Romanos 9
hch (HCH) vs NVT
1 Yuri nepaine Kɨritsitu hetsie netiwiyatɨ. Nepɨkati'itawa, ne'iyari nehamatɨa yakatinihekɨatani 'Iyari Mɨtiyupata hetsie netiwiyakaku.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Mɨpaɨ nepaine, yemekɨ nepɨnehiwerie, ne'iyaritsie nepɨtikwine nekatihayewatɨ.
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 'Axanemɨ'itɨarienikɨ Kɨritsitu hetsie nekatiwiyatɨ nemayanikɨ, ne'iwama wahetsiemieme, mɨkɨ memɨnemarema kememɨte'utinunuiwa, mɨkɨ wahetsiemieme.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Mɨkɨ mekani'ixaheritsixitɨni. Mɨkɨ Kakaɨyari niwemama mepayeitɨarie, witsiti'aneme mepɨte'upitɨarie, tɨratute mepupitɨarie, 'inɨari niukiyari mepupitɨarie, Kakaɨyaritsie mieme 'uximayatsika mepexeiya, yamepɨte'utahɨawarie kememɨtemikienikekai.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Tapaapama mepɨwa'ukiyarima, watsatata kanimiemetɨni kemɨ'ane heitserie mupitɨarie Kɨritsitu hɨkɨtɨtɨ, kemɨtiunuiwaxɨ. Mɨkɨ naime ti'aitame Kakaɨyari kanihɨkɨtɨni. 'Aixɨa ketikuxaxatsiwani yuheyemekɨ. Mɨpaɨ xeikɨa pɨ'ane.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Perutsɨ Kakaɨyari niukieya pɨkayutexie. Yunaitɨ 'Ixaheritsie memɨyekɨ, mɨkɨ mepɨka'ixaheritsixi.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 'Apɨrahami hetsie memɨyekɨkɨ xeikɨa, yunaitɨ mepɨkatɨɨriyamama. Matsi mɨpaɨ paine: «'Itsahaki hetsie memɨyekɨne, mɨkɨ 'aniwema mekanitaterɨwariekuni».
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 'Ipaɨ kani'aneni, tɨɨri waiyarieyatsie memɨyekɨ, mɨkɨ Kakaɨyari niwemama mepɨkahɨkɨ, matsi pɨta memutinunuiwaxɨ Kakaɨyari kemɨtitahɨawixɨ mɨtiminikekaitsie, mɨkɨtɨtɨ niwemama mepɨte'uterɨwarie.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Kemɨtiminikekai mɨpaɨ katinitahɨawe: «Hepaɨna pauka nepayeneni, 'ana Tsara yuniwe pexeiyaniri».
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Yaxeikɨata 'ana Xewekatsie yamepɨte'inɨarikai tɨɨri, tapaapa 'Itsahaki muyuxewikai wapaapatɨkaku.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 Mekatinunuiwawekaku 'akuxi, tita 'aixɨa mɨti'ane yatɨni 'axamɨti'ane yamepɨkateyuriewawekai 'akuxi para mɨtseiriyarienikɨ tita Kakaɨyari mɨtiyuriemɨkɨkai yatiwaranuyeteɨxɨka,
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 kemɨ'ane mɨwaruta'ini yatiyurienekaku, tewi kemɨtiyuruwakɨ pɨkatixaɨ. 'Ana Xeweka mɨpaɨ pɨtiutahɨawarie: «Matsikaya katini'uximayakamɨkɨ yumutatsie mieme».
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Kemɨre'uxa: «Nepinaki'eriekai Kakuwu, 'Etsahu pɨta nepu'uxiekai».
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Merikɨte, ¿kete'utiyuaneni? ¿Kakaɨyari kemɨkatiheitserie tiyuriene? Matsi pɨkatixaɨ.
