Ama Lamtua Allah man auk amang nga in todan-lahing nga, leo-leo nol au.
5 e lhes disse: Eu vejo o semblante do vosso pai, que não é para comigo como antes, mas o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Mi duam tana noan, bablaan ni auk daek hiti-late bel mi amans sa!
6 E vós sabeis que, com todas as minhas forças eu tenho servido a vosso pai.
7 Mo ela kon no, un nole auk oe-oe. Un nole in baen au ka, lalis hngul son. Mo ela kon, Ama Lamtua Allah doha-tinang auk tutungus.
7 E vosso pai me enganou, e mudou meu salário dez vezes; Deus, porém, não lhe permitiu ferir-me.
8 Dedeng mi amans sa tek noan, ‘Hmukit bulu hkotong ngas ku sebas,’ kon hmukit nas hua ana lam, bulu ngas totoang hkoto. Oe mesan na pait tam, un aa noan, ‘Hmukit in hkaba-hkaban nas ku man sebas,’ kon hmukit nas hua maa lam hkaban totoang.
8 Se ele dizia: Os salpicados serão teu salário, então todo o rebanho dava crias salpicadas. E se ele dizia: Os listrados serão teu salário, então todo o rebanho dava crias listradas.
9 Ama Lamtua Allah tao ela, le halin Un kat mi amans sa hmukit tas le bel aus.
9 Então Deus tomou o rebanho de vosso pai, e o tem dado a mim.
10 Oe mesan na, dedeng hmukit tas laeb apa kam, auk netan se in natloa dalen noan, totoang hmukit moko in labe nas, muik in hnuis, muik in hkoto-hkoto nol tenga las pait hkaba-hkaban.
10 E aconteceu nesse tempo que o rebanho deu cria, eu levantei meus olhos, e vi em um sonho, e eis que os carneiros que montavam sobre o rebanho eram listrados, salpicados e malhados.
11 Hidim Ama Lamtua ima-ii deng sorga haman auk se in natloa na dalen, le tek noan, ‘Hoe, Yakob!’
11 E o anjo de Deus falou comigo em um sonho, dizendo: Jacó; e eu disse: Aqui estou.
12 Kon Un tek noan, ‘Ngat le! Totoang hmukit ta-hngulu in labe ngas suma muik hkoto, hnuis-hnuis nol hkaba-hkaban sii. Auk mana nas totoang son, undeng Auk net Laban in daek dadaat saol ku ka son.
12 E ele disse: Levanta teus olhos agora e vê; todos os carneiros que montam sobre o rebanho são listrados, salpicados e malhados; pois eu tenho visto tudo o que Labão faz contigo.
13 Auk niam Lamtua Allah, man tulu-balang Auk apang ngi bel ku son se Betel la. Se nua ka, ku pii batu mesa, hidim ku doan mina laok se dapa, le todan-lahing Au. Hidim ku butu-kil in hida nol Auk se na. Tiata halas ni ku musti nang dale nia, le pait lako ku ina-amam muas ingu-dale ku tia.’”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tu ungiste o pilar, e onde juraste um juramento para mim. Agora, levanta-te, vai-te desta terra e volta à terra de tua parentela.
14 Kon nam Rahel nol Lea siut noan, “Papa! Kaim muid tuun! Ta kaim muik pusaka mes lo kon son, deng kaim aman Laban.
14 E Raquel e Lia responderam e lhe disseram: Ainda há alguma porção de herança para nós na casa de nosso pai?
15 Bablaan ni, blalan na tao kaim banansila el atuil balu ka. Un hee soleng kaim son. Hidim un kaa nuli kaim osa-hnaun nas son.
15 Não somos por ele consideradas como estrangeiras? Pois ele nos vendeu, e devorou também o nosso dinheiro.
16 Totoang hmuik man Ama Lamtua Allah katan deng paap Laban nas, halas ni daid kit nenans, nol kit ana-anan nias pusaka. Tiata eta Ama Lamtua tek elol son nam, kaim muid tuun!”
16 Porque toda a riqueza que Deus tomou de nosso pai é nossa, e de nossos filhos. Agora, então, tudo quanto Deus te disse, faze-o.
17 — ausente —
17 Então, Jacó se levantou, e pôs seus filhos e mulheres sobre camelos,
18 — ausente —
18 e ele levou todo o seu rebanho, e todos os seus bens que havia obtido, o rebanho de sua possessão, que havia obtido em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, na terra de Canaã.
