Gênesis 25
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs ARA
1 Abraham saap pait nol bihatang mesa, ngala Ketura.
1 Desposou Abraão outra mulher; chamava-se Quetura.
2 Ketura hua bel un anan dehe, ngalans: Simran, Yoksan, Medan, Midian, Isbak nol Sua.
2 Ela lhe deu à luz a Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Suá.
3 Yoksan anan nas, Seba nol Dedan. Dedan in hitu-hoen nas mo atuil Asyur, atuil Letus, nol atuil Leum mas.
3 Jocsã gerou a Seba e a Dedã; os filhos de Dedã foram: Assurim, Letusim e Leumim.
4 Midian anan nas mo Efa, Efer, Henok, Abida nol Eldaa. Oen totoang nam Ketura in hua-koet.
4 Os filhos de Midiã foram: Efá, Efer, Enoque, Abida e Elda. Todos estes foram filhos de Quetura.
5 — ausente —
5 Abraão deu tudo o que possuía a Isaque.
6 — ausente —
6 Porém, aos filhos das concubinas que tinha, deu ele presentes e, ainda em vida, os separou de seu filho Isaque, enviando-os para a terra oriental.
7 — ausente —
7 Foram os dias da vida de Abraão cento e setenta e cinco anos.
8 — ausente —
8 Expirou Abraão; morreu em ditosa velhice, avançado em anos; e foi reunido ao seu povo.
9 — ausente —
9 Sepultaram-no Isaque e Ismael, seus filhos, na caverna de Macpela, no campo de Efrom, filho de Zoar, o heteu, fronteiro a Manre,
10 — ausente —
10 o campo que Abraão comprara aos filhos de Hete. Ali foi sepultado Abraão e Sara, sua mulher.
11 Abraham mate hidi kon, Ama Lamtua Allah niung hangun bel Isak, tiata un nuli nol liis-lasa. Dedeng na, Isak daad dani nol ui in kali Beer Lahai Roi la.
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou a Isaque, seu filho; Isaque habitava junto a Beer-Laai-Roi.
12 Ismael dehet ta elia: Un na mo Abraham sapa hmudin Hagar ra ana. Hagar na mo, Sara ata in deng Mesir ra.
12 São estas as gerações de Ismael, filho de Abraão, que Agar, egípcia, serva de Sara, lhe deu à luz.
13 — ausente —
13 E estes, os filhos de Ismael, pelos seus nomes, segundo o seu nascimento: o primogênito de Ismael foi Nebaiote; depois, Quedar, Abdeel, Mibsão,
14 — ausente —
14 Misma, Dumá, Massá,
15 — ausente —
15 Hadade, Tema, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 — ausente —
16 São estes os filhos de Ismael, e estes, os seus nomes pelas suas vilas e pelos seus acampamentos: doze príncipes de seus povos.
17 Ismael mate kam, un umur taun 137.
17 E os anos da vida de Ismael foram cento e trinta e sete; e morreu e foi reunido ao seu povo.
18 Mo un in hua-koet tas mus nol apa, mes nol mesa. Hidim oen daad holhising, ninin deng Hawila lako pes Syur, man toon nol Mesir napiut lako pes se Asyur ra.
18 Habitaram desde Havilá até Sur, que olha para o Egito, como quem vai para a Assíria. Ele se estabeleceu fronteiro a todos os seus irmãos.
19 Abraham ana Isak, dehet ta elia:
19 São estas as gerações de Isaque, filho de Abraão. Abraão gerou a Isaque;
20 Dedeng Isak saap nol Ribka la, Isak umur taun buk aat. Ribka ama ka Betuel. Nol un blanen na ngala Laban. Oen nam atuil Aram, deng Padan Aram.
20 era Isaque de quarenta anos, quando tomou por esposa a Rebeca, filha de Betuel, o arameu de Padã-Arã, e irmã de Labão, o arameu.
21 Ribka haup aan lo. Undeng na le Isak kohe-kanas se AMA LAMTUA, halin sai bel Ribka maan in hua ka. AMA LAMTUA ming un in kohe-kanas sa kon Ribka behe.
21 Isaque orou ao Senhor por sua mulher, porque ela era estéril; e o Senhor lhe ouviu as orações, e Rebeca, sua mulher, concebeu.
