Gênesis 25

Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Abraham saap pait nol bihatang mesa, ngala Ketura.
1 Abraão casou com outra mulher, que se chamava Quetura,
2 Ketura hua bel un anan dehe, ngalans: Simran, Yoksan, Medan, Midian, Isbak nol Sua.
2 e ela lhe deu os seguintes filhos: Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Sua.
3 Yoksan anan nas, Seba nol Dedan. Dedan in hitu-hoen nas mo atuil Asyur, atuil Letus, nol atuil Leum mas.
3 Jocsã foi o pai de Seba e de Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assureus, os letuseus e os leumeus.
4 Midian anan nas mo Efa, Efer, Henok, Abida nol Eldaa. Oen totoang nam Ketura in hua-koet.
4 Os filhos de Midiã foram Efa, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos esses foram descendentes de Quetura.
5 — ausente —
5 Abraão deixou tudo o que tinha para Isaque,
6 — ausente —
6 mas deu presentes para os filhos das suas concubinas . E, antes de morrer, separou-os de Isaque e mandou que fossem morar na terra do Oriente.
7 — ausente —
7 Abraão viveu cento e setenta e cinco anos.
8 — ausente —
8 Ele morreu bem velho e foi reunir-se com os seus antepassados no mundo dos mortos .
9 — ausente —
9 Os seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, que fica a leste de Manre, no campo de Efrom, que era filho de Zoar, o heteu.
10 — ausente —
10 Este era o campo que Abraão havia comprado dos heteus; Abraão e Sara foram sepultados ali.
11 Abraham mate hidi kon, Ama Lamtua Allah niung hangun bel Isak, tiata un nuli nol liis-lasa. Dedeng na, Isak daad dani nol ui in kali Beer Lahai Roi la.
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, o filho dele, que morava perto do “Poço Daquele que Vive e Me Vê”.
12 Ismael dehet ta elia: Un na mo Abraham sapa hmudin Hagar ra ana. Hagar na mo, Sara ata in deng Mesir ra.
12 Ismael, o filho de Abraão e de Agar, a escrava egípcia de Sara, foi pai dos seguintes filhos,
13 — ausente —
13 por ordem de nascimento: Nebaiote, o filho mais velho, e em seguida Quedar, Abdeel, Mibsão,
14 — ausente —
14 Misma, Dumá, Massá,
15 — ausente —
15 Hadade, Tema, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 — ausente —
16 São esses os doze filhos de Ismael; as suas terras e os seus acampamentos receberam os nomes deles. Cada um era chefe da sua própria tribo.
17 Ismael mate kam, un umur taun 137.
17 Ismael tinha cento e trinta e sete anos quando morreu, indo reunir-se assim com os seus antepassados no mundo dos mortos .
18 Mo un in hua-koet tas mus nol apa, mes nol mesa. Hidim oen daad holhising, ninin deng Hawila lako pes Syur, man toon nol Mesir napiut lako pes se Asyur ra.
18 Os descendentes de Ismael viveram na região que fica entre Havilá e Sur, a leste do Egito, ao longo da estrada que vai para a Assíria. Eles viviam separados dos outros descendentes de Abraão.
19 Abraham ana Isak, dehet ta elia:
19 Esta é a história de Isaque, filho de Abraão.
20 Dedeng Isak saap nol Ribka la, Isak umur taun buk aat. Ribka ama ka Betuel. Nol un blanen na ngala Laban. Oen nam atuil Aram, deng Padan Aram.
20 Isaque tinha quarenta anos quando casou com Rebeca, filha de Betuel e irmã de Labão. Eles eram arameus e moravam na Mesopotâmia.
21 Ribka haup aan lo. Undeng na le Isak kohe-kanas se AMA LAMTUA, halin sai bel Ribka maan in hua ka. AMA LAMTUA ming un in kohe-kanas sa kon Ribka behe.
21 Rebeca não podia ter filhos, e por isso Isaque orou a Deus, o Senhor , em favor dela. O Senhor ouviu a oração dele, e Rebeca ficou grávida.
22 Molota, un in behe na aan hduan. Mo tana-anang dua nas taan in sapan apa tutungus se oen inan na tain dalen. Kon Ribka ketan se un dalen na noan, “Tasao le tana-anang dua nias elia lia?” Hidim un ketan AMA LAMTUA.