19 Dedeng na lam, Laban lako dit un lae-blai las bulu ngas. Kon Rahel naok lai-niin un ama ka baut angin in hui-langus sas.
19 E Labão foi tosquiar suas ovelhas; e Raquel havia furtado as imagens que eram de seu pai.
20 Yakob bok lakos ete-ete tuun, nol tek nuting un bakin na lo.
20 E Jacó ocultou a Labão, o sírio, a notícia de sua partida.
21 Un nikit kil lai-niin totoang un hmukin nas, hidim oen laok laba-laba kaliut deng palun tene Efrat ta, le oen sao lakos bus el leten Gilead.
21 Assim ele fugiu com tudo o que tinha, e se levantou e cruzou o rio, e pôs a sua face em direção ao monte Gileade.
22 Hidi lelo tilu, kon Laban ming haup dehet noan, Yakob haung lalis son.
22 E ao terceiro dia, foi declarado a Labão que Jacó havia fugido.
23 Ti Laban haman nakbua un atulin nas, le laok nulut muid un manhiu ka. Oen nulut mudis didiin lelo itu, halas-sam hapus se leten-leten in se Gilead tas.
23 E ele tomou seus irmãos consigo, e o perseguiu numa jornada de sete dias; e eles o alcançaram no monte Gileade.
24 Duman na kon, Ama Lamtua tulu-balang apa ka bel Laban se in natloa dalen. Un tekan noan, “Laban! Eta ku aa nol Yakob pam, doh ku baham ma babanan.”
24 E Deus veio a Labão, o sírio, em um sonho à noite, e lhe disse: Fique atento para que tu não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Duman na, Yakob buba hleep son se leten nas. Kon Laban buba oen hlepe las katang lo deng one la.
25 Então Labão alcançou Jacó. Ora, Jacó havia armado sua tenda no monte, e Labão com seus irmãos armaram no monte Gileade.
26 Hidi na lam, Laban maa tutnaal nol Yakob. Kon un tek noan, “Hoe Yakob! Tasao le ku nol lail-niin auk anang bihata lias ete-ete, banansila el atuil man ku in daek nal se in hote-dati dalen nia?
26 E Labão disse a Jacó: O que fizeste, para fugir às escondidas e conduzir minhas filhas, como cativas à espada?
27 Amo tasao le ku lali ete-ete, nol muik tahan in seon au lo kia! Eta ku tek auk babanan nam, taon elola ko auk tao fesat le nol mi lakom nini kong-tembur nol sasanu, hidi halas-sam sao mi lakom.
27 Por que tu fugiste em segredo e escondeste de mim, e não me contaste, para que eu pudesse te enviar com alegria, e com cânticos, com tamboril, e com harpas?
28 Ku in kula mes pait, ku bel auk dola le lik auk ana-upung ngas halas-sam saos lakos lo. Ku in tao elia ki, ngengo isi!
28 E não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Agiste como um insensato ao fazer assim.
29 Nol kahan isi eta auk tao le tao nakbusu ku! Mo sian Ama Lamtua Allah man ku amam ma in todan-lahing nga, kaing auk noan, eta auk aa nol ku lam auk musti doh auk bahang ngi babanan.
29 Está no poder da minha mão te fazer mal; mas o Deus de teu pai falou comigo ontem à noite, dizendo: Fique atento para que tu não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Meman auk tana noan, ku boka undeng ku kom naseke son le pait. Mo tasao le ku naok lai-niin auk baut angin in hui-langus sas kon nia?”
30 E agora, se decidiste ir-te pelo muito que anelas pela casa de teu pai, contudo por que tu furtaste meus deuses?
31 Hidi kon Yakob siut noan, “Baki komali nol auk deken! Auk bokang ete-ete, undeng auk lii ta tamlom baki tahang nal tana-anang ngias sam, elola la?”
31 E Jacó respondeu e disse a Labão: Porque eu tive medo. Pois eu disse: E se porventura tomasses à força tuas filhas de mim?