22 Molota, un in behe na aan hduan. Mo tana-anang dua nas taan in sapan apa tutungus se oen inan na tain dalen. Kon Ribka ketan se un dalen na noan, “Tasao le tana-anang dua nias elia lia?” Hidim un ketan AMA LAMTUA.
22 Os filhos lutavam no ventre dela; então, disse: Se é assim, por que vivo eu? E consultou ao Senhor .
23 Kon AMA LAMTUA siut noan,
23 Respondeu-lhe o Senhor : Duas nações há no teu ventre, dois povos, nascidos de ti, se dividirão: um povo será mais forte que o outro, e o mais velho servirá ao mais moço.
24 Oras un lelon na maa lius son kon, Ribka hua aan hduan, aan biklobe sii.
24 Cumpridos os dias para que desse à luz, eis que se achavam gêmeos no seu ventre.
25 Ana hmunan na kluit ta mea, nol un apa ka bulu papmesa. Tiata oen ngali un ngala, Esau.
25 Saiu o primeiro, ruivo, todo revestido de pelo; por isso, lhe chamaram Esaú.
26 Hidi halas-sam, un palin na puti. Mo un kil un kaka ka iin baih ngungun na. Undeng na le oen ngali un ngala, Yakob (man nahin na tatai nol dais Ibranin man noan ‘iin baih ngungun’). Oras in hua oen duas sa, Isak umur taun buk eneng son.
26 Depois, nasceu o irmão; segurava com a mão o calcanhar de Esaú; por isso, lhe chamaram Jacó. Era Isaque de sessenta anos, quando Rebeca lhos deu à luz.
27 Dedeng tana-anang dua nas in tenes maas sa, Esau daid atuil in lono-poa taan hmukit. Un kom in se alas dalen tuun. Mo Yakob na mo ete tukun, nol un in koma ka le daad se uma tuun.
27 Cresceram os meninos. Esaú saiu perito caçador, homem do campo; Jacó, porém, homem pacato, habitava em tendas.
28 Isak kom in kaa siis hmukit huin. Tiata un namnau Esau dui. Mo Ribka namnau Yakob dui.
28 Isaque amava a Esaú, porque se saboreava de sua caça; Rebeca, porém, amava a Jacó.
29 Oe mesan na, oras Yakob hos uin bula, lam Esau halas-sam pait deng in lono hmukit. Un kae nol lubu isi.
29 Tinha Jacó feito um cozinhado, quando, esmorecido, veio do campo Esaú
30 Kon un tek Yakob noan, “Pail ana! Ku bel auk uin mea in mo ku mulu la ka buit, le auk nisi auk taing ngi le! Ta auk lubung isi son.” (Tiata oen haman un noan Edom, man nahin na tatai nol dais Ibranin man noan ‘mea’.)
30 e lhe disse: Peço-te que me deixes comer um pouco desse cozinhado vermelho, pois estou esmorecido. Daí chamar-se Edom.
31 Kon Yakob siut noan, “Banan kaka. Mo bel auk kaka hak hmunan na napat le!”
31 Disse Jacó: Vende-me primeiro o teu direito de primogenitura.
32 Kon Esau siut noan, “Hosek nol hak hmunan na! Ku palan tuun tia. Ta auk luub mateng son nian. Ku sul uin na lalaba tia, le kil nolan maa, halin auk kaa.”
32 Ele respondeu: Estou a ponto de morrer; de que me aproveitará o direito de primogenitura?
33 Mo Yakob tek pait noan, “Tahang le kaka! Kaka musti sumpa muna noan, kaka sao bel auk hak hmunan na son.” Kon Esau nikit in sumpa ela.
33 Então, disse Jacó: Jura-me primeiro. Ele jurou e vendeu o seu direito de primogenitura a Jacó.
34 Hidi kon Yakob sul belen uin bul mea na nol ruti. Esau kaa-niun hidi kon, un haung boka pait.
34 Deu, pois, Jacó a Esaú pão e o cozinhado de lentilhas; ele comeu e bebeu, levantou-se e saiu. Assim, desprezou Esaú o seu direito de primogenitura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.