Gênesis 25

Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Abraham saap pait nol bihatang mesa, ngala Ketura.
1 Abraão se casou outra vez, com uma mulher chamada Quetura.
2 Ketura hua bel un anan dehe, ngalans: Simran, Yoksan, Medan, Midian, Isbak nol Sua.
2 Ela deu à luz Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Suá.
3 Yoksan anan nas, Seba nol Dedan. Dedan in hitu-hoen nas mo atuil Asyur, atuil Letus, nol atuil Leum mas.
3 Jocsã gerou Sabá e Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assuritas, os letusitas e os leumitas.
4 Midian anan nas mo Efa, Efer, Henok, Abida nol Eldaa. Oen totoang nam Ketura in hua-koet.
4 Os filhos de Midiã foram Efá, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos eles foram descendentes de Abraão por meio de Quetura.
5 — ausente —
5 Abraão deu tudo que possuía a seu filho Isaque.
6 — ausente —
6 Antes de morrer, porém, deu presentes aos filhos de suas concubinas e os separou de Isaque, enviando-os para as terras do leste.
7 — ausente —
7 Abraão viveu 175 anos
8 — ausente —
8 e morreu em boa velhice, depois de uma vida longa e feliz. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
9 — ausente —
9 Seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, perto de Manre, no campo de Efrom, filho de Zoar, o hitita.
10 — ausente —
10 Esse era o campo que Abraão havia comprado dos hititas e onde havia sepultado Sara, sua mulher.
11 Abraham mate hidi kon, Ama Lamtua Allah niung hangun bel Isak, tiata un nuli nol liis-lasa. Dedeng na, Isak daad dani nol ui in kali Beer Lahai Roi la.
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, e ele se estabeleceu perto de Beer-Laai-Roi, no Neguebe.
12 Ismael dehet ta elia: Un na mo Abraham sapa hmudin Hagar ra ana. Hagar na mo, Sara ata in deng Mesir ra.
12 Este é o relato da família de Ismael, filho de Abraão com Hagar, serva egípcia de Sara.
13 — ausente —
13 São estes os descendentes de Ismael por nome e clã: Nebaiote, o mais velho, seguido de Quedar, Adbeel, Misbão,
14 — ausente —
14 Misma, Dumá, Massá,
15 — ausente —
15 Hadade, Temá, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 — ausente —
16 Esses doze filhos de Ismael deram origem a doze tribos, cada uma com o nome de seu fundador, relacionadas de acordo com o lugar onde se estabeleceram e acamparam.
17 Ismael mate kam, un umur taun 137.
17 Ismael viveu 137 anos. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
18 Mo un in hua-koet tas mus nol apa, mes nol mesa. Hidim oen daad holhising, ninin deng Hawila lako pes Syur, man toon nol Mesir napiut lako pes se Asyur ra.
18 Os descendentes de Ismael ocuparam a região que vai de Havilá a Sur, a leste do Egito, na direção de Assur. Ali, viveram em franca oposição a todos os seus parentes.
19 Abraham ana Isak, dehet ta elia:
19 Este é o relato da família de Isaque, filho de Abraão.
20 Dedeng Isak saap nol Ribka la, Isak umur taun buk aat. Ribka ama ka Betuel. Nol un blanen na ngala Laban. Oen nam atuil Aram, deng Padan Aram.
20 Quando Isaque tinha 40 anos, casou-se com Rebeca, filha de Betuel, o arameu de Padã-Arã, e irmã de Labão, o arameu.
21 Ribka haup aan lo. Undeng na le Isak kohe-kanas se AMA LAMTUA, halin sai bel Ribka maan in hua ka. AMA LAMTUA ming un in kohe-kanas sa kon Ribka behe.
21 Isaque orou ao S enhor em favor de sua mulher, pois ela não podia ter filhos. O S enhor ouviu a oração de Isaque, e Rebeca ficou grávida de gêmeos.
22 Molota, un in behe na aan hduan. Mo tana-anang dua nas taan in sapan apa tutungus se oen inan na tain dalen. Kon Ribka ketan se un dalen na noan, “Tasao le tana-anang dua nias elia lia?” Hidim un ketan AMA LAMTUA.
