Gênesis 25
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs ARIB
1 Abraham saap pait nol bihatang mesa, ngala Ketura.
1 Ora, Abraão tomou outra mulher, que se chamava Quetura.
2 Ketura hua bel un anan dehe, ngalans: Simran, Yoksan, Medan, Midian, Isbak nol Sua.
2 Ela lhe deu à luz a Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Suá.
3 Yoksan anan nas, Seba nol Dedan. Dedan in hitu-hoen nas mo atuil Asyur, atuil Letus, nol atuil Leum mas.
3 Jocsã gerou a Seba e Dedã. Os filhos de Dedã foram Assurim, Letusim e Leumim.
4 Midian anan nas mo Efa, Efer, Henok, Abida nol Eldaa. Oen totoang nam Ketura in hua-koet.
4 Os filhos de Midiã foram Efá, Efer, Hanoque, Abidá e Eldá; todos estes foram filhos de Quetura.
5 — ausente —
5 Abraão, porém, deu tudo quanto possuía a Isaque;
6 — ausente —
6 no entanto aos filhos das concubinas que Abraão tinha, deu ele dádivas; e, ainda em vida, os separou de seu filho Isaque, enviando-os ao Oriente, para a terra oriental.
7 — ausente —
7 Estes, pois, são os dias dos anos da vida de Abraão, que ele viveu: cento e setenta e, cinco anos.
8 — ausente —
8 E Abraão expirou, morrendo em boa velhice, velho e cheio de dias; e foi congregado ao seu povo.
9 — ausente —
9 Então Isaque e Ismael, seus filhos, o sepultaram na cova de Macpela, no campo de Efrom, filho de Zoar, o heteu, que estava em frente de Manre,
10 — ausente —
10 o campo que Abraão comprara aos filhos de Hete. Ali foi sepultado Abraão, e Sara, sua mulher.
11 Abraham mate hidi kon, Ama Lamtua Allah niung hangun bel Isak, tiata un nuli nol liis-lasa. Dedeng na, Isak daad dani nol ui in kali Beer Lahai Roi la.
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou a Isaque, seu filho; e habitava Isaque junto a Beer-Laai-Rói.
12 Ismael dehet ta elia: Un na mo Abraham sapa hmudin Hagar ra ana. Hagar na mo, Sara ata in deng Mesir ra.
12 Estas são as gerações de Ismael, filho de Abraão, que Agar, a egípcia, serva de Sara, lhe deu;
13 — ausente —
13 e estes são os nomes dos filhos de Ismael pela sua ordem, segundo as suas gerações: o primogênito de Ismael era Nebaiote, depois Quedar, Abdeel, Mibsão,
14 — ausente —
14 Misma, Dumá, Massá,
15 — ausente —
15 Hadade, Tema, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 — ausente —
16 Estes são os filhos de Ismael, e estes são os seus nomes pelas suas vilas e pelos seus acampamentos: doze príncipes segundo as suas tribos.
17 Ismael mate kam, un umur taun 137.
17 E estes são os anos da vida de Ismael, cento e trinta e sete anos; e ele expirou e, morrendo, foi congregado ao seu povo.
18 Mo un in hua-koet tas mus nol apa, mes nol mesa. Hidim oen daad holhising, ninin deng Hawila lako pes Syur, man toon nol Mesir napiut lako pes se Asyur ra.
18 Eles então habitaram desde Havilá até Sur, que está em frente do Egito, como quem vai em direção da Assíria; assim Ismael se estabeleceu diante da face de todos os seus irmãos.
19 Abraham ana Isak, dehet ta elia:
19 E estas são as gerações de Isaque, filho de Abraão: Abraão gerou a Isaque;
20 Dedeng Isak saap nol Ribka la, Isak umur taun buk aat. Ribka ama ka Betuel. Nol un blanen na ngala Laban. Oen nam atuil Aram, deng Padan Aram.
20 e Isaque tinha quarenta anos quando tomou por mulher a Rebeca, filha de Betuel, arameu de Padã-Arã, e irmã de Labão, arameu.
21 Ribka haup aan lo. Undeng na le Isak kohe-kanas se AMA LAMTUA, halin sai bel Ribka maan in hua ka. AMA LAMTUA ming un in kohe-kanas sa kon Ribka behe.