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Mɨpaɨri Muitsexi pɨtiutahɨawixɨ:
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 'Ayumieme tsepa xewitɨ yamɨtiyuwaɨriyakɨ yatɨni yamɨtiunanautsakɨ pɨka'ayumieme, Kakaɨyari mɨtiyukanenimayakɨ kanihɨkɨtɨni kemɨ'ane mɨpaɨ mɨtiyuriene.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 'Utɨarika niukiyari Parahuni mɨpaɨ pɨtikɨhɨawe: «'Ayumieme nepɨmatsi'anukuketɨa, 'ahetsie nemɨtihekɨatanikɨ kenemɨtitɨrɨkaɨye, naitsarie kwiepa nemɨkuxaxatsiwanikɨ kemɨ'ane nemɨhɨkɨ».
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 'Ayumieme kaninenimayaka kemɨ'ane mɨnenimayatamɨkɨ, tse'ime kanayeitɨani kemɨ'ane tse'ime mayeitɨamɨkɨ.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Peru 'ekɨ mɨpaɨ pepɨnetikɨhɨaweni: «Merikɨte, ¿titayarikuta tahetsie rahɨpa 'akuxi? ¿Kepaikɨ pi'uxiwe'erieka tita mɨkɨ mɨtiyuriemɨkɨ?»
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Neuxei: ¿'Ekɨtsɨari kepaikɨ pepɨhɨkɨ pemita'eiyakɨ Kakaɨyari? «¿Tita mɨtiutawewiya ketitahɨawiwe kemɨ'ane mita'iwewaxɨ: “¿Titayari mɨyane'aneme penetiutawewi?” 'utaitɨ?»
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 ¿Tamɨ 'iwewame heitserie karexeiya haxu hepaɨtsita, xeitapuriyarikɨ mɨtitiwewienikɨ xeime xari witsimɨtixeiyariekakɨ, xeimeta 'axamɨtixeiyariekakɨ?
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Yaxeikɨatatsiere, Kakaɨyari matsiɨkɨme 'ayeitɨamɨtɨ kemɨtiha'a, meta tihekɨatamɨtɨ kemɨtitɨrɨkaɨyekɨ, pɨtiunewi waɨkawa tiuka'eniwatɨ mɨhekarienikɨ mɨ'ayumiemetɨkai hetsiemieme meta mɨka'unarienikɨ mɨha'aritsiekai hetsiemieme.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Mɨpaɨ pɨtiuyuri mɨtihekɨatanikɨ waɨkawamekɨ witsikemɨti'ane, witsi'aneme 'ayeitɨatɨ minenimaya, meripai mikuha'aritɨa witsi'anetɨ mayanikɨ.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Tametsɨ tekanihɨkɨtɨni. Pɨtatsi'uta'ini, huriyutsixi watsata xeikɨa pɨkatixaɨ, matsi memɨkahuriyutsixi watsatata pɨtatsi'uta'ini.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Kemaine 'Utseyaxi xapayaritsie:
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 «Hakewa mɨpaɨ memɨte'utahɨawarie:
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Kitsariyaxi mɨpaɨta katiniuhiwa 'Ixaheri hepaɨtsita:
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 Heye'atɨatɨ kemɨtiwataxanetakekaikɨ, meta 'imexɨitɨatɨ
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Meripaita kemainekai Kitsariyaxi:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 ¿Merikɨte, kete'utiyuaneni? Mɨkɨ memɨkahuriyutsixi memɨkayumexɨitɨakaikɨ heitserie memexeiyanikɨ me'ikuwaɨtɨwetɨ, mɨkɨ heitserie mekaniupitɨarieni. Heitserie mupitɨarienikɨ yuri ti'erietɨ nekanixatani.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 'Ixaheritsixi pɨta memɨyumexɨitɨakai heitserie memexeiyanikɨ 'inɨari niukiyaritsie metewiyatɨ, mɨkɨ mepɨka'i'axixɨ.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 ¿Titayariri? Yuri mepɨkate'eriekai, matsi kememɨteyuriekaikɨ mepɨyumexɨitɨakai, 'ayumieme mepɨka'i'axixɨ. Mepetiketamɨrixɨa «tete mɨwati'ɨkamɨratsie»,
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 kemɨre'uxa:
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.