32 Mo Yakob taan lo noan un sapa Rahel man naok lai-niin baut angin in hui-langus sas. Tiata un tek noan, “Baki! Deng baut angin nas sam, baki nuting tuun lako! Le etan hapus se asii lam, hukung tele una! Poe-pet nuting lako! Eta haup baki pusaak tenga las sam kat pait. Nang le halin nam totoang atuil nias daid saksi.”
32 Com quem encontrares os teus deuses, que este não viva. Diante de nossos irmãos, discerne o que é teu comigo, e toma-o a ti. Porque Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Kon nam Laban lako poe-pet oen hlepe las mesa-mesa. Laih hmunan na Yakob hlepe la. Hidi nam un lako Lea hlepe la. Hidi nam ata dua las hlepe las. Mo un net baut angin nas lo. Tiata un tama lako se Rahel hlepe la.
33 E Labão foi à tenda de Jacó, e à tenda de Lia, e às tendas das duas servas, mas não os encontrou. Então ele saiu da tenda de Lia, e entrou na tenda de Raquel.
34 Mo Rahel buni baut angin nas son, se maan in dada deng unta las kloma ka. Hidi halas-sam un sake daad se dapa. Laban poe-pet papmes Rahel hlepe la, mo haup saa lo.
34 Ora, Raquel havia tomado as imagens, e as tinha colocado na albarda de um camelo, e estava sentada sobre elas. E Labão buscou em toda a tenda, mas não as encontrou.
35 Rahel aa nol ama ka noan, “Papa komali deken. Auk haung dil nal lo, ta auk net bulan.” Kon Laban nuti-nuting pait, mo un haup tahan baut angin nas lo.
35 E ela disse a seu pai: Não se aborreça o meu senhor que não posso levantar-me perante ti, pois o costume das mulheres está sobre mim. E ele procurou, mas não encontrou as imagens.
36 Kon nam Yakob koon-mali isi, ta un baet Laban le tekan noan, “Hoe! Auk daek daat saa saol baki son na? Didiin baki penan muid auk banansila el atuil daat ta lia!
36 E Jacó irou-se e contendeu com Labão. E Jacó respondeu e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Baki poe-pet auk sa-saa las totoang son. Hidim baki haup asa la? Olan taon se kit totoang silan, le halin nam kit leo-leo neta! Nang le halin nam atuil nias nutus, le sa-saa nas asii nena ka.
37 Enquanto buscaste em todas as minhas coisas, o que achaste de todas as coisas da tua casa? Põe-no aqui diante de meus irmãos e teus irmãos, para que eles possam julgar entre nós dois.
38 Taun buk dua son, auk daid ata bel baki. Dedeng auk doha-tinang baki hmukit tas sa, muik tahan mes in natmulung lo. Auk kaa net mes lo kon!
38 Estes vinte anos eu tenho estado contigo; tuas ovelhas e tuas cabras não abortaram suas crias, e eu não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Eta muik hmukit huin tao tele baki hmukit tas mesa, man auk salan lo kon, auk tek nuting baki lo, mo auk seda tukun. Nol eta atuli naok baki hmukit tas sam, baki tadu auk le seda, molota na auk in kula lo, mo auk pal in bel seda.
39 O que foi despedaçado pelos animais eu não trouxe a ti; eu carreguei a perda disso. Da minha mão o requerias, se furtado de dia ou furtado de noite.
40 Lelo lam, lelo la hui noebabain au. Mo eta duman nam, auk pepeten undeng blingin. Auk melang le niin nalang lo, undeng in doh baki hmukit tas.
40 Assim fui eu. Durante o dia a seca me consumia, e a geada de noite, e o meu sono fugia dos meus olhos.
41 Meman auk daek taun buk dua ka, baktebes ela! Auk daek taun hngul aat le haup baki anan bihata las. Hidi nam, auk daek taplaeng pait taun eneng, le halas-sam auk haup auk hmukit tas. Daek ngele el ata ka nesang nga ela, mo baki taan in tadu auk baen seda didiin lalis hngulu.
41 Assim eu estive vinte anos na tua casa. Eu te servi catorze anos pelas tuas filhas, e seis anos pelo teu rebanho, e tu mudaste o meu salário dez vezes.