22 Na barriga dela havia gêmeos, e eles lutavam um com o outro. Ela pensou assim: “Por que está me acontecendo uma coisa dessas?” Então foi perguntar a Deus, o Senhor ,
23 Kon AMA LAMTUA siut noan,
23 e ele respondeu: “No seu ventre há duas nações; você dará à luz dois povos inimigos. Um será mais forte do que o outro, e o mais velho será dominado pelo mais moço.”
24 Oras un lelon na maa lius son kon, Ribka hua aan hduan, aan biklobe sii.
24 Chegou o tempo de Rebeca dar à luz, e ela teve dois meninos.
25 Ana hmunan na kluit ta mea, nol un apa ka bulu papmesa. Tiata oen ngali un ngala, Esau.
25 O que nasceu primeiro era vermelho e peludo como um casaco de pele; por isso lhe deram o nome de Esaú .
26 Hidi halas-sam, un palin na puti. Mo un kil un kaka ka iin baih ngungun na. Undeng na le oen ngali un ngala, Yakob (man nahin na tatai nol dais Ibranin man noan ‘iin baih ngungun’). Oras in hua oen duas sa, Isak umur taun buk eneng son.
26 O segundo nasceu agarrando o calcanhar de Esaú com uma das mãos, e por isso lhe deram o nome de Jacó . Isaque tinha sessenta anos quando Rebeca teve os gêmeos.
27 Dedeng tana-anang dua nas in tenes maas sa, Esau daid atuil in lono-poa taan hmukit. Un kom in se alas dalen tuun. Mo Yakob na mo ete tukun, nol un in koma ka le daad se uma tuun.
27 Os meninos cresceram. Esaú gostava de viver no campo e se tornou um bom caçador. Jacó, pelo contrário, era um homem sossegado, que gostava de ficar em casa.
28 Isak kom in kaa siis hmukit huin. Tiata un namnau Esau dui. Mo Ribka namnau Yakob dui.
28 Isaque amava mais Esaú porque gostava de comer da carne dos animais que ele caçava. Rebeca, por sua vez, preferia Jacó.
29 Oe mesan na, oras Yakob hos uin bula, lam Esau halas-sam pait deng in lono hmukit. Un kae nol lubu isi.
29 Um dia, quando Jacó estava cozinhando um ensopado, Esaú chegou do campo, muito cansado,
30 Kon un tek Yakob noan, “Pail ana! Ku bel auk uin mea in mo ku mulu la ka buit, le auk nisi auk taing ngi le! Ta auk lubung isi son.” (Tiata oen haman un noan Edom, man nahin na tatai nol dais Ibranin man noan ‘mea’.)
30 e foi dizendo: — Estou morrendo de fome. Por favor, me deixe comer dessa coisa vermelha aí (Por isso puseram em Esaú o nome de Edom .).
31 Kon Yakob siut noan, “Banan kaka. Mo bel auk kaka hak hmunan na napat le!”
31 Jacó respondeu: — Sim, eu deixo; mas só se você passar para mim os seus direitos de filho mais velho .
32 Kon Esau siut noan, “Hosek nol hak hmunan na! Ku palan tuun tia. Ta auk luub mateng son nian. Ku sul uin na lalaba tia, le kil nolan maa, halin auk kaa.”
32 Esaú disse: — Está bem. Eu estou quase morrendo; que valor têm para mim esses direitos de filho mais velho?
33 Mo Yakob tek pait noan, “Tahang le kaka! Kaka musti sumpa muna noan, kaka sao bel auk hak hmunan na son.” Kon Esau nikit in sumpa ela.
33 — Então jure primeiro — disse Jacó. Esaú fez um juramento e assim passou a Jacó os seus direitos de filho mais velho.
34 Hidi kon Yakob sul belen uin bul mea na nol ruti. Esau kaa-niun hidi kon, un haung boka pait.
34 Aí Jacó lhe deu pão e o ensopado. Quando Esaú acabou de comer e de beber, levantou-se e foi embora. Foi assim que ele desprezou os seus direitos de filho mais velho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.