Romanos 4
hch (HCH) vs VC
1 Merikɨte, ¿kete'utiyuaneniri tita 'Apɨrahami mɨtiukaxei hepaɨtsita? Mɨkɨ yateewa kanitapaapatɨni hetsiena temɨyekɨ.
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 'Ipaɨ teputiyuane, xɨka 'Apɨrahami heitserie 'upitɨarienike tixaɨtɨ mɨtiuyurikɨ, kaniyɨwenikeyu muyuta'ɨrenikɨ yuhepaɨtsita. Matsi Kakaɨyari hɨxie pɨkayɨwe.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 ¿Kehaine 'utɨarika xapayari? «'Apɨrahami Kakaɨyari yuri katiniuta'eririeni, 'ayumieme Kakaɨyari heitserie hexeiyakame kanayeitɨani» paine.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Kemɨ'ane mɨtiuta'uximayataxɨ, tita mɨti'iwa 'imikieri pɨka'eriwa, peuyewetse matsi mɨtipitɨarienikɨ.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Kemɨ'ane pɨta 'atsikatiyurienetɨ yuri mɨti'erie 'iyatsie, heitserie muwapitɨatsie kemɨ'ane Kakaɨyari memɨkahayexeiya, mɨkɨ heitserie hexeiyatɨ kanimariwani yuri mɨti'eriekɨ.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Rawirita mɨpaɨ kanaineni tewi kemɨtiyutemawie hepaɨtsita, kepauka Kakaɨyari heitserie hexeiyame mayeitɨa, tsepa tixaɨtɨ mɨkatiuyurienike:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 «Mekaniyutemamawieka kemɨ'ane
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Kaniyutemawieka mɨkɨ tewi,
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Merikɨte, ¿'ipaɨ meteyutemamawie mɨkɨ xitekiya 'inɨariyari memexeiya xeikɨa? ¿Mɨkɨ memɨka'inɨaritɨarieta, mɨpaɨ mekateyutemamawie? Mɨpaɨ teputiyuane, 'Apɨrahami yuri mɨti'eriekaikɨ, 'ayumieme heitserie hexeiyatɨ kanimariwakaitɨni.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 ¿Ketiyurienetɨ mɨpaɨ pɨtimatiwakai? ¿Xitekiya 'inɨariyari rexeiyakai 'ana, pɨkaheixeiyakai nutsu? Xitekiya 'inɨariyari pɨkahexeiyakai, matsi pɨka'inɨaritɨariewekai 'akuxi.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Xitekiya kaniutanaki'erieni 'inɨari mɨhɨkɨtɨnikɨ. Kaniutseyumarieni heitserie mupitɨariekɨ yuri tiuta'erieka mexi xitekiya 'inɨariyari kahexeiyakai. 'Ayumieme yunaitɨ yuri memɨte'erie xitekiya 'inɨariyari mekahexeiyatɨ, mɨkɨ wapaapa kanayani, mɨkɨ heitserie mehexeiyatɨ memɨmariwanikɨ.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Mɨkɨta xitekiya 'inɨariyari memexeiya wapaapa kanayani, mɨkɨ xitekiya 'inɨariyari memexeiya xeikɨa pɨkatixaɨ, matsi mɨkɨ yamemɨtekahuta tapaapa 'Apɨrahami huyetana yuri kemɨti'eriekai xitekiya 'inɨariyari kahexeiyatɨ.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Kepauka 'Apɨrahami mɨpaɨ mɨtiutahɨawarie, niwemamata, kename wahetsie tinakekekai naitɨ kwie, 'inɨari niukiyari hexeiyatɨ mɨpaɨ pɨkatiutahɨawarie. Heitserie 'upitɨarieka pɨta yuri mɨtiuta'erikɨ, mɨpaɨ pɨtiutahɨawarie.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Xɨkari mɨkɨ 'inɨari niukiyaritsie memɨtewiya wahetsie tinakenike, xɨanakɨ xeikɨa yuri tepɨte'eriekakeyu, yakɨ xeikɨa mɨpaɨ pɨtiutahɨawarienikeyu mɨkɨ.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 'Inɨari niukiyari haxɨa pɨtiyupitɨwa. 'Inɨari niukiyari kaxuawekaku, pɨkatitsanarɨwa.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 'Ayumieme yuri ti'eriekaku mɨpaɨ kani'aneni, para mɨpaɨ mɨtiyɨnikɨ mɨkɨ 'aixɨa tiuka'iyarikaku, tita mɨtitaxatɨa mɨtseiriyarienikɨ yunaime niwemama wahetsiemieme, mɨkɨ 'inɨari niukiyaritsie memɨtewiya wahetsiemieme xeikɨa pɨkatixaɨ, matsita mɨkɨ 'Apɨrahami hepaɨ yuri memɨte'erie wahetsiemieme, mɨkɨ tanaime kanitapaapatɨni,
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 kemɨre'uxa: «Ne yumɨireme nuiwarite wapaapa nepɨmatsi'ayeitɨa». Kakaɨyari hɨxie yuri pemɨtiuta'erikɨ, kemɨ'ane mɨkite mɨwaranutanieritɨwa, meta kemɨ'ane mɨtititerɨwa tita 'emɨkatiuwe mɨtinenikɨ, mɨkɨ hetsie.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Mɨkɨ kemɨkatiyɨwekai yuri mɨti'eriekakɨ ta'ikwewatɨ, ta'ikwewatɨ yuri katini'eriekaitɨni. 'Ayumieme yumɨireme nuiwarite wapaapa kanayani, mɨpaɨ kemɨtiutahɨawariekai: «Mɨpaɨ meyupaɨmetɨ mekanakɨnikuni 'aniwema».
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Pɨka'utaweranaxɨa yuri ti'erietɨ, tsepa me'eriwakai yuwaiyari kemɨtimɨximekai 'etsiwatɨkaku xeitsienituyari wiyari mexeiyakaikɨ, yatɨni tsepa me'eriwakai Tsara mɨkayɨwekai mɨtiniwenikɨ.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Pɨka'u'iyɨri yɨkɨ tiku'eriwatɨ tita Kakaɨyari mɨtitaxatɨa hetsiena mɨtinakekekaikɨ, mɨkɨ hepaɨtsita, yuri kati'erietɨ pɨkahatɨa. Matsi yuri kemɨti'eriekai pɨtɨrɨkariyariekai, Kakaɨyari mariweme 'ayeitɨatɨ.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Mɨpaɨ pɨtiyumaikai, Kakaɨyari mɨyɨwekaikɨ kemɨtitahɨawixɨ yamɨtiyurienikekaikɨ.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 'Ayumieme heitserie pitɨariekame kani'eriwakaitɨni, yuri mɨti'eriekaikɨ.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Kemɨti'eriwakaikɨ 'Apɨrahami, hetsiena mieme xeikɨa pɨkaraka'utɨarie,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 matsi tahetsiemiemeta mɨpaɨ pɨtiu'utɨarie. Mɨpaɨta tame tepɨtematiwa yuri temɨte'erie kemɨ'ane mɨkite watsata menukuketɨa Tati'aitɨwame Ketsutsi, mɨkɨ hetsie.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Mɨkɨ pɨyetuiya mumierienikɨ tita 'axatemɨte'uyurikɨ meta panukuketɨarie heitserie temɨpitɨarienikɨ.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.