42 Banan le, muik Ama Lamtua Allah man auk upung Abraham nol auk amang Isak in todan-lahing nga. Un doha-tinang au, mo lo kam taon elola ko baki nulut pait auk nol imang mosa son. Mo Ama Lamtua Allah hut mata ka nol auk in susa ni lo, nol Un kon ngat auk in dake ki totoang. Undeng na, sian Un maa kaing baki.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, e o temor de Isaque não estivesse comigo, certamente tu me terias enviado embora vazio. Deus viu a minha aflição e o trabalho das minhas mãos, e te repreendeu ontem à noite.
43 Ming hidi Yakob in aa ela ka kon Laban, siut noan, “Elia! Bihaat at dua nias auk anang. Tana-anang man oen in huang nas totoang auk upung. Hmukit nias totoang kon, auk nena. Totoang man ku in net mo nia ngias, meman auk nena. Mo auk le tao elola la? Auk hepa-hail nal oen lo son.
43 E Labão respondeu e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e esse rebanho é meu rebanho, e tudo o que tu vês é meu. E o que eu posso fazer hoje a essas minhas filhas, ou aos seus filhos que elas geraram?
44 Tiata banan dui ka, kit duat but apa nini in hida. Le kit musti nuling muid in hida na.”
44 Portanto, vem agora e façamos um pacto, eu e tu, e que isto seja por testemunha entre mim e ti.
45 Kon nam Yakob kat baut tene mesa, le pii se na halin daid tada.
45 E Jacó tomou uma pedra, e a colocou por pilar.
46 Hidim Yakob lok un atulin nas, le laok kat nakbuan batu le panan. Hidi nam oen totoang daad le kaa, dadani nol baut in panang nas.
46 E Jacó disse a seus irmãos: Ajuntai pedras; e eles tomaram pedras e fizeram um montão; e eles comeram ali sobre o montão.
47 Kon Laban ngali baut in pana nas, Yegar Sahaduta. Mo Yakob ngali ngala Galeed.
47 E Labão o chamou Jegar-Saaduta, mas Jacó o chamou Galeede.
48 Hidim Laban tek noan, “Baut unus nia, daid saksi taung kit duat.” Tiata maan na ngala Galeed.
48 E Labão disse: Este montão é uma testemunha entre mim e ti neste dia. Por isso, foi o nome dele chamado Galeede,
49 Laban kon ngali maan na Mispa, (man nahin na noan ‘maan in doha man lapa’), undeng un aa noan, “Mam AMA LAMTUA esa man doha-tinang kit duat, le kit katang apa kon no, kit kaliut in hida ni deken.
49 e Mispá, pois ele disse: O SENHOR observe entre mim e ti, quando nos apartarmos um do outro.
50 Eta ku tao dadaat nol auk anang ngias, le saap nol bihaat didang ngam, taon elola ko auk taan lo. Mo nangan! Ta Ama Lamtua Allah man daid saksi taung ku nol au.
50 Se tu afligires minhas filhas, ou se tomares outras mulheres além das minhas filhas, nenhum homem está conosco. Vê, Deus é testemunha entre mim e ti.
51 — ausente —
51 E Labão disse a Jacó: Vê este montão, e olha para este pilar, que tenho erigido entre mim e ti.
52 — ausente —
52 Este montão seja testemunha, e este pilar seja testemunha, de que eu não passarei deste montão a ti, e que tu não passarás deste montão e deste pilar até mim, para o mal.
53 Kit but in hida nia, nini kit upu kia-kaon nas Lamtuan, Allah. Na ku upum Abraham nol auk upung Nahor Lamtua Allah na. Mam Un esa man daid tulu in nutus kit duat dasi lia.”
53 O Deus de Abraão, e o Deus de Naor, o Deus do seu pai julgue entre nós. E Jacó jurou pelo temor do seu pai Isaque.
54 Hidi kam, Yakob keo hmukit, le kil nolan lako leten na dapa, halin daid in todan-lahing bel Ama Lamtua. Hidi nam, un haman atuli las totoang le maa kaa leo-leo, nol oen melang se na didiin sain.
54 Então, Jacó ofereceu sacrifício sobre o monte, e chamou seus irmãos para comer pão, e eles comeram pão, e ficaram a noite toda no monte.
55 Ola ka oskaong bii kon, Laban lako neko-lik un ana-upun nas totoang. Hidim un aa le beles hangun, hidi nam un pait lako un nusa kua.
55 E cedo de manhã Labão levantou-se, e beijou seus filhos e suas filhas, e os abençoou, e Labão partiu, e retornou ao seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.