21 Ora, Isaque orou insistentemente ao Senhor por sua mulher, porquanto ela era estéril; e o Senhor ouviu as suas orações, e Rebeca, sua mulher, concebeu.
22 Molota, un in behe na aan hduan. Mo tana-anang dua nas taan in sapan apa tutungus se oen inan na tain dalen. Kon Ribka ketan se un dalen na noan, “Tasao le tana-anang dua nias elia lia?” Hidim un ketan AMA LAMTUA.
22 E os filhos lutavam no ventre dela; então ela disse: Por que estou eu assim? E foi consultar ao Senhor.
23 Kon AMA LAMTUA siut noan,
23 Respondeu-lhe o Senhor: Duas nações há no teu ventre, e dois povos se dividirão das tuas estranhas, e um povo será mais forte do que o outro povo, e o mais velho servirá ao mais moço.
24 Oras un lelon na maa lius son kon, Ribka hua aan hduan, aan biklobe sii.
24 Cumpridos que foram os dias para ela dar à luz, eis que havia gêmeos no seu ventre.
25 Ana hmunan na kluit ta mea, nol un apa ka bulu papmesa. Tiata oen ngali un ngala, Esau.
25 Saiu o primeiro, ruivo, todo ele como um vestido de pelo; e chamaram-lhe Esaú.
26 Hidi halas-sam, un palin na puti. Mo un kil un kaka ka iin baih ngungun na. Undeng na le oen ngali un ngala, Yakob (man nahin na tatai nol dais Ibranin man noan ‘iin baih ngungun’). Oras in hua oen duas sa, Isak umur taun buk eneng son.
26 Depois saiu o seu irmão, agarrada sua mão ao calcanhar de Esaú; pelo que foi chamado Jacó. E Isaque tinha sessenta anos quando Rebeca os deu à luz.
27 Dedeng tana-anang dua nas in tenes maas sa, Esau daid atuil in lono-poa taan hmukit. Un kom in se alas dalen tuun. Mo Yakob na mo ete tukun, nol un in koma ka le daad se uma tuun.
27 Cresceram os meninos; e Esaú tornou-se perito caçador, homem do campo; mas Jacó, homem sossegado, que habitava em tendas.
28 Isak kom in kaa siis hmukit huin. Tiata un namnau Esau dui. Mo Ribka namnau Yakob dui.
28 Isaque amava a Esaú, porque comia da sua caça; mas Rebeca amava a Jacó.
29 Oe mesan na, oras Yakob hos uin bula, lam Esau halas-sam pait deng in lono hmukit. Un kae nol lubu isi.
29 Jacó havia feito um guisado, quando Esaú chegou do campo, muito cansado;
30 Kon un tek Yakob noan, “Pail ana! Ku bel auk uin mea in mo ku mulu la ka buit, le auk nisi auk taing ngi le! Ta auk lubung isi son.” (Tiata oen haman un noan Edom, man nahin na tatai nol dais Ibranin man noan ‘mea’.)
30 e disse Esaú a Jacó: Deixa-me, peço-te, comer desse guisado vermelho, porque estou muito cansado. Por isso se chamou Edom.
31 Kon Yakob siut noan, “Banan kaka. Mo bel auk kaka hak hmunan na napat le!”
31 Respondeu Jacó: Vende-me primeiro o teu direito de primogenitura.
32 Kon Esau siut noan, “Hosek nol hak hmunan na! Ku palan tuun tia. Ta auk luub mateng son nian. Ku sul uin na lalaba tia, le kil nolan maa, halin auk kaa.”
32 Então replicou Esaú: Eis que estou a ponto e morrer; logo, para que me servirá o direito de primogenitura?
33 Mo Yakob tek pait noan, “Tahang le kaka! Kaka musti sumpa muna noan, kaka sao bel auk hak hmunan na son.” Kon Esau nikit in sumpa ela.
33 Ao que disse Jacó: Jura-me primeiro. Jurou-lhe, pois; e vendeu o seu direito de primogenitura a Jacó.
34 Hidi kon Yakob sul belen uin bul mea na nol ruti. Esau kaa-niun hidi kon, un haung boka pait.
34 Jacó deu a Esaú pão e o guisado e lentilhas; e ele comeu e bebeu; e, levantando-se, seguiu seu caminho. Assim desprezou Esaú o seu direito de primogenitura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.