22 Os dois bebês lutavam um com o outro no ventre da mãe, de modo que ela consultou o S enhor a esse respeito. “Por que isso está acontecendo comigo?”, perguntou ela.
23 Kon AMA LAMTUA siut noan,
23 O S enhor respondeu: “Os filhos em seu ventre se tornarão duas nações. Desde o começo, elas serão rivais. Uma nação será mais forte que a outra, e seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
24 Oras un lelon na maa lius son kon, Ribka hua aan hduan, aan biklobe sii.
24 Quando chegou a hora de dar à luz, Rebeca descobriu que, de fato, eram gêmeos.
25 Ana hmunan na kluit ta mea, nol un apa ka bulu papmesa. Tiata oen ngali un ngala, Esau.
25 O primeiro a nascer era ruivo e coberto de pelos; por isso o chamaram de Esaú.
26 Hidi halas-sam, un palin na puti. Mo un kil un kaka ka iin baih ngungun na. Undeng na le oen ngali un ngala, Yakob (man nahin na tatai nol dais Ibranin man noan ‘iin baih ngungun’). Oras in hua oen duas sa, Isak umur taun buk eneng son.
26 Depois, nasceu o outro gêmeo, com a mão agarrada ao calcanhar de Esaú; por isso o chamaram de Jacó. Isaque tinha 60 anos quando os gêmeos nasceram.
27 Dedeng tana-anang dua nas in tenes maas sa, Esau daid atuil in lono-poa taan hmukit. Un kom in se alas dalen tuun. Mo Yakob na mo ete tukun, nol un in koma ka le daad se uma tuun.
27 Os meninos cresceram. Esaú se tornou um caçador habilidoso que vivia ao ar livre, enquanto Jacó era mais pacato e preferia ficar em casa.
28 Isak kom in kaa siis hmukit huin. Tiata un namnau Esau dui. Mo Ribka namnau Yakob dui.
28 Isaque amava Esaú porque gostava de comer a carne de caça que ele trazia, mas Rebeca amava Jacó.
29 Oe mesan na, oras Yakob hos uin bula, lam Esau halas-sam pait deng in lono hmukit. Un kae nol lubu isi.
29 Certo dia, quando Jacó preparava um ensopado, Esaú chegou do deserto, exausto e faminto.
30 Kon un tek Yakob noan, “Pail ana! Ku bel auk uin mea in mo ku mulu la ka buit, le auk nisi auk taing ngi le! Ta auk lubung isi son.” (Tiata oen haman un noan Edom, man nahin na tatai nol dais Ibranin man noan ‘mea’.)
30 “Estou faminto!”, disse ele a Jacó. “Dê-me um pouco desse ensopado vermelho!” (Por isso Esaú também ficou conhecido como Edom. )
31 Kon Yakob siut noan, “Banan kaka. Mo bel auk kaka hak hmunan na napat le!”
31 “Está bem”, respondeu Jacó. “Mas, em troca, dê-me seus direitos de filho mais velho.”
32 Kon Esau siut noan, “Hosek nol hak hmunan na! Ku palan tuun tia. Ta auk luub mateng son nian. Ku sul uin na lalaba tia, le kil nolan maa, halin auk kaa.”
32 “Estou morrendo de fome!”, disse Esaú. “De que me servem meus direitos de filho mais velho?”
33 Mo Yakob tek pait noan, “Tahang le kaka! Kaka musti sumpa muna noan, kaka sao bel auk hak hmunan na son.” Kon Esau nikit in sumpa ela.
33 Mas Jacó disse: “Primeiro, jure que seus direitos de filho mais velho agora são meus”. Esaú fez um juramento e, desse modo, vendeu todos os seus direitos de filho mais velho a seu irmão, Jacó.
34 Hidi kon Yakob sul belen uin bul mea na nol ruti. Esau kaa-niun hidi kon, un haung boka pait.
34 Então Jacó deu a Esaú um pedaço de pão e o ensopado de lentilhas. Esaú comeu, levantou-se e foi embora. Assim, ele desprezou seu direito de filho mais velho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.